บทที่ 13 เสิ่นกั๋วหาวเริ่มเคลื่อนไหว

หากในหมู่บ้านปลูกแตงโมเซิงหลงเพิ่มอีกสักพันกว่าไร่ ลำพังแค่รายได้จากแตงโมอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะบรรลุเป้าหมายหนึ่งร้อยล้านหยวนแล้ว

แต่จะมาพูดเรื่องนี้ตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์

หลี่โม่บอกกับชาวบ้านที่ปลูกแตงโมเซิงหลงว่า เขาได้เปิดช่องทางการจัดจำหน่ายแตงโมไว้เรียบร้อยแล้ว

จากนั้น ชาวบ้านต่างก็วุ่นอยู่กับการเก็บเกี่ยวแตงโมเซิงหลงกันต่อ

เพื่อให้งานรวดเร็วยิ่งขึ้น หลี่โม่จึงควักเงินจ้างคนมาช่วยเก็บแตงโม

ค่าจ้างเก็บแตงโมวันละ 300 หยวน พร้อมอาหารสองมื้อ แถมมื้อเที่ยงยังมีเนื้อสัตว์ให้กินด้วย!

พอชาวบ้านได้ยินข้อเสนอดีงามขนาดนี้ ต่างก็พากันแย่งชิงโควตาเพื่อที่จะได้เข้าไปเก็บแตงโม

หาเงินได้วันละ 300 หยวนในหมู่บ้าน แถมข้าวยังฟรี ปกติจะไปหาเรื่องดีๆ แบบนี้ได้จากที่ไหน?

ชาวบ้านหลายคนถึงขั้นทะเลาะตบตีแย่งชิงโควตากันเลยทีเดียว

เมื่อเห็นดังนั้น เพื่อป้องกันไม่ให้ชาวบ้านทะเลาะกันเพราะเรื่องเงิน หลี่โม่จึงทำได้เพียงขอให้ผู้ใหญ่บ้านเฒ่าเป็นคนคัดเลือกรายชื่อสุดท้าย โดยพิจารณาจากฐานะทางบ้านของแต่ละคน

ผู้ใหญ่บ้านรู้ตื้นลึกหนาบางของลูกบ้านดี คนที่แกเลือกมาจึงล้วนเป็นครอบครัวที่ยากจนเป็นพิเศษ

บางครอบครัวถึงขนาดมีลูกที่กำลังเรียนหนังสืออยู่

นี่ก็เดือนกรกฎาคมแล้ว ใกล้จะปิดเทอมฤดูร้อน พอเปิดเทอมใหม่ก็ต้องจ่ายค่าเล่าเรียน

ดังนั้นเจตนาของผู้ใหญ่บ้านคือต้องการให้ชาวบ้านเหล่านี้หาเงินค่าเทอมให้ลูกหลานนั่นเอง

แม้จะมีชาวบ้านบางคนรู้สึกไม่พอใจกับการตัดสินใจของผู้ใหญ่บ้านอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มีใครกล้าก่อเรื่องวุ่นวายอีก

หลี่โม่รู้ดีว่าทั้งหมดนี้มีสาเหตุมาจากความยากจน

เพราะความจนนี่แหละ พอเห็นช่องทางหาเงิน ทุกคนถึงได้อยากไขว่คว้าโอกาสนั้นมาเป็นของตัวเอง

ดูเหมือนว่าต่อไปเขาจะต้องสร้างงานสร้างอาชีพให้ชาวบ้านในหมู่บ้านมากกว่านี้

อย่างน้อยก็ต้องให้ชาวบ้านพอมีเงินเก็บกันบ้าง

ไม่อย่างนั้นถ้าเขาตั้งบริษัทแล้วเปิดให้ชาวบ้านถือหุ้น พวกเขาก็คงไม่มีปัญญาซื้อหุ้นได้มากนัก

ประสิทธิภาพการทำงานของโรงแรมเฟิงหลินหว่านนั้นสูงมาก

ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน กระแสของ 'แตงโมเซิงหลง' ก็กลายเป็นที่ถกเถียงกันอย่างดุเดือดบนโลกออนไลน์

สาเหตุก็เพราะเสิ่นกั๋วหาวได้โพสต์คลิปวิดีโอเหตุการณ์ตอนที่เขาเป็นลมและได้รับการ 'ชุบชีวิต' ด้วยแตงโมเซิงหลงลงบนอินเทอร์เน็ต

ปัจจุบันมีแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นมากมาย และยอดการเข้าชมก็มหาศาล

โดยเฉพาะแพลตฟอร์มโต่วอินที่มีผู้ใช้งานมากถึง 600 ล้านคน!

