Chapter 1240 ศักดิ์ศรีของตี้ถิง
Chapter 1240 ศักดิ์ศรีของตี้ถิง
นักโทษที่มาใหม่ ปรกติแล้วจะต้องถูกเหล่ารุ่นพี่รังแก.
อย่างไรก็ตาม หลังจากจุนซ่างเซียวเข้ามาสถานการณ์ก็เปลี่ยนไป เพราะว่าเหล่านักโทษหลายพันคนที่ถูกทุบตี แม้แต่นักโทษร้ายแรงก็ด้วย.
ป้อมปราการซิงกงที่ไม่ได้ส่งนักโทษธรรมดา แต่เป็นปิศาจร้ายมาซะแล้ว.
“น่า....น่ารังเกียจ...”
นักโทษร้ายแรงที่น่าสงสาร ใบหน้าบิดเบี้ยวเป็นอย่างมาก.
ต้องการเป็นเหล่าต้า ทำไมถึงต้องข่มเหงเขาขนาดนี้ด้วย!
จุนซ่างเซียวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา“ไม่เห็นด้วยอย่างงั้นรึ?”
“อ๊ากกก!”
นักโทษร้ายแรงที่ร้องตะโกนเสียงดัง!
“ฟู่ ฟู่ ซูมมม!”
ในเวลาต่อมา พลังที่มากมายระเบิดออกมา ปกคลุมร่างกายของเขาและจุนซ่างเซียวทันที.
ชายตาเดียวที่ตกใจเร่งรีบหลบ เหล่านักโทษคนอื่น ๆ ที่แกล้งตายก่อนหน้าเร่งรีบหนีกันจ้าระหวั่น เกรงจะได้รับบาดเจ็บจากลูกหลง.
“โฮกกกกก!”
ทุกคนรอบ ๆ ที่หนีไปยังพื้นที่ปลอดภัย เสียงคำรามที่ดังสนั่นทำให้หูพวกเขาดับ แม้แต่กระอั๊กโลหิตออกมาไปตาม ๆ กัน.
“วูซซซซ!”
“วูซซซซ!”
ภายในคุก คลื่นพลังที่กวาดม้วนออกไปรอบ ๆ อย่างรุนแรง.
บนอากาศที่ว่างเปล่าก่อรูปเป็นสัตว์ร้ายที่คล้ายมังกรแต่ไม่ใช่มังกร เหมือนสุนัขแต่ไม่ใช่สนัข หัวของมันที่เชิดสูงใหญ่ยักษ์.
“ตี้ถิง!”
ซ่างโหยวเหินอุทานด้วยความตกใจ “เป็นตี้ถิงจริง ๆ!”
“ฟู่ ฟู่!”
สายลมที่หมุนวนดังโหยหวน.
ร่างของจุนซ่างเซียวที่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น.
เขาที่ยืนอยู่ต่อหน้าร่างยักษ์ มีขนาดเท่ากับนิ้วเท้าของอีกฝ่ายเท่านั้น.
“เจ้าหนู!”
ตี้ถิงที่ชำเลืองมองด้วยความโกรธ เอ่ยด้วยน้ำเสียงต่ำลึก “เจ้ากล้าทำลายศักดิ์ศรีของสัตว์เทวะ จงชดใช้!”
“ตายไปซะ!”
“ฟู่ ฟู่!”
เท้าที่ใหญ่ยักษ์ย่ำลงบนร่างของจุนซ่างเซียวอย่างโหดร้าย เห็นดังภูเขาขนาดใหญ่ที่เคลื่อนลง.
ต้องไม่ลืมว่าร่างหลักของสัตว์เทวะ จะเพิ่มพลังขึ้นหลายเท่า.
“ตูมมมมม!”
กระแสลมที่รุนแรงกวาดม้วนออกไปรอบ ๆ อย่างรุนแรง.
แม้แต่ว่าเหล่าคนที่อยู่ไกลยังได้รับผล เหล่านักโทษทั่วไปแทบไม่สามารถพยุงร่างเอาไว้ได้.
“ผู้ต้องขังร้ายแรง บ้าไปแล้ว!”
ชายตาเดียวที่หวาดผวา.
เขารู้ว่าตี้ถิงคือสัตว์ร้าย ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่เห็นร่างต้นของอีกฝ่าย.
