บทที่ 720 - ภารกิจเชิงลงทัณฑ์

บทที่ 720 - ภารกิจเชิงลงทัณฑ์

เพียงไม่กี่ครั้งของการปะทะในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที กิ้งก่ามารมีปีกดูเหมือนจะสังเกตเห็นทางออกเดียวของห้องคุมขังนี้... และเป้าหมายที่ยืนเฝ้าอยู่ที่นั่น กลับเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาสองสามคนที่มีรูปร่างแข็งแรงกว่าเล็กน้อย

แม้ว่าในมือจะถืออาวุธอยู่ แต่ก็ดูเหมือนจะรับมือง่ายกว่า "กระป๋องเหล็ก" ที่พันตูอยู่ไม่เลิกนี้มาก

เผ่าพันธุ์ต่างดาวที่มีความปรารถนาที่จะหลบหนีมากกว่าที่จะต่อสู้ ก็พลันรีบร้อนที่จะสลัดการพันธนาการระยะประชิดของไซค์ออกไป หลังจากยิงแสงสีแดงสองสายออกมาเพื่อผลักเขาถอยกลับไปชั่วคราว ก็ไม่สนใจอะไรอีกต่อไป กางปีกแล้วพุ่งตรงไปยังประตูห้องคุมขัง

และไซค์ก็ตระหนักถึงความผิดปกติในทันที... เจ้านี่พยายามที่จะสลัดการพันธนาการของตนเอง พุ่งไปยังหัวหน้าแมงมุมและคนอื่นๆ ย่อมจะทำให้นักรบสายเลือดตัดสินใจยิงใส่มันอย่างเด็ดขาด เมื่อเป้าหมายถูกสังหาร ก็หมายความว่าการท้าทายของเขาล้มเหลว นั่นก็แย่แล้ว!

แม้ว่าในใจจะวุ่นวายอยู่บ้าง แต่สมองของไซค์ก็ยังคงแจ่มใส หลังจากหลบแสงสีแดงสายแรกได้ เขาก็ไล่ตามเป้าหมายไปโดยไม่ลังเล ระหว่างทางก็ย่อไหล่ลงอีกครั้ง อาศัยแผ่นเกราะไหล่ที่หนาหนักรับการโจมตีของแสงสีแดงสายที่สองอย่างจัง

แรงระเบิดที่รุนแรงทำให้ร่างกายของเขากลิ้งไปอย่างแรง ในจังหวะที่ล้มลง ดาบเลื่อยยนต์ที่กำแน่นอยู่ในมือขวาก็หลุดมือออกไป ถูกเขาอาศัยแรงเฉื่อยใช้เป็นหอกพุ่งเข้าใส่ศัตรูโดยตรง

ฉึก—

เสียงคมดาบแทงทะลุเปลือกหนังดังขึ้น ไซค์ลุกขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว วิ่งสามก้าวเป็นสองก้าวไปยังกิ้งก่ามารมีปีกที่ถูกดาบปักหลังอยู่ข้างหน้า กระทืบลงบนร่างของมันอย่างแรงเพื่อควบคุมไว้ จากนั้นก็จับดาบเลื่อยยนต์ที่ปักมันไว้กับพื้น แล้วก็ฟันเป็นวงกลมอย่างคล่องแคล่ว...

ของเหลวในร่างกายและอวัยวะภายในสีแดงปนดำไหลนองเต็มพื้น หลังจากสัมผัสกับอากาศไม่นานก็แห้งเหี่ยวและเน่าเปื่อยอย่างรวดเร็ว... มีเพียงกลิ่นคาวสนิมที่เข้มข้นเท่านั้นที่ยังคงอบอวลอยู่ไม่จางหาย

ไซค์สะบัดคราบสกปรกที่เปื้อนบนคมดาบออก เปิดหน้ากากหมวกกันน็อกออกเผยให้เห็นใบหน้าที่แดงก่ำ

"หัวหน้าแมงมุม... ข้า ข้าถือว่าผ่านการทดสอบแล้วหรือยัง?"

