เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 1285 ล้มลุกคลุกคลาน

Chapter 1285 ล้มลุกคลุกคลาน

Chapter 1285 ล้มลุกคลุกคลาน


เหล่าประมุขนิกายที่ข้ามทะเลมาจากจังหวัดทั้งสามนับว่าค่อนข้างรวย ทำให้พวกเขาใช้จ่ายอย่างบ้าคลั่ง.

โดยเฉพาะเม็ดยา ประสิทธิภาพของยาร้านถังเหรินนั้นขายดีมาก เพราะมันสามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้อย่างรวดเร็ว.

การเชิญพวกเขามาก่อนเวลาเป็นเรื่องที่ถูกต้อง เพราะว่าได้สร้างผลกำไรให้กับเมืองไท่กู่เป็นอย่างมาก.

“พอควรล่ะ.”

จุนซ่างเซียวที่พิงเหยียดหลังบนเก้าอี้ ขาสองข้างวางพาดบนโต๊ะ เอ่ยออกมาว่า“จะต้องยกระดับเป็นนิกายชั้นหนึ่งก่อนที่งานชุมนุมยุทธ์โลกจะเริ่ม.”

“ใช่แล้ว.”

“จะต้องแจ้งไปยังเก้าราชันย์ด้วย.”

คนอื่น ๆ ไม่เท่าไหร่ ทว่าทั้งเก้าจะต้องมา เพราะว่านี่คือตัวตนที่แข็งแกร่งบนสุดของทวีปชิงหยุน.

จุนซ่างเซียวที่ไม่หยุดพัก บินออกจากนิกาย ส่งสัมผัสออกไปอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่จะพบที่ปิดด่านของเก้าราชันย์ จากนั้นก็แจ้งไปหาพวกเขาทีละคน.

“เจ้านิกายจุน โปรดวางใจ.”

บนสถานที่งดงามแห่งหนึ่ง ราชันย์หลิงที่ปิดด่านอยู่เอ่ย “เมื่อถึงเวลา ถูโหมวต้องไปเข้าร่วมอย่างแน่นอน.”

อีกแปดราชันย์ต่างก็กล่าวว่าจะเข้าร่วมเช่นกัน แม้แต่ลอบคิดในใจ“แม้แต่สถานที่พวกเขาปิดด่านที่ยากจะหาเจอ แล้วเขาหาเจอได้อย่างไรกัน?”

หลังจากจัดการนัดหมายเสร็จแล้ว จุนซ่างเซียวกลับมายังนิกายเห็นลู่เชียนเชียนกำลังสอนเรื่องพื้นฐานให้กับเหล่าศิษย์สตรี ใบหน้าก็เผยยิ้มอย่างพึงพอใจ.

เพราะนิสัยเย็นชาของนางทำให้ก่อนหน้านี้ที่แยกห่างจากนิกาย ทว่าหลังจากกลับมาจากถ้ำที่พักตาเฒ่าไท่เสวียนแล้ว นางก็เปลี่ยนไปอยู่ไม่น้อย.

“ศิษย์พี่หญิงใหญ่ คนที่จากไปเมื่อครู่นี้คือเจ้านิกายอย่างงั้นรึ?”

“อืม.”

“โอ้วสวรรค์ เป็นเจ้านิกายจริง ๆ ด้วย!”

“ทำไมถึงหัวล้านล่ะ?”

จุนซ่างเซียวที่เดินไปยังห้องโถง ได้ยินแทบล้มไถลไปกับพื้น ก่อนที่จะเปลี่ยนทิศตรงไปยังหลังเขา เข้าสู่เขตแดนลับกาลอากาศอย่างไม่ลังเล รอคอยให้ผมคืนกลับมาค่อยออกมา.

......

หนึ่งเดือนหลังจากนั้น.

ภายใต้การจัดการของสองพี่น้องหนิง การรับศิษย์ก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง.

เพราะว่าการโฆษณาก่อนหน้านี้ เหล่าผู้เยาว์ชายหญิงที่เข้าร่วมการทดสอบมากกว่าเดิม แม้แต่เจ้านิกายน้อยนิกายอ้าวซือเซิ่ง อ้าวอู๋ซวงก็เข้าร่วม.

แน่นอน.

หลังจากออกจากนิกายแล้ว สถานะเจ้านิกายน้อยก็ไม่มีแล้ว ตอนนี้ไม่ต่างจากคนทั่วไป.

“นิกายนิรันดร!”

เขาที่ก้าวมาหยุดที่ทางเข้าทางเข้าเทือกเขา เห็นอักขระสีแดงบนป้าย “นิกายที่แข็งแกร่งที่สุดนิรันดรกาล” อ้าวอู๋ซวงที่กำหมัด เอ่ยออกมาอย่างจริงจัง“ข้ามาแล้ว! ข้าจะต้องผ่านการทดสอบอย่างแน่นอน!”

