บทที่ 15: หมีน้อยเจอหมีใหญ่? ขยับได้ทั้งคู่?

บทที่ 15: หมีน้อยเจอหมีใหญ่? ขยับได้ทั้งคู่?

ขณะที่ สวีเจียเจีย พลัดตกบันไดลงมา ทุกคนในไลฟ์ต่างตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก แม้แต่เสียงของเธอก็ขาดหายไป

ทันใดนั้น หลินเสี่ยวหว่าน ก็เดินเข้ามานั่งยองๆ ตรงหน้าสวีเจียเจีย พร้อมกับเจ้าหมีตัวน้อย

สิ่งที่ทำให้ทุกคนในไลฟ์ช็อกสุดขีดคือ... เจ้าหมีน้อยนั่นขยับได้!

หัวของเจ้าหมีน้อยหมุนกลับหลังได้อย่างน่าอัศจรรย์ รอยยิ้มของมันยังคงเดิม แต่ในนาทีนี้กลับดูสยดสยองเป็นที่สุด

บนบันไดที่ว่างเปล่า จู่ๆ เสียงเพลงกล่อมเด็กก็ดังขึ้น

"ดวงดาวบนฟ้าหลั่งน้ำตา กุหลาบบนดินร่วงโรยรา แมลงตัวน้อยบินไป แมลงตัวน้อยบินไป..."

ท่ามกลางเสียงเพลงกล่อมเด็ก ผู้คนในไลฟ์ต่างหวาดผวากันไปหมด

"เชี่ย! พวกนายเห็นไหม เจ้าหมีตัวนั้นมันขยับ!"

"หมีขยับได้? อย่ามาหลอกกันน่า ตุ๊กตาหมีจะขยับได้ยังไง เสี่ยวหว่านคงเผลอไปชนมันเข้าแหละ"

"เหลวไหล คอของหมีนั่นขยับ มันหันหัวกลับมา"

"ฉันก็เห็น หมีน้อยมันขยับจริงๆ น่ากลัวฉิบหาย!"

"ผีหลอก! เด็กคนนี้ทำบ้าอะไร จ้องเจียเจียอยู่ได้ รีบไปช่วยสิ!"

"คุณพระช่วย ฉากนี้บวกกับเพลงบ้านี่ ฉันรับไม่ไหวแล้วนะ!"

บันไดว่างเปล่า เสียงเพลงกล่อมเด็กสะท้อนก้องกังวานเบาๆ

ความกลัวแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ

นอกจากแสงจากโทรศัพท์แล้ว ก็มีเพียงดวงตาของเจ้าหมีน้อยเท่านั้นที่ส่องแสงสีแดงวาวโรจน์

ในขณะเดียวกัน เสียงแปลกๆ ดัง "เอี๊ยด... เอี๊ยด... เอี๊ยด..." ก็เริ่มดังขึ้นมาจากชั้นหนึ่ง

ระหว่างนั้น สวีเจียเจียที่สลบไปก็ฟื้นขึ้นมา ศีรษะของเธอหนักอึ้งและมึนงง เสียงเพลงประหลาดดังแว่วอยู่ข้างหู

เมื่อฝืนลืมตาอันหนักอึ้ง สิ่งแรกที่เธอเห็นคือเสี่ยวหว่านที่นั่งยองๆ อยู่ตรงหน้า พร้อมกับเจ้าตุ๊กตาหมีตัวนั้น

สีหน้าของทั้งคู่เหมือนกันราวกับแกะ ซึ่งดูน่าขนลุกพิลึก

รูม่านตาของเธอหดเกร็งด้วยความหวาดกลัว เธอกรีดร้องออกมาโดยสัญชาตญาณ "กรี๊ดดด—"

จากนั้น เธอก็พยายามควบคุมอารมณ์ให้สงบลงจนได้

"เสี่ยวหว่าน ทำไมหมีของหนูถึงร้องเพลงอีกแล้ว? ทำน้าตกใจหมดเลย!" เธอลุกขึ้นนั่งบนพื้น ฝืนทนความเจ็บปวด แล้วจับเจ้าหมีน้อยหันไปทางอื่น

มือข้างหนึ่งลูบข้อเท้า อีกมือหนึ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

สายตาเธอบังเอิญเหลือบไปเห็นข้อความคอมเมนต์บนหน้าจอ

"เจียเจีย หนีเร็ว! หมีของเธอมีชีวิต!"

