บทที่ 300 - ไท่ซวีเจินเหริน

บทที่ 300 - ไท่ซวีเจินเหริน

อันที่จริงฉู่เสียนไม่เคยโทษนิกายจักรพรรดิไท่ซีเลย

ช่วงที่ตู้เจวียนอยู่ในค่ายกลชำระล้าง ได้ยินข่าวเรื่องค่ายกลเผ่าอสูรแล้ว รู้ว่าค่ายกลนี้มีไว้ล่อเผ่าอสูรมายังแดนวิถีมังกรฟ้าบูรพา

พอนางรู้ว่าคนของนิกายจักรพรรดิไท่ซีกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดสร้างค่ายกล ในใจก็รู้สึกผิดอย่างมหันต์

ในวินาทีเป็นตาย นางเลือกผลักฉู่เสียนออกไป ส่วนหนึ่งเพื่อชดใช้บาปให้นิกายจักรพรรดิไท่ซี

อีกส่วนเพราะรู้ดีว่า นิกายเมฆาสวรรค์มีศักยภาพที่จะกู้สถานการณ์หายนะครั้งนี้ได้ มีเพียงฉู่เสียนรอด แดนวิถีมังกรฟ้าบูรพาถึงจะมีความหวัง!

ยามนี้ ซ่างเซี่ยมาถึงข้างกายตู้เจวียนแล้ว

ปลายนิ้วเขาเรืองแสงทองจางๆ ตรวจสอบที่หน้าผากตู้เจวียนอยู่นาน สุดท้ายก็ส่ายหน้าช้าๆ

อวี้จู้เหมือนตกนรกน้ำแข็งทันที!

ตัวสั่นเทาไม่หยุด มือที่กอดตู้เจวียนเส้นเลือดปูดโปน แต่พูดไม่ออกสักคำ

น้ำตาไหลรินเงียบๆ หยดลงบนแก้มซีดเผือดของตู้เจวียน

"ข้าผนึกวิญญาณนางไว้ชั่วคราวได้"

ซ่างเซี่ยเอ่ยปากขึ้นกะทันหัน "วันหน้าหากมีวาสนา อาจมีโอกาสฟื้นคืนชีพ"

อวี้จู้เงยหน้าขวับ แววตาฉายแสงแห่งความหวัง!

เขาคุกเข่าลงต่อหน้าซ่างเซี่ย โขกหัวกับพื้นดังตึง

"ขอผู้อาวุโสซ่างเซี่ยช่วยเจวียนจึด้วย!"

ซ่างเซี่ยหันมองฉู่เสียน เห็นฉู่เสียนพยักหน้าเบาๆ จึงล้วงยาเม็ดที่มีแสงทองไหลเวียนออกมาจากอกเสื้อ

อวี้จู้ตะลึง ฉู่เสียนกับชื่ออวี่ พานเฟิงก็ตะลึง

ยาเม็ดนี้พวกเขาคุ้นตาชอบกล!

"ยาแปลงผีเสื้อ"

ซ่างเซี่ยอธิบาย "กินแล้ว ผู้บำเพ็ญเพียรจะกลายเป็นผีเสื้อวิญญาณ วิญญาณไม่แตกสลาย ความทรงจำไม่สูญหาย..."

เขาเว้นจังหวะ เสียงทุ้มต่ำ

"เพียงแต่... แปลงผีเสื้อนั้นง่าย คืนวิญญาณนั้นยาก หากอยากให้ประมุขนิกายตู้ฟื้นคืนชีพ ต้องมีวาสนาอันยิ่งใหญ่"

เหมือนคราวเจิ้งปู้อา เดิมทีตายแน่แล้ว โชคดีมีครรภ์มารดาแห่งเต๋าโดยกำเนิด วิญญาณเจิ้งปู้อาจึงอยู่รอด

ต่อมา ฉู่เสียนสุ่มได้หินเซียน ครรภ์มารดาแห่งเต๋าจึงฟักตัวสมบูรณ์

ดังนั้น การจะให้ตู้เจวียนฟื้นคืนชีพ ยากเอาการ

อวี้จู้มือสั่นเทารับยา ป้อนใส่ปากตู้เจวียนอย่างระมัดระวัง

ตู้เจวียนกินยาแปลงผีเสื้อแล้ว ร่างกายเปล่งแสงทองนวลตา

ร่างกายนางค่อยๆ โปร่งใส สุดท้ายกลายเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วนบินว่อนกลางอากาศ

จุดแสงเหล่านั้นค่อยๆ รวมตัวกัน กลายเป็นผีเสื้อสีฟ้าใสแจ๋ว ปีกมีลวดลายสีทองจางๆ

ผีเสื้อฟ้ากระพือปีกเบาๆ ร่อนลงเกาะไหล่อวี้จู้

มันเอาหัวถูกับแก้มอวี้จู้เบาๆ ราวกับกำลังปลอบโยนชายผู้โศกเศร้าคนนี้

ทุกคนจิตใจหนักอึ้ง

เผ่าอสูรยังไม่ทันลงมา ก็เสียยอดฝีมือระดับขอบเขตข้ามผ่านเซียนไปหนึ่งคนแล้ว

อวี้จู้ขอบตาแดงก่ำ โค้งคำนับฉู่เสียนลึกๆ

ฉู่เสียนตบไหล่เขา ให้คำมั่นสัญญา

"ข้าจะทำให้ตู้เจวียนฟื้นคืนชีพแน่นอน"

ไม่ใช่แค่เพื่ออวี้จู้ แต่เพราะตู้เจวียนคืออาจารย์ของลั่วชิงซวง และตู้เจวียนเอาตัวเข้าแลกเพื่อช่วยฉู่เสียนจนถูกเมล็ดพันธุ์มารเจาะกะโหลก!

