บทที่ 20 ยิงหลอกจ่ายจริง!

ในขณะที่ระยะห่างระหว่างทั้งสองหดสั้นลงอย่างรวดเร็ว

ความวิตกกังวลในใจของสโตรเบิ้ลก็ลุกลามราวกับไฟป่า

พร้อมกันนั้น จังหวะการเลี้ยงบอลของฉินหมิงก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และจุดศูนย์ถ่วงของเขาก็ขยับไปด้านข้างระหว่างการสัมผัสบอล

การกระทำที่เรียบง่ายเหลือเชื่อนี้ทำให้สโตรเบิ้ลกลายเป็นนกตื่นตูม ส่งผลให้เขายื่นเท้าออกไปสกัดอย่างแทบจะควบคุมไม่ได้

วินาทีต่อมา เสียงอุทานเซ็งแซ่ดังระงมจากอัฒจันทร์ใกล้สนาม

ฉินหมิงจิ้มบอลออกด้วยเท้าซ้ายและกระชากไปข้างหน้าทันที!

การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วจนแทบมองไม่ทัน สร้างภาพจำอันทรงพลังให้กับแฟนบอล

"สวยงามครับ!"

"วิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการเลี้ยงผ่านคู่แข่งคือการเปลี่ยนจังหวะ ไม่ใช่พึ่งพาท่าหลอกล่อที่มากเกินไป!"

"สโตรเบิ้ลโดนหลอกจนหลังหักไปเลยครับ!"

ที่ขอบสนาม

ดีเทอร์ เฮคกิ้งขยับแว่นตา พยายามมองให้ชัดขึ้น

"ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นคนแรกที่ก้าวออกมาในยามที่เควินถูกประกบติด"

เขาคิดในใจเงียบๆ

ผู้ช่วยโค้ชข้างๆ กระซิบว่า "ผมได้ยินมาว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน ฉินพาเควินไปบาร์ และคุณสก็อตต์ก็โกรธเรื่องนี้มากเลยครับ"

"ฉินยังเด็ก ฉันเข้าใจได้"

ดีเทอร์ เฮคกิ้งไม่ติดใจเอาความและเปลี่ยนเรื่องคุยอย่างง่ายดาย

อีกด้านหนึ่ง

กิสดอลร่างท้วมขมวดคิ้ว ต่างจากพวกโค้ชจอมหยิ่งยโส เขาได้กำชับลูกทีมก่อนแข่งแล้วว่าให้ระวังเด็กใหม่ของโวล์ฟสบวร์กให้ดี

นั่นคือเหตุผลที่ซูเล่ขยับไปริมเส้นบ่อยครั้ง และถึงขั้นลดการประกบโอลิชลงด้วยซ้ำ

แต่คาดไม่ถึงเลยว่าจะยังโดนเจาะจนได้

"ยิงเองสิ ยิงเองสิ"

กิสดอลพึมพำกับตัวเอง สายตาไม่ได้จับจ้องที่ฉินหมิง แต่มองไปที่โอลิชซึ่งซุ่มอยู่ในกรอบเขตโทษ

ในวินาทีนี้ เขาภาวนาสุดหัวใจขอให้ฉินหมิงเห็นแก่ตัวสักหน่อย

ผู้มาเยือนบุกเข้าสู่ด้านซ้ายของกรอบเขตโทษฮอฟเฟ่นไฮม์

ฉินหมิงกวาดสายตามองรอบๆ และเห็นซูเล่อยู่ทางด้านหลังเฉียงๆ รวมถึงบิซัคซิชที่เข้ามาซ้อนตำแหน่ง

ตึก ตึก ตึก!

หลังจากปรับจังหวะก้าวเท้าอย่างรวดเร็ว เขาเอียงตัวและง้างเท้าขวา

ยิงแน่!

คนทั้งโลกต่างรู้ว่าเขากำลังจะยิง

ขณะที่วิ่งไล่กวดมา ซูเล่ก็เกร็งหน้าท้องและเอว ทิ้งตัวสไลด์เข้าขวางเต็มแรง

โอลิเวอร์  ที่ยืนอยู่หน้าประตู ก็ขยับเท้าซอยถี่ๆ เพื่อเตรียมพร้อม

แต่เขาไม่ขยับตัวง่ายๆ แต่กลับจ้องเขม็งไปที่ฉินหมิง

เสาแรกหรือเสาสอง?

ทิศทางของเท้าที่ใช้ยิงและรูปเท้าจะบ่งบอกผลลัพธ์ได้อย่างชัดเจน

การบล็อกของฮอฟเฟ่นไฮม์ยอดเยี่ยมมาก!

"ลูกยิงนี้น่าจะติดบล็อกครับ!"

