บทที่ 1: กำเนิดเส้นสายที่แข็งแกร่งที่สุด

บทที่ 1: กำเนิดเส้นสายที่แข็งแกร่งที่สุด

ปีที่ 10 แห่งหมู่บ้านโคโนฮะ

คาเซฮายะนั่งอยู่บนระเบียงชั้นสอง ทอดสายตามองลงไปยังฝูงชนที่ขวักไขว่บนท้องถนน

เขาเป็น “ผู้กลับชาติมาเกิด” และร่างกายในปัจจุบันของเขาก็มีอายุเพียงเจ็ดขวบเท่านั้น

นับเป็นเวลาหนึ่งปีเต็มแล้วที่เขาเดินทางมายังโลกของนารูโตะ

พ่อแม่ของเขาเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไม่เคยปรากฏตัวในอนิเมะ... พวกเขาไม่มีแม้แต่นามสกุลประจำตระกูลด้วยซ้ำ

พ่อของเขาทำงานเป็นช่างไม้ ส่วนแม่ก็เพิ่งตั้งท้องได้สี่เดือน...เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าน้องที่กำลังจะเกิดมาเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง

เขาไม่มี “ขีดจำกัดสายเลือด” และไม่เคยเข้าเรียนใน “โรงเรียนนินจา”

เพราะนี่มันเพิ่งจะปีที่ 10 ของโคโนฮะ... แนวคิดเรื่องโรงเรียนนินจาอาจจะยังไม่ถูกเสนอขึ้นมาเลยก็ได้

หากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาคงจะสืบทอดอาชีพช่างไม้ต่อจากพ่อ และใช้ชีวิตเรียบง่ายในโลกใบนี้ไปจนแก่เฒ่า

ไม่สิ... มหาสงครามโลกนินจาครั้งที่ 1, 2 และ 3 ยังมาไม่ถึงด้วยซ้ำ

การจะใช้ชีวิตเรียบง่ายให้รอดปลอดภัยก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ก๊อก ก๊อก

ในขณะที่คาเซฮายะกำลังถอนหายใจกับชะตาชีวิตอยู่ในใจ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

“เชิญครับ” คาเซฮายะเอ่ยปากอย่างสุภาพ พร้อมละสายตาจากถนนหันไปมองที่ประตู

ประตูไม้ถูกผลักเปิดออกเบาๆ ผู้ที่ปรากฏตัวคือ ‘คิมะ’ พ่อของเขา

“คาเซฮายะ เก็บกระเป๋าซะ” คิมะพูดเข้าประเด็นทันที “เราจะไปจากที่นี่กัน”

“ย้ายบ้านเหรอครับ?” คาเซฮายะถามออกไปโดยสัญชาตญาณ

เขาเพิ่งมาอยู่โลกนี้ได้แค่ปีเดียว และไม่มีความทรงจำของร่างเดิมเลย จากบทสนทนาที่ผ่านมากับพ่อแม่ เขาจึงอนุมานเอาว่าตัวเองอยู่ที่บ้านหลังนี้มาได้สองปีแล้ว

แม้ที่นี่จะเป็นเพียงแคว้นเล็กๆ ที่มีนินจาน้อยนิด และความปลอดภัยดูแลโดยซามูไร แต่ปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิตก็ครบถ้วน ชีวิตอาจไม่ได้สุขสบายล้นฟ้า แต่ก็ไม่ได้ลำบากขัดสน

แถมรายได้ของคิมะก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ชื่อเสียงก็เริ่มโด่งดัง ใครในหมู่บ้านต้องการช่างไม้ก็มักจะมาหาเขา

การย้ายบ้านหมายถึงทุกอย่างต้องไปเริ่มนับหนึ่งใหม่

“ทำไมล่ะครับ?” คาเซฮายะอดถามไม่ได้ เขาไม่เข้าใจความคิดของคิมะจริงๆ

คิมะมองลูกชาย พลางคิดในใจว่าลูกดูเป็นผู้ใหญ่และนิ่งขึ้นกว่าปีก่อนมาก ไม่ซุกซนเหมือนแต่ก่อน

เมื่อประมาณหนึ่งปีก่อน คาเซฮายะจมน้ำขณะไปว่ายเล่นที่ทะเล แม้จะช่วยขึ้นมาได้แต่ก็หยุดหายใจไปแล้ว... ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ เขาก็ฟื้นขึ้นมา เพียงแต่สูญเสียความทรงจำและจำไม่ได้แม้กระทั่งว่าตัวเองเป็นใคร

