บทที่ 450 - ดินแดนอสูรบรรพกาลถูกทำลาย

บทที่ 450 - ดินแดนอสูรบรรพกาลถูกทำลาย

การร่วงโรยอย่างกะทันหันของจอมมารระดับราชันย์เซียนขั้นปลาย ความผันผวนเล็กน้อยของกฎเกณฑ์ฟ้าดินที่เกิดจากการแตกสลายของแก่นแท้ ท้ายที่สุดก็ไม่อาจปิดบังผู้แข็งแกร่งสูงสุดในส่วนลึกของดินแดนอสูรได้

หลายวันต่อมา ณ ใจกลางดินแดนอสูร ภายในตำหนักสูงตระหง่านที่สร้างจากโครงกระดูกและหินอสูร

"ปัง!"

ฝ่ามือขาวซีดตบลงบนที่วางแขนของบัลลังก์อย่างแรง ที่วางแขนกลายเป็นผุยผงในทันที

บนบัลลังก์ ร่างเงาในไออสูรแผ่รังสีอำมหิตที่ชวนให้อึดอัด อุณหภูมิในตำหนักลดฮวบ

"จิ้นเมี่ย... ตายแล้ว?"

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ทุกคำพูดทำให้ขุนพลอสูรหลายตนที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่างตัวสั่นงันงก

"ชะ... ใช่ขอรับ ท่านนักพรตกลืนสวรรค์"

ขุนพลอสูรตนหนึ่งรายงานเสียงสั่น "จากการตรวจสอบร่องรอยกฎเกณฑ์ที่หลงเหลือและการดับลงของโคมวิญญาณ ท่านจิ้นเมี่ยสิ้นชีพแล้วจริงๆ และ... เป็นการดับสูญโดยสมบูรณ์ แม้แต่เศษเสี้ยววิญญาณอสูรก็หนีกลับมาไม่ได้"

"ไอ้พวกสวะ!"

เสียงของนักพรตกลืนสวรรค์ดังขึ้นกะทันหัน แฝงความเย็นเยียบเข้ากระดูก "ก่อนหน้านี้เสียระดับราชันย์เซียนไปสอง ตอนนี้แม้แต่จิ้นเมี่ยก็ยังพลาดท่า!"

"ศาลสวรรค์มีวิธีการเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? ฝีมือใคร?"

ขุนพลอสูรเบื้องล่างก้มหัวต่ำกว่าเดิม

"เรียนท่านผู้ยิ่งใหญ่ ร่องรอยในที่เกิดเหตุถูกจงใจทำลาย ยากแก่การตรวจสอบ"

"แต่... จากการวิเคราะห์ลักษณะพลังงานที่หลงเหลือเพียงเล็กน้อย มีความเป็นไปได้สูงว่า..."

"จะเกี่ยวข้องกับกลุ่มคนที่ทำลายแท่นกำเนิดอสูรก่อนหน้านี้ หรือก็คือ ฉู่เสียนผู้ครองพลังชำระล้าง!"

"ฉู่เสียน..."

นักพรตกลืนสวรรค์เคี้ยวชื่อนี้ จิตสังหารในไออสูรแทบจะกลายเป็นของแข็ง

แค่ระดับเซียนลึกลับตัวเล็กๆ ถึงกับทำให้เผ่าอสูรเสียไพร่พลและขุนพลไปอย่างต่อเนื่อง?

ครั้งก่อนที่นักพรตกลืนสวรรค์ได้ยินชื่อฉู่เสียน เขาไม่ใส่ใจเลย คิดว่าเป็นเพียงกุ้งฝอยตัวเล็กๆ ที่บังเอิญได้พลังชำระล้างมา

บวกกับปกติเขาแทบไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวในดินแดนอสูร จึงไม่รู้เลยว่าฉู่เสียนจะมีฤทธิ์เดชขนาดนี้!

