เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 697 ขอเพียงเข้ารอบสองได้ ก็ถือว่าประสบผลสำเร็จแล้ว

Chapter 697 ขอเพียงเข้ารอบสองได้ ก็ถือว่าประสบผลสำเร็จแล้ว

Chapter 697 ขอเพียงเข้ารอบสองได้ ก็ถือว่าประสบผลสำเร็จแล้ว


งานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรถือว่าเป็นการแข่งขันระดับทวีป เจ้านิกายจุนย่อมให้ความสำคัญ จุนซ่างเซียวที่เตรียมนำศิษย์ที่ดีที่สุด 25 คนไปด้วยในครั้งนี้.

ลู่เชียนเชียน หลี่ชิงหยาง ศิษย์สายในกลุ่มแรก หลังจากนั้นก็เป็นหลงจื่อหยาง ซ่งเสวียนโจวและอีกหลายคน.

และยังมีศิษย์ปิดประตูที่เติบโตเร็วที่สุด เหออู่ตี้ตามไปด้วย.

แน่นอนต้องเป็นศิษย์ระดับสูงของนิกายนิรันดร์แน่นอน ด้วยรากวิญญาณและพลังบ่มเพาะ ถึงจะเป็นทั่วทวีป พวกเขาก็อยู่ในระดับสูงที่สุด.

กล่าวได้ว่า เพราะมีขีดจำกัดจำนวนการเข้าร่วม.

ไม่เช่นนั้นเจ้านิกายจุนคงจะนำศิษย์ที่มีระดับกษัตริย์ยุทธ์ไปด้วยทั้งหมด.

“ศิษย์พี่!”

ที่ด้านหน้าประตู ศิษย์ทุกคนที่มาส่ง ตะโกนเสียงดัง “พวกเราจะรอคอย โปรดนำชัยชนะกลับมา!”

เมื่อมาถึงเชิงเขา ซูเซียวโม่ที่หันหลังกลับตะโกนออกมาเสียงดัง “ศิษย์น้องหลิว อย่าลืมเตรียมอาหารชั้นยอด ไว้ฉลองชัยเมื่อพวกเรากลับมา!”

ยังไม่แข่งขันเลย แต่คิดจะฉลองแล้ว.

หากมีคนได้ยิน จะต้องกล่าวหยันอย่างแน่นอน.

ระหว่างทาง จุนซ่างเซียวที่เอ่ยเตือนทุกคน “การเดินทางไปยังจังหวัดจงจุนเพื่อเข้าร่วมงานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกร ถือว่าเป็นหนึ่งการทดสอบ พวกเจ้าจะต้องตั้งใจให้หนัก.”

“รับทราบ!”

ศิษย์ทุกคนที่ตอบรับเสียงดัง.

แววตาของเย่ซิงเฉินที่เผยท่าทางคาดหวังด้วยเช่นกัน.

เขาจำได้ในชาติที่แล้ว แม้ว่าจะได้ยินเรื่องงานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรเช่นกัน ทว่าก็ไม่ได้เข้าร่วม ในชาตินี้เขาที่เข้าร่วมในฐานะศิษย์นิกายนิรันดร เขาจะต้องกระทำทุกอย่างที่ไม่เคยทำเพื่อไม่ให้ตัวเองเสียใจ.

“พี่อาหนิว!”

ในเวลานั้น มีเสียงที่แว่วมาเข้าหูของเขาเป็นเสียงของฮุยเอ๋อ “หวังว่าท่านจะกลับมาโดยปลอดภัย.”

ใบหน้าของเย่ซิงเฉินที่กลายเป็นดำมืดทันที.

สตรีผู้นี้ นานแล้วไม่ได้ติดต่อกับเขา วันนี้กับเริ่มเอ่ยกับเขาอย่างงันรึ?!

