Chapter 1030 ข้าดื่มยาแล้วมันอย่างไรล่ะ?
Chapter 1030 ข้าดื่มยาแล้วมันอย่างไรล่ะ?
เหล่ายอดฝีมือพิภพอื่น ๆ ที่ชมการต่อสู้อยู่กลายเป็นงงงวยไปตาม ๆ กัน.
พวกเขาและเข่อจินหนานที่เป็นเหมือน ๆ กัน ไม่คาดคิดเลยว่าจุนซ่างเซียวจะปรากฏ คิดไม่ถึงด้วยว่าอีกฝ่ายจะต่อยอสุรกายสงครามระดับสวรรค์กระเด็นออกไป และยังสามารถทำลายปราณเคียวของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดายอีกด้วย!
นี่เขาคือยอดฝีมือระดับสวรรค์อย่างงั้นรึ?
ทุกคนที่เริ่มคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น.
พลังของดาบหนานโชวของจุนซ่างเซียว ทุกคนได้เห็นมันกับตาแล้ว แน่นอนว่ามันต้องเป็นอาวุธระดับเทวะอยู่แล้ว ทว่าตอนนี้เขายังไม่ได้ใช้มันออกไป แต่กับร้ายกาจขนาดนั้นเลยรึ?!
“ฟิ้ว!”
“ฟิ้ว!”
ในเวลานั้น อสุรกายสงครามระดับปฐพีสองตนที่บุกลอบโจมตีเข้ามา ในมือของมันที่มีหอกส่องประกายแสงวับวาว.
เข่อจินหนานที่เห็นแล้วถึงกับสะดุ้ง“เจ้านิกายจุน .........”
“ฟิ้ว!”
“ฟิ้ว!”
จุนซ่างเซียวที่ยกมือขึ้น สนามพลังอำนาจกระบี่ได้ปะทุขึ้นมาทันที ก่อนที่จะสะกดอสุรกายสงครามสองตนให้หยุดนิ่งอยู่กับที่ทันที.
เพราะว่าความแข็งแกร่งที่เหนือกว่ามาก อสุรกายสงครามที่นิ่งไม่ขยับ ไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลย.
“ตูมมมม!”
“ตูมมมม!”
จุนซ่างเซียวที่คว้ามือไปจับหอกทั้งสองเอาไว้ ก่อนที่จะถ่ายพลังงานลงไป พร้อมกับสะบัดกระแทกร่างจนหมวกเกราะกระเด็นออกไป สลายพลังของพวกมันทั้งสองไปทันที.
เข่อจินหนานที่อยู่ไกล ๆ ดวงตาแทบหลุดจากเบ้า.
อสุรกายสงครามทั้งสองนั่น แม้นว่าจะไม่ใช่ระดับสุดยอด ทว่าความแข็งแกร่งก็ไม่ได้ด้อยกว่าเขาเลย เจ้านิกายจุนกับสามารถจัดการได้ในทันที เรื่องแบบนี้เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
ระบบสวรรค์!
เขาจะต้องมีระดับสวรรค์อย่างแน่นอน!
ไม่ใช่แค่เข่อจินหนาน เหล่ายอดฝีมือพิภพอื่น ๆ ที่เฝ้ามองอยู่เองก็เช่นกัน พวกเขาที่ตื่นตกใจเป็นอย่างมาก
อสุรกายสงครามระดับเหลืองอีกหลายสิบตัวและระดับลึกล้ำอีกสองตนพุ่งเข้ามาทันที.
“ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!”
พลังหลายสายที่พุ่งระเบิดออกมา.
เข่อจินหนานที่ไม่ระวัง ถูกลอบโจมตีเข้ามา ถึงเขาจะมีระดับปฐพี ทว่าการจะจัดการกับเหล่าอสุรกายสงครามที่ลอบโจมตีเข้ามาพร้อมกันเช่นนี้ ด้วยสภาพตอนนี้ไม่มีทางที่จัดการได้หมด.
พลังที่โจมตีมาหลายสายแน่นอนว่าสามารถจัดการไปได้หลายส่วน แต่ก็ไม่มีทางที่จะป้องกันได้หมด.
“ครืนนนนนน!”
เกิดระเบิดดังกึกก้อง ห้วงมิติที่ส่ายไปมากวาดม้วนออกไปรอบ ๆ.
เพราะว่าเข่อจินหนานบาดเจ็บอยู่แล้ว ดังนั้นเวลานี้คงยากจะป้องกันการโจมตีได้ทั้งหมด ทำได้แค่หลับตายกมือขึ้นป้องกันตามสันชาติญาณเท่านั้น.
