Chapter 1243 สนองคืน

ฮั่วเหยี่ยนเหยาที่ไล่ทะลวงก้นคนอื่น.

การกระทำเช่นนี้ถือว่าเป็นการกระทำที่วิปริตเป็นอย่างมาก.

ทะลวงคนอื่นคงจะไม่มีปัญหา.

อย่างไรก็ตาม...ทะลวงจุนซ่างเซียว ไปแล้วเก้าครั้งติด ไม่ใช่เรื่องที่ควรกระทำ.

มารดาเถอะ!

บิดามีไพ่ไม้ตายมากมาย!

ทะลวงก้นข้ารึ? คิดว่าตัวเองทำได้คนเดียวรึไง งั้นก็มาเจ็บไปพร้อมกัน.

ด้วยเหตุนี้ ขณะทีเห่าเหยียนเหยาจะทะลวงครั้งที่สิบ จุนซ่างเซียวไม่ลังเลนำพู่กันภูเขาและแม่น้ำออกมา ตามวิธีใช้มัน สามารถที่จะเปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์ก่อนหน้านี้ได้ นอกจากนี้ยังสามารถใช้ความสามารถจิตพิฆาตได้ถึงสองครั้งอีกด้วย.

กระบวนการทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วเพียง 0.001 วินาทีเท่านั้น.

พลังที่มากมายมหาศาลทะลวงไปยังก้นของอีกฝ่ายอย่างอมหิตเช่นกัน.

โดยปรกติแล้ว รูปลักษณ์แรกของแม่น้ำและขุนเขานำทาง ไม่สามารถรับประกันผลเต็มร้อย ทว่าฮั่วเหยี่ยนเหยากำลังเปี่ยมสุข ด้วยเหตุนี้สมาธิจึงไม่ดีนัก.

และอีกอย่าง เขาก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะใช้วิธีทะลวงก้นเหมือนกับตน.

หรือจะกล่าวได้ว่าวิปริติมา ก็วิปริตกลับ.

ต่างคนต่างโรคจิต หน้าหนาไม่ต่างกัน.

ฮั่ยเหยี่ยนเหยายังไงก็ยังเป็นมนุษย์.

ขณะถูกโจมตีด้วยพลังจิตพิฆาต ความเจ็บปวดที่รุนแรงมากมายล้นปะทุขึ้นมาทันที ....ความเจ็บช้ำเจ็ดปวดสุดแสนทรมานเกินกว่าจะบรรยายออกมาได้.

“อ๊ากกกก!”

“อู้วววววววว---”

ฮั่วเหยี่ยนเหยาที่เวลานี้ถึงกับสั่นระริกพุ่งขึ้นกระแทกเพดาน ก่อนที่จะหล่นลงมากระแทกพื้นเกิดเป็นฝุ่นควันคละคลุ้งไปทั่ว.

“แฮกกกกก!”

เหล่านักโทษที่สูดหายใจที่เย็นยะเยือบเข้ามา.

พวกเขาที่รู้สึกเย็นก้นขึ้นมาทันที.

ความเจ็บปวดของการถูกทะลวงจุดต้องห้ามนั้น...ต้องบอกว่าตายทั้งเป็น!

“กึก! กึก! กึก!”

จุนซ่างเซียวที่ถือแม่น้ำและขุนเขานำทางก้าวเข้ามา ในมือที่ชี้ไปยังหน้าผากฝ่ายตรงข้าม“สุขสมพอรึยัง?”

“ตูมมม!”

เขาที่ทุบอีกฝ่ายลงกับพื้นเสียงดังสนั่น.

“ตอบมา!”

“ตูมมม!”

“สุขสุดยอดยัง!”

“ตูมมม! ตูมมม! ตูมมม! ตูมมม!”

การที่ถูกทะลวงจุดอ่อน ทำให้เห่าเหยี่ยนเหยาหมดพลังต่อสู้ ตอนนี้ถูกอีกฝ่ายทุบอย่างหนักหน่วง ใบหน้าบิดเบี้ยว ที่หน้าผากนั้นกำลังมึนงง ตาปรือ ดวงตาที่ปรากฏระยิบระยับรอบทิศ.

