Chapter 1229 พ่อ

“จิตวิญญาณเพลิง?”

อ้ายยาที่เผยความประหลาดใจ“จิตวิญญาณเพลิง นี่คือจิตวิญญาณเพลิงที่แข็งแกร่งที่สุด!”

จุนซ่างเซียวเอ่ย “เจ้าเคยได้ยินด้วยรึ?”

“แน่นอน.”

อ้ายยาที่ชี้ไปยังราชาปิศาจต้าเห่ย “จิตวิญญาณเพลิงก็เหมือนกับจิตวิญญาณปิศาจ เป็นจิตวิญญาณพิเศษที่เกิดขึ้นจากการบ่มเพาะพลังจักรวาลของโลกเบื้องล่าง!”

“จริงรึ?”

จุนซ่างเซียวที่กลายเป็นดีใจขึ้นมาทันที.

อ้ายยาเอ่ย ”ไม่แปลกใจเลยจู่เหรินชำระล้างได้เร็วกว่าเดิม.

ราชาปิศาจต้าเห่ยที่นอนหมดแรงบนพื้นรู้สึกว่าชีวิตของตัวเองคงจะรอดได้ยากแล้ว.

จิตวิญญาณเพลิงและจิตวิญญาณปิศาจมีระดับเดียวกัน นอกจากนี้อีกฝังคือธาตุหยางที่แข็งแกร่งเป็นขั้วตรงข้ามกัน ตอนนี้มันต้องตายแน่ ๆ.

“บรรพชน....ท่านย่าทวด...ปล่อย...ปล่อยข้า.”ราชาปิศาจต้าเห่ยที่กล่าวอย่างหวาดกลัว.

นับตั้งแต่มันเกิดในพื้นที่ลึกเข้าไปในจักรวาล ก็ถูกจับมาขังในหอคอยสะกดวิญญาณ กว่าจะหนีออกมาได้ก็ยากเย็น เมื่อเป็นอิสระ กว่าจะฟื้นคืนพลังจากการถูกชำระล้าง ตอนนี้กลับถูกจับกลับมาเพื่อชำระล้างอีก เรื่องนี้จะให้มันยอมรับได้อย่างไร.

“แล้วคนบริสุทธ์เจ้าเคยปล่อยอย่างงั้นรึ?”

“พิภพต่าง ๆ ที่รกร้าง เจ้าเคยปล่อยพวกเขารึ?”

จุนซ่างเซียวที่ก้าวออกมา มือขวาก่อเกิดจิตวิญญาณเพลิง แววตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาเอ่ยออกมาว่า“เป็นผู้ใหญ่แล้วควรจะรับผิดชอบความผิดของตัวเอง.”

“ฟู่ ฟู่!”

เปลวเพลิงที่ร้อนแรงที่ลุกโชน การชำระล้างครั้งใหม่ก็เริ่มขึ้น!

“อ๊ากกกก!”

......

เรือรบตงกู่ที่ยังคงมุ่งสู่ป้อมปราการซิงกงด้วยความเร็ว จุนซ่างเซียวและอ้ายยาที่ร่วมมือกันชำระล้างราชาปิศาจต้าเห่ย.

“เจ้านั่นก่ออาชญากรรมอะไร ถึงได้ถูกทรมานขนาดนั้น!”

“หากเป็นข้า บางทีคงตายไปแล้วแน่ ๆ!”

“เสียงร้องที่ได้ยินทุกวัน ทำให้ขนข้าลุกทุกครั้งเลย!”

เสียงร้องที่ดังก้อง โหยหวนดังสนั่นไปทั่วทุกชั้นในคุก ทำให้เหล่านักโทษตกใจแทบนอนไม่หลับ.

“สหาย.”

ภายในคุกแห่งหนึ่ง เจาโตวโตวที่ยืนมือขัดหลังแววตาเผยความเห็นใจ “กล่าวออกมาว่า”เจ้านิกายปราณีเจ้ามากจริง ๆ ทำไมถึงไม่เคยทรมานเจ้า?”

เขาที่เป็นรองพัศดี ไม่จำเป็นต้องออกไปไปสั่งสอนนักโทษทุกวัน ทว่าเขายังคงมาเกลี้ยกล่อมไต่ลู่อย่างจริงจัง เพื่อให้อีกฝ่ายเปลี่ยนใจ.

“......”

ไต่ลู่ที่กลายเป็นเงียบ.

เจาโตวโตวเอ่ย “เทียบกับนักโทษคนอื่น ๆ เจ้าราวกับใช้ชีวิตบนสวรรค์.”

“เลิกพูด.”

ไต่ลู่เอ่ย “ข้าไม่ยอม.”

“ดี.”

เจาโตวโตวที่ลุกขึ้นก้าวออกจากคุกไป.

