ตอนที่ 131 รุคาวะ คาเอเดะ ก็ยังมาสาย

ตอนที่ 131 รุคาวะ คาเอเดะ ก็ยังมาสาย

ถ้าไม่ใช่เพราะ รุคาวะ คาเอเดะ ที่แกร่งขึ้นในรอบชิงชนะเลิศ โรงเรียน ม.ต้น วาโค ก็อาจจะคว้าแชมป์ไปแล้ว

พอคิดได้แบบนี้ มิตสึอิ ก็อดนึกถึงการแข่งรอบชิงชนะเลิศระดับจังหวัดเมื่อสองวันก่อนที่เขาไปดูตามคำชวนของ ซากุรางิ และ รุคาวะ คาเอเดะ ไม่ได้

นั่นเป็นรอบชิงชนะเลิศที่ตื่นเต้นเร้าใจแน่นอน โดยเอซของทั้งสองทีมผลัดกันรุกรับ สร้างมหกรรมทำแต้มให้ผู้ชมในสนามได้ดูกันเต็มตา

ในช่วงแรก รุคาวะ คาเอเดะ ก็เหมือนกับในเนื้อเรื่องต้นฉบับ คือยังมาไม่ถึงตอนที่การแข่งเริ่มขึ้น

โค้ชของ ม.ต้น โทมิงาโอกะ ไม่มีทางเลือกอื่น จึงต้องให้ มิซึซาวะ อิจิโร่ ซึ่งตอนนั้นยังเป็นนักเรียนปีสอง แบกรับหน้าที่เป็นแกนหลักในเกมรุกของทีม

ตอนแรก มิซึซาวะ อิจิโร่ อาศัยทักษะการทะลวงกับลูกยิงระยะกลางที่ใช้ได้ ต่อกรกับ ม.ต้น วาโค ได้อย่างสูสี

น่าเสียดายที่ช่วงเวลาดีๆ อยู่ได้ไม่นาน หลังจากที่ ซากุรางิ เริ่มลงมาประกบด้วยตัวเอง เกมรุกของ มิซึซาวะ อิจิโร่ ก็สะดุดลง

ในเมื่อตอนนั้นเขาเป็นเพียงนักเรียน ม.ต้น ปีสอง ทักษะเกมรุกจึงยังดิบอยู่มาก ยังไม่ถึงระดับที่จะยืนหยัดด้วยตัวเองได้

แม้ว่า ซากุรางิ กับ โอดะ ทัตสึมาสะ จะไม่ได้เล่นประสานงานกัน แต่เกมรุกของพวกเขาในเขตทำแต้มใต้แป้นนั้นหยุดไม่อยู่จริงๆ โดยอาศัยสมรรถภาพร่างกายที่น่าเกรงขาม

ฝั่งหนึ่งเกมรุกฝืดเคือง ส่วนอีกฝั่งลื่นไหล ผลลัพธ์จึงคาดเดาได้ไม่ยาก

เพียงแค่ครึ่งเกม ม.ต้น โทมิงาโอกะ ก็ตามหลัง ม.ต้น วาโค อยู่ถึง 24 แต้มแล้ว

มาถึงจุดนี้ ผู้เล่นของ ม.ต้น โทมิงาโอกะ ถอดใจกันอย่างเห็นได้ชัด และสถานการณ์ก็ล่อแหลม มีโอกาสที่ทีมจะพังครืนได้ทุกเมื่อ

ทว่า ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเกมตัดสินไปแล้วและ ม.ต้น โทมิงาโอกะ ไม่เหลือโอกาส รุคาวะ คาเอเดะ ก็มาถึงในที่สุด

เขาหอบหายใจเล็กน้อย มีเหงื่อผุดขึ้นที่หน้าผาก เห็นได้ชัดว่ารีบเร่งมาสุดๆ

หลังจาก รุคาวะ คาเอเดะ มาถึง ผู้เล่น ม.ต้น โทมิงาโอกะ ดูเหมือนจะหาเสาหลักของตัวเองเจอ ความรู้สึกที่แผ่ออกมานั้นต่างไปจากก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

ความมั่นใจแผ่ซ่านออกมาจากตัวพวกเขา ทั้งภายในและภายนอก แม้ว่าทีมจะตามหลังอยู่ 24 แต้ม แต่พวกเขาก็ยังมั่นใจกันมาก

“คนวงนอกบอกว่า ม.ต้น โทมิงาโอกะ เป็นทีมของ รุคาวะ คาเอเดะ คนเดียว ดูท่าจะไม่ได้พูดลอยๆ สินะ!”

