บทที่ 405 - พานเฟิงฝ่าวงล้อม

บทที่ 405 - พานเฟิงฝ่าวงล้อม

ภายในตำหนักเซียนทองคำ บรรยากาศค่อนข้างอึดอัด

ด้านนอก เงาร่างลาดตระเวนของผู้บำเพ็ญเพียรทวีปเพลิงผลาญสวรรค์ผ่านไปมาเป็นระยะ จิตสัมผัสราชันย์เซียนของซวีคุนจื่อเปรียบเสมือนกระบี่แขวนอยู่เหนือหัว เตือนให้พวกเขารู้ตลอดเวลาว่ากำลังตกอยู่ในวงล้อม

ฉู่เสียนมองไปรอบๆ บอกเล่าสถานการณ์ปัจจุบันให้ทุกคนฟังอย่างตรงไปตรงมา

"ภายนอกปิดล้อมแน่นหนา ซวีคุนจื่อจงใจขัดขวาง การส่งข่าวน่าจะล้มเหลว เราจะยื้ออยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้ ต้องหาทางฝ่าวงล้อม ส่งข่าวออกไปให้ได้"

ฮ่าวชางใจร้อนที่สุด กำหมัดแน่น

"พ่อ หรือเราจะบุกออกไปเลย! ลุงพานเปิดทาง พวกเราคุ้มกัน ไม่เชื่อว่าจะฝ่าพวกกระจอกงอกง่อยพวกนี้ไปไม่ได้!"

เสวียนเช่อส่ายหน้าคัดค้าน

"ไม่ได้ ฝ่ายตรงข้ามมีคนจำนวนมาก แถมมีซวีคุนจื่อนั่งเมือง ฝืนบุกฝ่าวงล้อม ย่อมมีการบาดเจ็บล้มตาย เข้าทางมันพอดี อีกอย่าง เป้าหมายเราคือส่งข่าวขอความช่วยเหลือ ไม่ใช่ฆ่าฟัน"

กัวเสียนซวงครุ่นคิด

"ต้องมีสักคน ที่สามารถฝ่าการปิดล้อมได้อย่างรวดเร็ว ออกไปจากที่นี่ให้ไกล รับประกันว่าส่งข่าวสำเร็จ"

สายตาทุกคนมองไปที่พานเฟิงโดยไม่ได้นัดหมาย

ในบรรดาพวกเรา พานเฟิงมีพลังระดับราชันย์เซียน หากเขาตั้งใจจะไป ไม่มีใครขวางได้

พานเฟิงสัมผัสสายตาของทุกคน กล่าวเสียงเข้ม

"ข้าไปเอง ท่านประมุข มอบยันต์สื่อสารให้ข้า ขอแค่ข้าฝ่าออกไปได้พันลี้ การปิดกั้นจิตสัมผัสของซวีคุนจื่อก็ยากจะครอบคลุมได้หมด ถึงตอนนั้นต้องส่งข่าวออกไปได้แน่"

ฉู่เสียนพยักหน้า นี่เป็นแผนที่เป้นไปได้ที่สุดในตอนนี้

แต่เขากล่าวต่อทันที

"แต่ จะให้เจ้าลุยเดี่ยวไม่ได้ ซวีคุนจื่อต้องนำผู้บำเพ็ญเพียรทวีปเพลิงผลาญสวรรค์มาสกัดกั้นด้วยตัวเองแน่ เราต้องสร้างความวุ่นวาย เบี่ยงเบนความสนใจ สร้างโอกาสให้เจ้า"

"สร้างความวุ่นวายยังไง?"

ฉู่เสียนมุมปากยกยิ้มเย็น

"พวกเราทุกคน ลงมือพร้อมกัน แต่เป้าหมายไม่ใช่ฆ่าคน แต่เป็นการสร้างความเคลื่อนไหวและการรบกวนทางสายตาให้มากที่สุด"

"หวั่งเลี่ยง เจ้าจำลองการระเบิดของไออสูรในวงแคบๆ แต่ดูยิ่งใหญ่ได้ไหม? ฮ่าวชาง ปราณดาบของเจ้าสร้างระเบิดแสงและฝุ่นควันให้มากที่สุด"

"เสวียนเช่อ เรียกเงาร่างจำแลงออกมา ยิ่งใหญ่ยิ่งดี ดึงดูดสายตา กัวเสียนซวง ใช้ไอเย็นสร้างพื้นที่หมอกน้ำแข็ง บดบังทัศนวิสัย"

"หลี่ฝ่า พวกเจ้าสี่คนตั้งค่ายกล รบกวนความผันผวนของปราณรอบๆ รบกวนการตรวจสอบด้วยจิตสัมผัส"

