บทที่ 140 ศึกตัดสินชี้ชะตา การปะทะกันของฮาคิราชันย์
บทที่ 140 ศึกตัดสินชี้ชะตา การปะทะกันของฮาคิราชันย์
บทที่ 140 ศึกตัดสินชี้ชะตา การปะทะกันของฮาคิราชันย์
“คุฮ่าฮ่าฮ่า! งั้นก็พยายามเข้า ดูซิว่าแกจะฆ่าข้าได้ไหม? ในศึกนี้... ข้าต้องการแค่ถูกแกฆ่า หรือไม่ก็ให้ข้าเป็นคนฆ่าแก!”
ไคโด ร้อยอสูร หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“สมพรปาก... ข้าจะล้างความอัปยศด้วยดาบของข้า”
“เหล่าซามูไร! ลุยเข้าไปพร้อมกัน ฆ่าพวกผู้รุกรานที่คิดจะยึดครองประเทศเราให้หมด!”
สิ้นเสียงคำราม โคสึกิ โอเด้ง ก็พุ่งทะยานไปข้างหน้า
“ฆ่ามัน!”
เหล่าซามูไรด้านหลังต่างพุ่งเข้าใส่ศัตรูจากทั้งสองด้าน แม้จะตกอยู่ในวงล้อม แต่หัวใจของพวกเขาไร้ซึ่งความหวาดกลัว
เห็นดังนั้น ไคโด ร้อยอสูร ก็ไม่รอช้า
“ตึง!”
เสียงกระแทกดังสนั่น เขากระโดดลงสู่แผ่นดินวาโนคุนิ
“วิชาดาบคู่โอเด้ง!”
พริบตาเดียว โคสึกิ โอเด้ง กระชับดาบชั้นยอดทั้งสองเล่ม ซึ่งถูกเคลือบด้วย ‘ฮาคิเกราะ’ สีดำทมิฬ อัดแน่นด้วยพลังทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง ฟาดฟันใส่ไคโด ร้อยอสูร ที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความเร็วสูงสุด
“ท่าสวยดีนี่...”
“อัสนีแปดทิศ!”
ไคโด ร้อยอสูร เงื้อกระบองยักษ์สีดำสนิทที่อัดแน่นด้วยพลังมหาศาล ทันทีที่เหวี่ยงกระบองในมือ เสียงระเบิดก็ดังกึกก้องราวกับจะทำลายทุกสิ่งให้พินาศ
“ครืนนน!”
ชั่วพริบตา สุดยอดดาบชั้นเลิศทั้งสองเล่มและกระบองหนามยักษ์เข้าปะทะกันดุจมังกรยักษ์ห้ำหั่น ทำลายล้างทุกสิ่งรอบบริเวณ แผ่นดินแยก ภูเขาถล่ม เศษหินปลิวว่อน คลื่นอากาศกระแทกแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง
“ในศึกครั้งนี้ ในฐานะไดเมียวของประเทศนี้... ข้าจะขับไล่พวกแกเหล่าผู้รุกรานออกไปให้หมด!”
ดวงตาของโคสึกิ โอเด้ง ลุกโชนด้วยความดุดัน
‘ฮาคิราชันย์’ อันทรงพลังแผ่พุ่งออกมาจากร่างของเขา
“ก็ลองดูสิ!”
ไคโด ร้อยอสูร ในเวลานี้เปรียบดั่งเทพมาร สีหน้าเต็มไปด้วยความเย็นชา ร่างกายแผ่แรงกดดันมหาศาล และกลิ่นอายแห่งราชันย์ก็ระเบิดออกมาเช่นกัน
“ครืนนน!”
ฉับพลัน บนท้องฟ้าเกิดสายฟ้าแลบแปลบปลาบ เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้อง สายฟ้าสีแดงดำทมิฬแล่นพล่านไม่ขาดสาย
‘ฮาคิราชันย์’ อันไร้ขอบเขตสองสายเข้ายึดครองสมรภูมิ ผ่าท้องฟ้าแยกออกเป็นสองฝั่ง
ฝั่งขวาคือฮาคิสีแดงดำ ฝั่งซ้ายคือความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด!
