บทที่ 25 ชีวิตมันจะเหมือนกันได้ยังไง ขึ้นอยู่กับว่าอยู่กับใคร

เซียวหยางรู้อยู่เต็มอกว่ากระดูกสันหลังที่เคยหักของเขาไม่เหมาะจะทำท่า "จักรยานอากาศ" แต่ในจังหวะที่โอกาสมาถึง ร่างกายมันก็ขยับไปเองโดยอัตโนมัติ

นี่คือสัญชาตญาณของนักเตะ เหมือนผู้ชายอกสามศอกที่เผลอทำตัวแข็งทื่อเวลาเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น บางครั้งมันก็อยู่นอกเหนือการควบคุมของเหตุผล

เขาร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง รู้สึกปวดหนึบไปทั้งแผ่นหลัง พอแน่ใจว่ากระดูกสันหลังไม่ได้เป็นอะไร เขาถึงค่อยลุกขึ้นวิ่งไปฉลองประตู

เมื่อวิ่งไปถึงริมเส้น เขาใช้มือซ้ายทาบหน้าอกข้างขวา มือขวาชูขึ้นฟ้า นิ้วชี้ชี้ตรงไปยังท้องนภา

นี่คือท่าดีใจของ "อาร์ดา กูแลร์" ในอนาคต

ในประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลกมีท่าดีใจคลาสสิกมากมาย ที่ฮิตสุดๆ ก็เช่น ราอูลจูบแหวน ดร็อกบาสไลด์เข่าสามแถบ โคลเซ่ตีลังกาหน้า กาก้าชูสองนิ้วขึ้นฟ้า โรนัลโด้สับมือสองข้างลงพื้น แต่ละท่าล้วนเป็นตำนาน

เซียวหยางก็อยากออกแบบท่าเฉพาะตัวเหมือนกัน แต่ยังคิดไม่ออก เลยต้องงัดสกิลติดตัวของผู้กลับชาติมาเกิดออกมาใช้: ลอกการบ้าน!

น่าเสียดายที่ในบรรดาสตาร์ดังหลังปี 2013 ไม่ค่อยมีใครที่มีท่าดีใจเท่ๆ เท่าไหร่ คิดไปคิดมาก็มีแค่ท่านี้แหละที่พอดูดีมีชาติตระกูลหน่อย เลยต้องจำใจใช้ไปก่อน

"เซียวทำประตูที่สองในชีวิตการค้าแข้งอาชีพด้วยลูกจักรยานอากาศสุดยาก!"

นี่คือโชคช่วยหรือเปล่า?

ดูเหมือนจะใช่

ในสนามมีคนตั้ง 22 คน แต่บอลดันลอยมาเข้าทางเขาพอดี จะบอกว่าไม่มีดวงเลยก็คงไม่ได้ แต่ถ้ามองอีกมุม ผลลัพธ์อาจต่างออกไป เช่น ในสนามมี 22 คน หรือรวมกรรมการเป็น 23 คน แต่มีแค่เขาคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงนั้น!

ทำไมเขาถึงเป็นคนเดียวที่ไปยืนอยู่ตรงนั้น?

ใครอธิบายได้บ้าง?

ทุกประตูเกิดจากทักษะบวกกับดวง แต่ถ้าให้เซียวหยางประเมินเอง ลูกนี้ดวงน่าจะมีส่วนอย่างน้อย 80%

ว่ากันตามตรง ด้วยสไตล์ของกาก้า สถิติการทำประตูคงไม่สูงเวอร์วังอะไร ตอนนี้อาจเป็นเพราะมาตรฐานของ "กัลโช่ เซเรีย บี" ต่ำหน่อย เขาเลยยิงได้เป็นกอบเป็นกำ แต่คงไม่ถึงขั้นยิงถล่มทลายหรอก การที่ลงมาเป็นตัวสำรองแล้วยิงได้ต่อเนื่องแบบนี้ ต้องยอมรับว่ามีดวงผสมโรงด้วยนิดหน่อย

เพื่อนร่วมทีมวิ่งเข้ามากระโดดแปะมือฉลองกับเขา

ครัชโชโลยืนดูอยู่ห่างๆ เงียบๆ

เขาไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ผ่านไป 4 นัดในเซเรีย บี เขาลงตัวจริงทุกนัด แต่ยิงได้แค่ 2 ลูก

เซียวหยางลงสำรอง 2 นัด เวลารวมกันแค่ 40-50 นาที แต่ก็กดไปแล้ว 2 ลูกเท่ากัน

ช่องว่างน่ะเขายอมรับได้ แต่ช่องว่างแบบนี้มันรับยากไปหน่อย

แม้เขาจะวัยสามสิบกว่า ส่วนเซียวหยางเพิ่งสิบกว่า ซึ่งต่างก็ไม่ใช่ช่วงพีคทั้งคู่ แต่ปัญหาคือยิ่งเวลาผ่านไป เซียวหยางจะยิ่งเก่งขึ้นเรื่อยๆ ส่วนเขาจะยิ่งโรยราลงเรื่อยๆ นั่นหมายความว่าช่องว่างระหว่างพวกเขาจะยิ่งถ่างกว้างขึ้นในอนาคต จนวันหนึ่งเขาอาจจะมองไม่เห็นแม้แต่ไฟท้ายของเซียวหยาง...