หวั่งเลี่ยงพยักหน้า "จำลองได้ แต่ต้องใกล้ประตูตำหนัก และอยู่ได้ไม่นาน" ฮ่าวชางและคนอื่นๆ ก็บอกว่าไม่มีปัญหา

ฉู่เสียนสั่งการต่อ "ข้าจะบังคับตำหนักเซียนทองคำให้ปรากฏตัวแวบหนึ่งในจังหวะสำคัญ ระเบิดแสงทองรุนแรงออกมา เป็นสัญญาณบุก และดึงดูดความสนใจของซวีคุนจื่อ"

"เหล่าพาน เจ้าอาศัยจังหวะชุลมุนชั่วพริบตานั้น ทุ่มสุดตัวฝ่าวงล้อมไปทางเหนือ! อย่าหันหลังกลับ อย่าห่วงสู้ เป้าหมายเดียวคือพุ่งออกไป ส่งข่าว!"

พานเฟิงพยักหน้าหนักแน่น

"รับทราบ!"

ฉู่เสียนมอบยันต์สื่อสารพิเศษของคุณชายรองให้พานเฟิงอย่างระมัดระวัง

"เหล่าพาน พวกเราและคนในเผ่าหงสาสวรรค์หลายพันคน จะกลับไปได้อย่างปลอดภัยหรือไม่ อยู่ที่การกระทำครั้งนี้!"

พูดจบ ฉู่เสียนกวาดสายตามองคนในเผ่าหงสาสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่สีหน้าเหม่อลอยอยู่ไม่ไกล

พานเฟิงเก็บยันต์ไว้กับตัวอย่างดี ดวงตาเสือลุกโชนด้วยไฟสงคราม

"ท่านประมุขวางใจ พานเฟิงจะไม่ทำให้ผิดหวัง!"

เมื่อตกลงกันได้ ทุกคนไม่ลังเล รีบปรับสภาพ รวบรวมพลังเซียนพลังมาร เตรียมโจมตีเต็มกำลัง

ฉู่เสียนกลั้นหายใจ รับรู้ความเคลื่อนไหวภายนอกผ่านตำหนักเซียน

เมื่อฉู่เสียนขยับความคิด ตำหนักเซียนทองคำก็ปรากฏตัวตนขึ้นในความว่างเปล่าอย่างกะทันหัน แม้เพียงชั่วพริบตา แต่ตัวตำหนักระเบิดแสงทองหมื่นสาย ราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็กระเบิดออก แสงสว่างจ้าและคลื่นพลังม้วนกวาดไปทั่วทิศทันที!

"ศัตรูบุก!"

"ตรงนั้น!"

ภายนอกโกลาหลทันที ผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนถูกดึงดูดความสนใจด้วยเหตุการณ์ไม่คาดฝันและแสงจ้านี้

แทบจะในเวลาเดียวกัน!

"โฮก!"

ไออสูรเข้มข้นที่หวั่งเลี่ยงจำลองพ่นออกมาจากทิศทางประตูตำหนัก ราวกับเมฆอสูรปกคลุมหัว!

ปราณดาบผ่ามิติของฮ่าวชางฟันแสงบาดตาออกมาหลายสิบสาย ฟันใส่อากาศ จุดระเบิดปราณ!

เงาสัตว์วิเศษของเสวียนเช่อคำรามปรากฏกาย ร่างมหึมาค้ำฟ้าดิน!

ไอเย็นขั้วโลกของกัวเสียนซวงแผ่กระจาย ในอากาศจับตัวเป็นหมอกน้ำแข็งผลึกหนาทึบ!

แสงค่ายกลของทีมหลี่ฝ่าวูบวาบ กวนให้ปราณรอบข้างเดือดพล่านเหมือนน้ำเดือด!

แสง เสียง คลื่นพลังต่างๆ ปะปนกัน สร้างความโกลาหลอย่างใหญ่หลวงในพริบตา ทัศนวิสัยถูกบดบัง จิตสัมผัสปั่นป่วน!

"ลูกไม้ตื้นๆ!"

