Chapter 405 ทักษะเหนือเทวะ

“ติ๊ง! โฮสน์ใช้ 1000 แต้ม ได้รับสูตรยันต์รู้แจ้งระดับกลาง 1 ถูกส่งเข้าไปในแหวนเก็บของแล้ว.”

“ติ๊ง! คะแนนสนับสนุน: 2500 / 5000.”

หลังจากซื้อสินค้าแล้ว สูตรยันต์ที่เข้าสู่หอยันต์โดยอัตโนมัติ จุนซ่างเซียวคลิก ตรวจสอบวัตถุดิบที่ต้องใช้.

เพราะว่ามันคือยันต์รู้แจ้งระดับกลาง จำเป็นต้องใช้ แกนผลึกขั้นเก้า 10 ขั้นที่สองอีก 20 แกน นอกจากนี้ยังต้องใช้เม็ดยาฟื้นฟูระดับกลางอีกด้วย.

“......”

เห็นวัตถุดิบต้องใช้เม็ดยาฟื้นฟูระดับกลางด้วย จุนซ่างเซียวที่มุมปากกระตุก.

มารดาเถอะ วิทยาศาสตร์สุด ๆ!

แกนผลึกก็ต้องใช้ เม็ดยายังต้องมีอีก ถึงจะกลั่นได้.

ยันต์รู้แจ้ง ไม่ได้มีประโยชน์มากมายขนาดนั้น ดังนั้นจุนซ่างเซียวจึงเลือกหลอมขึ้นมาห้าชิ้นชั่วคราว.

หลังจากการหลอมไว้แล้ว จุนซ่างเซียวก็กลับมายังร้านค้าระดับกลางต่อ กวาดตามองสินค้าอื่น ๆ โดยระเอียด ภาวนาในใจ ขอให้ได้ทักษะยุทธ์!

มีอยู่ด้วยจริง ๆ!

สินค้า ทักษะยุทธ์ส่วนเหลือ【แสงเจ็ดสีทำลายล้าง】

ส่วนหลือ?

จุนซ่างเซียวที่กดตรวจสอบสินค้าทันที.

สินค้า : แสงเจ็ดสีทำลายล้างส่วนที่หนึ่ง.

แนะนำ ”นี่คือทักษะดับสูงจากปราชญ์จ้าวพิภพ จ้าวเจ็ดลึกล้ำเป็นผู้คิดค้น เป็นการรวมแสงเจ็ดสีสร้างสรรค์เป็นพลังทำลายล้างที่ไร้เทียมทาน.

ผลประโยชน์ : เป็นทักษะที่แข็งแกร่ง สามารถสังหารยอดฝีมือเพียงแค่การโจมตีเดียว.

ข้อเสีย : เพราะว่าเป็นวิชาส่วนเดียวของแสงเจ็ดสีลึกล้ำ ทำให้พลังโจมตีลดลงเป็นอย่างมาก.

ราคา : 1000 แต้ม.

ระดับ : สุดยอดขั้นต้น.

หมายเหตุ : หากรวบรวมตำราได้สมบูรณ์จะมีระดับเหนือเทวะ

“เฮ้ย!”

เห็นหมายเหตุแล้ว จุนซ่างเซียวถึงกับต้องอุทานออกมา “ระดับเหนือเทวะ!”

“ไม่ต้องตื่นเต้น ไม่เห็นมีอะไรต้องตื่นเต้น.”

ระบบเอ่ย “ต้องรวบรวมตำราแสงเจ็ดสีทำลายล้างให้ครบถึงจะเป็นระดับเหนือเทวะได้ นี่เพียงแค่ส่วนที่เหลือ มีระดับสุดยอดขั้นต้นเท่านั้น.”

“แค่นี้ก็สุดยอดแล้ว!”จุนซ่างเซียวเอ่ย.

ซื้อ! ต้องซื้อ!

“ติ๊ง! โฮสน์ใช้หนึ่งพันแต้ม ได้รับทักษะแสงเจ็ดสีทำลายล้างส่วนที่หนึ่ง 1 ถูกส่งเข้าไปในแหวนมิติแล้ว.”

“ติ้ง! คะแนนสนับสนุน: 1500 / 5000.”

จุนซ่างเซียวที่โบกมือ นำส่วนที่เหลือออกมา เห็นตำราที่เขียนเอาไว้ว่า“แสงเจ็ดสีทำลายล้าง”ก็ทำให้ใจของเขาสั่นคลอนแล้ว.

คู่ควรจะเป็นทักษะเหนือเทวะ เพียงแค่กลิ่นอายที่ส่งออกมานั้น ระดับเทวะเทียบไม่ติดเลย!

......

นอกทวีปชิงหยุน บนพิภพโลกที่มืดมิด มีแสงนับพันสาย เห็นเป็นอุกาบาตที่พุ่งไล่กันไปมาบนท้องฟ้าด้วยความเร็ว.