ฮุยเอ่อรู้ว่าพี่อาหนิวนั้นสูญเสียความทรงจำ ดังนั้นหลังจากเข้าร่วมนิกายนิรันดร ก็ทำตัวห่าง ๆ เฝ้ามองอย่างห่วง ๆ ศึกษาวิถียุทธ์และวิถีอาหารอย่างตั้งใจ.

บางครั้ง ขณะฝึกฝนวิถียุทธ์ นางที่คอยมองเย่ซิงเฉินอยู่ในมุมเล็ก ๆ แม้แต่หลบหน้าไม่ให้อีกฝ่ายเห็นแต่ก็เฝ้ามองไม่เคยตัดใจ.

“เจ้าจะหลบหน้าเขาทำไมกัน?”ลี่ลั่วฉิวที่สอบถามนาง.

ฮุยเอ๋อที่กล่าวตอบเสียงเบา “พี่อาหนิวอาจจะเกลียดข้า ดังนั้นข้าจึงต้องซ่อนตัวจากเขา.”

“......”

ลี่ลั่วฉิวที่พูดไม่ออกเหมือนกัน.

ทั้งสองทั้งที่หมั้นหมายกันแล้ว แต่กับคอยหลบหน้าหลบตา ช่างเป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ต้องหลบหลีกกันเช่นนี้นะรึ?

“หากเป็นข้านะ.”

ลี่ลั่วฉิวที่ก้าวขึ้นไปยืนบนเก้าอี้ ยกปืนพกอินทรีทะเลทรายออกมา กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมด้วยจิตสังหาร “ข้าจะใช้ปืนจ่อศีรษะ ถามออกไปว่าเขาจะแต่งกับข้าไหม หากไม่แต่งข้าจะระเบิดสมองของเขาไปเลย.”

“ว้าว ๆ!”

หลิวหว่านซีที่เอ่ยปากกล่าวเสียงดัง “ถางจู่ลี่ โหดร้ายอ่ะ!”

“ใช่!”

เหยาเมิ่งหยิงเอ่ย “โหดร้าย!”

ลี่ลั่วฉิวที่เก็บปืนพก.“เรื่องความรู้สึกนั้นจะต้องตัดสินใจให้เด็ดขาด ไม่เช่นนั้นแล้ว ก็มีแต่ความเสียใจที่รอคอยอยู่.”

“ถางจู่ลี่ แลดูมีประสบการณ์!”หลิวหว่านซีเอ่ย.

ลี่ลั่วฉิวเอ่ย “ในอดีตเมื่อครั้งเป็นมือสังหารนั้น ข้ามีภารกิจมากมาย และสังหารบุรุษไร้หัวใจไปนับไม่ถ้วน.”

......

ตูมมม!

ตูมมม!

ภายในป่าเขาที่ทึบหนา ได้ยินเสียงระเบิดดังก้อง จนพื้นที่รอบ ๆ สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง.

“กึก กึก!”

จากนั้น ก็ปรากฏบุรุษคนหนึ่งที่แบกสัตว์วิญญาณเผยร่างเปลือยด้านบน ดูไม่ต่างจากคนเถื่อน.

ชายคนนี้อายุไม่ได้มากมายนัก ทว่าร่างกายของเขานั้นกับเต็มล้นไปด้วยกล้ามเนื้อจนล้นออกมา ไม่ต้องบอกเลยว่าพวกเขาฝึกฝนกลั่นร่างกายอย่างหนัก.

“ศิษย์พี่.”

สตรีผู้หนึ่งนั่งอยู่บนต้นไม้ แทะแอปเปิล ขณะกล่าวออกมาว่า “อาจารย์เพิ่งให้คนส่งจดหมายมา ให้ท่านรีบเตรียมตัว เข้าร่วมงานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรได้แล้ว.”

“พรึด โครม!”

ชายกล้ามใหญ่ที่ทิ้งสัตว์วิญญาณไปด้านหน้า ก่อนที่จะนั่งลงบนร่างของมัน ส่ายหน้าไปมา เอ่ยออกมาว่า “รู้แล้ว.”