กิ้งก่ามารมีปีกตัวนี้ที่เขาต่อสู้ด้วย ดูเหมือนจะไม่มีความปรารถนาที่จะต่อสู้สูงนัก กลับพยายามหาโอกาสหลบหนีอยู่ตลอดเวลา ยิ่งทำให้การต่อสู้ของไซค์ในเวลาเพียงไม่กี่นาทีดูเงอะงะและเสียเปรียบ สุดท้ายก็ต้องอาศัยการลอบโจมตีด้านหลังของคู่ต่อสู้ จึงจะสามารถสังหารมันได้อย่างยากลำบาก

นักรบประกายดาวที่ฝ่าบาททรงคาดหวังไว้สูง เกราะเวทที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อต่อกรกับกิ้งก่ามาร... ภายใต้การแสดงที่เรียกได้ว่าเป็นหายนะของไซค์ ดูเหมือนจะเป็นเรื่องตลกไปบ้าง

และในขณะนั้นเอง ประตูเหล็กของห้องคุมขังก็พลันถูกเปิดออกอย่างแรงจากด้านนอก ครูฝึกดีนนำคนเข้ามาอย่างรีบร้อน มองดูไซค์ทั้งสี่คนด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึมราวกับภูเขาไฟที่ใกล้จะระเบิด

"เจ้าพวกบ้า! ออกมาจากเกราะเวทเดี๋ยวนี้!" แม้จะอยู่ต่อหน้าสหายร่วมรบของหน่วยรบพิเศษ ดีนก็ยังคงอดไม่ได้ที่จะระเบิดอารมณ์ออกมาทันที "ใครให้ความกล้าบ้าบิ่นกับพวกเจ้า กล้าที่จะสวมเกราะเวทเคลื่อนไหวในค่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต แถมยังแอบเข้ามาในห้องคุมขังเชลยต่างเผ่าพันธุ์อีก?"

ส่วนแมงมุมที่เพิ่งจะจ้องจับผิดทั้งสี่คนอยู่เมื่อครู่ ตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็นใบหน้ายิ้มแย้ม ขอความเมตตาให้ไซค์และพวก "ดีน ตามระเบียบวินัยของกองทัพแล้ว ในกรณีที่ไม่ได้พกพาอาวุธพลังเวท การสวมเกราะเวทเคลื่อนไหวในค่ายดูเหมือนจะไม่ผิดวินัย... เหอะๆ อย่างไรเสียระเบียบข้อบังคับก็จำกัดแค่ว่าห้ามออกจากค่ายทหารเข้าไปในเมืองโดยพลการ"

ดีนตะลึงไปครู่หนึ่ง จากสีหน้าที่เยาะเย้ยของสหายเก่า เขาก็รับรู้ได้ถึงสัญญาณว่าอีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด... ในใจก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

อย่างไรก็ตาม ไซค์และพวกก็เป็นนักรบประกายดาวกลุ่มแรกที่ผ่านการทดสอบและได้รับการฝึกฝนอย่างดี หากหน่วยรบพิเศษที่รับผิดชอบการเฝ้าระวังห้องคุมขังยืนกรานที่จะเอาเรื่อง ยัดเยียดข้อหาหนักฐานบุกรุกพื้นที่หวงห้ามให้พวกเขาก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้... เช่นนี้แล้วกรมทหารก็ย่อมต้องดำเนินการตามกฎหมาย ตัดสินโดยการปลดออกโดยตรง

โชคดีที่นักรบสายเลือดระดับสูงของหน่วยรบพิเศษเหล่านี้ แม้จะแอบอิจฉาที่องค์จักรพรรดิให้ความสำคัญกับนักรบประกายดาวอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ติดนิสัยเลวร้ายของการต่อสู้ภายในของนักการเมืองขุนนาง และไม่ได้ตั้งใจที่จะฉวยโอกาสนี้ซ้ำเติม

ท้ายที่สุดแล้ว... ก็ยังคงเป็นเพราะการกระทำที่อวดดีของไซค์และพวกทั้งสี่คน

ดีนยิ่งคิดยิ่งโกรธ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นดาบเลื่อยยนต์ที่เปื้อนเลือดบนเกราะเวทของไซค์ เหลือบไปเห็นสายตาที่ขี้เล่นของแมงมุม ในใจก็พลันเข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่เมื่อครู่

"เจ้าเพิ่งจะต่อสู้ระยะประชิดกับกิ้งก่ามารมีปีกมาเหรอ?"

ไซค์หน้าแดงก่ำ พูดอ้ำๆ อึ้งๆ "ครูฝึก ใช่ ใช่ครับ... ดำเนินการภายใต้การอนุญาตของหัวหน้าแมงมุม เพื่อทดสอบการแสดงออกของเราเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูจริงๆ... ก็เลย..."