ซวีคุนจื่อถูกดึงดูดความสนใจไปจริงๆ โดยเฉพาะตำหนักเซียนที่ปรากฏและไออสูรที่ระเบิดออก ทำให้เขาคิดว่าพวกฉู่เสียนจะฝ่าวงล้อมพร้อมกัน

เขาแค่นเสียงเย็น ตราประทับสีแดงทุบใส่ตำแหน่งที่ตำหนักเซียนปรากฏอย่างไม่ลังเล พร้อมกับใช้จิตสัมผัสปกคลุมพื้นที่นั้นเต็มที่ ป้องกันไม่ให้ใครหนี

ทว่า ภายใต้การปกป้องของแสงสีและความวุ่นวายของพลังงานเต็มท้องฟ้านี้ พานเฟิงเปรียบดั่งดาวตก ใช้ความเร็วที่เหนือกว่าราชันย์เซียนทั่วไป พุ่งทะลวงแนวป้องกันของผู้บำเพ็ญเพียรรอบนอกอย่างรุนแรง!

เขาเก็บซ่อนกลิ่นอายตัวเองถึงขีดสุด ทุ่มพลังทั้งหมดไปที่ความเร็ว อาศัยช่องว่างอันล้ำค่าที่ซวีคุนจื่อถูก "การบุกโจมตีใหญ่" ของพวกฉู่เสียนดึงดูดความสนใจ พุ่งผ่านไป!

กว่าซวีคุนจื่อจะรู้สึกถึงความผันผวนของมิติแผ่วเบาทางทิศเหนือ ก็เพิ่งรู้ตัวว่าหลงกลเข้าแล้ว!

แต่เวลานี้ พานเฟิงพุ่งออกไปหลายร้อยลี้แล้ว!

"บัดซบ! ตาม!"

ซวีคุนจื่อทั้งตกใจทั้งโกรธ อยากจะไล่ตามด้วยตัวเองทันที

แต่ตอนนี้ พวกฉู่เสียนยังอยู่ในวงล้อมของเขา ความวุ่นวายตรงหน้ายังคงดำเนินอยู่ เขาตัดสินใจไม่ถูกชั่วขณะถึงเจตนาที่แท้จริงของการฝ่าวงล้อมของพานเฟิง

หรือว่าราชันย์เซียนนั่นทิ้งฉู่เสียนหนีไปคนเดียว?

วินาทีถัดมาเขาก็คิดได้!

คนผู้นี้ต้องหนีไปส่งข่าวแน่!

พอลังเลแบบนี้ การเคลื่อนไหวก็ช้าไปจังหวะหนึ่ง

ความแตกต่างเพียงชั่วพริบตานี้ ร่างของพานเฟิงก็หายไปที่เส้นขอบฟ้าไกลลิบแล้ว

หลังจากพุ่งออกไปพันลี้สำเร็จ พานเฟิงไม่หยุดพัก หนีต่อไปอีกหลายพันลี้ มั่นใจว่าหลุดพ้นขอบเขตการปิดกั้นจิตสัมผัสที่มีประสิทธิภาพของซวีคุนจื่ออย่างสมบูรณ์

เขาถึงหุบเขาซ่อนเร้นร่อนลง รีบหยิบยันต์สื่อสารออกมา ส่งพลังเซียนเข้าไป

ยันต์หยกสว่างวาบอย่างมั่นคง คลื่นเจตจำนงที่ชัดเจนส่งไปยังทิศทางของศาลสวรรค์อันไกลโพ้น

"คุณชายรอง ข้าคือพานเฟิงแห่งนิกายเมฆาสวรรค์ รับคำสั่งท่านประมุขฉู่ส่งข่าว: พวกข้ากลับจากแดนอสูรแล้ว ตอนนี้ถูกซวีคุนจื่อและพวกขัดขวางปิดล้อมอย่างไร้เหตุผลที่ชายแดนทวีปเพลิงผลาญสวรรค์ กล่าวหาว่าเป็นไส้ศึกอสูร ขัดขวางการส่งข่าว เจตนาไม่ชัดเจน สถานการณ์วิกฤต โปรดรีบส่งกำลังเสริม!"

ข่าวถูกส่งออกไป พานเฟิงโล่งใจ แต่ยังคงระวังตัว ซ่อนกลิ่นอาย รอคอยการตอบกลับและกำลังเสริมอย่างเงียบเชียบ

ส่วนกลุ่มฉู่เสียนที่ติดอยู่ในตำหนักเซียนทองคำ หลังจากสร้างความวุ่นวายเสร็จ ก็ซ่อนตัวอย่างสมบูรณ์อีกครั้ง

พวกเขาสัมผัสได้ถึงความโกรธของซวีคุนจื่อและการค้นหาที่หนาแน่นขึ้น แต่แรงกดดันในพื้นที่แกนกลางดูเหมือนจะกระจายออกไปบ้างเพราะการฝ่าวงล้อมของพานเฟิง

ตอนนี้ สิ่งที่พวกเขาทำได้ มีเพียงรอคอยอย่างอดทน