เขาไม่สนใจที่จะเข้าร่วมงานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรอะไรนัก เขาต้องการที่จะฝึกฝนอยู่ด้านในป่าเขา ยังสนุกมากกว่า.

“อาจารย์ยังเอ่ยเพิ่มด้วยว่า.”

สตรีคนดังกล่าวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ศิษย์นิกายนิรันดร เซียวจุ้ยจื่อ ก็เข้าร่วม เขามีกายเนื้อที่แข็งแกร่งมาก จะเป็นคู่ต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมของท่าน.”

“งั้นรึ?”

ชายคนเถื่อนที่แววตาเป็นประกายขึ้นมาทันที.

......

ภายในป่าไผ่.

บุรุษผู้หนึ่งที่ยืนนิ่งใบหน้าแววตาที่เปี่ยมล้นด้วยความอหังการ.

เคร้ง!

พริบตานั้น กระบี่ที่ถูกชักออกจากฝักกระบี่!

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ริ้วแสงกระบี่ปรากฏขีดตัดบนอากาศ ต้นไผ่รอบ ๆ ที่ขาดเป็นชิ้น ๆ ทันที.

ริ้วแสงกระบี่ที่ส่องสว่างพริบตาเดียว จากนั้นก็หายไป.

“วิถีกระบี่ของศิษย์พี่ใหญ่ยกระดับขึ้นอีกแล้ว!”

“ครั้งนี้จะต้องเป็นที่จับตามองของทุกคนในการประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรอย่างแน่นอน นิกายกระบี่วิญญาณของพวกเราจะต้องโดดเด่นที่สุดเป็นแน่!”

“ต้องได้ที่หนึ่งแน่.”

“ใช่แล้ว ใช่แล้ว!”

ผู้ฝึกยุทธ์กลุ่มหนึ่งที่เอ่ยพูดคุยกันอยู่พื้นที่ไกลออกมา.

ชายคนดังกล่าวเมื่อเก็บกระบี่ก็ก้าวเดินเข้ามา เอ่ยกล่าวเสียงเบา “หวังว่างานประลองพยัคฆ์มังกร จะมีคู่ต่อสู้ที่สูสีกับวิถีกระบี่ของข้า.”

......

“เจ้านิกายน้อย งานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรไม่ถึงสองเดือนก็จะเริ่มแล้ว ไม่บ่มเพาะต่ออย่างงันรึ?”

บนยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหมอก เสียงของศิษย์คนหนึ่งที่ดังขึ้น.

“ฮึ.”

ผู้เยาว์คนหนึ่งที่นอนอยู่บนก้อนศิลาใหญ่ เบ้ปากเอ่ยกล่าวออกมาว่า “ด้วยความแข็งแกร่งของข้าตอนนี้ ยังต้องบ่มเพาะต่ออีกรึ?”

“ได้ยินจากเจ้านิกายว่า งานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกร มีนิกายระดับหนึ่งมากมายเข้าร่วม เจ้านิกายน้อยไม่ควรที่จะประมาท.”ศิษย์คนดังกล่าวเอ่ย.

นายน้อยคนดังกล่าวครุ่นคิดและเอ่ยออกมาว่า “พวกสามัญชนทั้งหลาย ให้ข้าเอาจริงสักหกส่วน ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว.”

“......”

ศิษย์คนดังกล่าวที่กลายเป็นเงียบ.

เจ้านิกายน้อยที่มีพรสวรรค์ที่ไม่มีใครโต้เถียงได้ และเป็นหนึ่งในสุดยอดผู้เยาว์ในทวีปชิงหยุนอย่างไม่ต้องสงสัย ไม่เพียงแค่ค่อนข้างบ้าคลั่ง ยังโอหังเป็นอย่างมาก.

“เฮ้อ.”

