บทที่ 82 ราชสีห์ทองคำ

บทที่ 82 ราชสีห์ทองคำ

ในเวลานี้ สีหน้าของเฉินฟานก็เผยแววเคร่งขรึมที่หาได้ยาก

“ในที่สุดก็เจอตัวแกสักที”

ราชสีห์ทองคำ ลอยตัวอยู่กลางอากาศ จ้องมองลงมาที่เฉินฟาน

“มีธุระอะไร ราชสีห์ทองคำ?”

เฉินฟานสบตากับราชสีห์ทองคำโดยปราศจากความเกรงกลัว เขาแค่รู้สึกสงสัยเล็กน้อยว่าทำไมจู่ๆ ราชสีห์ทองคำถึงมาตามหาเขา

“แกคงเป็นลูกบุญธรรมของ หวังจือ, เฉินฟานสินะ? สนใจจะมาสวามิภักดิ์ต่อชั้น เข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดของชั้น แล้วครองโลกไปด้วยกันมั้ย? พ่อของแกก็เคยเป็นลูกน้องมือดีของชั้นในสมัยนั้นเหมือนกัน”

ราชสีห์ทองคำประกาศจุดประสงค์ของการมาเยือนอย่างมั่นใจ เขาเชื่อว่าเด็กใหม่อย่างเฉินฟานที่เพิ่งออกทะเล ไม่มีทางปฏิเสธคำเชิญของเขาแน่นอน

แต่น่าเสียดาย ที่เรื่องราวไม่ได้เป็นไปดั่งใจหวัง

“ไม่ล่ะ เรื่องของพ่อบุญธรรมก็ส่วนของเขา... ชั้นไม่มีแผนจะเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดของแก”

เฉินฟานปฏิเสธทันทีแบบไม่ต้องคิด เขาไม่เคยมีความคิดที่จะก้มหัวให้ใครหน้าไหน

ต่อให้คนคนนั้นจะเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของโลกก็ตาม... ยิ่งโดยเฉพาะตอนนี้ที่ราชสีห์ทองคำมีพังงาเรือปักหัวแถมขาด้วนแบบนี้ จะเหลือความแข็งแกร่งสักกี่น้ำเชียว?

เมื่อได้ยินคำปฏิเสธ ราชสีห์ทองคำก็โกรธจัดทันที

“ไอ้หนู! รู้ตัวมั้ยว่าพูดอะไรออกมา? ชั้นคือ ราชสีห์ทองคำ เชียวนะโว้ย! แกกล้าดียังไงมาปฏิเสธชั้น? อยากตายนักรึไง?”

คำพูดและแววตาของราชสีห์ทองคำเต็มไปด้วยจิตสังหาร

ลาฟิต และอีกสองคนที่อยู่เบื้องล่างเริ่มมีท่าทีตื่นตระหนก แม้แต่ ตาเหยี่ยว มิฮอว์ค ที่ยังคงความเยือกเย็น ก็ยังเอื้อมมือไปจับ ดาบดำ โยรุ () ดาบชั้นเลิศของเขา

พวกเขาเติบโตมากับตำนานของราชสีห์ทองคำ และเพราะเหตุนั้น พวกเขาจึงรู้ดีว่าราชสีห์ทองคำน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

“ถ้าเป็นแกในยุคพีค พูดคำพวกนี้กับชั้นก็ยังพอฟังขึ้น... แต่ตอนนี้แกมีปัญญาฆ่าชั้นงั้นเรอะ?”

ทั่วร่างของเฉินฟานมีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ แววตาอันเย็นชาสบตากับราชสีห์ทองคำโดยตรงอย่างไม่เกรงกลัว

ถ้าราชสีห์ทองคำยังอยู่ในจุดสูงสุด เฉินฟานคงหนีไปโดยไม่คิดหน้าคิดหลังแล้ว

แต่กับราชสีห์ทองคำในสภาพปัจจุบัน แค่คำพูดขู่ไม่กี่คำจะให้เขาหนีหางจุกตูดแล้วยอมสยบงั้นรึ... ฝันไปเถอะ!

“ไอ้หนู ดีมาก... แกกำลังรนหาที่ตาย!”