นักรบสายเลือดส่วนใหญ่ในกองพันอิสระหน่วยรบพิเศษ ล้วนดำรงตำแหน่งครูฝึกการต่อสู้และพลศึกษาของทหารกองทัพแดนเหนือ และยังมีสิทธิ์ที่จะเรียกทหารมาเข้าร่วมการทดสอบสุ่มตรวจในค่ายทหารได้ตลอดเวลา... ในด้านนี้ก็ไม่มีอะไรผิดพลาด

แต่ในใจของดีนรู้ดี... เจตนาของแมงมุม เห็นได้ชัดว่าอยากจะดูเจ้าพวกทหารใหม่ที่ไม่มีประสบการณ์รบจริงทำเรื่องตลก และยังเป็นเรื่องตลกที่ส่งมาให้ถึงที่

หากไม่ใช่เพราะตนเองได้รับข่าวและมาถึงทันเวลา อีกไม่นานข่าวลือที่ว่านักรบประกายดาวแม้แต่เชลยกิ้งก่ามารที่ถูกฉีดยาก็ยังจัดการไม่ได้ เกรงว่าคงจะแพร่สะพัดไปในกองทัพอย่างเงียบๆ ถึงตอนนั้นทหารส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมกองพันนักรบประกายดาว ความมั่นใจและขวัญกำลังใจย่อมต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน

"พวกเจ้าอยากจะสู้กับเผ่าพันธุ์ต่างดาวใจจะขาดขนาดนี้เลยเหรอ?"

ไซค์ตะลึงไปครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าความกล้าหาญมาจากไหน พยักหน้าโดยไม่ลังเล "ใช่ครับ หัวหน้า... ข้าเข้าร่วมกองทัพก็เพื่อแก้แค้นให้ญาติพี่น้องที่ล่วงลับไป การได้เป็นนักรบประกายดาวสามารถต่อสู้ในแนวหน้า ให้เผ่าพันธุ์ต่างดาวที่น่ารังเกียจเหล่านั้นชดใช้ด้วยเลือด!"

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วก็แก้ตัวให้ตนเองและสหายอย่างคล่องแคล่ว "ถึงแม้เราจะฝึกซ้อมอย่างหนักทุกวัน แต่... แต่ก็ยังไม่เคยเผชิญหน้ากับศัตรูต่างเผ่าพันธุ์เหล่านี้จริงๆ ไม่สามารถเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากการรบจริงได้ นี่ก็เป็นสาเหตุหลักที่เราขาดความมั่นใจในตนเอง สุดท้ายจึงอดไม่ได้ที่จะแอบเข้ามาเพื่อต้องการพิสูจน์ความสามารถ"

แมงมุมพลันปรบมือดังแปะๆๆ แสดงสีหน้าชื่นชมออกมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หัวเราะ "ถึงแม้จะแสดงออกมาอย่างเงอะงะ แต่ความคิดก็ไม่ผิด... ดีน ข้าก็เห็นว่านักรบประกายดาวจำเป็นต้องได้รับประสบการณ์การต่อสู้จากการรบจริง การขังพวกเขาไว้ในฐานฝึกซ้อมและสร้างรถในห้องปิดก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก พวกเราในตอนนั้นก็ไม่ได้ถูกขัดเกลามาจากสนามรบที่เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายหรอกหรือ?"

ประเด็นนี้ดีนไม่สามารถโต้แย้งได้ เพียงแต่นักรบประกายดาวที่ผ่านการทดสอบได้นั้นมีจำนวนน้อยเกินไป การติดตั้งเกราะเวทและการหลอมรวมวิญญาณอสูรก็ยากยิ่งนัก... อีกอย่าง ฝ่าบาทก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะเร่งรัดการฝึกซ้อมให้เสร็จสิ้นในเวลาอันสั้น แล้วก็ส่งพวกเขาไปสนามรบโดยเร็ว

แมงมุมดูเหมือนจะเดาความกังวลของดีนได้ ยิ้มเบาๆ แล้วเสนอ "ฝ่าบาทไม่ได้ตั้งใจจะส่งพวกเขาไปแนวหน้าทะเลน้ำแข็งเพื่อสู้กับกิ้งก่ามารทันที ส่วนใหญ่ก็คงจะรู้ว่าพวกเขาขาดประสบการณ์รบจริง... ตอนนี้ก็พอดีไม่ใช่เหรอ? กองพันอิสระหน่วยรบพิเศษมีทหารใหม่กลุ่มหนึ่งที่เพิ่งได้รับพรสายเลือด ต้องไปฝึกซ้อมกลางแจ้งที่บริเวณทะเลสาบหมีใหญ่ รับผิดชอบการกวาดล้างเผ่าอสูรคนเถื่อนที่กลับมาอีกครั้งในพื้นที่นั้น"

เขาพูดไปพลาง เหลือบมองไซค์ทั้งสี่คนไปพลาง "อย่างไรเสียพวกเขาก็ละเมิดวินัยบุกรุกพื้นที่หวงห้าม งั้นก็รอให้ครบสิบวันกักบริเวณแล้ว ก็ไปฝึกซ้อมกับทหารใหม่ของหน่วยรบพิเศษด้วยกัน ก็ถือเป็นการลงโทษไปในตัว"