กลิ่นอายราชันย์ทั้งสองสูสีกันอย่างยิ่ง เพียงแค่ได้เห็นภาพนี้ ผู้ที่มีจิตใจอ่อนแอก็พากันหมดสติล้มพับไปทันที
“น่าสนใจ... ข้ายอมรับในความแข็งแกร่งของแก โคสึกิ โอเด้ง”
“ถ้าเมื่อห้าปีก่อนแกไม่ทำเรื่องงี่เง่านั่น มันอาจจะเป็นศึกที่ดุเดือดกว่านี้... แต่ตอนนี้ แกคิดว่าแกจะยังชนะได้งั้นรึ?”
ไคโด ร้อยอสูร กล่าวจบด้วยสีหน้าดุร้าย เขากระโจนขึ้นสู่กลางอากาศและกลายร่างเป็น ‘มังกรยักษ์สีคราม’ เกล็ดมังกรและกรงเล็บแหลมคมล้วนแสดงถึงความน่าสะพรึงกลัว
“แล้วไง? ต่อให้ต้องตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง ข้าก็จะฟันฝ่าเปิดทางมันออกมา”
โคสึกิ โอเด้ง กำดาบชั้นยอดทั้งสองเล่มแน่น สีหน้าไร้ความเกรงกลัว
“งั้นก็แสดงให้แม่ทัพใหญ่อย่างข้าดูหน่อยสิ!”
“ลมหายใจมังกรเพลิง!”
พริบตาเดียว มังกรยักษ์สีครามก็อ้าปากกว้าง ภายในปากอัดแน่นด้วยกลิ่นอายความร้อนระอุ ทันใดนั้น เสาเพลิงขนาดมหึมารัศมีหลายเมตรที่บรรจุพลังเผาผลาญทุกสิ่ง ก็ถูกพ่นใส่โคสึกิ โอเด้ง ที่อยู่เบื้องล่าง
“วิชาดาบคู่โอเด้ง: น้ำตกสวรรค์!” (โทเก็น ชิราทากิ)
ดวงตาของโคสึกิ โอเด้ง ฉายแววคมกริบ ดาบชั้นยอดทั้งสองเล่มในมือกลายเป็นสีดำสนิท อัดแน่นด้วยพลังมหาศาล เขาพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง
ด้วยความเร็วระดับปีศาจ เขาตวัดดาบคู่ในมือ ระเบิดคลื่นดาบกากบาทอันแหลมคมออกไป
“ตูม!”
ในจังหวะที่กำลังจะถูกเปลวเพลิงกลืนกิน คลื่นดาบอันดุดันของโคสึกิ โอเด้ง ก็ฟันผ่าเปลวเพลิงแยกออกจากกัน
เห็นโคสึกิ โอเด้ง เบื้องล่างรับท่าของตนได้ ไคโด ร้อยอสูร ไม่ได้แปลกใจ เขาลอยตัวอยู่กลางอากาศ มองดูสมรภูมิเบื้องล่าง
“คิดว่าลำพังพวกแกไม่กี่คนกับซามูไรกลุ่มหนึ่ง... จะเอาชนะกองทัพของข้าได้งั้นรึ?”
โคสึกิ โอเด้ง กวาดสายตามองไปรอบสมรภูมิ เหล่าซามูไรที่เขานำมาด้วยกำลังเสียเปรียบจากการถูกโจมตีขนาบข้าง
สมรภูมิทั้งมวลกลายเป็นทะเลเลือด เสียงอาวุธปะทะกันและเสียงตะโกนฆ่าฟันดังระงมไม่ขาดสาย
หยดเลือดสาดกระเซ็นนองพื้น เสียงระเบิดดังแทรกซึมไปทั่วทุกพื้นที่
อาชูร่า โดจิ กำลังถือดาบชั้นยอดเข้าปะทะกับ ‘คิง’ อย่างดุเดือด
ดาบในมือของเขาเคลือบด้วย ‘ฮาคิเกราะ’ และกลิ่นอายปีศาจอันทรงพลังก็ระเบิดออกมาจากร่าง!
ส่วนคิงได้กลายร่างเป็นเทอราโนดอนยักษ์ (สัตว์มายา) อย่างสมบูรณ์ ร่างกายปกคลุมด้วยเปลวไฟ โฉบลงมาจากเบื้องบนเข้าโจมตีอาชูร่า โดจิ
“เคร้ง!”
