บทที่ 84 ราชสีห์สำแดงเดช

บทที่ 84 ราชสีห์สำแดงเดช

“เปรี้ยะ! เปรี้ยะ!”

เสียงของสายฟ้าคำรามกึกก้องไปทั่วฟ้าดินอย่างต่อเนื่อง

เมื่อมองดูภาพการทำลายล้างนี้ ราชสีห์ทองคำ ไม่ได้รีบร้อนที่จะลงมือ แต่กลับแสดงสีหน้าสนใจใคร่รู้ยิ่งขึ้น เขาอยากจะได้ตัว เฉินฟาน มาร่วมกลุ่มมากกว่าเดิม

แต่ไอ้เด็กนี่กลับไม่รู้จักคุณค่าของข้อเสนอ... มันควรรู้ไว้ว่าแม้แต่พ่อบุญธรรมของมัน ก็เคยเป็นลูกน้องใต้สังกัดของเขามาก่อน

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ราชสีห์ทองคำก็ตัดสินใจว่าจะซัดเฉินฟานให้ปางตายก่อน แล้วค่อยจับมาบังคับให้ยอมสยบ แต่ถ้ายังดื้อดึงจริงๆ... ก็คงต้องฆ่าทิ้ง

ในขณะที่ราชสีห์ทองคำกำลังวางแผนอยู่นั้น พลังสายฟ้ามหาศาลดุจเสาแสงขนาดมหึมาก็พุ่งลงมาจากเบื้องบน รวมตัวเข้าที่ร่างของเฉินฟานอย่างต่อเนื่อง

ในพริบตา สายฟ้าสว่างวาบ ทั่วร่างของเฉินฟานดูเหมือนจะถูกคลุมด้วยอาภรณ์แห่งสายฟ้า ออร่าพุ่งทะยานถึงขีดสุด เส้นผมสยายปลิวไสวอย่างบ้าคลั่ง และสายฟ้าทำลายล้างก็พันธนาการอยู่รอบกาย

เวลานี้ เฉินฟานดูราวกับได้กลายร่างเป็น เทพสายฟ้า  ไปแล้วจริงๆ

ที่ฝั่งตรงข้าม ราชสีห์ทองคำมองภาพนั้นด้วยแววตาชื่นชม

“ไม่เลวนี่เจ้าหนู... วิธีการใช้พลังผลปีศาจเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งแบบนี้เข้าท่าดีนี่ แต่ไม่รู้ว่าพอเอามาสู้จริงแล้วจะเป็นยังไง?”

ใบหน้าของราชสีห์ทองคำยังคงแฝงแววดูแคลน เพราะในสายตาของเขา เฉินฟานก็เป็นแค่เด็กรุ่นหลัง และเขามีสิทธิ์ที่จะคิดเช่นนั้น

“ลองดูแล้วจะรู้”

แววตาของเฉินฟานเต็มไปด้วยความเฉยชา ทันทีที่สิ้นเสียง สายฟ้าก็วาบผ่าน ร่างของเขาหายไปจากจุดเดิมในพริบตา

หมัดของเขาอัดแน่นด้วยสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวและ ฮาคิเกราะ สองพลังมหาศาลผสานกัน พุ่งเข้าใส่ราชสีห์ทองคำด้วยความเร็วสูงลิบดุจดาวตก

“น่าสนใจ”

ราชสีห์ทองคำยังคงมีสีหน้าดูแคลนเช่นเดิม ร่างของเขาก็หายวับไปจากจุดเดิมเช่นกัน ดาบชั้นเลิศ “โคงาราชิ” (Karemizu  Withered Wood) ที่เท้าตวัดรับการโจมตี

“ตูม!!!”

ในชั่วพริบตา การโจมตีของทั้งสองปะทะกันราวกับมังกรยักษ์ชนกัน ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย เสียงระเบิดดังกึกก้อง

ครั้งนี้ เฉินฟานรับการโจมตีของราชสีห์ทองคำได้ตรงๆ เมื่อเห็นฉากนี้ สีหน้าของราชสีห์ทองคำก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

วินาทีต่อมา เฉินฟานยกเท้าขวาที่อัดแน่นด้วยสองพลังทำลายล้างขึ้นสูง แล้วฟาดลงมาราวกับขวานยักษ์ใส่ราชสีห์ทองคำ

โดยไม่ลังเล ราชสีห์ทองคำชกหมัดที่ดำสนิทดุจน้ำหมึกสวนออกไป

“ผัวะ! เปรี้ยง!”

