ตอนที่ 56 ความสำเร็จในการคว้าบท

ที่จริงแล้วหากย้อนกลับไปดูสาเหตุที่แท้จริง

ก็คือหลี่หยุนสามารถแสดงออกมาได้อย่างมีเอกลักษณ์ในแบบของตนเอง

ถึงแม้จะมีข้อบกพร่องก็ตาม

แต่ก็ยังมีคนคอยรับรองให้

ท้ายที่สุดแล้วก็ยังคงเป็นบทสมทบ

และได้รับการคัดเลือก

ทำให้หลี่หยุนได้กลายเป็นมู่หยงฟู่

“นายว่า ถ้าสุดท้ายเขาแสดงพังจะทำยังไงดี?”

“ก็ไม่กระทบกับบทหลักอยู่แล้ว ถึงตอนถ่ายก็ให้เขาเล่นฉากไกลหน่อย ตัดบางฉากออกไปบ้าง ยังไงก็หาวิธีได้อยู่แล้วล่ะ” โจวเหลียงยิ้มพลางกล่าวขึ้นมา

หยูเจี้ยนพยักหน้าตอบ

“ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นจางต้าหูจื่อที่เป็นคนแนะนำเขามาเองอีกนะ”

“ฮ่าๆๆ ยังไม่ทันเริ่มถ่ายละครเลย นายก็เริ่มหาทางกันตัวเองไว้แล้ว ระวังตัวเกินไปจริงๆ” โจวเหลียงเอ่ยเสียงกระเซ้า หยูเจี้ยนช่างรอบคอบแบบไม่มีช่องโหว่เลย

ตอนนี้ หยูเจี้ยนก็ยิ้ม

“ช่วยไม่ได้ ก็ยังเป็นนักแสดงหน้าใหม่ ยังไม่มีผลงานอะไร แต่ก็อย่างที่นายพูดแหละ อย่างน้อยก็ต้องให้โอกาสบ้าง ยังไงก็ไม่กระทบกับทีมตัวเอก อาจจะมีเซอร์ไพรส์ก็ได้”

ผ่านไปสามวัน รายชื่อบทบาททั้งหมดก็ถูกส่งลงมาแล้ว ไม่ว่าจะเป็น มู่หว่านชิง ต้วนเจิ้งชุน และอีกหลายบทที่ประกาศออกมา

เดิมทีซิ่วชิงรออยู่ที่บ้านอย่างมั่นใจว่าจะได้รับบท สุดท้ายกลับตกรอบ ความรู้สึกย่อมเลวร้ายเกินบรรยาย

เลวร้ายมากจริงๆ

ทั้งที่มั่นใจเต็มร้อยว่าจะคว้าบทนี้มาได้

หรือว่าเป็นเพราะเส้นสาย?

ความคิดแรกของซิ่วชิงก็คือแบบนี้

ไม่งั้นเขานึกไม่ออกจริงๆว่าทำไมตัวเองถึงเสียบทนี้ไป

มันไม่ยุติธรรมเลย

แน่นอนว่าเขาไม่ยอมรับ

ตอนนั้นบิดาของเขา ซิ่วเจิ้งอวี่กลับพูดอย่างสงบ “แกยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคู่แข่งเป็นคนแบบไหน จะไปด่วนสรุปว่าเป็นเพราะเส้นสายได้อย่างไร”

“แล้วเขาเป็นใครกันล่ะ?” ซิ่วชิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง หากจะบอกว่าเป็นใครจริงๆก็คงเป็นพวกประสาทน่ะสิ

วันคัดเลือกวันนั้น ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนปกติ

แล้วทำไมถึงได้มาแย่งบทนี้ไปจากตนเองได้ล่ะ?

ไม่มีเหตุผลเลย ไม่มีเหตุผลสักนิด

“ทางกองถ่ายส่งวิดีโอมาให้แล้ว ดูก็รู้เองแหละ”

“ก็ได้”

ซิ่วชิงเต็มไปด้วยความไม่พอใจเป็นหมื่นเท่า พอเปิดวิดีโอแล้วได้เห็นการคัดเลือกทั้งหมด

ในวิดีโอ

ภาพของหลี่หยุนที่แสดงเป็นมู่หยงฟู่

เขาเป็นอย่างไรบ้าง?

