Chapter 812 พี่น้องทั้งหลาย พวกเราพบกันอีกแล้ว

จุนซ่างเซียวเข้ามาในเมืองจักรพรรดิต้าจุน ถังเหรินได้รับข้อความ เดิมทีวางแผนที่จะนำอีกฝ่ายเข้าไปยังที่พักเดิมก่อนหน้านี้ ท้ายที่สุดกับถูกเจ้าเมืองหานตัดหน้าไปก่อน.

ตัดหน้ารึ?!

เขาเพียงกล่าวออกไปตามมารยาท คาดไม่ถึงอีกฝ่ายจะตอบรับอย่างไม่เกรงใจ!

“เจ้าเมืองหาน เจ้านิกายจุน.”

ถังเหรินที่ถูกบ่าวรับใช้นำเข้ามา พร้อมกับกล่าวทักทาย.

จุนซ่างเซียวเอ่ย “นายน้อยถังมาได้จังหวะพอดี จุนโหมวและเจ้าเมืองหานกำลังพูดคุยธุรกิจกำลังต้องการเอ่ยถึงเจ้าอยู่.”

“หืม?”

ถังเหรินที่รู้สึกสนใจได้ในทันที “ข้าสนใจฟังรายระเอียด.”

จุนซ่างเซียวอธิบาย.

ในเวลานี้ เขาแทบจะไม่เหมือนแขกเลย ราวกับว่าเป็นเจ้าคฤหาสน์สะเอง!

ส่วนเจ้าเมืองหานที่เวลานี้นั่งฟังเงียบ ๆ คิดตามอย่างระเอียด ดูเหมือนเจ้าคนนี้ไม่ใช่เพียงแค่นักโฆษณา แต่ยังเป็นพ่อค้าอีก!

“เรื่องนี้.”

จุนซ่างเซียวที่กล่าวสรุปทั้งหมด ยกชาขึ้นจิบ“นายน้อยถังสนใจหรือไม่ หากว่าสามารถนำธุรกิจการค้าของท่านออกมาโฆษณา?”

“แน่นอนว่าสนใจ!”ถังเหรินตอบอย่างไม่ต้องคิด.

ก่อนหน้านี้ในงานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกร จุนซ่างเซียวที่เสนอหน้าออกไปโฆษณาตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เขาอิจฉาเป็นอย่างมาก เขาที่ย้อนกลับมาคิดถึงการโฆษณาร้านยาของเขาเช่นนั้นบ้าง จะต้องสร้างความสนใจมากมายไปทั่วทวีปอย่างแน่นอน.

“เจ้าเมืองหาน.”

จุนซ่างเซียวเอ่ย “นายน้อยถังสนใจที่จะจ่ายค่าโฆษณา ท่านสามารถพูดคุยกับเขาได้.”

แน่นอนว่านี่เป็นการบุกเบิกการโฆษณาอย่างหนึ่งที่จะมีผลที่ยอดเยี่ยมเกิดขึ้นต่อเขาด้วย.

อย่างแรก การโฆษณาร้านยาของนายน้อยถังจะทำให้เขาขายยาได้มากขึ้น ซึ่งสุดท้ายเงินก็คืนกลับมายังเขามากขึ้นด้วยเช่นกัน.

อย่างที่สอง การถ่ายทอดงานประลองเทพอาหาร หากหลิวหว่านซีชนะเลิศ จะทำให้ชื่อเสียงของนิกายเขาเพิ่มมากขึ้นด้วย.

กล่าวตามตรง.

เพียงแค่ค่ายกลสะท้อนเริ่มทำงาน ก็มีแต่เขาที่ได้รับประโยชน์สูงสุด.

“เจ้าเมืองหาน หากอนุญาตให้ถังโหมวโฆษณาร้านขายยาผ่านค่ายกลสะท้อน ถังโหมวยินดีที่จะจ่าย 100,000 ศิลาวิญญาณในการโฆษณานี้.”

“ตกลง!”

เจ้าเมืองหานที่กล่าวตอบรับในทันที.

แม้นว่าการเปิดใช้งานค่ายกลสะท้อนต้องใช้กำลังคนและทรัพยากร ทว่ามันกับน้อยนิดหากเทียบกับ 100,000 ศิลาวิญญาณ.

หนำซ้ำ.

จุนซ่างเซียวยังกล่าวว่า หลังจากนี้จะต้องมีหอการค้าอื่น ๆ เสนอตัวเข้ามาแน่นอน.

