บทที่ 8 ผู้เล่นกลุ่มที่สอง

บทที่ 8 ผู้เล่นกลุ่มที่สอง

สหพันธ์มนุษยชาติ เมืองเย่หลาน

ชุมชนประมง เวลา 05:00 น.

ท้องฟ้าเริ่มทอแสงสีขาวนวลราวกับท้องปลา ตัดกับเสียงหวูดเรือประมงที่ทยอยกลับเข้าฝั่ง นอกหน้าต่าง แสงไฟระยิบระยับสอดประสาน ท่าเรือประมงกำลังคึกคักไปด้วยชีวิตชีวา

เจียงโจวขยี้ตาที่เริ่มเมื่อยล้าเล็กน้อย ละสายตาจากทิวทัศน์นอกหน้าต่างกลับมาที่หน้าจอคอมพิวเตอร์

มุมขวาบนของหน้าจอแสดงป๊อปอัพแจ้งเตือนว่าไฟล์บีบอัดได้ดาวน์โหลดเสร็จสมบูรณ์แล้ว

เขาเกลียดพวกต้มตุ๋นออนไลน์เข้าไส้ เพราะเคยตกเป็นเหยื่อของการหลอกลวงทางเน็ตมาแล้ว

ตอนแรก "ผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาล" ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่ม ได้เตะ "เจ้าหน้าที่สวัสดิการ" ออกจากกลุ่มและกำลังจะลบลิงก์หลอกลวงนั้นทิ้ง แต่เจียงโจวห้ามไว้ก่อน

เขาเชื่อว่าการแจ้งความคือวิธีจัดการที่ถูกต้องที่สุด

บางทีการกระทำของเขาอาจช่วยวัยรุ่นผู้บริสุทธิ์อีกหลายคนไม่ให้ตกเป็นเหยื่อ

แต่ก่อนจะแจ้งความ เขาจำเป็นต้องรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับลิงก์หลอกลวงนี้เสียก่อน

ตำรวจไซเบอร์ของสหพันธ์ต้องรับมือกับการแจ้งความและข้อร้องเรียนจำนวนมหาศาลในแต่ละวัน การรวบรวมและจัดระเบียบหลักฐานก่อนส่งจะช่วยลดภาระงานของเจ้าหน้าที่ และทำให้คดีฉ้อโกงได้รับการดำเนินการเร็วขึ้น

เจียงโจวใช้เมาส์คลิกที่ไอคอนรูปโล่บนหน้าจอ คอมพิวเตอร์เข้าสู่โหมดป้องกันเครือข่าย

จากนั้นเขาก็ใช้ "โล่นิรภัย" สแกนหาไวรัสในไฟล์บีบอัดที่ดาวน์โหลดมาจากลิงก์

แต่ที่น่าแปลกใจคือ ไม่มีไวรัสในไฟล์นั้นเลย

"แค่แกล้งกันเล่นงั้นเหรอ?"

ส่วนเรื่องที่ว่าในไฟล์จะมีเกม "ดินแดนทมิฬ" เวอร์ชั่นแคร็กจริงหรือไม่ เขาไม่เชื่ออย่างเด็ดขาด

เจตนาของพวกต้มตุ๋นมันชัดเจนเกินไป

นอกจากจะเผยธาตุแท้ออกมาหลังคุยได้แค่ไม่กี่ประโยค เว็บไซต์เบื้องหลังลิงก์นั้นยังดูหยาบโลนสุดๆ ขนาดเทมเพลตเว็บสำเร็จรูปยังไม่คิดจะโหลดมาใช้ ดูยังไงก็มือสมัครเล่นชัดๆ

แถมเทคโนโลยีเครือข่ายอันทรงพลังของ 'เผ่าสุริยคราส' ก็ไม่มีทางถูกเจาะได้ง่ายๆ ด้วยเทคโนโลยีใดๆ ก็ตาม

ด้วยความสงสัย เขาเปิดไฟล์บีบอัดและเริ่มแตกไฟล์

ไม่ถึงหนึ่งนาที กระบวนการก็เสร็จสิ้น

เนื่องจากเนื้อหาจำเป็นต้องเปิดผ่านแคปซูลเกมเสมือนจริง เจียงโจวจึงโอนไฟล์ไปยังแคปซูลเกมที่เชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์ แล้วกดปุ่มปรับแต่ง

ไม่นาน การปรับแต่งเกมก็เสร็จสมบูรณ์

เจียงโจวลุกขึ้นเดินเข้าไปในแคปซูลเกม

หลังจากท่อเชื่อมต่อประสาทเข้าประกบกับส่วนต่างๆ ของร่างกายโดยอัตโนมัติ การมองเห็นของเจียงโจวก็ค่อยๆ ถูกความมืดกลืนกิน เมื่อภาพกลับมาชัดเจนอีกครั้ง เขาก็มาอยู่หน้าเดสก์ท็อปเสมือนจริงแล้ว