ก่อนที่หลิว เจียหยวนจะทันได้พูดจบ เขาก็พบว่าเหตุการณ์กลับตาลปัตรไปจากที่คาดไว้

โอลิเวอร์  ก็ประหลาดใจเช่นกันที่พบว่าเท้าขวาของฉินหมิงบิดเข้าในอย่างเงียบเชียบ จากนั้นเขาก็ใช้ข้างเท้าด้านนอกสะกิดบอลเบาๆ

ไม่ได้ยิง!

ตุ้บ! เสียงสัมผัสบอลอันไพเราะดังขึ้น ลูกฟุตบอลราวกับกลายร่างเป็นภูตน้อยจอมซน ลอยข้ามหัวซูเล่ที่กำลังสไลด์เข้ามา และมุ่งหน้าไปยังจุดโทษอย่างร่าเริง

ตรงนั้น โอลิช กองหน้าจอมเก๋าชาวโครเอเชีย เผชิญหน้ากับสายตาของคนนับหมื่น ตวัดเท้าวอลเลย์เต็มข้อ!

ตูม! ลูกฟุตบอลพุ่งแหวกอากาศเสียบตาข่าย ท่ามกลางสายตาของโอลิเวอร์  ที่ล้มลงไปกองกับพื้น

0-1!!

"โกลลลล!"

"นาทีที่ 35 ของครึ่งแรก โวล์ฟสบวร์กเปิดเกมรุกจากแดนตัวเองและส่งบอลเข้าสู่ก้นตาข่ายโดยใช้เวลาเพียงสามสิบวินาทีเท่านั้นครับ!"

"การที่ฮอฟเฟ่นไฮม์มัวแต่รุมกินโต๊ะเดอ บรอยน์ ส่งผลให้คาลิจูรี่มีอิสระ และทรัพยากรในเกมรับที่ใช้ประกบโอลิชก็ลดลง!"

"รู้ไหมครับ แม้โอลิชจะอายุ 36 ปีแล้ว แต่ครั้งหนึ่งเขาเคยบดบังรัศมีร็อบเบนมาแล้วนะ!"

"แฮตทริกของเขาในรอบรองชนะเลิศแชมเปี้ยนส์ลีกเขี่ยแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ตกรอบ ถ้าไม่ใช่เพราะเกมรับของอินเตอร์ มิลาน แข็งโป๊กขนาดนั้น เขาคงคว้าแชมป์แชมเปี้ยนส์ลีกไปแล้ว!"

ในสนาม โอลิชไม่ใช่เดอ บรอยน์ เล่นฟุตบอลมาตั้งกี่ปี เขาช่ำชองเรื่องท่าดีใจอยู่แล้ว

สไลด์เข่าแล้วตะเบ๊ะ!

แต่พอเขาลุกขึ้น เขาก็ดึงฉินหมิงเข้ามาข้างกาย แล้วตะโกนบอกแฟนบอลฝั่งทีมเยือนว่า "เฮ้ยทุกคน จำเจ้าหนูที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะคนนี้ไว้ให้ดีนะ! เขาอ่อนกว่าฉันตั้ง 20 ปี! ฟอร์มเมื่อกี้สุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ?!"

แฟนบอลโวล์ฟสบวร์กบนอัฒจันทร์ให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ ปรบมือเกรียวกราวให้อย่างต่อเนื่องและกระตือรือร้น

"นายน่ะเด็กกว่าลูกชายฉันอีก แต่ลูกฉันเทียบไม่ติดฝุ่นเลย!"

"17 ปี! ในที่สุดพระเจ้าก็เบิกเนตรประทานอัจฉริยะลงมาให้เราแล้วเหรอเนี่ย?"

"ฉินหมิง ชื่อแกเรียกยากชะมัด ทำไมไม่ตั้งชื่อเยอรมันสักชื่อล่ะ!"

"..."

แฟนบอลโวล์ฟสบวร์กเริ่มจับกลุ่มคุยกันบนอัฒจันทร์

หลังจากฉลองเสร็จ ฉินหมิงมองโอลิชแล้วพูดว่า "อิวิก้า คุณแก่กว่าผมเกือบยี่สิบปี จะให้ผมเรียกคุณว่าลุงเหรอครับ?"