สีหน้าของราชสีห์ทองคำเต็มไปด้วยโทสะ เขาตวัดดาบชั้นเลิศ “โอโตะ” (Sakura Wood) ที่ติดอยู่ตรงขา ปลดปล่อยคลื่นดาบสีทองพุ่งตรงเข้าใส่เฉินฟานที่อยู่ด้านล่าง

“มังกรสายฟ้า”

ด้วยสีหน้าเรียบเฉย สายฟ้าที่ห่อหุ้มร่างเฉินฟานปะทุรุนแรงขึ้น เขาทะลวงหมัดออกไป มังกรสายฟ้าที่อัดแน่นด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งสวนออกไปทันที

“ตูม!!!”

พริบตานั้น มังกรสายฟ้าและคลื่นดาบสีทองปะทะกันจนเกิดการระเบิดรุนแรง ลมพายุพัดกรรโชก และน้ำทะเลเบื้องล่างปั่นป่วนระลอกใหญ่

“น่าสนใจนี่ ไอ้หนู... ชั้นจะให้โอกาสแกอีกครั้ง ยอมสยบต่อชั้น ราชสีห์ทองคำซะ หรือจะตาย”

ราชสีห์ทองคำจ้องเขม็งไปที่เฉินฟาน แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่

“ตาแก่... แกมีสิทธิ์อะไรมากำหนดความตายของชั้น?”

สีหน้าของเฉินฟานเปี่ยมด้วยความมั่นใจ สายตาจ้องกลับราชสีห์ทองคำอย่างไม่ลดละ

ข้างกายเขา ตาเหยี่ยว มิฮอว์ค ชักดาบดำ โยรุ ออกมาแล้ว ดูพร้อมที่จะเข้าร่วมวงต่อสู้

นิโค โรบิน และคนอื่นๆ ยิ่งมีสีหน้าตึงเครียดหนักกว่าเดิม

“ไม่จำเป็น... ให้ชั้นจัดการตาแก่ตกยุคนี่คนเดียว”

เฉินฟานยื่นมือออกไปห้ามมิฮอว์คไว้

พร้อมกับประกายสายฟ้าที่วาบผ่าน ร่างของเขาหายไปจากจุดเดิมในพริบตา พลังสายฟ้าทำลายล้างรวมตัวที่เท้าขวา แล้วเตะเสยขึ้นใส่ราชสีห์ทองคำ

“ดูเหมือนคนแก่คนนี้จะห่างหายวงการไปนานเกินไป จนคนลืมชื่อชั้นไปหมดแล้วสินะ... วันนี้ชั้นจะแสดงให้ดูว่า จักรพรรดิ ที่แท้จริงเป็นยังไง”

ออร่าอันทรงพลังของราชสีห์ทองคำระเบิดออก ร่างของเขาก็หายวับไปเช่นกัน ดาบโอโตะที่เท้าขวาตวัดฟันใส่เฉินฟานโดยตรง

“ตูม!!!”

ทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ พร้อมกันนั้น กลิ่นอายแห่งราชันย์สองขุมก็แผ่ขยายออก

เหนือท้องฟ้า เมฆดำก่อตัวขึ้น สายฟ้าสีแดงเข้มคำรามกึกก้องไม่ขาดสาย

โลกทั้งใบเปลี่ยนสี วงคลื่นอากาศแผ่กระจายออกจากจุดปะทะ ทะเลเบื้องล่างเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม

“ไอ้หนู เยี่ยมมาก... มี ฮาคิราชันย์ ด้วยสินะ มิน่าถึงไม่ยอมก้มหัวให้คนแก่อย่างชั้น แต่ยังไงซะ วันนี้จุดจบของแกก็คือความตาย”

แววตาของราชสีห์ทองคำดุร้ายถึงขีดสุด จิตสังหารระเบิดออกจากร่าง หมัดซ้ายที่เคลือบ ฮาคิเกราะ ขั้นที่สี่ พุ่งชกใส่เฉินฟานด้วยความเร็วสูงลิบ

“งั้นเหรอ? ยุคสมัยใหม่มันเริ่มขึ้นแล้ว... เศษซากของยุคเก่า อย่างแก ควรจะเลือนหายไปเงียบๆ ได้แล้ว”

สีหน้าของเฉินฟานไม่มีความตื่นตระหนก หมัดที่ดำสนิทและพันธนาการด้วยสายฟ้าทำลายล้าง ชกสวนออกไปเช่นกัน

“ตูม!!!”