มิตสึอิ รู้ดีว่าสถานการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ รุคาวะ คาเอเดะ คอยกอบกู้ทีมจากสถานการณ์เลวร้ายอยู่บ่อยครั้งเท่านั้น

และก็เป็นไปตามคาด หลังจากเริ่มครึ่งหลัง รุคาวะ คาเอเดะ ก็พาทีมไล่ตามมาอย่างบ้าคลั่ง

รุคาวะ คาเอเดะ ฉวยโอกาสจากความจริงที่ว่า ซากุรางิ และ โอดะ ทัตสึมาสะ ไม่ประสานงานกันโดยสิ้นเชิง โดยปล่อยให้คนใดคนหนึ่งว่าง แล้วเข้าไปดับเบิลทีมตอนที่อีกคนเลี้ยงบอลลุยเดี่ยว

ผลก็คือ เกมรุกของ ม.ต้น วาโค ที่ถ่ายบอลออกไปไม่ทัน ก็ช็อตไปดื้อๆ ทันที

รุคาวะ คาเอเดะ ยังฉวยโอกาสนี้ทำฟาสต์เบรกโต้กลับจากการป้องกันได้หลายครั้ง ช่วยให้ทีมตีตื้นขึ้นมาได้ 10 แต้มรวด

น่าเสียดายที่เวลาดีๆ อยู่ได้ไม่นาน เมื่อ ม.ต้น วาโค เริ่มใช้แผนเดียวกันกับเขา โดยให้ ซากุรางิ และ โอดะ ทัตสึมาสะ เข้าไปดับเบิลทีม รุคาวะ คาเอเดะ ประสิทธิภาพการทำแต้มของโทมิงาโอกะก็เริ่มลดลงเช่นกัน

สมรรถภาพร่างกายของ ซากุรางิ ไม่ได้ด้อยไปกว่า รุคาวะ คาเอเดะ และร่างกายของ โอดะ ทัตสึมาสะ ก็ถือว่าใช้ได้ การต้องเผชิญหน้ากับการดับเบิลทีมจากพวกเขาสองคน รุคาวะ คาเอเดะ ซึ่งตอนนั้นเป็นเพียงนักเรียน ม.ต้น ปีสาม ก็ยังรับมือไม่ไหวอยู่บ้าง

สถานการณ์นี้ดำเนินไปราวห้านาที จนกระทั่งโค้ชทั้งสองฝั่งขอเวลานอกและออกคำสั่งบังคับให้ผู้เล่นจ่ายบอลให้ทันเวลาเมื่อถูกดับเบิลทีม หลังจากนั้นเกมรุกของทั้งสองทีมถึงกลับมาคึกคักอีกครั้ง

แม้ว่า ม.ต้น โทมิงาโอกะ จะพึ่งพา รุคาวะ คาเอเดะ ให้แบกทีมมาจนถึงรอบชิงชนะเลิศตลอด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าในทีมจะไม่มีใครเก่งเลยนอกจาก รุคาวะ คาเอเดะ

อย่างน้อย มิซึซาวะ อิจิโร่ ที่ก้าวขึ้นมาในช่วงต้นเกมก็มีฝีมือใช้ได้ทีเดียว แม้ความสามารถจะยังไม่ถึงระดับที่ยืนหยัดด้วยตัวเองได้อย่างในปีเนื้อเรื่องหลักก็ตาม

ทว่า เมื่อ รุคาวะ คาเอเดะ ถูกดับเบิลทีม เขาก็ช่วยแบ่งเบาภาระการครองบอลไปได้บ้าง

ความจริงแล้ว ถ้าเป็น รุคาวะ คาเอเดะ คนเดิม ต่อให้โค้ชบังคับให้จ่ายบอล เขาก็อาจจะไม่ทำตามก็ได้

