Chapter 1037 วีรบุรุษ

ทวีปชิงหยุนเวลานี้ โกลาหลเล็กน้อย.

เพราว่ายอดฝีมือ 2000 คนกลับมาจากพิภพสงครามแล้ว!

“ผลั๊วะ!”

ภายในสวนลานด้านในตระกูลแห่งหนึ่ง เสียงฝ่ามือที่ดังสนั่นฟังชัด.

ในเวลานั้นประมุขผู้เยาว์คนหนึ่งที่กุมใบหน้าเอาไว้ ถอยหลังชะงัก กางเกงในยังคงสวมบนศีรษะอยู่ แววตาของเขาที่หวาดผวาอย่างหนัก เอ่ยออกมาว่า“ท่านพ่อ....ท่าน.....ท่านยังมีชีวิตอีกรึ?”

ภายในห้องที่มีสตรีที่งดงามสิบคน แต่ละคนต่างก็หวาดผวาไปเหมือน ๆ กัน.

อดีตประมุขที่เพิ่งกลับมา ยกมือขึ้นตบอีกฝ่าย ฝ่ามือที่เจ็บขึ้นมาเหมือนกัน แต่ในใจกลับเจ็บยิ่งกว่า!

เพื่อทวีปชิงหยุน เขาเดินทางเข้าสู่พิภพสงคราม มอบตำแหน่งประมุขให้กับบุตรชาย ไม่คิดเลยเมื่อกลับมา กับพบบุตรชายที่มัวเมาเสพสมมั่วสุมสตรี!

“เจ้า!”

อดีตประมุขที่คำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว “ทำให้ข้าผิดหวังมาก!”

“!”

“ท่านพ่อ!”ผู้เยาว์คนดังกล่าวที่คุกเข่าลงบนพื้น น้ำตาไหลบ่าเอ่ยด้วยความขมขื่น“บุตรผิดไปแล้ว บุตรผิดไปแล้ว!”

บุตรชายไม่เอาถ่าน หลงระเริงสิ่งมัวเมา จมอยู่กับสิ่งบันเทิงกำลังฉุดตระกูลลงต่ำ.

นอกจากนี้ยังมีอีกหลายตระกูลเมื่อประมุขกลับมา ผู้สืบทอดของเขา ไม่ถูกสังหาร ก็ถูกแย่งตำแหน่งก็มี อำนาจที่ถูกคนระดับสูงคนอื่นยึดไป.

“ประมุข...ฟังก่อน.....ฟังข้าอธิบายก่อน.......”

“ตูมมมมม!”

ในห้องโถงตระกูลแห่งหนึ่ง อาวุโสที่ยึดครองตำแหน่งประมุขสังหารบุตรของเขาไป ตอนนี้อดีตประมุขกลับมา ได้เข้าสังหารยึดครองตำแหน่งคืนและสังหารคนเหล่านั้นไป.

เรื่องราวมากมายหลากหลายที่เกิดขึ้นหลังจากที่พวกเขาไม่อยู่.

ต้องไม่ลืมว่าเหล่ายอดฝีมือที่เข้าไปในพิภพสงคราม พวกเขาต่างก็คาดหวังกับทายายและศิษย์เองของตัวเอง คาดหวังให้คนรุ่นหลังยกระดับตระกูลหรือนิกายให้เติบโตยิ่งขึ้นกว่าเดิม.

แน่นอน.

เมื่อเหล่ายอดฝีมือกลับคืนมา ปรากฏตัวต่อหน้าคนเหล่านั้น พวกเขาที่กลายเป็นโง่งม แม้แต่ไม่สามารถที่จะปรับตัวได้ทัน.

ไม่ใช่ว่าพิภพสงครามน่าพรั่นพรึงไม่ใช่รึ?

ไม่กี่เดือนท่านพ่อกลับมา แล้วยังปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนอีก?

“ศิษย์รัก.”

บนยอดเขาแห่งหนึ่ง ชายชราที่เอ่ยกล่าวออกมาอย่างจริงจัง“เรื่องนี้ต้องขอบคุณเจ้านิกายจุน หากไม่มีเขา เกรงว่าคงไม่มีใครรอดมาแน่.”