จามเปาโลปรบมือดังสนั่นอยู่ที่ข้างสนาม

สกอร์นัดนี้เป็นเรื่องรอง สิ่งสำคัญที่สุดคือการได้ทดสอบระดับฝีเท้าที่แท้จริงของเซียวหยาง

ในการทดสอบฝีเท้า การฝึกซ้อม และนัดประเดิมสนาม เซียวหยางทำคะแนนได้เกือบเต็ม ถ้าเกมนี้เขายังโชว์ฟอร์มดีต่อเนื่อง เขาจะกลายเป็นไพ่ตายใบสำคัญที่สุดของจามเปาโลอย่างไม่ต้องสงสัย

ไม่ใช่แค่ดาวรุ่งที่รอการปั้น หรือ "อนาคตของเบรสชา" อีกต่อไป แต่เขาคือขุมกำลังหลักที่ใช้งานได้ทันที คือ "ปัจจุบันของเบรสชา"!

ในทางกลับกัน อนาคต... ถ้าเซียวหยางยังรักษาฟอร์มแบบนี้ได้ อนาคตของเขาควรจะอยู่ที่มิลาน ใน "กัลโช่ เซเรีย อา" ไม่ใช่ที่นี่...

โค้ชแตร์นานาสบถพึมพำข้างสนาม แล้วเริ่มขยับเปลี่ยนตัว

จามเปาโลก็ใช้โควตาเปลี่ยนตัวคนที่สองเช่นกัน

ครัชโชโลออก มันโดลินีเข้า

"แตร์นานาไม่ยอมแพ้ ถอดกองกลางออกส่งกองหน้าลงมา เตรียมเปิดเกมรุกเต็มสูบ"

"ส่วนเบรสชาทำตรงข้าม ถอดกองหน้าตัวเป้าอย่างครัชโชโลออก แล้วส่งกองกลางตัวรับอย่างมันโดลินีลงไปอุด"

"มันโดลินีเพิ่งย้ายมาจากกัลลิโปลีเมื่อซัมเมอร์นี้ด้วยค่าตัวกว่า 300,000 ยูโร ถือเป็นดีลที่แพงที่สุดของสโมสรในฤดูกาลนี้ หวังว่าเขาจะโชว์ฟอร์มได้คุ้มค่าตัวนะครับ..."

"เบรสชาต้องระวังให้ดี ประตูของเซียวหยางยอดเยี่ยมมาก แต่เกมยังไม่จบ พวกเขาต้องหยุดเกมรุกของแตร์นานาให้ได้ ไม่งั้นประตูของเซียวจะไร้ความหมาย"

หลังจากเบรสชาขึ้นนำ พวกเขาก็เปลี่ยนแท็กติกทันที หันมาเน้นตั้งรับรอสวนกลับ ส่วนแตร์นานาบุกแหลก ภาพในสนามดูเหมือนฝ่ายหนึ่งพับสนามบุกใส่อีกฝ่าย แต่จนถึงนาทีที่ 89 เกมรุกของแตร์นานาก็ยังเจาะไม่เข้า

หลังจากครัชโชโลถูกเปลี่ยนออก เซียวหยางก็กลายเป็นกองหน้าตัวเป้าคนเดียวของเบรสชา ยืนค้ำอยู่ข้างหน้า

เขาปรับตัวได้ เพราะยังไงซะนั่นก็เป็นสิ่งที่เขาเคยทำ แต่ในแง่ความสามารถ ทักษะสำคัญๆ ของกองหน้าอย่าง สัญชาตญาณ การยืนตำแหน่ง การหาช่อง และการพักบอล ของเขายังด้อยกว่าความสามารถเหนือมนุษย์ด้านอื่นมาก ดังนั้นแทนที่จะปักหลักในเขตโทษรอชาร์จ เขาจึงมักจะถอยลงมาต่ำ ซึ่งจริงๆ แล้วไม่ใช่หน้าที่ของเขา

ตอนนี้ทีมเล่นเกมรับรอสวนกลับ บวกกับความเร็วและความสามารถในการวิ่งระยะไกลที่โดดเด่นของเขา สไตล์นี้จึงเข้าทางเขาที่สุด และเขาก็ได้รับโอกาสอีกครั้งอย่างรวดเร็ว

โคเล็ตติตัดบอลได้อีกแล้ว และวางบอลยาวให้เซียวหยางทันที

เซียวหยางควบตะบึงไปข้างหน้าอีกครั้ง สลัดหนีกองหลังสองคน ก่อนจะซัดไกลเต็มข้อจากหน้ากรอบเขตโทษ

แต่ดูเหมือนวันนี้ผู้รักษาประตูแตร์นานาจะอัปเกรดค่าพลังเซฟลูกยิงไกลมาเต็มแม็กซ์ เขาพุ่งปัดลูกยิงแรงๆ ที่กำลังจะเสียบมุมออกหลังไปได้อีกแล้ว!