ซี่งไม่ต้องบอกเลยว่าเหล่าตระกูลการค้าล้วนแต่ต้องการโฆษณาร้านค้าตัวเอง เมื่อเวลานั้นมาถึงเขาย่อมได้รับเงินอีกมากมาย.

ปราชญ์ยุทธ์เช่นเขา

ตอนนี้เริ่มก้าวเดินตามเงาจุนซ่างเซียวช้า ๆ แล้ว.

ไม่ต้องเอ่ยถึงเลยว่า การประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรนับต่อแต่นี้ไป จะต้องมีโฆษณาปรากฏขึ้นบนค่ายกลสะท้อนอย่างแน่นอน.

......

หลังจากการเตรียมการเรื่องโฆษณาเสร็จสิ้น เจ้าเมืองหานก็เชิญตระกูลผู้สนับสนุนงานประลองเทพอาหารมาหารือทันที พวกเขาที่รู้ว่าเจ้าเมืองจะทำการถ่ายทอดสด สนับสนุนการแข่งขันครั้งนี้ ทำให้พวกเขาดีใจเป็นอย่างมาก ต้องไม่ลืมว่าจะทำให้ผู้คนมากมายสนใจการแข่งขันนี้มากขึ้น.

“นายน้อยถัง.”

จุนซ่างเซียวกล่าวเสียงเบา “มีสาวงามหรือไม่?”

“เอิ่ม?”

ถังเหรินที่ตกใจ คล้ายกับเข้าใจความหมายของเจ้านิกายจุน ดังนั้นจึงตอบกลับไปมาว่า“มี!”

“มีมากหรือไม่?”

“สอง....สิบพอใหม?”

“น้อยไป.”

“......”

ถังเหรินที่ลอบคิดในใจ “เจ้านิกายจุนแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยรึ? เพียงแค่สาวงามสิบคนยังไม่พอใจ?”

“เรื่องนี้.”

จุนซ่างเซียวเอย “ข้าต้องการสาวงาม ยิ่งมากก็ยิ่งดี และจะต้องร้องเพลงและรำเป็นด้วย.”

“ตกลง!”

ถังเหรินที่ออกไปจัดการทันที.

ทว่าเขาที่ลอบคิดในใจ หากว่าหาสาวงามสักสองามร้อยคนให้ ร่างกายเจ้านิกายจุนจะทนได้อย่างงั้นรึ?

ไม่ต้องคิด ไม่ต้องคิดมาก.

ในเมื่ออีกฝ่ายพอใจก็ดีแล้ว.

การทำงานของนายน้องถังนั้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก สาวงามที่ยอดย้อยหลายน้อยคนที่มารวมตัวกันด้านนอกสวนที่จุนซ่างเซียวอาศัยอยู่ชั่วคราว.

เจ้าเมืองหานที่เร่งรีบเข้ามาหาทันที“นายน้อยถัง พาสตรีมากมายมาทำอะไร?”

“มาบริการเจ้านิกายจุน.”ถังเหรินเผยยิ้ม กล่าวกระซิบเสียงเบา.

เจ้าเมืองหานถึงตะลึงงันไปเลย.

บุรุษชอบสตรีก็เป็นเรื่องปรกติ ทว่านี่มันมากจนเกินไป เกรงว่าร่างกายของเขาจะรับไหวอย่างงั้นรึ?

“กึก ซี่.”

ประตูเปิดออก จุนซ่างเซียวในชุดสีขาวก้าวออกมา ขณะเพิ่งพิศเหล่าสาวงามหลายร้อยคนที่เลิศหรูเป็นอย่างมาก พร้อมกับเผยยิ้มออกมา“ไม่เลว ไม่เลวเลย.”

ถังเหรินที่ยกมือประสาน “ไม่รบกวนความสำราญใจของเจ้านิกายจุน ถังโหมวขอตัวก่อน.”

“อืม.”

จุนซ่างเซียวที่ยกมือประสาน.

หลังจากที่ถังเหรินจากไป เจ้าเมืองหานที่กล่าวออกมาอย่างจริงจัง“เจ้านิกายจุนถือว่าเป็นผู้เยาว์ที่มีอนาคตไกล หวังว่าจะรู้จักขีดจำกัดตัวเอง ไม่ทำร้ายร่างกายตัวเองจนเกินไป.”

ยกเว้นการโฆษณาอย่างบ้าคลั่งและการลอบใช้ค่ายกลของเขา ความจริงเขาก็รู้สึกชื่นชมผู้เยาว์คนนี้เช่นกัน.