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง เสียงเย็นชาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ถ่ายทอดคำสั่ง! ดินแดนอสูรเข้าสู่ภาวะเตรียมพร้อมสูงสุด! ระดับราชันย์เซียนทั้งหมด ห้ามออกจากพื้นที่รับผิดชอบโดยไม่มีคำสั่งจากข้า! เพิ่มหน่วยลาดตระเวนสามเท่า ตรวจสอบทุกพื้นที่ที่น่าสงสัย!"

"ขอรับ!"

ขุนพลอสูรรับคำสั่งอย่างรีบร้อนแล้วถอยออกไป ราวกับได้รับอภัยโทษ

ในตำหนักที่ว่างเปล่า ร่างของนักพรตกลืนสวรรค์ปรากฏลางๆ ในไออสูร

สูญเสียระดับราชันย์เซียนไปสาม โดยหนึ่งในนั้นคือระดับขั้นปลายอย่างจิ้นเมี่ย สำหรับเผ่าอสูรแล้วถือเป็นความเสียหายที่สาหัสสากรรจ์

จากข้อมูลล่าสุด ระดับราชันย์เซียนของศาลสวรรค์ที่มีตัวตนชัดเจนมีเกินยี่สิบ ส่วนเผ่าอสูรตอนนี้เหลือเพียงสิบหก

ฝ่ายหนึ่งลดฝ่ายหนึ่งเพิ่ม ตาชั่งของพลังรบระดับสูงเริ่มเอียงเอน

"ดูท่า... แผนการต้องเร่งให้เร็วขึ้นแล้ว"

เขาพึมพำกับตัวเอง ดวงตามองไปทางทิศของศาลสวรรค์

ขณะที่ระดับสูงของเผ่าอสูรกำลังสั่นสะเทือนกับการตายของจิ้นเมี่ยและสั่งตรวจสอบอย่างเข้มงวด เลี่ยนจ้างก็ได้พาฉู่เสียนและพวกไปสมทบกับน้องชายของเขาได้อย่างปลอดภัย

ภายในตำหนักเซียนทองคำ ฉู่เสียนปรับลมปราณครู่หนึ่ง พลังเซียนฟื้นคืนมาเกินครึ่ง

เขาเรียกเถาเยาเยา ขวายถิง และร่างแยกของเลี่ยนจ้างมารวมตัวกัน

"กำจัดจิ้นเมี่ยไปแล้ว อุปสรรคใหญ่ถูกกวาดล้างชั่วคราว แต่เผ่าอสูรต้องเพิ่มความระมัดระวังแน่นอน เวลาของพวกเรามีไม่มากแล้ว"

ฉู่เสียนเข้าเรื่องทันที "สหายเต๋าเลี่ยนจ้าง เรื่องดินแดนบรรพชนอสูรบรรพกาล ต้องรีบดำเนินการ"

ร่างเงาจิตวิญญาณของเลี่ยนจ้างพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

"ท่านประมุขตระกูลส่งข่าวลับมาแล้ว การจัดเตรียมภายในดินแดนบรรพชนพร้อมสรรพ แท่นบูชาอสูรบรรพกาลถูกทำให้อ่อนแอลงในทางลับ ช่วงเวลาที่การป้องกันหละหลวมที่สุดจากการผลัดเวรยามก็กำหนดแล้ว คือวันพรุ่งนี้ยามจื่อ (เที่ยงคืน) นี่คือแผนที่ภายในดินแดนบรรพชนและจุดค่ายกลอย่างละเอียด"

ข้อมูลชุดหนึ่งถูกส่งเข้าสู่สมองของฉู่เสียน เป็นภาพโครงสร้างสามมิติของดินแดนบรรพชนอสูรบรรพกาล

บนนั้นระบุตำแหน่งเขตหวงห้ามใจกลาง ตำแหน่งแท่นบูชา เส้นทางลาดตระเวน และค่ายกลสำคัญที่ถูกทำลายกลไกไว้อย่างชัดเจน

ฉู่เสียนตรวจสอบอย่างละเอียด ในใจมีแผนการแล้ว

เมื่อมีข้อมูลภายในชุดนี้ บวกกับเลี่ยนจ้างที่เป็นสุดยอดไส้ศึก ความยากในการทำลายดินแดนบรรพชนก็ลดลงอย่างมาก