สองหมัดปะทะกันราวกับมังกรยักษ์ พลังมหาศาลก่อให้เกิดระลอกคลื่นและลมพายุพัดกระเจิงเมฆรอบข้างจนเกลี้ยง

หลังจากการปะทะ เฉินฟานกระเด็นถอยหลังไปหลายสิบเมตรก่อนจะหยุดลงได้ ในทางกลับกัน ราชสีห์ทองคำถอยไปเพียงสิบกว่าเมตรเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่าในการวัดพลังครั้งแรกนี้ เฉินฟานตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบชั่วคราว

เมื่อมองดูสถานการณ์ตรงหน้า สีหน้าของเฉินฟานแฝงแววเคร่งเครียด หากเป็นราชสีห์ทองคำในอีกสิบกว่าปีข้างหน้า วันนี้เขาชนะแน่

แต่ราชสีห์ทองคำในตอนนี้ แม้จะไม่ใช่จุดพีค แต่ก็ยังไม่เสื่อมถอยถึงขนาดในอีกสิบปีให้หลัง

ผลแพ้ชนะของศึกนี้... ต้องสู้ให้รู้ดำรู้แดงกันไปข้าง!

“โหมดเทพสายฟ้า... ขั้นที่หนึ่ง!”

เมื่อเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับนี้ เฉินฟานไม่กล้าประมาท ทันทีที่เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

เมฆดำทมึนก็ก่อตัวขึ้น ประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบภายใน สายฟ้าแห่งการทำลายล้างปกคลุมทั่วผืนฟ้า ทำให้บรรยากาศดูน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง

“น่าสนใจ... ภายใต้อำนาจของคนแก่อย่างชั้น ไอ้หนูนี่ยังคิดจะขัดขืนอีกรึ?”

ราชสีห์ทองคำมองเฉินฟานด้วยสายตาดูแคลน เขาไม่รีบร้อนที่จะลงมือ

แม้ความแข็งแกร่งของเขาจะห่างไกลจากจุดพีคในอดีต แต่เขาเชื่อว่าการจัดการกับเด็กเมื่อวานซืนคนหนึ่งยังไม่ใช่ปัญหา

อีกด้านหนึ่ง เฉินฟานไม่พูดอะไรและไม่ตอบโต้ด้วยคำพูด สายฟ้าไร้ที่สิ้นสุดรวมตัวกันที่ร่างของเขา และในชั่วพริบตา ยักษ์สายฟ้า ขนาดมหึมาสูงหลายสิบเมตรก็ระเบิดออกมา อัดแน่นด้วยพลังเทวะอันน่าหวาดหวั่น

“ฟุ่บ!”

สายฟ้าสว่างวาบ หมัดยักษ์ของยักษ์สายฟ้าที่พกพาพลังมหาศาล พุ่งเข้าโจมตีราชสีห์ทองคำด้วยความเร็วสูง

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายฟ้าทำลายล้างนี้ สีหน้าของราชสีห์ทองคำยังคงไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ดาบชั้นเลิศ “โคงาราชิ” () ที่เท้าซ้าย ซึ่งดำสนิทและอัดแน่นด้วยพลังอันน่ากลัว ตวัดสวนออกไป

พริบตานั้น ดาบชั้นเลิศและหมัดยักษ์ปะทะกัน เสียงระเบิดของชั้นบรรยากาศดังสนั่น ครั้งนี้เฉินฟานสามารถต้านทานการโจมตีของราชสีห์ทองคำได้อย่างสมน้ำสมเนื้อ

จากนั้น หมัดยักษ์ของยักษ์สายฟ้าก็ระดมโจมตีใส่ราชสีห์ทองคำราวกับพายุคลั่ง

ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ราชสีห์ทองคำตวัดดาบชั้นเลิศทั้งสองเล่มที่เท้าอย่างต่อเนื่อง อาศัย ฮาคิเกราะ อันทรงพลังในการปัดป้องการโจมตีของเฉินฟาน

ในช่วงเวลาหนึ่ง ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างสูสีดุเดือดเลือดพล่าน กินกันไม่ลง