“พวกเจ้าทั้งสอง!”

จุนซ่างเซียวเอ่ย “มาระบายความโกรธของพวกเจ้าซะ!”

“ครับ!”

กวนจิวและเหอฉีที่กุมก้นก้าวเข้ามา.

ที่ผ่านมาพวกเขาที่ทั้งเจ็บทั้งอายโกรธเกรี้ยวมากล้น เริ่มยำกระทืบฮั่วเหยี่ยนเหยาอย่างโหดร้ายทันที.

“......”

นักโทษคนอื่น ๆ เวลานี้กำลังสั่นสะท้าน.

ในเวลานั้นพวกเขาก็ออกมาพร้อมกัน ตลอดจนยกเท้ากระทืบฮั่วเหยี่ยนเหยาอย่างพร้อมเพรียง.

......

“ติ๊ง! ภารกิจสนับสนุนสำเร็จ ได้รับแต้มสนับสนุน 20,000.”

“ติ๊ง! คะแนนสนับสนุน: 120,000 / 100,000”

“ติ๊ง! คะแนนสนับสนุนเกิน......”

ครึ่งชั่วโมง เพราะว่าฮั่วเหยี่ยนเหยาถูกระทืบจนอ่อนแรง โดยฝีมือของจุนซ่างเซียวและกวนจิวพร้อมกับคนอื่น ๆ ทำให้อีกฝ่ายตอนนี้หมดสภาพอย่างสมบูรณ์ ภารกิจสนับสนุนจึงสำเร็จ.

“หืม?”

“ได้แค่เพียง 20,000 เองรึ?”

เกี่ยวกับคะแนนสนับสนุน จุนซ่างเซียวที่รู้สึกไม่พอนัก.

ศัตรูที่เขาเผชิญหน้าคือระดับสะบั้นมิติขั้นต่ำ ไม่ใช่ว่าอย่างน้อยก็ต้องได้ 50,000 ไม่ใช่รึ?

“เพ่ย.”

ระบบเอ่ย “แค่นี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว!”

“ติ๊ง! ภารกิจสนับสนุนสำเร็จ ได้รับรางวัลลับ ได้รับศิลาวิวัฒนาการอาวุธเทวะหอหลิงเหยี่ยน 1  ได้รับ เอามาอีกขวด 1.”

จุนซ่างเซียวเผยยิ้ม.

ได้ศิลาวิวัฒนาการก็ดีแล้ว แต่ยังได้เอามาอีกขวดอีก นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว!

“พวกเจ้า.”

จุนซ่างเซียวที่นั่งทับฮั่วเหยี่ยนเหยา พร้อมกับชี้แม่น้ำไปยังเหล่านักโทษชั้นสอง เอ่ยออกมาว่า“ข้าจะเป็นเหล่าต้านรกชั้นสอง ใครโต้แย้งหรือยอมรับ?”

“ยอมรับ!”

เหล่านักโทษที่ตอบเป็นเสียงเดียวกัน.

ตี้ถิงที่เป็นเพียงส่วนน้อยที่ไม่เข้าพวกกับนักโทษคนอื่น ๆ ทำให้เขาโต้แย้งในเวลานั้น.

เพราะฮั่วเหยี่ยนเหยานั้นมีงานอดิเรกที่น่ารังเกียจ ทำให้นักโทษมากมายเกลียดชังเขาเป็นอย่างมาก.

ตอนนี้โกวเซิ่งได้ทะลวงก้นอีกฝ่าย ระบายความโกรธให้กับพวกเขาแล้ว ดังนั้นพวกเขาย่อมยินดีที่จะยอมจำนนอีกฝ่ายโดยไม่มีเงื่อนไข.

หนำซ้ำ.

อีกอย่างการสามารถจัดการนักโทษร้ายแรงได้ พวกเขาย่อมไม่มีความที่จะต่อต้านได้.

เหล่านักโทษที่ถูกขังในคุกนรกเก้าชั้นแห่งนี้ ไม่ต้องสงสัยว่าเมื่อเวลาผ่านไปพวกเขาย่อมต้องปรับตัว เป็นไปตามกฎของป่า.