สายตาคมกริบ

หนักแน่น

เต็มไปด้วยความมั่นใจ

ถ้าไม่บอกว่าเขาเล่นเป็นมู่หยงฟู่

ก็คงจะคิดว่าเขาเป็นตัวละครฝ่ายดีไปแล้ว

แต่ตอนนั้นเอง ซิ่วชิงก็ถึงกับอึ้ง

“มู่หยงฟู่เป็นคนล้มเหลวขนาดนั้นเชียวหรือ…”

ใช่แล้ว

มู่หยงฟู่

เขาก็คือผู้พ่ายแพ้โดยสมบูรณ์

ทั้งความรัก การงาน วิทยายุทธ์ ล้วนถูกพี่น้องทั้งสามบดขยี้จนย่อยยับ

ผู้พ่ายแพ้ที่เกิดมาบนเส้นทางสูงส่ง

คือฉายาของมู่หยงฟู่ และคือภาพสะท้อนชีวิตของเขา

แต่สิ่งที่หลี่หยุนถ่ายทอดออกมา

กลับเป็นอีกแบบหนึ่ง

เป็นมู่หยงฟู่ที่แตกต่างออกไป

ในตอนนั้นเอง

ซิ่วชิงก็พูดไม่ออก

ไม่อาจบอกได้ว่าเขาแสดงไม่ดี

จริงๆไม่อาจพูดได้เลย

คำบ่นที่เตรียมไว้ พูดไม่ออกสักคำ

หรือว่าตนเองพ่ายแพ้เพราะฝีมือการแสดง?

ก็ไม่แน่

เพราะรูปลักษณ์งั้นหรือ?

ก็ไม่ใช่เหมือนกัน

อีกฝ่ายเพียงแค่มีความเข้าใจในตัวละคร

เป็นความเข้าใจที่เป็นของเขาเอง

“ช่างเถอะ อยู่ในยุทธภพ จะกลัวไม่มีละครให้เล่นได้อย่างไร” ซิ่วเจิ้งอวี่ตบไหล่ซิ่วชิง พร้อมรอยยิ้มสดใส “เรื่องนี้ไม่ได้ ก็รอเรื่องต่อไปสิ”

“พ่อ ทำไมผมรู้สึกว่าพ่อไม่เสียดายเลยล่ะ”

ตอนนั้นซิ่วชิงก็อดบ่นไม่ได้ แต่ถึงเขาจะทะนงตนเพียงใด ก็พูดออกมาไม่ได้หรอกว่าบทนี้ถูกเส้นสายแย่งไป

แล้วตอนนั้นเอง

ซิ่วเจิ้งอวี่ก็เผยให้เห็น ‘ความทะเยอทะยานแบบพ่อหมาป่า’ ของตนเอง และยังดูจะดีใจอยู่ด้วย

“ฮ่าๆๆ จริงๆพ่อก็รู้สึกดีใจไม่น้อย เพราะว่า”

“พ่อเองก็ชอบตัวละครมู่หยงฟู่เหมือนกัน”

ในตอนนี้เอง

เจียงเฉิงกังก็ได้รับข่าวว่าตัวเองผ่านการคัดเลือกเช่นกัน

“สุดยอด! นายถึงกับชนะซิ่วชิงได้เลยนะ”

“อะไรคือชนะซิ่วชิงล่ะ มันต้องเป็นมู่หยงฟู่ มู่หยงฟู่สิ!” หลี่หยุนย้ำอยู่หลายรอบ

“โอ้โห ขอโทษที หลุดปากไปหน่อย”

เจียงเฉิงกังพึมพำขึ้น “ซิ่วชิงเขาเป็นนักแสดงรุ่นเก่าแล้วนะ อยู่ในวงการมาหลายปี เต็มที่ก็เกือบก้าวเข้าสู่รุ่นกลางแล้ว แต่กลับโดนนาย นักแสดงหน้าใหม่เอาชนะได้ เฮ้ นายจะไม่ใช่ลูกนอกสมรสของจางต้าหูจื่อหรอกนะ หรือว่านายมีเส้นสายพิเศษอะไร?”

หลี่หยุน “…”

“ทำไมถึงจะไม่ใช่ว่าผมได้มาด้วยความสามารถล่ะ?”

“ก็ลองดูซิ่วชิงสิ เขามีฝีมือ มีประสบการณ์ และยังมีบิดาที่เป็นบุคคลดังในวงการงิ้วอวี๋ นายล่ะก็เป็นแค่หน้าใหม่ บริษัทยังเป็นแค่กระดองเปลือก” ถึงเจียงเฉิงกังจะดีใจ แต่ในใจก็ยังรู้สึกประหลาดใจอยู่ดี

“ผมมีมู่หยงฟู่นี่นา” หลี่หยุนพูดด้วยแววตาจริงใจมองไปที่เจียงเฉิงกัง

“หา?” เจียงเฉิงกังถึงกับงงไปเลย นายพูดจริงเหรอ?