จังหวะที่เซียวหยางถอนหายใจด้วยความเสียดาย โคเล็ตติก็วิ่งเข้ามาตบหลังเขา "นั่นแหละ เยี่ยมมาก"

เซียวหยางมองหน้าเขาตาปริบๆ ไม่แน่ใจว่าโดนประชดหรือเปล่า "ไม่เข้าก็ยังเยี่ยมเหรอครับ?"

"แน่นอน" โคเล็ตติยืนยัน "ไม่มีใครการันตีได้หรอกว่าจะยิงเข้าทุกลูก ต่อให้เป็น แวน บาสเท่น ก็เถอะ นายทำได้ดีมากแล้ว กดดันพวกมันต่อไป อย่าการ์ดตก เราใกล้จะชนะแล้ว"

ไม่ต้องสงสัยเลย กัปตันทีมเบรสชายอมรับในฝีเท้าของเซียวหยางอย่างหมดใจแล้ว

ฟอร์มในสนามซ้อมว่าน่าทึ่งแล้ว แต่การแข่งจริงไม่ใช่การซ้อม โดยเฉพาะสำหรับมือใหม่อย่างเซียวหยางที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ เมื่อต้องลงไปยืนในสนามจริงๆ เผชิญกับเสียงกรีดร้อง เสียงโห่ และเสียงตะโกนจากรอบทิศ รวมถึงการปะทะที่หนักหน่วงของคู่แข่ง แค่เล่นได้ครึ่งหนึ่งของฟอร์มปกติก็นับว่าเก่งมากแล้ว

แต่ใครจะไปรู้ว่าไอ้เด็กนี่ดันเป็นสาย "ของจริง" ลงสนามปุ๊บก็ใส่เต็มปั๊บ ดูไม่ตื่นสนามเลยสักนิด...

"ลูกยิงไกลของเซียวทำให้เบรสชาได้เตะมุมอีกครั้ง พวกเขาจะทำประตูเพิ่มจากลูกตั้งเตะได้ไหม?"

เซ็นเตอร์แบ็กสองคนของเบรสชาพยายามจะขึ้นไปโหม่งทำประตู ทำเอาจามเปาโลเกือบหลุดขำในความซื่อบื้อ โชคดีที่โคเล็ตติไหวพริบดี รีบไล่พวกเขากลับไปประจำตำแหน่ง

สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือรักษาสกอร์ กองหลังจะขึ้นมาแจมทำไมให้เสี่ยงโดนสวนกลับ

ลูกเตะมุมถูกกองหลังคู่แข่งโหม่งสกัดออกมา แต่บอลดันลอยมาตกตรงหน้ามันโดลินีพอดีเป๊ะ!

ที่สำคัญกว่านั้นคือ รอบตัวเขาไม่มีใครเลย!

จามเปาโลตื่นเต้นจนเกือบกระโดดตัวลอย

ถ้าลูกนี้เข้า... เท่ากับตัวสำรองที่เขาเปลี่ยนลงไปยิงได้ทั้งสองคนเลยนะ?

ถามคำเดียว ใครจะทำได้แบบนี้อีก?!

แม้แต่แฟนบอลแตร์นานายังอดส่ายหน้าถอนหายใจไม่ได้ แต่ใครจะไปนึกล่ะว่า เจอส้มหล่นลูกเบ้อเริ่มขนาดนี้ มันโดลินีจะเตะบอลขึ้นอัฒจันทร์ไปหน้าตาเฉย!

ตาเขาเบิกกว้าง เหมือนไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองยิงออกไปได้ยังไง

แฟนบอลเบรสชาในสนามแทบจะอดใจไม่ไหวอยากจะโห่ใส่

นี่มัน...

เซียวหยางอายุ 17 ปี มันโดลินีอายุ 27 ปี

ประสบการณ์ในสนามต่างกันอย่างน้อยเจ็ดแปดปี แต่พอโอกาสมาถึง ผลงานกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว

เซียวหยางยิงท่ายากอย่างจักรยานอากาศยังเข้า แต่มันโดลินียิงลูกง่ายๆ จ่อๆ กลับว่าว

ถึงได้บอกไง ชีวิตคนเรามันจะเหมือนกันได้ยังไง ขึ้นอยู่กับว่าอยู่กับใคร...