หมัดและเท้าปะทะกัน ครั้งนี้พลังของทั้งคู่สูสีกันอีกครั้ง

จากนั้น หมัดของเฉินฟานก็ระดมชกใส่ราชสีห์ทองคำราวกับพายุคลั่งที่เกรี้ยวกราด ผนวกกับพลังสายฟ้าทำลายล้างที่โหมกระหน่ำ

ราชสีห์ทองคำเริ่มเก็บความดูแคลนกลับไป ดาบชั้นเลิศอันคมกริบที่เท้าของเขาตวัดฟันสกัดกั้นไม่หยุด

สายฟ้าคำรามคลั่ง คลื่นดาบคมกริบตัดผ่านอากาศ

กลางเวหา เสียงระเบิดดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย ฟ้าดินเปลี่ยนสี น้ำทะเลเบื้องล่างปั่นป่วนรุนแรง

ในช่วงเวลาหนึ่ง ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างสูสีคู่คี่อีกครั้ง

โมเน่และคนอื่นๆ ที่อยู่เบื้องล่าง เห็นภาพเหตุการณ์นี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

โดยเฉพาะโมเน่ ที่รู้สึกว่าก่อนหน้านี้เธอกังวลเกินเหตุ ด้วยฝีมือของพี่ชาย ต่อให้เป็นราชสีห์ทองคำก็คงไม่อาจเอาชนะได้ง่ายๆ

กลางเวหา

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว ผนวกกับการโจมตีต่อเนื่องดุจพายุของเฉินฟาน สีหน้าของราชสีห์ทองคำก็เริ่มเคร่งเครียดขึ้นมาบ้างแล้ว

เพราะเขาพบว่าสายฟ้าที่น่ารำคาญพวกนี้ คอยช็อตและทำให้ร่างกายของเขาชาด้านไปเรื่อยๆ ส่งผลให้การเคลื่อนไหวของเขาเริ่มช้าลงทีละน้อย

เฉินฟานอาศัยจังหวะนี้ลดช่องว่างระหว่างพลังลงได้

“ร้ายกาจจริงๆ นะไอ้หนู... คนแก่อย่างชั้นขอถอนคำพูดเมื่อกี้ละกัน”

คลื่นดาบสีทองที่อัดแน่นด้วยพลังมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาจากเท้าขวาของราชสีห์ทองคำ

สายฟ้าแลบแปลบปลาบ หมัดขวาของเฉินฟานชกสวนออกไป มังกรสายฟ้า พุ่งทะยานออกมา

“ตูม... เปรี้ยง!!!”

มังกรสายฟ้าและคลื่นดาบสีทองปะทะกัน เสียงคำรามกึกก้อง บรรยากาศสั่นสะเทือน ฝุ่นควันตลบอบอวล และการโจมตีทั้งสองก็สลายไปพร้อมกัน

“ตาแก่หนังเหี่ยว... กล้าดียังไงมาตัดสินชั้น? คนตกยุคอย่างแก ทำไมไม่รู้จักหลบไปเงียบๆ ซะฮะ?”

แววตาของเฉินฟานดุร้าย สายฟ้าทำลายล้างสว่างวาบ วินาทีต่อมา เขาก็พุ่งเข้าชาร์จใส่ราชสีห์ทองคำตรงๆ

“น่าสนุกดีนี่... เด็กสมัยนี้มันอวดดีกันแบบนี้ทุกคนรึเปล่านะ?”

ใบหน้าของราชสีห์ทองคำบิดเบี้ยวด้วยความหงุดหงิด ร่างของเขาก็หายไปจากจุดเดิมเช่นกัน

ทั้งสองเข้าปะทะกันอีกครั้ง หมัดและดาบชั้นเลิศปะทะกันไม่หยุดหย่อน พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกต่อเนื่อง เสียงระเบิดดังสนั่นกลางเวหาไม่ขาดสาย

เมฆหมอกรอบบริเวณถูกพัดกระเจิงจนเกลี้ยง

หมัดแลกหมัด เลือดแลกเลือด... ในเวลานี้ ไม่ว่าจะเป็นหมัด ดาบ หรือมือเท้า ทุกส่วนล้วนกลายเป็นอาวุธสังหาร ทั้งสองฝ่ายต่างงัดพลังทั้งหมดออกมาใช้อย่างไม่กั๊ก