เอาเถอะ ดูท่าว่าหลี่หยุนจะพูดจริงเสียด้วย

ทำให้เจียงเฉิงกังคิดว่านักแสดงคนสำคัญของเขาคนนี้

อืม

ถ้าเป็นคำพูดจากปากเจ้าตัวเอง

มันก็ดูสมเหตุสมผลอยู่นะ

เจียงเฉิงกังเองก็พอรู้เรื่องของหลี่หยุนอยู่บ้าง ว่ามักจะพูดกับตัวเองตอนถ่ายละคร ซึ่งอธิบายได้ว่าอินเกินไป

เพียงแต่

สิ่งที่เจียงเฉิงกังไม่รู้ก็คือ

หลี่หยุน

เขามีมู่หยงฟู่จริงๆ

ข่าวการที่หลี่หยุนได้รับบทมู่หยงฟู่ ก็สร้างกระแสขึ้นมาไม่น้อยในวงการ

เพราะในเวอร์ชัน TVB นั้น มู่หยงฟู่ก็ถือเป็นตัวละครที่มีคนรู้จักไม่น้อย

แม้บทนี้จะมีบาปกำเนิดติดตัวมาตั้งแต่ต้น

และบาปนั้นก็คือสถานะของเขา

คือการเป็นลูกพี่ลูกน้อง

ในเรื่องของกิมย้ง

การเป็นลูกพี่ลูกน้องก็คือบาปที่ใหญ่ที่สุดแล้ว

และในเวอร์ชัน TVB มู่หยงฟู่ก็ยังสร้างสีสันมากมายให้กับผู้ชม

เพราะนั่นก็ถือว่ายังคงรักษาบทบาทของมู่หยงฟู่ในแปดเทพอสูรมังกรฟ้าได้อย่างแท้จริง

เป็นเพียงแค่ตัวประกอบที่ถูกเหยียบย่ำ

“หลี่หยุน นักแสดงที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย” หลิวลี่ลี่ได้ยินรายชื่อผู้ผ่านการคัดเลือกแล้วพลั้งปากพูดขึ้นมา

ตอนนั้นเธอก็กำลังยุ่งอยู่กับเรื่องที่หลิวเชี่ยนเชี่ยนได้รับบทหวังอวี่เยียนในแปดเทพอสูรมังกรฟ้า

หลังจากบ้านตระกูลจิน

ทรัพยากรของหลิวเชี่ยนเชี่ยนก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ได้เล่นบทหวังอวี่เยียนในโครงการใหญ่ขนาดนี้ ก็ถือว่าเป็นนางเอกคนหนึ่งเลยทีเดียว

หลิวลี่ลี่จึงไม่กล้าละเลย

“แม่คะ จริงๆแม่ก็เคยเจอพี่คนนี้แล้วนะ” หลิวเชี่ยนเชี่ยนทำปากยื่น “แม่ลืมไปแล้วเหรอ”

“หา?” หลิวลี่ลี่ขมวดคิ้วแน่น เธอไม่เคยได้ยินชื่อหลี่หยุนมาก่อนจริงๆ

นึกอยู่ตั้งนานก็ยังนึกไม่ออก

“แม่คะ แม่ยังจำได้ไหม ตอนที่เราไปกินบุฟเฟ่ต์ที่เหิงเตี้ยน แล้วเจอพี่ผู้ชายคนนั้น? คนที่กินเก่งมากๆ แล้วเจ้าของร้านยังเรียกเขามาเป็นพรีเซนเตอร์นั่นไง?!”

“อ้าว??”

พอพูดถึงพี่ชายที่กินเก่งในร้านบุฟเฟ่ต์ หลิวลี่ลี่ก็จำได้ทันที

ความทรงจำของเธอคือไอ้หนุ่มคนนั้นกินโคตรเก่ง

หน้าใหม่

ท่าทางก็ดูไม่เหมือนนักแสดงเลย

แต่หลิวลี่ลี่ก็อึ้งจริงๆที่เขากลายมาเป็นนักแสดง และยังได้รับบทมู่หยงฟู่แบบนี้ ถือว่าเป็นบทสมทบที่ไม่เล็กเลย

“แม่ เมื่อก่อนแม่ยังพูดอยู่เลยว่าเขาไม่มีทางเป็นนักแสดงได้หรอก แต่ตอนนี้กลับมาเล่นเป็นลูกพี่ลูกน้องของหนูแล้วนะ”

“อืม”

หลิวลี่ลี่ไม่คาดคิดเลยว่าตัวเองจะโดนตบหน้าด้วยเรื่องที่เคยพูดไว้ตั้งนานมาแล้ว