ใครจะไปรู้ว่าโอลิชจะหน้าด้านขนาดนี้ หลังจากพยักหน้าเห็นด้วย เขาก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ถ้านายเต็มใจ ฉันก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะ"

"ฝันไปเถอะ!" ฉินหมิงแกล้งเบะปาก

เพื่อนร่วมทีมโวล์ฟสบวร์กข้างๆ หัวเราะลั่น เห็นได้ชัดว่าชอบใจที่เห็นฉินหมิงโดนเอาคืน

ไม่ไกลออกไป ซูเล่กำลังกุมขมับ ความผิดหวังฉายชัดบนใบหน้า

"อย่าก้มหน้า เกมยังไม่จบ เรายังไม่แพ้"

ซาลิโฮวิชพยายามดึงซูเล่ขึ้นมา แต่ซูเล่ตัวหนักเกินกว่าจะขยับไหว ด้วยความอับอาย เขาจึงพูดอย่างหงุดหงิด

นั่นคือข้อเสียของนักเตะดาวรุ่ง อารมณ์อ่อนไหวง่ายเกินไป

"ปล่อยให้เบอร์ 13 หลุดไปไม่ได้อีกแล้ว รูดี้ นายขยับไปริมเส้นช่วยเพื่อนซ้อนหมอนั่นหน่อย"

แทนที่จะตำหนิลูกทีม กิสดอลวิเคราะห์สถานการณ์อย่างใจเย็น

ท่าทีสงบนิ่งของเขาช่วยขจัดบรรยากาศหดหู่ในหมู่ผู้เล่นฮอฟเฟ่นไฮม์ และพวกเขาก็รีบกลับไปประจำตำแหน่ง

เกมเริ่มใหม่อีกครั้งหลังจากเขี่ยบอล

กล้องแพนไปที่เด็กมาสคอตข้างสนาม เบิร์นฮาร์ดเงยหน้ามองท้องฟ้า

มีเพียงเมฆบางๆ ลอยอยู่บนท้องฟ้าสีคราม

แต่นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีอะไรเลย เขาไม่เห็นแม้แต่เงาของมังกร

"พี่ฉินยิงไม่เข้า ก็เลยไม่มีมังกร"

เบิร์นฮาร์ดจ้องมองสนามตาแป๋ว มองหาฉินหมิงท่ามกลางนักเตะชุดเขียวขาว

เขาพร่ำบอกกับตัวเองซ้ำๆ ว่า "ยิงเร็วๆ สิ ยิงเร็วๆ สิ"

"โวล์ฟสบวร์กเล่นได้นิ่งมากครับหลังจากขึ้นนำ"

"แถมหลังจากฮอฟเฟ่นไฮม์ต้องแบ่งกำลังไปรับมือคาลิจูรี่กับฉินหมิงทางซ้ายขวา เดอ บรอยน์ตรงกลางก็เริ่มฉายแววปั้นเกมแล้วครับ"

"ผมนึกถึงบทสัมภาษณ์กูรูจากสื่อบิลด์ ที่เชื่อว่าเกมรุกของโวล์ฟสบวร์กจะลดความดุดันลงอย่างมากในฤดูกาลนี้"

"เขาถึงขั้นแนะนำให้ดึงเซโก้กลับมาเพื่อแก้ปัญหาฟอร์มตกของโอลิชด้วยซ้ำ"

"แต่หลังจากเห็นฟอร์มของฉินหมิง ผมว่าโวล์ฟสบวร์กตั้งตารออนาคตใหม่ได้เลยครับ"

หลิว เจียหยวน แอบคิดในใจอีกอย่าง

แฟนบอลชาวจีนก็ตั้งตารออนาคตที่สดใสได้เช่นกัน

เวลาไหลผ่านไปดั่งทรายดูด

หลังจากโดนประกบติด ฉินหมิงก็แทบไม่ได้บอลเลย

ในทางกลับกัน เดอ บรอยน์เริ่มใช้การวางตำแหน่งเพื่อดันเกมขึ้นสูง กดดันแนวรับฮอฟเฟ่นไฮม์จนโงหัวไม่ขึ้น

จากมุมมองพระเจ้า รูปขบวนของฮอฟเฟ่นไฮม์เหมือนสปริงที่ถูกกดทับ เมื่อถึงขีดจำกัด มันก็จะดีดผึงพังทลายลงมา

นาทีที่ 43

ฉินหมิงขยับตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและดึงตัวสโตรเบิ้ลไว้ ขณะที่โรดริเกวซตามขึ้นมาเพื่อพัวพันรูดี้

แนวรับฝั่งขวาของฮอฟเฟ่นไฮม์เกิดช่องโหว่ขึ้นมาทันที

เดอ บรอยน์ไม่รอช้า ใช้การจ่ายบอลและเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วรุกคืบเข้าสู่หัวใจสำคัญในแดนฮอฟเฟ่นไฮม์

ตูม! ลูกยิงเลียดฉับพลันพุ่งผ่านช่องว่างของแนวรับที่ชุลมุน ในจังหวะที่โอลิเวอร์  ถูกเพื่อนร่วมทีมบังทางบอลพอดี