ในฐานะยอดฝีมือแห่งยุคสมัย แม้ราชสีห์ทองคำจะไม่อยู่ในจุดพีค แต่เขาก็ไม่ยอมที่จะพ่ายแพ้ให้กับเด็กเมื่อวานซืน

ส่วนเฉินฟานเองก็มีจิตวิญญาณการต่อสู้ที่ลุกโชน เขาต้องการประกาศให้ทุกคนรู้ว่าใครคือราชาที่แท้จริงของยุคสมัยที่จะมาถึงนี้

ทุกคนบนเรือ เทพสายฟ้า  ต่างจ้องมองการต่อสู้นี้อย่างใจจดใจจ่อ พวกเขาอยากรู้ว่าใครจะเป็นผู้ชนะในศึกครั้งนี้

โดยเฉพาะ ตาเหยี่ยว มิฮอว์ค มือขวาของเขาไม่เคยห่างจากด้าม ดาบดำ โยรุ หากเฉินฟานเพลี่ยงพล้ำ เขาพร้อมที่จะพุ่งเข้าไปช่วยทันที...

เวลาผ่านไปทีละนาที หยดเลือดสาดกระเซ็นลงสู่พื้นทะเล... ครึ่งชั่วโมงต่อมา

กลางเวหา หมัดของเฉินฟานที่อัดแน่นด้วยพลังทำลายล้างชกออกไป และเท้าซ้ายที่ติดดาบโคงาราชิของราชสีห์ทองคำก็ตวัดสวนกลับมา

ในพริบตา การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวทั้งสองปะทะกันราวกับหินผายักษ์ชนกัน แรงกระแทกมหาศาลส่งทั้งคู่กระเด็นถอยหลังไปไกลหลายสิบเมตรกว่าจะทรงตัวได้

“แฮ่ก... แฮ่ก...”

เสียงหอบหายใจหนักหน่วงดังขึ้น ถึงตอนนี้ พละกำลังของเฉินฟานเกือบจะถึงขีดจำกัดแล้ว ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลจากคมดาบที่น่ากลัว

ราชสีห์ทองคำที่อยู่อีกฝั่งก็สภาพไม่ต่างกัน เหงื่อเย็นไหลอาบหน้าผาก ทั่วร่างเต็มไปด้วยรอยไหม้เกรียมจากสายฟ้า สีหน้าดูแคลนก่อนหน้านี้หายไปจนหมดสิ้น

เขาไม่คาดคิดว่าเด็กหนุ่มในยุคนี้จะสามารถต่อสู้กับเขาได้ถึงขนาดนี้

“ได้เวลาจบเรื่องนี้แล้ว ไอ้หนู”

ราชสีห์ทองคำขี้เกียจเล่นด้วยแล้ว เขาเสียเวลาสู้มาเกือบชั่วโมง ถ้ายังจัดการไอ้เด็กนี่ไม่ได้ ข่าวหลุดออกไปคงขายขี้หน้าแย่

“ถ้าแกอยากตายนัก... ชั้นก็จะสงเคราะห์ให้”

เฉินฟานเผชิญหน้ากับราชสีห์ทองคำ จักรพรรดิแห่งยุคเก่า โดยไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย

“กิฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ตลกดีว่ะ... นานแล้วนะที่ไม่ได้ยินใครพูดว่าจะฆ่าชั้น แม้แต่ โรเจอร์ หรือ การ์ป ก็ยังไม่กล้าพูดคำนี้กับชั้นเลย... แกคิดว่าแกเป็นใคร? ชั้นคือ ราชสีห์ทองคำ นะโว้ย!”

หลังจากหัวเราะร่า สีหน้าของราชสีห์ทองคำก็เปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียมในพริบตา ออร่าอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกจากร่าง เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่าน

ความแข็งแกร่งของเขากลับพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง วินาทีต่อมา เขายกมือทั้งสองข้างขึ้น

“ราชสีห์คำราม: มหาอำนาจปฐพีพลิก!”

น้ำทะเลเบื้องล่างปั่นป่วนเดือดพล่านในทันที เสาน้ำมหึมาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า และรวมตัวกันกลางเวหา