“เจ้าเมืองหาน โปรดวางใจ.”

จุนซ่างเซียวเอ่ย ”จุนโหมวย่อมรู้ขีดจำกัดตัวเอง.

ดูเหมือนว่าเจ้าเมืองหานจะคาดคิดไปอีกทางแล้ว.

ต้องไม่ลืมว่าสาวงามทั้งหนึ่งร้อยคน เพียงแค่คืนเดียวคงยากจะที่เข้าร่วมห้องกับทุกคนได้.

“หากเป็นเช่นนี้.”

เจ้าเมืองหานเอ่ย “หานโหมวก็จะไม่เอ่ยอะไรอีก.”

“สาวงามทุกคน.”

จุนซ่างเซียวปรบมือด้วยรอยยิ้ม “ถึงเวลาทำงานแล้ว.”

......

เช้าวันถัดมา.

เจ้าเมืองหานที่ตื่นแต่เช้าออกมาชมบรรยากาศ ก่อนที่จะเห็นจุนซ่างเซียวนั่งอยู่ในศาลาแล้ว จึงเผยความประหลาดใจ”สนุกทั้งคืน ยังตื่นเช้าได้อีกรึ?

เฮ้อ.

ผู้เยาว์นี้ดีจริง ๆ.

“เจ้าเมืองหาน.”

จุนซ่างเซียวที่หันหน้าไปมองพร้อมกับเผยยิ้ม.“ตื่นแต่เช้าขนาดนี้เลย.”

เจ้าเมืองหานที่เผยยิ้ม“เจ้านิกายจุนช่างมีพลังที่เปี่ยมล้นจริง ๆ เมื่อวานสนุกทั้งคืนแต่กลับยังมีแรง.”

“อย่าให้เอ่ยถึง.”

จุนซ่างเซียวที่ส่ายหน้าไปมา “ข้าเหนื่อยเกือบตาย.”

“......”

เจ้าเมืองหานถึงกับมุมปากกระตุก.

“ใช่แล้ว.”

จุนซ่างเซียวเอ่ย “เจ้าเมืองหานวางแผนที่จะเปิดค่ายกลวันใหน?”

“เจ้านิกายจุนตัดสินใจเลย.”

“วันนี้เลยก็แล้วกัน.”

“ตกลง.”

ทั้งสองที่พูดคุยกันไปมา ถังเหรินที่ก้าวเข้ามา.

เห็นจุนซ่างเซียวที่ยังเปี่ยมด้วยพลังวังช้า เขาที่ลอบครุ่นคิดในใจ“ช่างเป็นคนที่แข็งแกร่งจริง ๆ!”

“นายน้อยถัง พวกเราตัดสินใจที่จะเปิดค่ายกลสะท้อนวันนี้ พร้อมกับโฆษณาร้านยาของนายน้อยถังวันนี้เลย.”เจ้าเมืองหานเอ่ย.

ถังเหรินที่เผยยิ้ม.“ขอบคุณจริง ๆ!”

จุนซ่างเซียวที่ยืนขึ้น พร้อมกับชี้ไปยังพื้นที่โล่งที่อยู่ไกลออกไป “เปิดที่นี่.”

“ที่นี่?”

เจ้าเมืองหานและถังเหรินกลายเป็นงงงวย.

“ฟิ้ว!”

จุนซ่างเซียวที่ก้าวออกไป เกี่ยวกับวิธีการใช้งานค่ายกลสะท้อนเจิ้นเต๋อจวินได้สอนเขามาก่อนแล้ว และได้เตรียมธวัชขนาดเล็กมาให้เขาด้วย“เจ้าเมืองหาน ข้าต้องการสื่อสารกับค่ายกลสะท้อนของท่าน ให้เชื่อมต่อมาที่นี่.”

“อืม.”

เจ้าเมืองหานที่ส่งข้อความไปยังหอค่ายกลคนของเขาทันที.

“วูซซซ!”

“วูซซซ!”

เพียงไม่นาน ค่ายกลสะท้อนเมืองจักรพรรดิก็ปรากฏขึ้น บนท้องฟ้าเมืองต่าง ๆ ในต่างจังหวัดค่ายกลสะท้อนที่ทำงานขึ้นเช่นกัน.

“ดูเหมือนว่าช่วงนี้ค่ายกลสะท้อนจากเมืองจักรพรรดิต้าจุนจะเปิดบ่อยนะ!”

“ข้ารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีบางอย่างขึ้นมา!”