นักโทษใหม่ที่บังคับอีกฝ่ายต้องเผยร่างหลัก ต้องตายอย่างแน่นอน!
เดี๋ยวนะ!
ชายตาเดียวที่จ้องมองตะลึงไปในทันที!
ในครรลองสายตาของเขา จุนซ่างเซียวที่ยกมือขึ้น เผยท่าทางอหังการเป็นอย่างมาก!
“ฟิ้ว! ฟิ้ว ฟิ้ว!”
ในเวลานั้นร่างกายของเขามีแสงสีทองสว่างจ้า ก่อนที่แสงสว่างจ้าจะหายไป บนร่างปรากฏเกราะเสวียนหยวนขึ้น แผ่กลิ่นอายที่น่าเกรงขามออกมา.
“เป็นไปไม่ได้!”
ตี้ถิงที่เผยแววตาไม่อยากเชื่อ.
แม้นว่าเขาจะไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลเบื้องล่าง ทว่าเมื่อเปลี่ยนเป็นร่างหลักแล้ว ไม่ใช่ระดับสะบั้นมิติระดับล่างจะต่อกรกับเขาได้ง่าย ๆ!
“เจ้า.”
จุนซ่างเซียวที่ขมวดคิ้วไปมา “ไม่ได้ล้างเท้ามานานเท่าไหร่แล้ว?”
“อ๊วกกก!”
จากนั้น เขาที่ไม่สามารถทนอวกออกมาได้.
ด้วยเกราะเสวียนหยวน ตี้ถิงไม่มีทางจะทำอะไรกับเขาได้.
ทว่าหลายพันปีไม่ล้างเท้า ถือว่าเป็นพลังกลิ่นทำลายล้างที่ไม่ธรรมดาเหมือนกัน.
“ไปให้พ้นบิดาซะ!”
โกวเซิ่งที่โกรธเกรี้ยว ก่อนที่ภายในจุดตานเถียนสองจุดจะส่องสว่าง พลังอำนาจพิเศษที่ปะทุขึ้นมายังแขนทั้งสองข้าง เท้าที่ใหญ่ยักษ์ถูกยกขึ้นสูงทันที.
แววตาตี้ถิงที่เผยท่าทางหวาดผวา.
วินาทีต่อมา ร่างที่ใหญ่ยักษ์ไม่สามารถควบคุมได้ล้มไปอีกฝั่ง.
“ครืนนนนน!”
เหมือนกับภูเขาที่ใหญ่ยักษ์กำลังพลิกคว่ำ ชายตาเดียวและเหล่านักโทษตื่นตะลึงตกใจไปตาม ๆ กัน.
ไม่ต้องเอ่ยว่าตี้ถิงนั้นแข็งแกร่งเพียงใด ทว่าร่างกายที่ใหญ่ยักษ์นั้นน้ำหนักมหาศาล คาดไม่ถึงจะยกขึ้นได้ เกินไปเหรือไม่!
“ฟิ้ว!”
ในเวลานั้น จุนซ่างเซียวบินขึ้นมา มือขวาที่ยื่นไปด้านหน้า คำรามออกมาด้วยความโกรธ “บิดาจะช่วยเจ้าล้างเท้าเอง!”
“ฟู่ ฟู่ ----”
ในเวลานั้นเปลวเพลิงที่ร้อนแรงก็ลุกโชนปกคลุมภูเขา.
“อ๊ากก!”
“อ๊ากก!”
เพลิงที่รุนแรงปกคลุมเท้าที่ใหญ่ยักษ์ เริ่มเผาไหม้จากด้านนอกเข้าไปด้านใน เสียงร้องของตี้ถิงที่โอดโอยน่าหวาดผวา ทำให้คนได้ยินขนลุกชูชันหนังหัวชาหนึบ.
จิตวิญญาณเพลิงที่สามารถชำระล้างจิตวิญญาณปิศาจ ซึ่งมีผลต่อสัตว์ร้ายเช่นกัน เพราะว่าร่างกายของมันนั้นเหนียวแน่นเป็นอย่างมาก!
“ฟู่ ฟู่!”
“ฟู่ ฟู่ ซูมมมมมม!”
เปลวเพลิงที่ร้อนแรงบ้าคลั่ง แม้แต่ศิลายังสลายหายไป ความรุนแรงที่ทวีเพิ่มพูนมากขึ้นและก็มากขึ้น.