แต่ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา คาเซฮายะเป็นเด็กดีมาก เพียงแต่ชอบถอนหายใจเป็นครั้งคราว

คิมะเองก็ไม่เคยเล่าเรื่องราวภายในตระกูลให้ฟัง

แต่ทว่า ตอนนี้... “พ่อเพิ่งได้รับจดหมายจากบ้านเกิด... ปู่ของลูก ป่วยหนักระยะสุดท้าย ปู่รองของลูกหวังว่าพวกเราจะกลับไปที่หมู่บ้าน” คิมะอธิบาย

จากน้ำเสียง เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของคิมะในตอนนี้ค่อนข้างหนักอึ้ง

ปู่เหรอ?

ป่วยหนักระยะสุดท้าย?

คาเซฮายะไม่คาดคิดมาก่อนว่าจู่ๆ จะมีคุณปู่โผล่ขึ้นมา

แต่ในเมื่อป่วยหนัก การกลับไปดูใจก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

แน่นอนว่าคาเซฮายะเป็นผู้กลับชาติมาเกิด และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินว่าตัวเองมีปู่ ความรู้สึกของเขาจึงเรียบเฉยเป็นธรรมดา

เพราะยังไงซะก็ไม่มีความผูกพันฉันปู่หลานมาก่อน

“แล้วปู่ทำอาชีพอะไรครับ? เป็นช่างไม้เหมือนกันเหรอ?” คาเซฮายะถามทีเล่นทีจริง

หนึ่งปีนับตั้งแต่ข้ามโลกมา คาเซฮายะสรุปไปแล้วว่าตัวเองไร้เส้นสาย ไร้ภูมิหลัง และไร้โอกาส

เขาเป็นพวก ‘สามไม่มี’ โดยสมบูรณ์

แม้จะดูไม่ดีเท่าไหร่ที่คิดแบบนี้ แต่ถ้าปู่ที่กำลังจะตายมีสมบัติมหาศาล ให้เขาได้สัมผัสชีวิตทายาทรุ่นที่สามผู้ร่ำรวย ก็ถือเป็นเรื่องดีไม่ใช่หรือ?

และนี่ไม่ใช่พล็อตมาตรฐานในหนังหรือละครเหรอ? ที่พระเอกมารู้ทีหลังว่าปู่ที่กำลังจะตายเป็นมหาเศรษฐี?

“ไม่ใช่หรอก ถึงพ่อจะเป็นช่างไม้เพราะอิทธิพลจากปู่ของลูกก็เถอะ... อืม ถ้าจะให้พูด ปู่ของลูกน่าจะเป็น ‘หัวหน้าหมู่บ้าน’ นะ”

“ถึงเขาจะโดนปู่รองผู้เข้มงวดของลูกกดดันอยู่ตลอดก็เถอะ”

คิมะเงียบไปครู่หนึ่ง คิดว่าควรบอกชื่อปู่ให้คาเซฮายะรู้ไว้ก่อนดีกว่า ไม่งั้นไปเจอคนป่วยหนักเดี๋ยวจะตกใจแย่

“อ้อ แล้วก็... ปู่ของลูกชื่อ เซนจู ฮาชิรามะ”

ทว่า ทันทีที่คิมะเอ่ยชื่อเต็มออกมาว่า เซนจู ฮาชิรามะ

คาเซฮายะก็ตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปทันที

หือ?

เซนจู... ฮาชิรามะ???

เซนจู ฮาชิรามะ คนที่พูดว่า “เก้าหาง พลังของแกมันมหาศาลเกินไป!” พร้อมกับบีบเก้าหางไว้ในมือข้างเดียวนั่นน่ะนะ?

เซนจู ฮาชิรามะ คนที่จะเอามีดคุไนแทงตัวตายเพื่อพิสูจน์ความจริงใจต่อมาดาระ แต่หลานสาวของตัวเองดันแทงซูซาโนโอไม่เข้าคนนั้นน่ะนะ?

เซนจู ฮาชิรามะ คนที่ปราบสัตว์หางทุกตัวด้วยตัวคนเดียว สยบทั้งโลกนินจา และถูกขนานนามว่าเป็น “เทพเจ้านินจา” คนนั้นน่ะเหรอ?!

พ่อกำลังจะบอกว่าเขาเป็นปู่ของผมเนี่ยนะ?