อย่างไรก็ตาม ขณะที่รอ เสียงรอบ ๆ กับสลายหายไป เขาก็พบว่าตัวเองนั้นกับปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน ดังนั้นจึงเร่งรีบลืมตาขึ้นอีกครั้ง ที่ด้านหน้าของตัวเขานั้น ปรากฏมี.......
ไม่!
กระทะใบหนึ่ง
และยังมีขนาดใหญ่มากด้วย!
“กระทะอย่างงั้นรึ?”
เหล่าผู้ชมที่เฝ้าชมต่างก็ผวาไปตาม ๆ กัน.
“ฟิ้ว!”
กระทะที่ป้องกันเข่อจินหนานเอาไว้ ก่อนที่จะกลายเป็นริ้วแสงลอยออกมา.
“ตูมมมม ตูมมมม ตูมมมม!”
อสุรกายระดับเหลืองที่เวลานั้นถูกกระทะใหญ่ฟาดเข้าที่หัวกระเด็นลอยออกไปในทันที.
“แก๊ก!”
กระทะที่ใหญ่ยักษ์ที่มีขนาดร้อยจั้ง ฟาดหัวของเหล่าอสุรกายสงครามบู้บี้ไปหมด.
“ฟิ้ว!”
เซียวจุ้ยจื่อที่ปรากฎขึ้น พร้อมกับยกมือขึ้นรับกระทะขนาดใหญ่เอาไว้ กวาดตามองเหล่าอสุรกายสงคราม พร้อมกับเอ่ยออกมาอย่างภาคภูมิ “ศิษย์นิกายนิรันดร เซียวจุ้ยจื่อ เข้าสู่สนามรบแล้ว!”
“......”
ยอดฝีมือพิภพอื่น ๆ แทบล้มไปตาม ๆ กัน.
พวกเขาที่มีประสบการมากมาย มีอาวุธอะไรบ้างที่ไม่เคยเห็น ทว่าอาวุธรูปลักษณ์กระทะนี้ พวกเขาเพิ่งเคยเห็นจริง ๆ สิ่งนี้ใช้ทำอาหารไม่ใช่รึ?! จากรูปร่างของมันแล้ว อาจจะพบกล้อมแกล้มใช้เป็นโล่ได้!
อย่างไรก็ตาม มันกับสามารถใช้โจมตีจัดการอสุรกายสงครามระดับเหลืองได้อย่างง่ายดาย ไม่คิดเลยว่าจะทรงพลังอะไรขนาดนี้?
เป็นไปได้ว่า กระทะนั้นไม่ใช่ระดับธรรมดา!
“ฟิ้ว!”
“ฟิ้ว!”
เหล่าอสุรกายสงครามหลายร้อยตัว ที่บุกเข้ามาอีก ในเวลานั้นริ้วแสงสีแดงที่สว่างเจ้าที่ปรากฏขึ้นทันที.
“เคร้ง!”
พริบตานั้น เสียงการชักกระบี่ที่ดังขึ้นทันที.
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเร็วมาก ได้ยินเพียงแค่เสียงเท่านั้น.
นอกจากกระทะที่ลอยบนท้องฟ้าได้ ยังมีใครบางคนที่ยืนอยู่บนกระทะ มือขวาที่ชักกระบี่ออกมา ริ้วแสงกระบี่ที่ระเบิดออกไป พวยพุ่งกวาดออกไปรอบ ๆ.
“เขตแดนบัญชากระบี่?”
“ระดับกระบี่ผกผันอย่างงั้นรึ?”
เหล่ายอดฝีมือพิภพต่าง ๆ ที่อุทานเสียงดังอื้ออึง.
แม้นว่าชื่อเรียกระดับจะต่างกันในแต่ล่ะพิภพ ทว่าในทวีปชิงหยุนนั้นก็คือระดับจักรพรรดิกระบี่.
“ศิษย์พี่เซียว.”
โจวหงที่เก็บกระบี่ พร้อมกับเอ่ยออกมาว่า“ดูเหมือนว่าการลงมือทันทีหลังจากป้องกัน จะได้ผลเป็นอย่างมาก หลังจากนี้ รบกวนด้วย.”
เซียวจุ้ยจี่อที่ควบคุมกระทะเรือเมฆาวีรบุรุษลับ “ไม่มีปัญหา.”
“......”
ทุกคนที่มุมปากกระตุกไปตาม ๆ กัน.
ระดับเหลืองแน่นอนว่าไม่มีปัญหา ทว่าหลายร้อยตน แม้แต่แต่ระดับลึกล้ำยังยากจะรับมือได้เลย.
“ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!”
ในเวลานั้น เหล่าอสุรกายสงครามหลายร้อยตนที่ปลดปล่อยพลังมากล้นออกมา.
“เข้ามา!”
แววตาเซียวจุ้ยจื่อที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น พร้อมกับก้าวไปด้านหน้า.