“เหออู๋ตี้!”

พริบตานั้น เสียงคำรามด้วยความโกรธกระจายไปทั่วสวรรค์“ทิ้งส่วนวิชาแสงเจ็ดสีทำลายล้างเอาไว้ พวกเราจะไม่ให้เจ้าตาย!”

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

หนึ่งริ้วแสงที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า หัวเราะเสียงดังสนั่น ตะโกนออกมาว่า “สมบัติที่ข้าพบที่สุสานปราชญ์จ้าวเจ็ดลึกล้ำ ข้าต้องเสี่ยงอันตรายเข้าไป ทำไมข้าต้องมอบให้พวกเจ้า!”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อย่าหาว่าพวกเราหยาบคาย!”

“ฟู่ ฟู่!”

ในเวลานั้น ริ้วแสงมากมายที่ไล่ตามกันมา บนท้องฟ้าที่ปรากฏพลังสาดกระจาย ห้วงอากาศฉีกขาด บุรุษที่มีนามว่าเหออู่ตี้ถูกไล่ตามไม่หยุดหย่อน.

ฟู่ ฟู่---

เป็นพลังที่หนักหน่วงรุนแรงเป็นอย่างมาก เป็นอำนาจที่น่าพรั่นพรึง พื้นที่หลายหมื่นลี้ ห้วงอากาศที่บิดเบี้ยว สั่นไปมา.

หากเย่ซิงเฉินเห็นภาพฉากที่เกิดขึ้นนี้ สัมผัสได้ถึงพลังที่ผันผวน คงจะต้องตื่นตะลึงตาค้างจนตัวสั่นแน่.

เพราะว่า เมื่อชาติที่แล้วขณะเขามีพลังสุงสุด ยังเทียบกับคนเหล่านี้ไม่ได้เลย ไม่แม้แต่คู่ควรกล่าวถึงด้วยซ้ำ!

ตูมมม!ตูมมมม!

ริ้วแสงที่บินว่อนไปทั่วอากาศ สวรรค์และปฐพีฉีกขาด.

ห้วงอากาศบนท้องนภาที่แตกระเอียดเป็นหย่อม ๆ ไม่เพียงบิดเบี้ยวยังเป็นรูอยู่มากมาย ราวกับว่าได้มาถึงวันพิพากษาสวรรค์แล้ว.

หากเหล่าชาวยุทธ์ได้เห็นคนต้องกริ่งเกรงขาสั่น กับพลังระดับนี้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะจินตนาการถึงได้เลย!

ตูมมม!

ตูมมม!

เหออู๋ตี้ที่หนีไปรอบ ๆ เกิดเป็นการระเบิดขึ้นไล่หลังเขาไม่หยุด ก่อนที่เขาจะถูกซัดกระแทกล่วงหล่นลงมายังภูเขาลูกหนึ่ง.

ตูมมม!

กายของเขาที่กระแทกภูเขาจนระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ จนกลายเป็นหลุมที่ใหญ่ลึก ขนาดรัศมีหลายสิบจั้ง.

“น่ารังเกียจ...น่ารังเกียจ...”เหออู๋ตี้ที่ลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก ทั่วร่างของเขา ม่านแสงที่สูญสลายหายไปจนหมดแล้ว ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวขั้นสุด.

เขาที่เข้าไปในสุสานของปราชญ์จ้าวเจ็ดลึกล้ำอย่างยากลำบาก ผ่านกับดักมากมายนับไม่ถ้วน ก่อนที่จะพบส่วนของตำราแสงเจ็ดสีทำลายล้าง ท้ายที่สุดความลับของเขาก็ถูกเปิดเผยอย่างบังเอิญ จบด้วยการถูกไล่ล่าของยอดฝีมือจำนวนมาก.

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ในเวลานั้น ริ้วแสงนับพันสายที่ร่อนลงมาด้วยความเร็ว บนพื้นที่มีหลุมกว้างใหญ่ เหล่ากลุ่มยอดฝีมือที่สาดส่องสายตากวาดไปรอบ ๆ เข้าล้อมกรอบเขาเอาไว้.

“เหออู๋ตี้.”

ใบหน้าที่เย็นชาของชายชราคนหนึ่งเอ่ยออกมาว่า “สามารถเข้าไปในสุสานของปราชญ์จ้าวได้ ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ ก็จริง หากแต่จงคิดเอาก็แล้วกันว่า ชีวิตและตำราอะไรสำคัญกว่ากัน.”

เหออู๋ตี้ที่เงียบ แววตาเต็มไปด้วยความขมขื่น จากนั้นเขาที่ยกมือขึ้น นำตำราที่ไม่สมบูรณ์ที่ได้มาจากสุสานออกมา.

สายตาของยอดฝีมือที่ดวงตาเป็นประกาย.