“เจ้านิกายจุน?”

ศิษย์คนดังกล่าวที่กลายเป็นโง่งมสงสัยอย่างหนัก.

......

แท่นบูชา จังหวังจงจุน.

ต้าจวีซือที่ตอนนี้ถึงกับนั่งไม่ติดเผยยิ้มออกมา!ด้วยความตื่นเต้น!

ยอดฝีมือ 2000 คนกลุ่มแรกปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน ไม่ใช่แค่คาดไม่ถึง แต่นี่ถือว่าเป็นรางวัลใหญ่อย่างแน่นอน!

“ต้าจวีซือ.”

เจ้าเมืองหานเอ่ย “หากไม่มีเจ้านิกายจุน ทวีปชิงหยุนเข้าสู่พิภพสงครามคงเป็นได้แค่เหยื่อ ให้เหล่านักล่าไล่จับกิน.”

ยอดฝีมือทุกคนกลับมาได้ แม้แต่นิกายไท่เสวียนเซิ่งยังยอมรับจุนซ่างเซียว.

ต้าจวีซือที่เข้าใจสถานการณ์โดยรวมแล้ว แววตาที่กลายเป็นจริงจัง “การกระทำของเจ้านิกายจุนครั้งนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำให้ทวีปชิงหยุนได้รับผลประโยชน์ ควรค่าที่จะได้รับการยกย่องสรรเสริญ!”

เรื่องเกี่ยวกับจุนซ่างเซียวนิกายนิรันดร แน่นอนว่าเขาย่อมได้ยิน ทว่าไม่คาดคิดเลยว่า เจ้าเด็กนั่นจะเข้าไปในพิภพสงครามก่อนเวลาได้ แม้แต่ขยายฐานที่มั่น สังหารผู้คนมากมายจนทำให้ผู้คนหวาดกลัว.

เจ้าเมืองหานเอ่ย “เจ้านิกายจุนที่ข้ารู้จักนั้น ไม่ได้ต้องการเชิดชูใด ๆ หรอก เพียงแค่มอบศิลาวิญญาณธรรมชาติให้กับเขาก็พอแล้ว.”

หากจุนซ่างเซียวอยู่ในเหตุการณ์ แน่นอนคงกระโดดเข้ามาก่อน พร้อมกับเอ่ยออกมาว่า“โหยพี่ชาย ท่านนี่! เข้าใจข้าดี.”

“เอาแบบนั้นก็ได้.”ต้าจวีซือเอ่ย.

เหล่ายอดฝีมือทวีปชิงหยุนที่ถูกส่งไปไม่มีใครตายเลย และยังทำภารกิจของพิภพเบื้องบนสำเร็จอีก ทำให้พลังของทวีปชิงหยุนไม่ลดลง การส่งมอบศิลาวิญญาณธรรมชาติเป็นรางวัลถือว่าสมเหตุสมผล.

......

“เจ้านิกายจุน เขาไม่ต่างจากวีรบุรุษ!”

“เขาช่วยทวีปชิงหยุน เขาคือวีรบุรุษของพวกเรา!”

“วีรบุรุษ! ยอดวีรบุรุษ!”

เหล่ายอดฝีมือที่กลับมาได้กระจายชื่อของจุนซ่างเซียวออกไป ตอนนี้รับรู้ไปทั่วแผ่นดินแล้ว ต่างก็พูดคุยกันอย่างบ้าคลั่ง.

ในเวลานี้นิกายนิรันดรที่เงียบเชียบไปช่วงหนึ่ง ก็ได้กลายเป็นหัวข้อสนทนาของผู้คนอีกแล้ว.

ในวันนั้น ลี่ลั่วฉิวที่นำข่าวมารายงาน“ทั่วทั้งแผ่นดินต่างก็ยกยอเจ้านิกายและนิกายของพวกเรา ว่าเป็นวีรบุรุษใหญ่ผู้กอบกู้โลก.”

“เป็นเรื่องธรรมดา.”

จุนซ่างเซียวไม่ได้ประหลาดใจแต่อย่างใด.