“เดี๋ยวสิ พ่อกำลังจะบอกว่า... คนที่ก่อตั้งยุคนินจาและขึ้นเป็น ‘โฮคาเงะรุ่นที่ 1’ แห่งหมู่บ้านโคโนฮะ คือปู่ของผมงั้นเหรอ?!” ดวงตาของคาเซฮายะเบิกกว้างทันที ปากของเขาอ้าค้างเป็นรูปตัว o

เมื่อเห็นท่าทางตกตะลึงของคาเซฮายะ คิมะก็รู้สึกโล่งใจ “ดีจังที่ลูกยังจำชื่อคุณปู่ได้”

เพราะผลจากการข้ามโลก ทำให้คาเซฮายะได้บัฟ “ความจำเสื่อม” ติดตัวมาด้วย คิมะแทบจะน้ำตาไหลด้วยความซาบซึ้ง!

แต่ไม่ว่ายังไง จู่ๆ ก็มีปู่โผล่มา แถมยังเป็นถึงผู้ที่มีพลังการต่อสู้ระดับจุดสูงสุดของโลกใบนี้!

สมองของคาเซฮายะปั่นป่วนไปหมด

เดี๋ยวนะ... นี่หมายความว่า... “จริงๆ แล้วชั้นเป็นผู้กลับชาติมาเกิดในตระกูลใหญ่เหรอเนี่ย?”

“โฮคาเงะรุ่นที่ 1 ของโคโนฮะ, เทพเจ้านินจา, ชายผู้กดอุจิวะ มาดาระลงไปนอนจูบพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า คือปู่ของชั้น!”

“โฮคาเงะรุ่นที่ 2 ของโคโนฮะ, ผู้คิดค้นคาถาต้องห้ามสารพัด ทั้งงูแปดเศียร, คาถาสัมภเวสีคืนชีพ, ยันต์ระเบิดต่อเนื่อง, และคาถาแยกเงาพันร่าง... เทพแห่งคาถานินจาผู้นั้น คือปู่รองของชั้น!”

“ผู้หญิงที่เชี่ยวชาญวิชาโซ่ผนึกเพชรฆาต และผนึกเก้าหางไว้ในท้องของตัวเอง คือย่าของชั้น!”

“และ...” คาเซฮายะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “น้องสาวที่ยังไม่เกิดของชั้น จริงๆ แล้วคือ ซึนาเดะ ผู้คิดค้นคาถาเบียคุโกและจะได้เป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 5!”

คุณพระช่วย

คาเซฮายะถึงกับพูดไม่ออก

ในบรรดาโฮคาเงะทั้ง 7 รุ่นของโคโนฮะ มีถึง 3 คนที่มีสายเลือดเกี่ยวข้องกับเขา

นี่มันคนที่มีเส้นสายแข็งแกร่งที่สุดในปฐพีชัดๆ!

ทว่า สิ่งที่คาเซฮายะคาดไม่ถึงยิ่งกว่าก็คือ!

ในจังหวะที่เขาเพิ่งจะย่อยข้อมูลเรื่องเซนจู ฮาชิรามะเป็นปู่ได้สำเร็จ

เสียงแจ้งเตือนการผูกมัดระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา!

[ยินดีด้วย โฮสต์ทำการผูกมัด ‘ระบบเช็กอิน’ สำเร็จ!]

[คุณได้รับสิทธิ์การเช็กอิน 1 ครั้ง!]

ตามคำแนะนำของระบบ การเช็กอินแต่ละครั้งจะมอบกล่องของขวัญรางวัลให้

จักระสัตว์หาง, ขีดจำกัดสายเลือด, คาถานินจา, และอื่นๆ อีกมากมาย... ทั้งหมดนี้สามารถหาได้จากกล่องของขวัญ!

คนที่มีเส้นสายใหญ่โตที่สุดในโคโนฮะ บวกกับ “สูตรโกง” อย่างระบบเช็กอิน

นี่มันชะตาชีวิตของพระเอกชัดๆ!

ข่าวดีที่ถาโถมเข้ามานี้มันช่างเวอร์วังเกินไปแล้ว!

“ชั้น... หลานชายของฮาชิรามะ ไม่ควรตั้งเป้าหมายเล็กๆ ให้ตัวเองอย่างการแย่งตำแหน่งโฮคาเงะรุ่นที่ 3 จากซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก่อนอายุยี่สิบหรือไงกัน?”

ริมฝีปากของคาเซฮายะค่อยๆ ยกยิ้มขึ้น เขาเริ่มเก็บสัมภาระ เตรียมตัวเดินทางกลับสู่โคโนฮะ

แต่ก่อนหน้านั้น...

“ระบบ... เริ่มการเช็กอินครั้งแรก!”

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═