ปลอบใจอวี้จู้เสร็จ ฉู่เสียนหันไปมองเฒ่าอสูรกลืนวิญญาณที่อยู่ข้างๆ ตอนนี้ตาเฒ่าร่อแร่เต็มที

ฉู่เสียนรีบเข้าไปถาม "เมื่อกี้เจ้าว่า ปิดค่ายกลยังไงนะ?"

เฒ่าอสูรเสียงแผ่วเบา

"ไท่ซวี... เจินเหริน..."

ฉู่เสียนฟังไม่ถัด จึงหยิบสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์เพิ่มอายุขัยออกมา ส่งพลังยาเข้าปากเฒ่าอสูรอย่างนุ่มนวล

เฒ่าอสูรกลืนวิญญาณไม่มีบาดแผลฉกรรจ์ แค่เพราะค่ายกลชำระล้างล้างวิชามารของเขาจนเกลี้ยง ทำให้อายุขัยหมดลง แค่ต่ออายุให้ก็พอ

หน้าซีดๆ ของเฒ่าอสูรเริ่มมีเลือดฝาด พลังชีวิตกลับคืนมา!

"ขอบคุณประมุขนิกายฉู่ที่ช่วยชีวิต!"

เฒ่าอสูรคุกเข่าโขกหัว ไม่มีความอวดดีหลงเหลือ รีบกล่าวว่า

"จะปิดค่ายกล ต้องเป็นยอดคนระดับเซียนลึกลับเท่านั้น! และทั่วทั้งสามพันเต้าโจว มีระดับเซียนลึกลับแค่คนเดียว!"

"ไท่ซวีเจินเหริน!"

ฉู่เสียนเลิกคิ้ว

"ไท่ซวีเจินเหริน? ฟังจากชื่อ เกี่ยวอะไรกับนิกายจักรพรรดิไท่ซีไหม?"

กัวเสียนซวงกับเสวียนเช่อสบตากัน เสวียนเช่อรีบอธิบาย

"ตามหลักแล้วไม่น่าเกี่ยวกัน ถ้านิกายจักรพรรดิไท่ซีกับไท่ซวีเจินเหรินเกี่ยวข้องกัน นิกายจักรพรรดิไท่ซีคงไม่เป็นแค่นิกายระดับสองแน่"

กัวเสียนซวงกล่าวเสียงขรึม "ความจริงเมื่อแสนปีก่อน นิกายจักรพรรดิไท่ซีก็เป็นนิกายระดับจักรพรรดิชั้นนำของแดนวิถีมังกรฟ้าบูรพา ประมุขนิกายตู้ไท่ซวีก็เป็นเซียนที่แท้จริง เพียงแต่ต่อมา ตู้ไท่ซวีดับสูญอย่างเป็นปริศนา"

"นิกายจักรพรรดิไท่ซีก็ตกต่ำลง ผ่านไปแสนปี จากนิกายระดับจักรพรรดิชั้นนำร่วงลงมาเป็นนิกายระดับสอง"

เสวียนเช่อเสริม "ไท่ซวีเจินเหรินคนนั้น จะใช่ตู้ไท่ซวีตัวจริงหรือไม่?"

ฉู่เสียนครุ่นคิด

จู่ๆ เสวียนเช่อก็นึกอะไรได้ ถามด้วยความแปลกใจ

"ประมุขนิกายฉู่ไม่รู้จักไท่ซวีเจินเหรินรึ?"

เห็นฉู่เสียนงง กัวเสียนซวงก็นึกได้ อธิบายว่า

"ตอนทวีปมังกรสวรรค์ทะยานขึ้น ไท่ซวีเจินเหรินเคยส่งเด็กรับใช้มาแดนวิถีมังกรฟ้าบูรพา พูดช่วยนิกายเมฆาสวรรค์ด้วยนะ!"

"สามนิกายตัดสินใจให้เวลาคุ้มครองนิกายเมฆาสวรรค์หนึ่งปี ก็เพราะไท่ซวีเจินเหรินนี่แหละ"

"อะไรนะ?!"

ฉู่เสียนรูม่านตาหดเกร็ง!

เขานึกถึงเหตุการณ์ตอนทะยานขึ้นได้ทันที

ตอนนั้น อู๋จื่ออวี๋คุยกับเขาในนิกายเมฆาสวรรค์ บอกว่าระยะเวลาคุ้มครองหนึ่งปีนั้น เพื่อชดใช้หนี้น้ำใจยอดคนท่านหนึ่ง

"หรือว่า..."