ขณะที่ชาวยุทธ์ทั่วแผ่นดินกำลังพูดคุยกันไปมา ภาพบนค่ายกลสะท้อนก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น ร่าง ๆ หนึ่งที่เผยยิ้มพลาย “สหายทั้งหลาย พวกเราพบกันอีกแล้ว.”

ในเวลานี้.

เหล่าชาวยุทธ์ครึ่งแผ่นดินถึงกับต้องอุทาน บัดซบออกมา แทบจะพร้อมกันทันที!

“งานประลองเทพอาหารครั้งที่ 49 กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ค่ายกลสะท้อนนี้จะทำการถ่ายทอดสดไปทั่วแผ่นดิน ขอให้ทุกท่านรอคอยได้เลย.”

“การถ่ายทอดครั้งนี้ นิกายนิรันดรของข้าและร้านขายยาถังตานให้การสนับสนุน.

“นิกายนิรันดร นิกายที่สืบทอดมาจากโบราณ ทางเลือกแรกที่ใคร ๆ ก็รู้!”

“บุรุษที่แข็งแกร่ง ก็ต้องกินเม็ดยาที่ล้ำค่า แล้วเม็ดยาที่ล้ำค่าซื้อได้ที่ใหน? ก็ต้องร้านถังตาน!”

คนทั่วแผ่นดิน“......”

“จากนี้.”

จุนซ่างเซียวเอ่ย “ขอทุกท่านได้ชมการแสดงร่ายรำที่งดงามจากทีมงานสาวงามถังตาน!”

ทีมงานสาวงามถังตานอย่างงั้นรึ?

ถังเหรินและเจ้าเมืองหานที่จ้องมองกันและกันด้วยความงงงวย นี่มันหมายความว่าอย่างไร!

“กึก!”

หลังจากนั้น จุนซ่างเซียวที่ปรบมือ ก่อนที่จะเห็นสตรีที่สวมผ้าปิดหน้าก้าวเดินออกมาอย่างแช่มช้อย.

“กึก!”

เวทย์เปลี่ยนรูปเครื่องเสียงที่เปิดใช้งาน เสียงดนตรีที่ไพเราะก็ดังขึ้น.

สตรีในผ้าคลุมหน้ารูปร่างที่หยดย้อยยั่วยวนก็เริ่มกระโดดร่ายรำไปตามเสียงดนตรี โยกย้ายส่ายสะโพกต่อหน้าแสงจับภาพ.

พวกนางที่เตรียมตัวมาแล้ว การผสานแล่ะรวมมือกันเป็นไปอย่างราบรื่นสวยงาม สร้างความตื่นตะลึงต่อผู้คนเป็นอย่างมาก!

ถังเหรินและเจ้าเมืองหานถึงกับเซ่อไปเลย!

การโฆษณา...มีอย่างนี้ด้วยรึ? มีการละเล่นเช่นนี้ได้ด้วย?

“ฟิ้ว!”เมื่อเพลงจบลง สาวงามที่รวมตัวกัน มือที่ผายเป็นระเบียบ ต่อหน้าค่ายกลจับภาพ แพนออกไปราวกับหางนกยูง!

พร้อมกับชูป้ายที่มีอักขระเขียนออกมาว่า“ร้ายขายยาถังตาน”

สตรีที่งดงามค่อย ๆ เลื่อนผ้าปิดหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงาม พร้อมกับเอ่ยด้วยเสียงหวานแทบขาดใจร้อยยิ้มที่ล่อลวงอย่างที่สุด “ยินดีต้อนรับทุกท่านมาซื้อเม็ดยากันที่ร้านขายยาถังตาน.”

ฟิ้ว ---

หลังจากนั้นค่ายกลสะท้อนทั่วทุกจังหวัดก็กลายเป็นสีดำไป.

จุนซ่างเซียวที่โบกมือให้สัญญาณ เผยยิ้ม“รบกวนสาวงามทุกคนแล้ว.”

“เจ้าเมืองหาน.”

“ภาพดังกล่าวนั้น จุนโหมวได้บันทึกเอาไว้ในค่ายกลสะท้อนแล้ว สามารถนำมาฉายใหม่ซ้ำเรื่อย ๆ ได้.”

เจ้าเมืองหานและถังเหรินถึงกับอ้าปากค้าง ใบหน้าที่ตกใจประหลาดใจเป็นอย่างมาก.

ภาพที่พวกเขาเห็นครั้งนี้ ได้ทำลายสำนึกคิด มุมมองของพวกเขาไปอย่างสมบูรณ์!