เพลิงที่เผาไหม้ร่างกายและวิญญาณ ทำให้ตี้ถิงร้องด้วยความเจ็บปวด ร้องออกมาอย่างน่าสงสาร.
ทีละน้อย ๆ
ชายตาเดียวและเหล่านักโทษที่เริ่มได้กลิ่นเนื้อย่าง.
“ฟิ้ว!”
จุนซ่างเซียวที่บินไป ลอยอยู่ที่หัวของอีกฝ่าย กล่าวออกมาว่า“ร่างของเจ้าไม่สะอาด ข้าจะช่วยทำความสะอาดเอง!”
“ฟู่ ฟู่ ซูมมมม!”
ความรุนแรงของจิตวิญญาณเพลิงที่รุนแรงปะทุขึ้นปกคลุมไปทั่ว.
“อึก อึก!”
ชายตาเดียวและเหล่านักโทษที่กลืนน้ำลายลงคอ.
ร่างที่ใหญ่ยักษ์เหมือนกับภูเขา ถูกเพลิงที่รุนแรงปกคลุม ราวกับว่ากำลังย่างทำอาหารอยู่!
ทันทีที่ร่างกายปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิง ตี้ถิงที่ละทิ้งศักดิ์ศรีของสัตว์เทวะทันที ร้องโอดโอยเสียงดัง“ข้า...ข้ายอมรับ! อ๊ากกกก---”
ซ่า!
เพลิงที่รุนแรงก็หยุดลง คืนกลับร่างของจุนซ่างเซียว.
“กึก!”
จุนซ่างเซียวที่ร่อนลงที่ศีรษะของตี้ถิง เอ่ยออกมาอย่างนุ่มนวล “ฉลาดแล้วที่ยอมรับ ตอนนี้จงรีบเป็นสัตว์พันธสัญญาของข้าซะ.”
“......”
ทุกคนที่มุมปากกระตุก.
เป็นสัตว์พันธสัญญา ก็จะกลายเป็นสัตว์รับใช้ไปตลอดชีวิต.
“ฟู่ ฟู่!”
ในเวลานั้นเสียงของเปลวเพลิงที่ลุกขึ้นอีก.
ตี้ถิงที่สั่นสะท้าน.
ไม่รีรอแม้แต่เอ่ยออกมาว่า“ข้า....ข้ายอมรับ....”
“ฟิ้ว!”
เปลวเพลิงที่ร้อนแรงก็หายไปทันที.
ในเวลานี้กลิ่นเนื้อย่างที่โชยไปทั่ว เหล่าชายตาเดียวและนักโทษคนอื่น ๆ ที่ได้กลิ่นรุกเร้า พอจะบอกได้ว่าช่างเป็นกลิ่นอาหารที่น่ารื่นรม.
“ฟู่!”
ตี้ถิงที่เวลานี้ ถึงจะเจ็บปวด ทว่าก็ไม่กล้ารอช้า เซ็นเป็นสัตว์พันธสัญญาของจุนซ่างเซียว ภายในใจที่ได้แต่โอดครวญ “ข้าไม่ควรออกมา...”
......
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วยาม.
จุนซ่างเซียวที่กระโดดออกจากหัวของตี้ถิง.
อีกฝ่ายที่ตอนนี้คุกเข่าลงบนพื้น เผยความเคารพแม้นว่าจะยังโกรธเกรี้ยวอยู่ก็ตาม“คารวะจู่เหริน.”
“......”
ทุกคนที่เห็นได้แต่อ้าปากค้างไปในทันที.
ในเวลาอันสั้น นักโทษร้ายแรง ที่เป็นสัตว์เทวะ ยอมจำนนต่อชายหัวล้านผู้นี้ แม้แต่กลายเป็นสัตว์พันธสัญญาของอีกฝ่ายอีก!
หากไม่เห็นกับตา คงคิดว่าพวกเขาได้ฝันไป!
“ฟิ้ว!”
จุนซ่างเซียวที่นำเก้าอี้ออกมา พร้อมกับก้าวเข้าไปนั่ง สายตาที่เย็นชากวาดตามองนักโทษคนอื่น ๆ เอ่ยออกมาว่า“นับจากนี้เป็นต้นไป ข้าคือเหล่าต้าของคุกนรกชั้นที่หนึ่ง.”