"หมีนั่นมีชีวิต มันเป็นผี! หลานสาวเธอเป็นผี รีบหนีเร็วเข้า!"

"เจียเจีย อย่ามัวแต่มอง! พวกนั้นเป็นผีกันหมด!"

หน้าจอเต็มไปด้วยข้อความทำนองว่า "หมีมีชีวิต" และ "เจียเจียรีบหนี"

สวีเจียเจียมึนงงจากการตกบันไดอยู่แล้ว พอมาเห็นข้อความพวกนี้ยิ่งทำให้เธอประสาทเสีย

เธอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ หันไปมองเสี่ยวหว่านที่แสนเรียบร้อยข้างกาย เธอไม่เชื่อเรื่องพวกนี้หรอก

หลานสาวตัวน้อยของเธอเรียบร้อยขนาดนี้ จะเป็นผีไปได้อย่างไร? อย่างมากเจ้าตุ๊กตาหมีตัวนี้ก็น่ากลัวไปหน่อยแค่นั้นเอง

เธอลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นที่ก้น "ทุกคน เลิกพูดเหลวไหลได้แล้ว ฉันมึนหัวเพราะตกบันได ขอปิดไลฟ์ก่อนนะ วันนี้ฉันไม่ค่อยไหว ไว้ถึงบ้านแล้วจะมาไลฟ์ให้ดูใหม่"

พูดจบ สวีเจียเจียก็กดปิดไลฟ์ทันที

เมื่อกี้เธอมัวแต่เดินดูไลฟ์ถึงได้ตกบันไดแบบนั้น

หลังจากวางโทรศัพท์ เธอมองดูเจ้าหมีน้อยข้างกาย ยังคงรู้สึกไม่สบายใจนิดๆ

โชคดีที่หลานสาวของเธอว่าง่ายมาก สวีเจียเจียจูงมือเล็กๆ ของเธอแล้วพูดว่า "ไปกันเถอะเสี่ยวหว่าน น้าจะพาหนูกลับบ้านไปอาบน้ำก่อน แล้วค่อยโทรหาแม่หนู"

เสี่ยวหว่านพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง อุ้มเจ้าหมีน้อยเดินตามเธอไป

ในตอนนี้ แม้ไลฟ์จะจบไปแล้ว แต่กระแสความนิยมยังคงพุ่งสูง

ชาวเน็ตชอบดูเรื่องราวแปลกประหลาดน่ากลัวพวกนี้อยู่แล้ว

เมื่อกลับถึงบ้าน สวีเจียเจียพาเสี่ยวหว่านไปอาบน้ำก่อน แล้วจึงพาเข้านอนในห้อง

ส่วน จางอี้ ถูกวางทิ้งไว้บนเก้าอี้ในห้องนั่งเล่น

เจ้านี่ดูน่ากลัวพิลึก เธอไม่อยากนอนข้างๆ มันตอนกลางคืนแน่ๆ

จางอี้นั่งอยู่บนโซฟา มองดูค่าความกลัวของตัวเองที่พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเพราะการแทรกแซงของ 'ทางการ' คลิปวิดีโอจำนวนมากถูกลบออกไป ทำให้ค่าความกลัวของเขาไม่เพิ่มขึ้นอย่างเว่อร์วังเหมือนก่อนหน้านี้

คิดได้ดังนั้น จางอี้ก็ยิ้มเยาะ มองดูแผ่นหลังของหญิงสาวที่กำลังเตรียมตัวไลฟ์

ดูเหมือนเขาต้องงัดลูกไม้เด็ดๆ ออกมาใช้บ้างแล้ว

ทันทีที่สวีเจียเจียนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์ เธอก็ได้รับการแจ้งเตือนพัสดุ

ตามมาด้วยเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทันที "เจียเจีย ได้รับพัสดุที่ผมส่งไปให้หรือยัง?"

เสียงผู้ชายดังมาจากปลายสาย

สวีเจียเจียชำเลืองมองคนสองคนที่หน้าประตูและกล่องใบใหญ่ "หวงอี้ ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ต้องส่งของขวัญมา! ฉันไม่เอา และไม่ต้องมาเปย์ในไลฟ์ด้วย! ฉันไม่คบกับนาย!"