บนเดสก์ท็อปมีไอคอนเกม 16 เกม แต่ละเกมบรรจุความทรงจำในช่วงเวลาการเติบโตของเขาไว้ แต่ส่วนใหญ่เขาก็เลิกเล่นไปแล้ว

ด้านล่างสุดของเดสก์ท็อปคือเกมที่เพิ่งโหลดมาจากลิงก์ ไอคอนเป็นรูปอสูรที่ถูกเปลวเพลิงสีแดงฉานแผดเผา

แม้จะตรวจไม่พบไวรัส แต่เจียงโจวยังคงเปิดใช้งานฟีเจอร์ป้องกันความปลอดภัยเพื่อความไม่ประมาท

ฟีเจอร์นี้เริ่มมีใช้ในยุคเฟื่องฟูทางเทคโนโลยี ตอนที่ 'เผ่าสุริยคราส' เดินทางมาถึงโลกและนำเทคโนโลยีเสมือนจริงอันล้ำสมัยมามอบให้มนุษยชาติ

การเกิดขึ้นของเทคโนโลยีใหม่นำไปสู่เกมเสมือนจริงจำนวนมาก รวมถึงเกมสยองขวัญมากมาย

เคยมีคนใช้ "คลังข้อมูลเอนจินเสมือนจริง" ที่เผ่าสุริยคราสเปิดให้ใช้สาธารณะ สร้างมินิเกมแกล้งคนแนวสยองขวัญ ผลคือผู้เล่นคนหนึ่งหัวใจวายตายคาที่หลังจากโหลดมาเล่น

หลังเหตุการณ์นั้น แคปซูลเกมเสมือนจริงทุกเครื่องจึงถูกบังคับให้ติดตั้งเครื่องตรวจจับความปลอดภัย ซึ่งจะประเมินสถานะของผู้เล่นผ่านการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนและอัตราการเต้นของหัวใจ หากเกิดเหตุฉุกเฉิน ระบบเตือนภัยในตัวจะส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือไปยังสถานีแพทย์ใกล้เคียงทันที

เมื่อคลิกที่ไอคอนเกม อาคมสีแดงฉานที่ลุกโชนก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเจียงโจว

ตามมาด้วยความรู้สึกวิงเวียนอย่างรุนแรง ราวกับมีวังวนที่มองไม่เห็นกำลังกัดกินและดึงกระชากจิตสำนึกของเขา

หลังจากความรู้สึกไร้น้ำหนักจางหายไป ภาพที่ปรากฏตรงหน้าก็ทำเอาเจียงโจวตาค้าง

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยรอยแตกสีดำสนิท ภูเขาไฟระเบิดพ่นเปลวเพลิงไม่ขาดสาย อสูรน่าสะพรึงกลัวเดินเพ่นพ่านไปทั่วแผ่นดิน... กลิ่นดินไหม้และกำมะถันแทรกซึมเข้าปอดทุกครั้งที่หายใจเข้า ทำให้เกิดความรู้สึกแสบร้อนเล็กน้อย

มุมมองแบบ 'พระเจ้า' ที่เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วจากที่สูงนั้นสมจริงอย่างเหลือเชื่อ ดึงเขาดำดิ่งลงไปในบรรยากาศทันที

ฉากวันสิ้นโลกอันน่าสยดสยองทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ทันใดนั้น มุมมองของเขาก็ดิ่งวูบลงสู่หมู่บ้านทรุดโทรมบนพื้นดิน

ภายใต้ความรู้สึกไร้น้ำหนักที่รุนแรง เจียงโจวอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเฮือกใหญ่

ขณะที่สายตากำลังจะสัมผัสพื้น ภาพทุกอย่างก็พลันมืดดับลง

สิ่งที่ปรากฏขึ้นแทนที่คือกำแพงคริสตัลสีน้ำเงินขนาดมหึมาลักษณะคล้ายตาราง ทอดยาวออกไปไม่สิ้นสุดทั้งสองข้างและพุ่งสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า

พื้นที่ส่วนใหญ่บนกำแพงยังว่างเปล่า แต่ในช่องเริ่มต้นด้านล่างสุด มีอสูรหน้าตาอัปลักษณ์สามตนถูกจองจำอยู่

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวของเจียงโจว:

"ยินดีต้อนรับผู้ท้าชิงสู่โลกอสูร โปรดเริ่มสร้างตัวละครเริ่มต้นของคุณ"

วินาทีนี้ เจียงโจวเสียอาการโดยสิ้นเชิง

ความรู้สึกเหมือนเขาบีบจมูกเตรียมใจจะกลืนอาหารรสชาติห่วยแตก แต่กลับพบว่ามันคืออาหารเลิศรสที่ฝันหามานาน

ความแตกต่างราวฟ้ากับเหวนี้ทำให้อารมณ์ของเจียงโจวแปรปรวนอย่างหนัก จนต้องอุทานออกมา:

"เชี่ย... โคตรเชี่ยเลย!"