หลังจากเสิ่นกั๋วหาวโพสต์คลิปบนโต่วอิน เขายังทุ่มเงินโปรโมตคลิปอีกด้วย

ตอนนี้คลิปของเขามียอดไลก์ทะลุแสน และยอดคอมเมนต์กว่าแปดหมื่นข้อความเข้าไปแล้ว

ในช่องคอมเมนต์ ผู้คนมากมายต่างถกเถียงกันว่าแตงโมเซิงหลงช่วยแก้อาการฮีทสโตรกได้จริงหรือ

"ของปลอมชัวร์! คลิปนี้มันโฆษณาขายแตงโมเซิงหลงอะไรนั่นชัดๆ ฉันเชื่อนะว่าแตงโมช่วยดับร้อนได้ระดับหนึ่ง แต่จะบอกว่าคนเป็นลมแดดดื่มน้ำแตงโมแล้วฟื้นเลยเนี่ยนะ? เห็นฉันเป็นควายหรือไง?"

"นั่นสิ ฉันก็ว่าคลิปนี้ปลอม คนในคลิปอาจจะไม่ได้เป็นลมจริงด้วยซ้ำ แค่แกล้งทำเพื่อโฆษณาแตงโมนี่แหละ"

"คลิปสั้นสมัยนี้ชักจะเวอร์วังขึ้นทุกวัน คิดว่าคนดูโง่นักเหรอ?"

คอมเมนต์เหล่านี้มาจากผู้คนหลากหลายพื้นที่ทั่วประเทศ

แน่นอนว่าย่อมมีคนที่ตาถึงและสังเกตเห็นความผิดปกติ

"เดี๋ยวนะ คนที่เป็นลมในคลิปหน้าตาคุ้นๆ แฮะ!"

"คุณพระ! นี่มันเสิ่นกั๋วหาว นักธุรกิจชื่อดังแห่งมณฑลซีไม่ใช่เหรอ?"

พอมีคนจำเสิ่นกั๋วหาวในคลิปได้ หลายคนก็เริ่มรู้สึกแปลกใจ

เสิ่นกั๋วหาวเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงของมณฑลซี มีสินทรัพย์นับหมื่นล้าน

ทำไมเขาต้องมาถ่ายคลิปสั้นแบบนี้ด้วย?

เพื่อเงินเหรอ?

ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมาก็ถูกปัดตกไปทันที

ระดับเสิ่นกั๋วหาวที่มีเงินหมื่นล้านเนี่ยนะจะขาดเงิน?

เป็นไปไม่ได้!

หรือว่าคลิปนี้จะเป็นเรื่องจริง?

ชาวเน็ตช่างสังเกตบางคนเริ่มจับผิดประเด็นได้อีกครั้ง

"ดูจากสถานการณ์ในคลิป อาการของเสิ่นกั๋วหาวหลังจากเป็นลมไม่ใช่การแสดงแน่ๆ นี่คืออาการของคนเป็นลมแดดจริงๆ! อย่ามาเถียงผม เพราะผมเป็นหมอ ผมดูออก"

พอคอมเมนต์นี้โผล่มา คนที่เคยหาว่าเป็นคลิปปลอมก็เงียบกริบทันที

ขนาดหมอยังยืนยันว่าไม่ได้แกล้งทำ งั้นก็คงเป็นเรื่องจริงแล้วล่ะ

แต่ปัญหาก็ตามมาอีก

คนเป็นลมแดดดื่มน้ำแตงโมแล้วหายได้จริงดิ?

ชาวเน็ตเริ่มถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนอีกรอบ

ยิ่งเถียงกัน คลิปก็ยิ่งดัง จนยอดไลก์ทะลุล้านและคอมเมนต์ก็พุ่งแตะหลักล้านอย่างรวดเร็ว

"ช่างเถอะ ต่อให้คลิปจะจริงหรือปลอม แต่เนื้อแตงโมสีสวยมากจริงๆ!"