ฉู่เสียนพึมพำ "วิญญาณตกค้างของตาแก่ในห้วงรับรู้เจิ้งปู้อาเมื่อก่อน คือวิญญาณตกค้างของไท่ซวีเจินเหริน?"

ฉู่เสียนรีบเรียกเจิ้งปู้อามา

ไม่นาน เจิ้งปู้อาก็วิ่งมาทำความเคารพ

"ท่านอาจารย์มีอะไรให้รับใช้ขอรับ?"

ฉู่เสียนถามเสียงเข้ม

"ช่วงนี้ในห้วงรับรู้มีความเคลื่อนไหวอะไรไหม?"

เจิ้งปู้อาลองสัมผัสดู แล้วส่ายหน้า

"เรียนท่านอาจารย์ ไม่มีอะไรผิดปกติเลยขอรับ"

ฉู่เสียนขมวดคิ้วแน่น

ตั้งแต่ทวีปมังกรสวรรค์ทะยานขึ้น เขาก็สงสัยว่าวิญญาณตกค้างของชายชราในห้วงรับรู้เจิ้งปู้อาอาจเกี่ยวข้องกับยอดคนที่อู๋จื่ออวี๋พูดถึง

จึงให้เขาคอยสังเกตความเคลื่อนไหวในห้วงรับรู้ตลอด แต่ถามทีไร คำตอบก็เหมือนเดิม

"เจ้ากลับไปฝึกต่อเถอะ" ฉู่เสียนโบกมืออย่างจนใจ

ตอนนี้แม้จะรู้วิธีปิดค่ายกล แต่ไท่ซวีเจินเหรินไร้ร่องรอย จะไปหาที่ไหน!

หาไท่ซวีเจินเหรินไม่เจอ ก็จะงอมืองอเท้ารอความตายไม่ได้ ฉู่เสียนคิดสักพัก ก็สั่งเสียงขรึม

"ถ่ายทอดคำสั่ง! ทุกนิกายในแดนวิถีมังกรฟ้าบูรพา มารวมพลที่นิกายเมฆาสวรรค์เดี๋ยวนี้!"

ชื่ออวี่กับซ่างเซี่ยรีบไปจัดการ

จากนั้นฉู่เสียนให้เสวียนเช่อกับกัวเสียนซวงเรียกคนทั้งนิกายตัวเองมา รวมตัวที่นิกายเมฆาสวรรค์รอรับมือเผ่าอสูร

ทั้งสองไม่มีความเห็นแย้งใดๆ

โชคดีที่นิกายเมฆาสวรรค์ยึดครองพื้นที่ไหนก็จะสร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติไว้

พอคำสั่งออกไป นิกายต่างๆ ไม่กล้าชักช้า ทยอยกันมาผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติ

เพียงครึ่งวัน จัตุรัสนิกายเมฆาสวรรค์ก็เนืองแน่นไปด้วยยอดฝีมือจากหลายสิบสำนัก ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับจักรพรรดิ!

ส่วนผู้บำเพ็ญเพียรต่ำกว่าระดับจักรพรรดิ ก็เข้าไปในพื้นที่ดวงอาทิตย์สีดำบนยอดเขาต่างๆ ของนิกายเมฆาสวรรค์

พื้นที่ดวงอาทิตย์สีดำแต่ละแห่งกว้างขวางมาก จุผู้บำเพ็ญเพียรจากหลายสำนักได้สบายๆ

ฉู่เสียนตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผู้บำเพ็ญเพียรระดับต่ำไม่ร่วมรบ ก็ปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้ เดี๋ยวโดนเผ่าอสูรจับไปทำมารหรือกินเป็นอาหาร

บัดนี้ ใต้แท่นบรรยายเต๋ารวมวิถีหมื่นลักษณ์มียอดฝีมือระดับจักรพรรดิรวมตัวกันกว่าสองหมื่นคน!

นี่คือยอดฝีมือระดับจักรพรรดิทั้งหมดของแดนวิถีมังกรฟ้าบูรพาแล้ว!

ทุกคนสีหน้าเคร่งเครียด รู้ข่าวเผ่าอสูรจะมากันหมดแล้ว

ฉู่เสียนยืนบนแท่นสูง กวาดตามองทุกคน

"เผ่าอสูรจะมาในอีกสามวัน เราต้องเตรียมตัวล่วงหน้า!"

เขาโบกมือ ค่ายกลพิทักษ์นิกายเปิดเต็มกำลัง พร้อมกันนั้น ชื่ออวี่ก็ขึ้นไปบนแท่นบรรยายเต๋ารวมวิถีหมื่นลักษณ์

ฉู่เสียนกล่าวเสียงดัง

"ทุกคน สามวันนี้ ผู้อาวุโสชื่ออวี่จะบรรยายเต๋าให้ทุกคนฟัง ใช้เวลาสามวันนี้ปรับสภาพร่างกายให้พร้อมที่สุด!"