“เจ้านิกายน้อยอ้าวอู๋ซวงอย่างงั้นรึ?”หนิงตูซิงที่เรียกเขาเอ่ยออกมาว่า“เพราะว่าเจ้ามีสถานะพิเศษ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีการทดสอบเฉพาะที่เจ้านิกายจัดขึ้น เชิญก้าวเข้ามาในนิกายนิรันดร.”

ทดสอบพิเศษอย่างงั้นรึ?

อ้าวอู๋ซวงที่ขมวดคิ้วไปมา ก่อนที่จะก้าวเข้าไปในนิกาย ก่อนที่จะหยุดที่ลานยุทธ์อย่างภาคภูมิ.

จุนซ่างเซียวที่นั่งอยู่ในห้องโถง ก้าวออกมา พร้อมกับเผยยิ้ม “มาแล้วรึ?”

“เจ้านิกายจุน!”

อ้าวอู๋ซวงที่ยกมือประสานหน้าอกเอ่ยออกมาว่า“เชิญทดสอบได้!”

ในงานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรเขาถูกเย่ซิงเฉินกระทืบเละ ทว่าความอหังการของเขาก็ยังคงเหลืออยู่.

เหล่าผู้เยาว์.

ที่มีความภาคภูมิใจสูงใช้กำลังมากกว่าความคิด มั่นใจว่าตัวเองเจ๋งที่สุด การมีความอหังการจึงมากกว่าคนทั่วไป.

จุนซ่างเซียวเอ่ย “เจ้าสามารถเข้าร่วมงานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรได้ อธิบายได้ว่ามีพรสวรรค์และพลังบ่มเพาะที่ใช้ได้ ดังนั้นการทดสอบนี้ไม่ใช่การทดสอบทั่วไป ทว่า....”

“แปะ!”

เสียงดีดนิ้วเสียงดัง.

“กึก! กึก!”

ศิษย์นิกายนิรันดรหลายสิบคนที่ก้าวออกมาบนลานยุทธ์ แต่ละคนที่ก้าวออกมาแผ่กลิ่นอายที่น่าเกรงขามออกมา.

จุนซ่างเซียวเอ่ย “เจ้าเลือกมาสามคน ต่อสู้กับทั้งสามทีละคน ขอเพียงสามารถต้านได้หนึ่งชั่วยามโดยไม่ล้ม ถือว่าผ่านการทดสอบ.”

“ง่ายขนานี้เลยรึ?”

“ง่ายเช่นนี้ล่ะ.”

อ้าวอู๋ซวงที่ตะลึงงัน จ้องมองศิษย์กลุ่มนี้อย่างระมัดระวัง ครุ่นคิดในใจ“คนเหล่านี้จะต้องแข็งแกร่งที่สุดแล้วอย่างงั้นรึ?”

พวกเขาไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุด ที่ถูกส่งออกมาคือลี่ซ่างเทียน ซือหม่าจงต้า หลินเจียงหัว พวกเขาไม่ใช่ศิษย์หลักด้วยซ้ำ.

ศิษย์กลุ่มนี้ เป็นศิษย์ชุดที่สอง ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็นับว่าแข็งแกร่งอย่างไม่ต้องสงสัย.

“เจ้านิกายจุน!”

อ้าวอู๋ซางที่แววตากลายเป็นจริงจัง“ข้าเลือกเย่ซิงเฉินได้ไหม?”

จุนซ่างเซียวเอ่ย “ทำไมถึงเลือกเขา?”

“เพราะว่า....”

อ้าวอู๋ซวงที่กำหมัดแน่นเอ่ยออกมาว่า“กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นคืนสนอง!”

“ตกลง.”

จุนซ่างเซียวเอ่ยเสียงดัง “เปิ่นจั้วจะให้ดังที่เจ้าขอ.”

“ซิงเฉิน!”

“ออกมารับแขกหน่อย!”

......

ยอดเขาเศียรมังกร.

ลานยุทธ์.

เย่ซิงเฉินที่อหังการเดินออกมา หน้าผากที่ขมวดเผยความไม่พอใจ.

เขารู้สึกไม่พอใจ.

เบื่อหน่ายอย่างหนัก.

เพราะว่าขยะที่เขาทุบไปเมื่องานชุมนุมผู้นำพยัคฆ์มังกร พลังบ่มเพาะไม่เพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ คาดไม่ถึงว่าจะกล้ามาท้าทายเขา อ่อนแอขนาดนี้? เสียเวลาสุด ๆ.

เห็นเย่ซิงเฉินที่ก้าวออกมา หน้าผากของอ้าวอู๋ซวงที่หลั่งเหงื่อที่เย็นเยือบออกมา แขนขาสั่นโดยไม่ตั้งใจ ดูเหมือนว่าจะฝังจำความรู้สึกในอดีตเอาไว้.

การที่เขาท้าทายอีกฝ่ายนั้น แน่นอนว่าเพราะว่าความกลัวฝังใจ จึงต้องการทะลายกำแพงนั้นให้ได้นั่นเอง!

“มาเลย!”

อ้าวอู๋ซวงที่ตะโกนกระตุ้นความกล้าตัวเอง.