"ใช่! ฉันกินแตงโมมาหลายสิบปี เพิ่งเคยเห็นเนื้อแตงโมสีสวยขนาดนี้เป็นครั้งแรก"

"พูดตามตรงนะ ตัดเรื่องโฆษณาออกไป ฉันอยากลองชิมแตงโมเซิงหลงนี่จริงๆ"

ในขณะเดียวกัน ด้วยความช่วยเหลือของโรงแรมเฟิงหลินหว่าน แบรนด์แตงโมเซิงหลงก็จดทะเบียนสำเร็จ

เพื่อสร้างชื่อให้แตงโมเซิงหลง เสิ่นกั๋วหาวถึงกับงัดเส้นสายของตัวเองออกมาใช้

เขาเชิญเพื่อนฝูงจากทั่วประเทศมาที่เมืองซีชวน มณฑลซี และจัดเลี้ยงต้อนรับที่โรงแรมระดับห้าดาวเฟิงหลินหว่าน

เขาให้เพื่อนๆ ได้ลิ้มลองรสชาติของแตงโมเซิงหลงด้วยตัวเอง

ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนต่างทึ่งในรสชาติและกลิ่นหอมของแตงโมเซิงหลง

ต้องเข้าใจก่อนว่าคนพวกนี้เป็นถึงเถแก่และนักธุรกิจใหญ่โต

ปกติกินแตงโมอะไรกันมาบ้างแล้ว?

พวกเขากินแตงโมนำเข้าจินละสี่ห้าสิบหยวนจนเบื่อแล้ว

แต่ตอนนี้ พวกเขากลับตกหลุมรักแตงโมตรงหน้านี้เข้าเต็มเปา!

"เหล่าเสิ่น แตงโมนี่อร่อยกว่าไอ้พวกแตงโมนอกจินละสี่ห้าสิบหยวนเป็นร้อยเท่าเลยนะเนี่ย!"

"แน่นอนอยู่แล้ว"

"แตงโมนี่ราคาคงไม่เบาล่ะสิ?"

"ไม่ถูกแน่นอน แต่ก็ยังถูกกว่าแตงโมนอกพวกนั้นเยอะ"

"เหล่าเสิ่น เรารู้น่าว่าที่นายเรียกพวกเรามาชิมก็เพราะเรื่องนี้ ชิมแล้วพวกเราก็ยอมให้ฟันกำไรแต่โดยดี เอาน่าเหล่าเสิ่น อย่ามาเล่นลิ้น บอกราคามาเลย จะซื้อได้ยังไง?"

"เหล่าเสิ่น ทำตัวให้มันแมนๆ หน่อย อย่าลีลา"

เสิ่นกั๋วหาวมองแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของเหล่าเศรษฐี แล้วกระแอมไอสองสามที "ก็ได้ ในเมื่อถามกันมาขนาดนี้ ฉันก็จะไม่ลีลาละนะ"

ทุกคนรีบเงี่ยหูฟังทันที

"ปีนี้เป็นปีแรกที่วางขายแตงโมเซิงหลง ราคาเลยพอลดหย่อนกันได้ ฉันขายให้พวกนายจินละ 25 หยวน ถือว่าปีนี้เป็นการเปิดตลาด ส่วนพอเอาไปแล้ว พวกนายจะไปขายต่อจินละ 50 หรือ 80 หยวน ก็ไม่เกี่ยวกับฉันแล้ว อยู่ที่ฝีมือของพวกนายเอง"

ในบรรดาเถแก่พวกนี้ มีไม่น้อยที่เป็นเจ้าของคลับหรูและบาร์ระดับไฮเอนด์

รับซื้อแตงโมคุณภาพระดับนี้ไปในราคาจินละ 25 หยวน แล้วไปขายต่อในสถานที่หรูหราเหล่านั้นสัก 50 หยวน ก็ถือว่าเป็นราคาที่ยุติธรรม

แถมไม่ต้องห่วงเรื่องยอดขาย

คนรวยพวกนั้นยอมจ่ายไม่อั้นเพื่อของอร่อยอยู่แล้ว

รับประกันเลยว่าพวกเขาไม่เคยกินแตงโมที่รสสัมผัสและกลิ่นหอมขนาดนี้มาก่อนแน่นอน

"อีกอย่างที่ฉันอยากบอกคือ ผลผลิตแตงโมเซิงหลงปีนี้มีไม่เยอะ มีแค่ 800 ไร่เท่านั้น ใครมาก่อนได้ก่อน"

สิ้นเสียงประกาศ ทุกคนก็แย่งกันจองทันที

"เหล่าเสิ่น เห็นแก่ความสัมพันธ์ของพวกเรา แบ่งให้ฉันสักร้อยไร่สิ!"

"เหล่าเสิ่น ฉันขอไม่เยอะ ราคา 25 หยวนตามที่นายบอก ขอสักห้าสิบไร่ จัดให้หน่อยได้ไหม?"