อย่างไรก็ตาม ขณะจากไป เขาที่ยกยิ้มออกมา.

น้ำเสียงของไต่ลู่ดูเหมือนว่าจะอ่อนกว่าแต่ก่อนมาก ดูเหมือนว่าอีกไม่นานคงจะไม่กล้าต่อต้านแน่

ใช่แล้ว.

ผลลัพธ์ทีเกิดขึ้นนี้ไม่เลวเลย.

มันทำลายจิตใจของไต่ลู่อย่างย่อยยับ.

เขาที่เริ่มกลับมาคิด สำนักหลิงชวนควรค่าให้เขาแก้แค้นจริง ๆ รึ?

“เฮ้อ.”

หลังจากเจาโตวโตวจากไป ไต่ลู่ที่ถอนหายใจ.

ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรให้ต้องคิด.

สำนักหลิงชวนที่ถูกทำลายไปนั้น จะต้องโทษตัวเอง.

ทำไมข้าต้องหาความยุติธรรม ทำให้ตัวเองต้องกลายเป็นนักโทษที่ตกยากด้วย.

ไต่ลู่ที่เวลานี้จิตใจกำลังขัดขืน.

อีกเรื่องที่เขาไปหาลูกพี่ลูกน้องที่โถงอินทรีย์ดำก็ไม่ใช่ขอร้องอีกฝ่ายให้สังหารจุนซ่างเซียวหรอกรึ?

กล่าวตามจริง เขาเองก็ไม่มีความรู้สึกลึกซึ้งต่อญาติของตัวเองใด ๆ แล้ว.

หนำซ้ำ.

สำนักหลิงชวนที่ทำความสกปรกมากมาย และยังเป็นสำนักปิศาจ แม้แต่ลูกพี่ลูกน้องของเขาก็สังกัดสำนักปิศาจ ที่ทำความเดือดร้อนไปทั่วอีกด้วย.

ในเวลานี้ ไต่ลู่ทีเริ่มกลับใจ เริ่มกลับมาคิดเรื่องที่ผานมาแล้ว.

เขาที่คิดไปแม้กระทั่ง.

เขาจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในคุกนี้ตลอดชีวิตจริง ๆ รึ?

......

“สบาย!”

ภายในห้องควบคุม จุนซ่างเซียวที่นั่งดื่มชา ขณะเผยยิ้มออกมา.

ขณะชำระล้างราชาปิศาจต้าเห่ย เขาพบว่าสามารถควบคุมจิตวิญญาณเพลิงได้ดีขึ้นแม้แต่พัฒนาขึ้น กระทั่งตัวอ่อนในจุดตานเถียนก็เติบโตขึ้นด้วยเช่นกัน.

“การชำระล้างอีกฝ่ายจะต้องปล่อยเปลวเพลิงตลอดเวลา แน่นอนว่าย่อมทำให้ความชำนาญของโฮสน์เพิ่มขึ้น.”ระบบกล่าวตอบ.

“การเดินทางไปยังป้อมปราการซิงกงต้องใช้เวลา.”

จุนซ่างเซียวเอ่ย “ข้าจะทุ่มพลังทั้งหมด.”

นับจากนั้น เขาที่เก็บตัวในห้องเรือรบตงกู่ พร้อมกับเข้ามาในคุก ร่วมมือกับอ้ายยาชำระล้างราชาปิศาจต้าเห่ย.

การกระทำที่ไม่ต้องบรรยาย.

ในเวลานั้น เพียงแค่จุนซ่างเซียวใช้จิตวิญญาณเพลิงออกมา ตัวอ่อนในจุตตานเถียนก็พัฒนาขึ้นด้วย นอกจากนี้ ยังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้การชำระล้างเร็วขึ้นเรื่อย ๆ!

“จูเหริน เกี่ยวกับระดับตอนนี้ น่าจะใช้เวลาสิบปี!”

“จูเหริน เกี่ยวกับระดับตอนนี้ น่าจะใช้เวลาห้าปี!”

“จูเหรินเกี่ยวกับระดับตอนนี้......”

อ้ายยาที่คำนวณทุกวัน ซึ่งเวลาที่ย่นลดลงเรื่อย ๆ จนต้องเอ่ยออกมาด้วยความตกใจ“จูเหริน จิตวิญาณเพลิงของท่านยกระดับเร็วมาก!”

“โชคดีที่มีจิตวิญญาณปิศาจ.”จุนซ่างเซียวเอ่ย.

เขารู้สึกขอบคุณราชาปิศาจต้าเห่ยจริง ๆ เพราะการมีอยู่ของมันทำให้จิตวิญญาณเพลิงของเขาเติบโตขึ้นทุกวัน!