“ปัง!”

สิ้นเสียง เย่ซิงเฉินที่ยกมือฟาดลงอย่างโหดร้ายทารุณ.

“......”

หลี่ชิงหยาง เซียวจุ้ยจื่อและคนอื่น ๆ ได้แต่ส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้.

“ปัง! ปัง! ปัง!”

เสียงดังกึกก้องสนั่นไปทั่วลานยุทธ์ พลังวิญญาณที่สาดกระเซ็นกวาดม้วนไปรอบ ๆ.

ผ่านไปไม่กี่นาที เย่ซิเงฉินก็หยุด พร้อมกับโยนอ้าวอู๋ซวงที่ไม่ต่างจากขยะออกไป เอ่ยออกมาว่า“เจ้านิกาย ข้าไปบ่มเพาะได้รึยัง?”

“ไปได้.”

เย่ซิงเฉินที่ก้าวออกไป.

“....เดี๋ยวก่อน....”ทว่าที่มุมของลานยุทธ์ อ้าวอู๋ซวงที่ก้าวเสียงอ่อน ค้ำกายลุกขึ้นยืน พร้อมกับปาดโลหิตออกจากปากเอ่ยออกมาว่า“ข้า...ข้ายังไม่แพ้!”

หลี่ชิงหยางและคนอื่น ๆ เผยท่าทางประหลาดใจ.

ถูกทุบขนาดนี้ คาดไม่ถึงยังคงยืนได้!

“ปัง!”

ในเวลาต่อมา เสียงดังกึกก้องก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง.

เย่ซิงเฉินที่มาปรากฏที่ด้านหน้าอ้าวอู๋ซวง หมัดขวาที่ต่อยไปยังท้องอีกฝ่ายอย่างรุนแรง.

“พรึด โครม!”

ภายใต้หมัดที่ทรงพลัง ร่างของอีกฝ่ายกระเด็นออกจากลานยุทธ์ นอนกองอยู่กับพื้น กุมท้องกระอักโลหิตออกมา.

แพ้.

ข้าแพ้แล้ว.

ใบหน้าของอ้าวอู๋ซวงที่บิดเบี้ยวเจ็บปวด.

แม้นว่าเขาจะไม่ยินดี ทว่าก็รับรู้ว่าตัวเองนั้นไม่สามารถเทียบกับอีกฝ่ายได้เลย อย่าว่าแต่ชนะเลย แม้แต่รับมือ อีกฝ่ายสักกระบวนท่ายังไม่มีหวัง.

ในเวลานี้เขาที่เต็มไปด้วยความมืดมน จุนซ่างเซียวที่ก้าวเข้ามาเอ่ยออกไปว่า“เจ้าที่เลือกเย่ซิงเฉิน ก็เหมือนกับเลือกความพ่ายแพ้เท่านั้น ตัดสินใจเช่นนี้หวังว่าคงไม่เสียใจ”

อ้าวอู๋ซวงที่เผยยิ้มอย่างยากลำบาก“ข้า....ข้าไม่เสียใจ...”

“ชิงหยาง.”

จุนซ่างเซียวเอ่ย “พาเขาไปรักษาที่หอยา.”

“รับทราบ!”

หลี่ชิงหยางที่เข้ามาประครองอ้าวอู๋ซวงที่บาดเจ็บขึ้น.

อย่างไรก็ตาม ขณะจะจากไป ได้ยินเสียงของเจ้านิกายกล่าวเพิ่ม “อย่าลืมมอบชุดนิกายและคู่มือให้เขาด้วย.”

“ทราบแล้ว!”

หลี่ชิงหยางกล่าวเสียงเบา “ศิษย์น้อง ยังไม่รีบขอบคุณเจ้านิกายอีก.”

“ขอบคุณ....เจ้านิกาย!”อ้าวอู๋ซวงที่บาดเจ็บแต่กับรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก เพราะบาดเจ็บทำให้ตื่นเต้นจนกระทั่งสลบไปทันที.

......

การรับศิษย์ใหม่เป็นไปได้ด้วยดี.

เป็นไปตามที่ต้องการ ศิษย์ใหม่ที่รับเข้ามาถึง 5,000-6,000.

คะแนนสนับสนุนที่ล้นเขาได้ทำการซื้อทรัพยากรฝึกฝน ขณะกล่าวออกมาว่า“เมื่อศิษย์ครบ 100,000  ก็สามารถยกระดับนิกายพร้อมกับงานชุมนุมยุทธ์โลกได้!”

ระบบที่ถอนหายใจ “จากนิกายที่มีคนเดียว พัฒนาจนมีจำนวนหนึ่งแสนคนแล้ว เวลาผ่านเร็วจริง ๆ.”

“ใช่แล้ว!”

จุนซ่างเซียวที่กล่าวออกมาอย่างตื่นเต้น “ระเบิดเวลา ก็กำลังจะหายไปแล้วสินะ!”

จบบทที่ Chapter 1285 ล้มลุกคลุกคลาน

คัดลอกลิงก์แล้ว