"แผนการมีดังนี้" ฉู่เสียนสั่งการรวดเร็ว "ข้า ท่านเจ้าสำนักเถา และคุณชายรอง จะอาศัยความสามารถในการอำพรางของตำหนักเซียนทองคำ ลักลอบเข้าสู่เขตหวงห้ามล่วงหน้า โจมตีแท่นบูชาโดยตรง ผู้อาวุโสทะเลเหนือทั้งห้าคอยสร้างความวุ่นวายอยู่รอบนอก โจมตีจุดที่ระบุไว้ เพื่อดึงความสนใจของยาม"

"สหายเต๋าเลี่ยนจ้าง ท่านนำพวกน้องๆ มาถึงรอบนอกดินแดนบรรพชนให้ 'ตรงเวลา' ตามแผน สวมบทบาทผู้เสียหายให้ดี"

"จำไว้ ปฏิบัติการต้องเร็ว สร้างสถานการณ์ให้ใหญ่โต แต่การทำลายต้องแม่นยำ ทำลายเฉพาะที่ควรทำลาย โดยเฉพาะต้องแน่ใจว่าเส้นทางหนีภัยที่คนในเผ่าเตรียมไว้ต้องใช้การได้" ฉู่เสียนย้ำเป็นพิเศษ

แก่นแท้ของปฏิบัติการครั้งนี้คือแผนเจ็บตัวลวงศัตรู เป้าหมายคือหลอกลวงระดับสูงของเผ่าอสูร ไม่ใช่ต้องการล้างบางเผ่าอสูรบรรพกาลจริงๆ

"รับทราบ!" ทุกคนขานรับพร้อมเพรียง

เมื่อตกลงแผนการแล้ว ก็ไม่รีรอ

ฉู่เสียนควบคุมตำหนักเซียนทองคำ ให้เกาะติดอยู่บนตัวเลี่ยนจ้าง

เมื่อเดินทางมาถึงหุบเขาเงียบสงบที่ห่างไกลจากเส้นทางลาดตระเวน ฉู่เสียนก็ปรากฏตัวออกมาอย่างเงียบเชียบ และบีบยันต์มิติระดับสูงแตกอย่างไม่ลังเล

แสงสว่างวาบ ร่างของฉู่เสียนหายไปจากหุบเขา

ครึ่งวันต่อมา ณ ดินแดนอสูรตะวันออก เหนือน่านฟ้าเทือกเขาอันต่อเนื่องที่เป็นที่ตั้งของดินแดนบรรพชนอสูรบรรพกาล

ท้องฟ้าที่เดิมทีเงียบสงบ จู่ๆ ก็ถูกปราณกระบี่อันเจิดจรัสที่ฉีกกระชากมิติทำลายลง!

ตามมาด้วยปราณเที่ยงธรรมประดุจคลื่นสีทองถาโถม ปะทะกับไออสูรที่พุ่งขึ้นฟ้าอย่างรุนแรง!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวต่อเนื่อง แสงไฟและคลื่นกระแทกของพลังงานอาละวาด ย้อมครึ่งท้องฟ้าเป็นสีแดงฉาน!

"ศัตรูบุก! ไส้ศึกศาลสวรรค์โจมตีดืนแดนบรรพชน!" เสียงสัญญาณเตือนภัยกรีดร้องดังระงมไปทั่วฟ้า

ชาวเผ่าอสูรบรรพกาลที่เฝ้ารักษาดินแดนต่างตื่นตระหนก จัดตั้งการต่อต้าน

เปิดฉากการต่อสู้ดุเดือดกับศัตรูผู้รุกรานที่แข็งแกร่ง

สถานการณ์ดูเหมือนโกลาหล ทิศทางของเขตหวงห้ามใจกลางยิ่งมีเสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่น

ยอดเขาที่ตั้งของแท่นบูชาอสูรบรรพกาล เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงและพังทลายลงท่ามกลางคลื่นกระแทกจากการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วน!