ด้วยความขอบคุณ.

ทำให้เขาชำระล้างอย่างแข็งขันทั้งวันทั้งคืนต่อไป.

หลัก ๆ แล้วเพราะว่าเวลาคำนวณภารกิจใกล้มาถึงแล้ว เหลือเพียงสิบวันเท่านั้น!

เก้าวัน.

แปดวัน.

......

หนึ่งวัน.

สิบชั่วยาม.

หนึ่งชั่วยาม.

“อ๊กกกก!”

ในเวลานั้นจิตวิญญาณเพลิงที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ราชาปิศาจต้าเห่ยที่ร้องโหยหวนเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น.

“เร็วเข้า!”

“เร็วกว่านี้!”

จุนซ่างเซียวที่ปะทุพลัง เพิ่มพลังอย่างบ้าคลั่ง หน้าผากที่มีเส้นโลหิตปวมเป่งออกมา.

ด้วยขีดจำกัดของภารกิจทำให้เขากดดันเป็นอย่างมาก ตอนนี้เหลือไม่ถึงห้านาทีแล้ว ทำให้เขาต้องการเร่งรีบเพื่อที่จะชำระล้างอีกฝ่ายให้ได้.

“จูเหริน!”

อ้ายยาเอ่ย “ใกล้จะสำเร็จแล้ว!”

“อ๊ากกกก!”

จุนซ่างเซียวที่คำรามลั่น พร้อมกับปะทุพลังที่รุนแรงทันที.

“ติ๊ง! 59 วินาที!”

“ติ๊ง! 30 วินาที!”

“ติ๊ง! 10 วินาที!”

เสียงนับเวลาย้อนหลังที่ดังก้องในหู.

“อ๊ากกกก!”

จุนซ่างเซียวที่กำหมัดแน่น.

เขาที่ระเบิดพลังคำรามก้อง.

ราวกับว่าตัวอ่อนในจุตตานเถียนจะได้รับผล เวลานี้กำลังสั่นไปมา ก่อนที่จะเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น!

“แอ้!”

“แอ้ แง แง-----”

ราชาปิศาจต้าเห่ยที่ร้องคร่ำครวญด้วยเสียงที่แปลกประหลาด ราวกับเสียงกำเนิดของทารก.

“ครืนนนนน!”

ในเวลานั้น จิตวิญญาณเพลิงที่ระเบิดนั้น ทำให้จุนซ่างเซียวถอยหลังออกมาสองสามก้าว พร้อมกับกระอักโลหิตออกมา.

“ติ๊ง! ภารกิจสนับสนุนสำเร็จ ได้รับ 100000 แต้ม!”

“ติ๊ง! คะแนนสนับสนุน : 118990 / 100000.”

“ติ๊ง! คะแนนสนับสนุนเกิน.....”

“ติ๊ง! ภารกิจสนับสนุนสำเร็จสมบูรณ์ ได้รับรางวัลลับ ศิลาวิวัฒนาการอาวุธเทวะเจ้านิกาย 1 ได้รับยันต์ประสบการณ์ 20.”

ดูเหมือนว่าภารกิจสนับสนุนจะสำเร็จอย่างฉิวเฉียด!

เป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นจริง ๆ.

อย่างไรก็ตามเขาที่ยังไม่มีเวลาในการตรวจสอบแต้มและรางวัลเลย เพราะว่าเวลานี้กำลังจดจ้องมองไปยังกลุ่มก้อนเปลวเพลิง.

หลังจากที่เขาระเบิดพลังออกมาจนสุด ตัวอ่อนในจุนตานเถียนก็ระเบิดออกมานั่นเอง.

“ฟู่ ฟู่!”

กลุ่มก้อนเปลวเพลิงที่ลุกไหม้ เวลานี้ได้ก่อรูปเป็นดอกบัวขึ้นทันที จากนั้นด้านในใจกลางดอกบัวก็ปรากฏเป็นรูปร่างมนุษย์ขึ้นช้า ๆ.

ร่างที่มีสามหัว ด้านหลังมีสี่แขนเพิ่มขึ้นมา สวมเข็มขัดขนาดเล็กสีแดง รูปร่างน่ารักน่าชังเหมือนกับเด็กอายุสองขวบ.

“นี่มันอะไร?”อ้ายยาที่เผยท่าทางอัศจรรย์ใจ.

“หะ!”

เด็กน้อยที่ยื่นมือออกไป ศีรษะด้านซ้ายและขวา ตลอดจนแขนที่เพิ่มมาสี่ข้างด้านหลังได้หายไป ก่อนที่จะลืมตาขึ้น พร้อมกับหันหน้าไปมองจุนซ่างเซียว เอ่ยกล่าวเสียงเด็กเล็ก“พ่อ!”