ปราชญ์จ้าวเจ็ดลึกล้ำที่สร้างเคล็ดวิชานี้ขึ้นมา แม้นว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของตำราก็ตาม.

ทว่าด้วยระดับของปราชญ์จ้าวเจ็ดลึกล้ำ หากว่าสามารถสำเร็จได้สักกึ่งหนึ่ง ไม่ต้องก้าวไปถึงระดับปราชญ์จ้าวเจ็ด เพียงแค่ได้ฝึกวิชาดังกล่าวพลังบ่มเพาะต้องก้าวกระโดด โผทะยานอย่างแน่นอน!

“ทุกท่าน.”

สายตาของยอดฝีมือทุกคนที่จ้องมองด้วยแววตาเป็นประกาย เหออู๋ตี้ที่ยกตำราขึ้นมา “ข้ายอมมอบมันออกมาแล้ว คนที่จะได้รับ ขึ้นอยู่กับความสามารถแล้ว.”

เขายอมแพ้.

ไม่ต้องสงสัยว่านี้คือตำราของปราชญ์จ้าวเจ็ดจริง ๆ ทว่ามันก็ไม่ได้สำคัญเท่ากับชีวิตของเขา.

“รีบส่งมันมา!”

เหล่ายอดฝีมือที่ดูกระวนกระวายใจ.

แต่ละคนต่างก็ต้องการแย่งชิงไปเป็นของตัวเอง.

แต่ละคนที่เต็มไปด้วยความโลภ แต่ละคนก็ต้องการพลังที่มากกว่าคนอื่น แก่งแย่งชิงดี กันและกัน!

ในเวลานี้ เหออู๋ตี้ไม่มีความคิดในตำรานี้แล้ว เขาต้องการให้คนเหล่านั้นแย่งชิงกันเองก่อน.

อย่างไรก็ตาม.

เหออู๋ตี้ไม่ได้โยนตำราดังกล่าวออกไป จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียง“ฟิ้ว”จากนั้นตำราก็หายไปทันที.

กึก.

เขาที่งงงันไปในทันที.

เหล่ายอดฝีมือที่เตรียมแย่งชิงเองต่างก็ตกใจไปตาม ๆ กัน.

บรรยากาศ ที่เงียบสงบไปในทันที.

ตำราส่วนที่เหลือล่ะ?

ไปใหน?หายไปใหนแล้ว!!!!

“ทุกท่าน....”

มุมปากของเหออู๋ตี้ที่มุมปากกระตุก “หากว่าข้าเอ่ยว่าตำราส่วนเหลือไม่มีแล้ว พวกเจ้าจะเชื่อหรือไม่?”

“เชื่อ!”

“แน่นอนว่าจะต้องอยู่ในแหวนมิติของเจ้า!”

“ต้องการเก็บเอาไว้อย่างงั้นรึ?”

“ดูเหมือนว่าเขาจะมีทักษะซ่อนของ ต้องแย่งมาให้ได้ ไม่เช่นนั้นทุกอย่างที่ลงทุนไปต้องเสียเปล่าแน่!”

“ทุกคน ร่วมมือกัน สังหารเขาเลย!”

“ตกลง!”

ฟู ฟู่ ฟิ้ว-----

ในเวลานั้น เหล่ายอดฝีมือที่ระเบิดพลังแผ่ออกมารอบ ๆร่างทันที!

พลังที่ผสานกันนั้นเกิดเป็นคลื่นที่ราวกับคลื่นยักษ์ในทะเล สาดซัดทำให้ห้วงมิติยุ่งเหยิง.

ฝ่ายตรงข้ามที่ได้รายล้อมไปหมด เหออู๋ตี้ก็รับรู้ในทันที ไม่ว่าตัวเองจะพูดอธิบายอะไรออกมาก็เปล่าประโยชน์แล้ว ร่างกายของเขาที่เปลี่ยนเป็นเส้นแสง พุ่งหนีขึ้นไปบนอวกาศอย่างรวดเร็ว.

เขาที่ได้แต่คำรามออกมาด้วยความโกรธ “มารดาเถอะ! ส่วนเหลือของตำราแสงเจ็ดสีทำลายล้าง มันหายไปได้อย่างไร!”

“ไล่ตาม! อย่าให้เขาหนีไปได้!”

“ยังไม่ยอมส่งตำราแสงเจ็ดสีทำลายล้างมาอีก วันนี้เจ้าต้องตายแน่!”

ตูมมม! ตูมมม! ตูมมม!

......

สำนักไท่กู่เจิ้ง ภายในห้องหนังสือ.

จุนซ่างเซียวที่สะบัดมือนำ ส่วนของตำราแสงเจ็ดสีทำลายล้างออกมาจากแหวนมิติมาวางไว้ที่โต๊ะ พร้อมกับจดจ้องมองด้วยความสนใจ “ทักษะนี้ลึกล้ำร้ายกาจจริง ๆ!”