ชายหนุ่มคนดังกล่าวที่ยื่นแขนออกไป กล่าวออกมาว่า “งานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกร หากไม่มีคู่ต่อสู้เลย คงน่าเบื่อน่าดู.”

......

งานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว เหล่าสุดยอดพรสวรรค์ของแต่ละนิกายที่เวลานี้กำลังเตรียมตัว.

ด้วยการประลองระดับทวีป ไม่เพียงแค่ผู้ชนะจะสร้างชื่อเสียงให้กับนิกาย ยังพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตัวเองไปด้วย แน่นอนว่าไม่มีใครที่จะเกียจคร้านสักคน.

ในเวลาเดียวกัน.

นิกายต่าง ๆ มากมายต่างก็เดินทางตรงไปยังจังหวัดจงจุนกันไม่ขาดสาย.

ในเวลานี้ ยอดฝีมือจากจังหวัดต่าง ๆ ก็เดินทางมาเพื่อชมการแข่งขันด้วยเช่นกัน.

สำหรับเจ้านิกายจุน แม้นว่าจะนำศิษย์เดินทางมาก่อนเวลา ทว่าสองสามวันมานี้เขาก็ยังคงอยู่ในจังหวัดซีเหนียนหยาง.

เพราะว่ายังมีเวลาเหลือเฟือ ไม่มีอะไรต้องเร่งรีบ เขาต้องการไปยังเมืองบัญชาสวรรค์ก่อน เพื่อแวะเวียนสถาบันบัญชาสวรรค์และสมาคมรับรองสิทธิ์

นิกายนิรันดรที่ออกไปต่อสู้ แน่นอนถือว่าเป็นตัวแทนของคนทั้งจังหวัดซีเหนียนหยาง ดังนั้นมู่ซ่างหงที่ออกมาต้อนรับเป็นอย่างดี.

นอกจากนี้ เจ้าสมาคมอี้ยังจัดงานเลี้ยงต้อนรับ พร้อมกับพูดคุยเกี่ยวกับงานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรด้วย ตลอดจนให้รายระเอียดต่าง ๆเกี่ยวกับผู้เข้าร่วมแข่งขัน ของนิกายใหญ่ต่าง ๆ.

โอ้วสวรรค์.

งานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกรมีนิกายเข้าร่วม 200 แห่ง.

นิกายระดับหนึ่งมีห้าแห่ง นิกายระดับสองสิบแห่ง นอกนั้นเป็นนิกายระดับสามและสี่.

ดูเหมือนว่า 30% จะเป็นนิกายจากจังหวัดจงจุน.

กล่าวได้ว่านิกายระดับสามหรือสี่ของจังหวัดจงจุน มีพลังไม่ได้ด้อยกว่านิกายระดับสองของต่างจังหวัดเลย!

“ไม่มีนิกายระดับห้าเลยรึ?”จุนซ่างเซียวที่ตกใจ.

เจ้าสมาคมอี้เอ่ย “นิกายระดับห้าที่เข้าร่วมงานประลองผู้นำพยัคฆ์มังกร หลายร้อยปีมานี้ไม่ปรากฏเลย.”

จุนซ่างเซียวยกสุราขึ้นดื่ม เผยท่าทางประหลาดใจ “ดูเหมือนว่าทุกนิกายเข้าร่วม จะมีระดับเหนือกว่านิกายนิรันดรของข้าทั้งหมด ดูเป็นปัญหาจริง ๆ.”

“เจ้านิกายจุน.”

เจ้าสมาคมอี้กล่าวอย่างเคร่งขรึม “ขอเพียงเข้ารอบสองได้ ก็ถือว่าประสบผลสำเร็จแล้ว!”

จบบทที่ Chapter 697 ขอเพียงเข้ารอบสองได้ ก็ถือว่าประสบผลสำเร็จแล้ว

คัดลอกลิงก์แล้ว