วันนี้จุนซ่างเซียวจัดการเห่าเหยี่ยนเหยาได้ยอมได้รับการยอมรับ หากวันข้างหน้ามีคนมาจัดการจุนซ่างเซียว พวกเขาก็ย่อมยอมรับอีกฝ่ายทันทีเช่นกัน.

ไม่ใช่แค่ความจริง แต่มันคือสัจธรรม.

แน่นอน.

จุนซ่างเซียวไม่ได้อยากเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในคุกแห่งนี้แต่อย่างใด.

อีกฝ่ายจะยอมรับหรือ ไม่ยอมรับไม่สำคัญ ขอเพียงแค่พวกเขายินดีที่จะถูกกวาดต้อนเข้าไปในคุกสะกดวิญญาณก็พอแล้ว.

......

หลังจากจัดการผู้ต้องขังรายแรงชั้นสอง จุนซ่างเซียวที่สะกดชีพจรอีกฝ่าย ก่อนที่จะลุกขึ้นก้าวตรงไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายไปยังชั้นต่อไปทันที.

ด้วยการที่ได้รับการช่วยเหลือให้รอดพ้นจากฮั่วเหยี่ยนเหยา กวนจิวและเหอฉี ที่จ้องมองอีกฝ่ายหายไปในค่ายกล เอ่ยออกมาด้วยความชื่นชม“จูเหรินร้ายกาจมาก!”

นักโทษต้องขังร้ายแรงชั้นสองเป็นคนชั่วร้ายและแข็งแกร่ง สุดท้ายก็ถูกจัดการ.

......

“พรึด โครม!”

“พรึด โครม!”

คุกนรกชั้นที่สาม เสียงดังก้อง เหล่านักโทษชั้นนี้เต็มไปด้วยระดับปราชญ์ จักรพรรดิยุทธ์ ครึ่งก้าวปราชญ์ เวลานี้ถูกโจมตีด้วยพลังประหลาด ดวงตาเบิกกว้างล้มกุมตูดกันจ้าระหวั่น.

ความเจ็บปวดรวดร้าวที่เกิดจะทานทน.

ทำไม?

เพราะจุนซ่างเซียวที่ยืนอยู่ใจกลางอย่างภาคภูมิ ดวงตาที่จ้องเขม็งไปยังพวกเขา.

หลังจากแม่น้ำและขุนเขานำทางยกระดับ ไม่เพียงแค่เปลี่ยนรูปลักษณ์คืนกลับเป็นรูปลักษณ์แรกได้ ทว่าทักษะพิฆาตยังใช้ได้สองครั้งก่อนที่จะนับเวลาคูลน์ดาวน์ใหม่

พลังโจมตีที่รุนแรงนี้ไม่ต้องบอกเลยว่าเป็นพลังไร้เทียมทานอย่างแท้จริง.

“อึก อึก.”

บนเก้าอี้หิน มีชายร่างใหญ่โต เวลานี้กำลังกลืนน้ำลายลงคอ หน้าผากหลั่งเหงื่อที่เย็นเยือบออกมา.

แน่นอนว่าเขาก็คือผู้ต้องขังรายแรงชั้นที่สาม.

ชื่ออะไรใครจะรู้.

ทว่าร่างกายของเขานั้นแข็งแกร่งมาก ดังนั้นจึงถูกเรียกว่าเถี่ยอี้โหว กล้ามเนื้อทั่วร่างที่แน่นปูดโปนออกมา.

อย่างไรก็ตาม.

เขาที่ฝึกฝนกายาวัชระมาตั้งแต่เด็ก ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งไร้เทียมทาน ทว่าก็ยังมีส่วนเปราะบาง เช่นส่วนดวงตา รักแร้ แม้แต่ก้น.

“เจ้า......”

เถี่ยอี้โหวที่ใบหน้าบิดเบี้ยว.

“ฟิ้ว!”

เขาที่จ้องมองไปยังจุนซ่างเซียวที่ชี้แม่น้ำและขุนเขานำทางมายงเขา เอ่ยออกมาอย่างไม่แยแส “เจ้าต้านกระบวนท่าแรกได้ ทว่าจะต้านกระบวนท่าที่สองได้หรือไม่?”