“ฟิ้ว!”
กระทะยักษ์ที่ลอยออกไป ก่อนที่จะหมุนวนไปมารอบ ๆร่างกาย ตามการวาดมือของเขา “จงลุกโชน!”
“ฟิ้ว!”
แสงสีทองที่สว่างจ้า พวยพุ่งทะยานสวรรค์.
“เย็ดเข้!”
เหล่ายอดฝีมือพิภพต่าง ๆที่ตกใจอีกครั้ง.
เพราะว่ากระทะได้เปลี่ยนเป็นริ้วแสงสีทอง พร้อมกับสร้างม่านพลังเอาไว้ด้านหน้าของศิษย์นิกายนิรันดรคนดังกล่าว.
“ผู้บำเพ็ญพุทธอย่างงั้นรึ?”บางคนที่ทำการคาดเดา.
ไม่ใช่ทักษะผู้บำเพ็ญพุทธแน่นอน ทว่ากระทะเรือเมฆา ซึ่งมันมีฟังก์ชันพิเศษ แม้นว่าจะไม่เทียบเท่ากับทักษะจิตสังหารพิฆาตวีระบุรุษลับแปลงร่างก็ตาม ทว่าก็สามารถสร้างม่านพลังป้องกันที่ทรงพลังได้ ซึ่งมีชื่อว่าทักษะ ม่านกระทะทองคำ!
“ตูมมมม!”
“ตูมมมม!”
ในเวลานั้น การโจมตีของอสุรกายสงครามหลายร้อยตนที่ถูกสะท้อนหยุดเอาไว้ด้วยม่านพลังกระทะทองคำ!
ในเวลานั้นใบหน้าของเซียวจุ้ยจื่อที่เปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์เล็กน้อย ขณะคงสภาพม่านพลังกระทะทองคำไว้ ก่อนตะโกนออกไปเสียงดัง“ศิษย์น้องโจว ข้ากำลังจะรับไม่ไหวแล้ว.....”
“ฟิ้ว ----”
ในเวลานั้น แสงสว่างที่เจิดจ้าที่ส่องประกาย ก่อนที่ทุกอย่างจะกลายเป็นมืดมิดไร้แสง ถูกปกคลุมบดบังด้วยบางสิ่งที่เหมือนกับขุนเขาที่ใหญ่ยักษ์!
โจวหงที่ลงมือทันที.
กระบี่ที่ฟันออกไป ทำให้ทุกคนต้องตกใจ!
เหล่ายอดฝีมือพิภพต่าง ๆ ที่อ้าปากหวอ พริบตาเดียวที่กระบี่ชักออกมาก็ทำให้กลายเป็นกลางวันกลางคืน สังหารเหล่าอสุรกายสงครามร้อยกว่าตนไปพร้อม ๆ กัน.
“เคร้ง!”
โจวหงที่เก็บกระบี่เข้าฝัก.
สายลมที่พัดโกรกเผ้าผม ใบหน้าที่สงบนิ่งเหมือนกับมือกระบี่คนอื่น ๆ.
หนึ่งกระบี่.
พริบตาที่เก็บกระบี่ทุกอย่างก็จบลง.
ในเวลานั้น เหล่าอสุรกายสงครามที่ถูกฟันหัวแบะ ล้มลงตนแล้วตนเล่า.
“พรึด โครม! พรึด โครม!”
การโจมตีที่เล็งไปที่หมวกอย่างแม่นยำ ร่างชุดเกราะที่ล้มลงเกลื่อนไปหมด.
เหล่าผู้ชมที่ตกใจเป็นอย่างมาก.
ถึงจะเป็นมือกระบี่ ทว่าการที่สังการอสุรกายสงครามระดับเหลืองพร้อมกันหลายร้อยตนเช่นนี้ แข็งแกร่งเกินไปหรือไม่!
หนึ่งกระบวนท่าอันทรงพลัง.
“ฮึ ฮึ.”
จุนซ่างเซียวที่อุทานออกมาเช่นกัน“กระบวนท่าเมื่อกี้นี้ ดูเหมือนว่าจะเป็นกระบวนท่าลับ นี่เขาสามารถเข้าใจวิชาเทพกระบี่เหมันต์ส่วนที่สองได้ลึกล้ำขนาดนี้เลย.”
“เหลวไหล.”
ระบบเอ่ย “มือกระบี่ที่แท้จริง ฝึกฝนตระหนักรู้ก้าวไปบนเส้นทางกระบี่ไม่หยุดหย่อน จะไปเทียบกับพวกดื่มยายกระดับได้อย่างไร.”
จุนซ่างเซียวเอ่ย “ข้าดื่มยาแล้วมันอย่างไรล่ะ?”