เสียงปะทะดังสนั่น ทั้งคู่ต่างเป็นยอดฝีมือระดับกึ่งพลเรือเอก การต่อสู้กินเวลาและยากจะตัดสินผู้แพ้ชนะในเร็วพลัน
‘แจ็ค’ เองก็กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับ ‘อินุอาราชิ’ ทุกการปะทะสั่นสะเทือนพื้นดินและทำลายก้อนหิน ก่อให้เกิดคลื่นอากาศรุนแรง
ส่วน ‘ควีน’ ก็ถูกอินุอาราชิสกัดไว้เช่นกัน ทั้งสองฝ่ายต่างสู้กันอย่างสูสี ยังไม่มีใครเพลี่ยงพล้ำ
สมาชิกคนอื่นๆ ของเก้าปลอกดาบแดง ต่างก็พัวพันอยู่กับการต่อสู้กับผู้บริหารคนอื่นๆ ของกลุ่มร้อยอสูร
ชั่วขณะหนึ่ง ซามูไรนับพันและเก้าปลอกดาบแดงสามารถต้านทานการโจมตีจากกองทัพของไคโดและซามูไรของโอโรจิไว้ได้ชั่วคราว!
เห็นสถานการณ์เช่นนี้ โคสึกิ โอเด้ง รู้ดีว่าเขาต้องรีบจัดการไคโด ร้อยอสูร ให้ได้ มิฉะนั้นพวกเขามีแต่จะแพ้พ่ายในสงครามนี้
“ไคโด... สิ่งเดียวที่ข้าต้องการจะตัด คือหัวของแก”
พูดจบ โคสึกิ โอเด้ง ก็หายวับไปจากจุดที่ยืนอยู่
“ปัง!”
ร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับลูกปืนใหญ่
“เป็นผู้ชายที่น่าสนใจจริงๆ”
ไคโด ร้อยอสูร มองโคสึกิ โอเด้ง ที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่กลัวตาย สีหน้าของเขาก็เริ่มจริงจังขึ้น
“วิชาดาบคู่โอเด้ง: น้ำตกสวรรค์!”
โคสึกิ โอเด้ง ปรากฏตัวขึ้นเหนือหัวไคโด ร้อยอสูร ในมือกระชับดาบชั้นยอดทั้งสองเล่มที่ดำมืดราวกับน้ำหมึก อัดแน่นด้วยพลังไร้เทียมทาน ฟันใส่หัวมังกรของไคโดด้วยความเร็วสูง
“เข้ามาเลย!”
ไคโด ร้อยอสูร อ้าปากมังกรอันดุร้ายและกัดสวนเข้าไปตรงๆ
พริบตาเดียว ดาบชั้นยอดอันแหลมคมทั้งสองเล่มของโคสึกิ โอเด้ง ก็ปะทะเข้ากับเขี้ยวของมังกรยักษ์สีคราม
“เกร๊ง!”
ประกายไฟแลบกระเด็น มังกรยักษ์สีครามหมายจะกัดดาบให้แตกละเอียด แต่โคสึกิ โอเด้ง ก็ไม่ใช่ตะเกียงขาดน้ำมัน พลังของเขาระเบิดออกในพริบตา
ชั่วอึดใจ เขาหลุดจากการขบกัด จากนั้นดาบชั้นยอดทั้งสองเล่มที่อัดแน่นด้วย ‘ฮาคิเกราะ’ ก็ระดมฟันใส่มังกรยักษ์สีคราม
ไคโด ร้อยอสูร เองก็เหวี่ยงกรงเล็บมังกรขนาดมหึมาเข้าตะปบสวนกลับ
เสียงการต่อสู้ดังสนั่นหวั่นไหว กลางเวหา เมฆดำถูกพัดกระจาย การระเบิดปะทุขึ้นทุกหนแห่ง
หนึ่งคนหนึ่งมังกรเข้าปะทะและห้ำหั่นกันอย่างดุเดือด เลือดสาดกระเซ็นลงสู่พื้นดิน ทุกสิ่งรอบกายถูกทำลายราบคาบ
ทว่าการเคลื่อนไหวของทั้งคนและมังกรกลับไม่ได้ช้าลงเลยแม้แต่น้อย... พวกเขามีเป้าหมายเดียว คือสังหารอีกฝ่ายให้ตกตายไป
ไม่ไกลจากสนามรบ เฉินฟานนำกลุ่มโจรสลัดเทพเจ้าสายฟ้ายืนมองเหตุการณ์นี้อย่างใจเย็น
ตาเหยี่ยว มิฮอว์ค จ้องมองโคสึกิ โอเด้ง ดวงตาเปี่ยมด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ หากไม่ใช่เพราะกลัวจะเสียแผนของกัปตัน เขาคงอยากจะพุ่งเข้าไปประดาบกับโคสึกิ โอเด้ง เสียเดี๋ยวนี้