...15 นาทีต่อมา

กลุ่มแชตความรู้แน่นปึ้กเด็กอนุบาล (ออนไลน์: 32 คน)

อนุบาลห้องเล็ก - บอลดำ: จริงๆ แล้วฉันว่าการมาของ 'เผ่าสุริยคราส' เป็นเรื่องดีสำหรับมนุษย์เรานะ ฐานทัพพวกเขาอยู่บนดวงจันทร์ ไม่กระทบสภาพความเป็นอยู่ของเรา เทียบกับพวกขุมกำลังป่าเถื่อนอย่างเผ่าเปลวเพลิงชาดที่หนีตายมา พวกนี้ดีกว่าเยอะ

อนุบาลห้องเล็ก - ค้อนเหล็ก: นั่นสิ! เผ่าสุริยคราสเอาเทคโนโลยีล้ำๆ มาให้เราเพียบ คุณภาพชีวิตเราดีขึ้นเห็นๆ แถมไม่เคยมากดขี่มนุษย์ด้วย เป็นมิตรสุดๆ เสียอย่างเดียวคือราคาของแม่งขูดเลือดขูดเนื้อชิบหาย!

ในจังหวะนั้น เจียงโจวที่หายไปนานก็กลับมา

อนุบาลห้องเล็ก - นมเมา: พี่น้อง เรื่องใหญ่แล้ว!

อนุบาลห้องเล็ก - เบบี๋น่ารัก ตอบกลับ อนุบาลห้องเล็ก - นมเมา: โดนหลอกอีกแล้วเหรอ ไม่ได้เปิดระบบป้องกันรึไง?

อนุบาลห้องเล็ก - ค้อนเหล็ก ตอบกลับ อนุบาลห้องเล็ก - เบบี๋น่ารัก: เป็นไปได้ไหมว่านมเมาโหลดได้เกมของแท้ (รูปตลก.jpg)

เมื่อโดนเพื่อนในกลุ่มแซว เจียงโจวก็รีบพิมพ์ข้อความตอบกลับทันที:

อนุบาลห้องเล็ก - นมเมา: ฉันโหลด "ดินแดนทมิฬ" ของแท้มาได้จริงๆ เกมนี้เป็น VR 100% สมคำร่ำลือ ประสบการณ์โคตรสมจริง พวกแกรีบโหลดเลย ลงเสร็จแล้วจะได้ไปสำรวจด้วยกัน

เห็นคำตอบของนมเมา สมาชิกในกลุ่มก็พากันส่งอีโมจิขำขันกันยกใหญ่

อนุบาลห้องเล็ก - ลูกแก้ว: ระหว่างเชื่อไอ้นมเมา กับเชื่อว่าฉันคือจิ๋นซีฮ่องเต้กลับชาติมาเกิด พวกแกเชื่ออันไหนมากกว่ากัน (รูปตลก.jpg)

ค้อนเหล็ก ตอบกลับ ลูกแก้ว: แน่นอนว่าต้องเชื่อว่าแกคือจิ๋นซีฮ่องเต้สิ เดี๋ยวโอนให้ 50 แล้วแต่งตั้งฉันเป็นอะไรก็ได้ตามใจฝ่าบาทเลย (รูปตลก.jpg)

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเชื่อ เจียงโจวจึงพิมพ์ข้อความอีกบรรทัด:

อนุบาลห้องเล็ก - นมเมา: เอาเจ้าน้องชายเป็นประกันเลย คราวนี้ไม่ได้โม้จริงๆ รีบไปโหลดเร็ว จะได้กลับมาเล่นด้วยกันสนุกๆ อีกครั้งไง

เมื่อเห็นเจียงโจวยืนยันหนักแน่นว่าเกมนี้คือ "ดินแดนทมิฬ" ของจริง ท่าทีของสมาชิกกลุ่มก็เริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย

อนุบาลห้องเล็ก - เบบี๋น่ารัก: เชี่ย หรือว่าจะจริง?