หวงอี้ คนนี้เป็นลูกคนรวยรุ่นสองที่ตามจีบสวีเจียเจีย ตอนแรกเขาแอดเฟรนด์สวีเจียเจียมาด้วยการเปย์หนักในไลฟ์

ต่อมาพวกเขาก็กลายเป็นเพื่อนกัน เขาชวนเธอไปทานข้าวและส่งของขวัญให้ พร้อมทั้งบอกว่าอยากจีบเธอ ซึ่งตอนแรกก็ดูปกติ

ทว่า วันหนึ่งสวีเจียเจียก็บังเอิญไปรู้ความจริงว่าหวงอี้คนนี้เป็นพวกเจ้าชู้ หว่านเสน่ห์ไปทั่ว เป็นผู้ชายเฮงซวยคนหนึ่ง

พอรู้ธาตุแท้ เธอจึงตัดขาดความสัมพันธ์ทันที

เธอไม่ใช่สาวน้อยใสซื่ออย่าง หลินชิง ที่จะหลงกลผู้ชายง่ายๆ

แต่ถึงแม้เธอจะอยากตัดขาด หวงอี้กลับตื๊อไม่เลิก

ช่วงนี้แม้สวีเจียเจียจะเมินใส่ เขาก็ยังขยันส่งของขวัญ โทรหา และชวนไปกินข้าวไม่หยุดหย่อน

หวงอี้อ้อนวอนทางโทรศัพท์ซ้ำๆ "เจียเจีย ให้โอกาสผมอีกสักครั้งนะ ผมสัญญา นอกจากคุณแล้ว จะไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ผมรักเป็นอันดับสองอีก"

หือ?

หน้าหมีของจางอี้แทบจะหลุดขำออกมา

ฟังดูเหมือนกำลังบอกว่า "ผมสัญญาว่าจะรักคุณที่สุด แต่จะรักคนอื่นด้วยไหมนั่นอีกเรื่อง ส่วนคนอื่นผมก็จะรักแค่นิดหน่อยพอ"

สวีเจียเจียกรอกตามองบน เธอรู้ดีที่สุดว่าหวงอี้ ลูกเศรษฐีคนนี้เป็นคนยังไง

เธอปฏิเสธอย่างเด็ดขาด "พอเถอะ เลิกยุ่งกับฉันได้แล้ว ฉันไม่คบกับนายจริงๆ ส่วนนายจะไปรักใครก็เรื่องของนาย ถ้ายังจะส่งของขวัญมาอีก ฉันคงห้ามไม่ได้ แต่ฉันจะไม่ส่งคืนให้นะ ส่วนที่อยู่บ้านฉัน อีกวันสองวันฉันก็จะย้ายแล้ว"

ผิดคาด หวงอี้กลับตกลงง่ายๆ

"โอเค แต่ช่วยรับของขวัญชิ้นนี้ไว้เถอะ แล้วผมจะไม่กวนคุณอีก!"

เจียเจียมองกล่องใบใหญ่ข้างล่างอย่างจำนน "ก็ได้ ครั้งสุดท้ายนะ"

หลังจากวางสาย เธอให้คนช่วยยกกล่องขึ้นมาข้างบน

เธอสงสัยว่าข้างในคืออะไร พอเปิดออกมา ปรากฏว่าเป็นตุ๊กตาหมีอีกตัว

แถมเจ้าหมีใหญ่ตัวนี้ยังสูงมาก ประมาณสองเมตรได้ ขนปุกปุยและหนักอึ้ง

สวีเจียเจียพูดไม่ออก ที่บ้านมีตัวน่ากลัวอยู่ตัวหนึ่งแล้ว นี่ดันส่งมาให้อีกตัว

แต่เห็นแก่คำสัญญาของหวงอี้ เธอยังรับไว้ อย่างน้อยเจ้าหมีตัวนี้ก็ดูไม่น่ากลัวเท่าไหร่

"เดี๋ยวพวกเราช่วยยกเข้าไปให้ครับ" พนักงานส่งของสองคนอาสา แล้วช่วยกันหามเจ้าหมีใหญ่เข้าไป

ดูจากท่าทาง พวกเขาดูจะทุลักทุเลพอสมควร

ในที่สุด หมีใหญ่ก็ถูกวางไว้ข้างๆ หมีเล็ก

เดิมทีเธอสัญญากับชาวเน็ตว่าจะไลฟ์ แต่เธอเหนื่อยเกินไป จึงตัดสินใจไปนอนข้างๆ เสี่ยวหว่านแทน

เที่ยงคืน

หมีขยับ

เจ้าหมีใหญ่และเจ้าหมีเล็ก... ต่างก็ขยับตัว!