หากไม่มีเขา ยอดฝีมือ 2000 คนของทวีปชิงหยุนจะต้องตายกันหมดอย่างไม่ต้องสงสัย จากนั้นยังต้องส่งชุดที่สอง ชุดที่สามเข้าไปอีก ตกตายกันไปจนไม่มีใครเหลือ ด้วยเหตุนี้พวกเขาย่อมต้องรู้สึกขอบคุณเป็นธรรมดา.

“เฮ้อ.”

จุนซ่างเซียวเอ่ยอย่างทอดถอนใจ“ความฝันของข้าคือมหาโจรต่างหาก ใครเล่า คิดอยากกอบกู้โลก เป็นยอดวีรบุรุษให้คนสักการะแล้วได้อะไรกัน?”

“......”

ลี่ลั่วฉิวที่เงียบ.

นางรู้สึกหมั่นใส้น้ำเสียงเจ้านิกายเป็นอย่างมาก!

“ฟิ้ว!”

จุนซ่างเซียวที่เจตจำนงขยับ เปิดร้านค้าระบบขึ้นมา.

ดูเหมือนว่าการช่วยเหลือวิกฤติทวีปชิงหยุน จะทำให้เขาสำเร็จภารกิจลับด้วย ตอนนี้ทำให้มีแต้มเกินมาถึง 40,000  จะต้องใช้ภายใน 24 ชั่วโมง.

โกวเซิ่งที่ถูมือไปมา เอ่ยออกไปว่า“นานเท่าใดแล้วไม่ได้รีเฟรชร้านค้า ตื่นเต้นเล็กน้อยแล้ว.”

ในเวลานั้นจิตสัมผัสของเขา ที่ทำการรีเฟรชร้านค้าระดับกลางในทันที.

บางทีเพราะว่าได้ช่วยโลกเอาไว้ โชคจึงถือว่าไม่เลว รีเฟรชไม่กี่ครั้งก็ได้ทักษะยุทธ์ดี ๆ มาแล้ว ดังนั้นจึงซื้อและคัดลอกเตรียมไปวางไว้ที่หอตำราทันที.

นิกายของเขาไม่เพียงแค่ต้องการทักษะที่ทรงพลัง ทว่ายังต้องการทักษะที่มากมายหลากหลาย ศิษย์ของเขาสามารถเลือกบ่มเพาะให้เหมาะกับตัวเองได้ ดังนั้นการมีวิชาเยอะถือว่าเป็นเรื่องที่ดี.

“น้ำยาความฉลาดทางอารมณ์(EQ)?”

จุนซ่างเซียวที่จ้องมองไปยังบรรทัดสุดท้าย เป็นน้ำยาที่เพิ่มความฉลาดทางอารมณ์ ราคา 1000 แต้ม.

“หากสามารถช่วยเพิ่มเชาว์ปัญญาได้ แม้แต่ราคา 10,000 ข้าก็จะซื้ออย่างไม่ลังเลเลย การเพิ่มความฉลาดทางอารมณ์....ไม่เห็นมีพประโยชน์เลย.”

“ฟิ้ว!”

เขาที่รีเฟรชเปิดหน้าถัดไป มองหาสินค้าใหม่ทันที.

ระบบ“......”

ที่จริงมันต้องการแนะนำโฮสน์ให้ซื้อน้ำยาเพิ่มความฉลาดทางอารมณ์สักหน่อย แต่เขากับรีเฟรชเร็วเกินไป ไม่มีเวลาให้พูดเลย.

“เฮ้อ.”

ระบบเอ่ย “สงสัยโฮสน์คงต้องเป็นหมาโสดไปตลอดชาติแล้วล่ะ.”

“เพ้อเจ้อ.”

จุนซ่างเซียวที่กล่าวอย่างหงุดหงิด “อย่างข้านี้นะต้องเพิ่มความฉลาดทางอารมณ์?”

ระบบที่กล่าวอย่างขุ่นข้องเคืองใจ“ไม่ใช่แค่ต้องเพิ่ม แต่โฮสน์ต้องซื้อ 999 ขวดด้วยซ้ำ ถึงจะพอ.”

โหยสหาย.

คำพูดของเจ้าช่างแทงใจดำอย่างแรง!