อนุบาลห้องเล็ก - ค้อนเหล็ก: เท่าที่รู้นิสัยไอ้นมเมา มันไม่น่าจะล้อเล่นแรงขนาดนี้นะ

แม้จะยังไม่อยากเชื่อ แต่พวกเขาก็เลือกที่จะเชื่อใจเพื่อนเก่าที่คบกันมานาน แล้วกดลิงก์เพื่อดาวน์โหลดเกม...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

แชตกลุ่มเต็มไปด้วยการแท็กชื่อและคำอุทาน "เชี่ย" รัวๆ

เพราะลิงก์ที่ "เจ้าหน้าที่สวัสดิการ" ให้มานั้น ดันโหลด "ดินแดนทมิฬ" ของแท้ได้จริงๆ

เวลานั้น ถงซิน หัวหน้ากลุ่มอนุบาลที่กำลังหลับสนิท ถูกปลุกด้วยเสียงแจ้งเตือนการแท็กที่ดังรัวไม่หยุด

เขางัวเงียควานหาโทรศัพท์ใต้หมอนขึ้นมาเปิดดูแชตกลุ่ม

"ผอ. ตื่นเร็ว เรื่องใหญ่แล้ว!"

"ผอ. ดึกป่านนี้ยังจะนอนอยู่อีก..."

ยิ่งอ่านตายิ่งสว่าง ถงซินกระเด้งตัวลุกจากเตียง พุ่งไปที่คอมพิวเตอร์ ปลุกหน้าจอ แล้วคลิกลิงก์ที่ปักหมุดไว้อย่างรวดเร็ว

หน้าจอตัดเข้าสู่หน้าดาวน์โหลด เขากด "ดาวน์โหลด" โดยไม่ลังเล

ทันใดนั้น ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมา:

"ยอดดาวน์โหลดเกมครบจำนวนจำกัดแล้ว ผู้จัดจำหน่ายยังไม่ได้เปิดสิทธิ์การดาวน์โหลดรอบใหม่ จึงไม่สามารถดำเนินการดาวน์โหลดต่อได้"

ข้อความป๊อปอัพนี้ทำเอาสติของถงซินแตกกระเจิง

เขารีบพิมพ์ข้อความลงในกลุ่มแชตทันที:

ผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาล: พี่น้อง ทำไมลิงก์นี้ถึงจำกัดจำนวนดาวน์โหลดล่ะ? มันไม่ให้ฉันโหลดแล้ว

อนุบาลห้องเล็ก - นมเมา: ไม่รู้สิ แต่ขอไว้อาลัยให้นายหนึ่งวินาทีนะ

อนุบาลห้องเล็ก - บอลดำ: ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า สมน้ำหน้า ดันตื่นสายเอง! พลาดของดีราคา 128,888 ไปเฉยเลย นึกภาพหน้านายกัดฟันกรอดอยู่หน้าคอมออกเลยว่ะ

อนุบาลห้องเล็ก - ค้อนเหล็ก: การนอนคือการเสียเวลา วัยรุ่นอย่างเรามันต้องโต้รุ่งสิ เห็นไหม พวกเราได้ของดีรอบดึกกันหมด มีแต่นายคนเดียวที่อด

อนุบาลห้องเล็ก - เบบี๋น่ารัก: ผอ. มีแต่เจ้าหน้าที่สวัสดิการคนนั้นที่ช่วยนายได้ ไปกราบขอขมาซะ

ผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาล: พวกแกตายแน่... ฉันจะไปคุกเข่าขอโทษเจ้าหน้าที่สวัสดิการเดี๋ยวนี้แหละ...

ถงซินที่สติใกล้จะหลุด ตัดสินใจเปิดรายการข้อความระบบ ค้นหาข้อมูลของเจ้าหน้าที่สวัสดิการที่เพิ่งโดนเตะออกไป แล้วกดขอเพิ่มเพื่อน กล่องข้อความก็ปรากฏขึ้น:

"คุณต้องการเพิ่ม 'เจ้าหน้าที่สวัสดิการ' เป็นเพื่อนหรือไม่?"

ใต้กล่องข้อความมีช่องให้ใส่ข้อความทักทาย

หลังคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาพิมพ์คำขอโทษยาวเหยียดหลายร้อยคำลงไป บรรยายความผิดพลาดของตัวเองและสำนึกผิดอย่างจริงใจ หวังว่าเจ้าหน้าที่สวัสดิการจะใจกว้างและยกโทษให้

ถงซินรู้สึกว่าตอนเขียนเรียงความส่งครูยังไม่จริงใจและตั้งใจขนาดนี้เลย

หลังจากเกลาถ้อยคำซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็กด "ส่งคำขอ" ด้วยความคาดหวัง

วินาทีถัดมา ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้น:

"เจ้าหน้าที่สวัสดิการเปิดใช้งานฟีเจอร์บล็อกคนแปลกหน้า คำขอเป็นเพื่อนล้มเหลว!"

เห็นข้อความนั้น ถงซินก็สติหลุดโดยสมบูรณ์ ทุบกำปั้นลงบนโต๊ะดังปัง:

"บ้าเอ๊ย!"