......

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วยาม.

40,000 แต้มที่เกินมา ถูกใช้จนราบเรียบ ตอนนี้เหลือ 70000 / 70000.

กล่าวได้ว่าทำให้เขารู้สึกทุกข์ใจอยู่เหมือนกัน.

ของที่ได้มานั้น ไม่ค่อยถูกใจเขามากนัก.

สี่หมื่นแต้ม ได้รับทักษะยุทธ์ทั่วไปมาหลายอย่าง กระบี่ หอก ดาบและไม้เท้า เป็นสิ่งทั่วไปไม่มีอะไรโดดเด่น.

หากเป็นไปได้ขอสูตรยา สูตรตีเหล็กถึงจะนับว่าเป็นของดี.

...

“ฟู่!”

จุนซ่างเซียว ที่ใช้เวลาในเขตแดนลับกาลอากาศ.

สามวันหลังจากนั้น เขาก็ก้าวออกมาด้วยพลังเต็มเปี่ยม.

“ยันต์ประสบการณ์สี่ชิ้น หวังว่าจะช่วยเพิ่มระดับให้ข้าสองถึงสามขั้นนะ.”

“ฝันไปเถอะ.”

“แก๊ก!แก๊ก!แก๊ก!แก๊ก!”

ยันต์ประสบการณ์สี่แผ่นที่บด พลังวิญญาณที่ไหลไปในแกนผลึกวิญญาณของจุนซ่างเซียวทันที ทว่าเขากับยังมีระดับปราชญ์สองวิถียุทธ์และกระบี่ขั้นที่หนึ่งเหมือนเดิม.

“ไม่นะ!”

เขาที่แทบทรุดไปกับพ้น “ระดับจักรพรรดิสองแผ่นยังเพิ่มขึ้นตั้งขั้นหนึ่ง นี่ระดับปราชญ์สี่แผ่นยังไม่เพิ่มขึ้นแม้แต่ขั้นเดียวเลยรึ?”

ระบบเอ่ย “อย่าลืมว่าเมื่อครั้งครึ่งก้าวปราชญ์ยุทธ์ใช้ไปเท่าไหร่.”

“......”

จุนซ่างเซียวที่ก้าวออกมาด้วยท่าทางเศร้าใจ.

“เจ้านิกาย.”

ลี่ลั่วฉิวก้าวเข้ามา เอ่ยอย่างจริงจัง “ปรมาจารย์ฟ่านส่งขวดลอยน้ำมาอีกแล้ว ขอความช่วยเหลือด่วนเลย.”

“.”

จุนซ่างเซียวเอ่ย “เห็นแก่เจ้าที่รีบร้อนเช่นนี้ เปิ่นจั้วจะเดินทางไปยังจังหวัดตงไห่ยวีพรุ่งนี้เลย.”

“......”

ลี่ลั่วฉิวถึงกับพูดไม่ออก.

นางเอ่ยเรื่องนี้หลายครั้งในอดีต ไม่เห็นจะสนใจอะไรเลยไม่ใช่รึ?

“เจ้านิกาย.”

ลี่ลั่วฉิวที่เอ่ยกล่าวอย่างจริงจัง“จังหวัดตงไห่ยวีและแผ่นดินใหญ่นั้นอยู่ไกลกันมาก ถูกกั้นด้วยทะเลที่กว้างใหญ่ไพศาล บางทีอาจจะมีอันตรายมากมายนับไม่ถ้วนซ่อนอยู่ก็ได้!”

จุนซ่างเซียวที่โบกมือนำเรือรบตงกู่ขนาดเท่ากับฝ่ามือออกมา กล่าวด้วยรอยยิ้ม “เปิ่นจั้วมีเจ้านี่ เดินทางไม่มีอะไรต้องกังวล.”

-

IQ 智商 ความฉลาดทางสติปัญญา

EQ 情商 ความฉลาดทางอารมณ์

AQ 挫折cuò zhé商 ความฉลาดในการแก้ไขปัญหา

SQ 社交shè jiāo商 ความฉลาดในการเข้าสังคม

MQ 德dé商 ความฉลาดทางศีลธรรม จริยธรรม