ไม่ใช่ว่าเขาจ่ายบอลไม่เป็น แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือ รุคาวะ คาเอเดะ จะดื้อรั้นเอามากๆ

เหมือนตอนที่เจอ ซาวาคิตะ เขาดึงดันจะฝ่าการป้องกันของ ซาวาคิตะ ด้วยตัวคนเดียว ยอมจ่ายบอลก็ต่อเมื่อพ่ายแพ้อย่างราบคาบแล้วเท่านั้น

ในเวลานี้ การที่ ซากุรางิ และ โอดะ ทัตสึมาสะ ประกบ รุคาวะ คาเอเดะ แบบตัวต่อตัวนั้นเอาไม่อยู่แน่ๆ แต่การที่พวกเขาใช้ความคล่องตัวเข้าดับเบิลทีม รุคาวะ คาเอเดะ ก็สร้างปัญหาให้เขาได้มากจริงๆ

และนี่ก็ทำให้นิสัยดื้อรั้นของเขากำเริบอีกครั้ง เขาตั้งใจจะฝ่าแผนดับเบิลทีมของคู่แข่งด้วยตัวคนเดียว

โชคดีที่ด้วยคำสั่งของโค้ช และการที่เขาเคยฝึกซ้อมกับ มิตสึอิ ที่โชโฮคุ มิตสึอิ คอยชี้แนะเขาแบบเนียนๆ เสมอ ทำให้เขาเข้าใจความสำคัญของทีมเวิร์ก

แม้กระบวนการนี้จะขาดช่วงไปตอนที่ มิตสึอิ ไปอเมริกา แต่ รุคาวะ คาเอเดะ ก็ยังจำคำพูดของ มิตสึอิ ไว้ในใจด้วยความเคารพ

นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขายอมจ่ายบอลเมื่อถูกดับเบิลทีม

ด้วยความช่วยเหลือของ มิซึซาวะ อิจิโร่ เกมรุกของ ม.ต้น โทมิงาโอกะ ก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

ทางฝั่ง ม.ต้น วาโค ภายใต้คำสั่งเด็ดขาดของโค้ชและความหมกมุ่นที่ไม่อยากแพ้ ม.ต้น โทมิงาโอกะ ที่มี รุคาวะ คาเอเดะ นำทัพ ซากุรางิ และ โอดะ ทัตสึมาสะ ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเริ่มจ่ายบอลให้กัน

ดังนั้น หลังจาก ซากุรางิ และ โอดะ ทัตสึมาสะ เริ่มจ่ายบอลให้กัน เกมรุกของ ม.ต้น วาโค ก็คึกคักขึ้นมาเช่นกัน

เมื่อเกมรุกของทั้งสองทีมฟื้นตัว พวกเขาก็เข้าสู่โหมดแลกหมัด ผลัดกันทำแต้มไปมา

ม.ต้น วาโค ย่อมพอใจกับการแลกเกมรุกแบบนี้ เพราะพวกเขายังคงนำอยู่มากกว่าสิบแต้ม

แต่ ม.ต้น โทมิงาโอกะ ไม่ยอมแน่ หากการดวลทำแต้มยังดำเนินต่อไปแบบนี้ พวกเขาก็คงหมดโอกาสจริงๆ

ดังนั้น รุคาวะ คาเอเดะ จึงเลิกดับเบิลทีม แล้วเปลี่ยนมาใช้ความคล่องตัว วิ่งไล่ซ้อนแผนเกมรับ  อย่างบ้าเลือดกว่าเดิม

การดับเบิลทีมกับการซ้อนเกมรับฟังดูคล้ายกัน แต่ในความเป็นจริงก็ยังมีความแตกต่างกันอยู่บ้าง

เดิมที รุคาวะ คาเอเดะ จะเข้าไปดับเบิลทีมทันทีที่ ซากุรางิ หรือ โอดะ ทัตสึมาสะ เลี้ยงบอลลุยเดี่ยว

และถึงแม้ทักษะการจ่ายบอลของพวกเขาจะธรรมดา แต่หากมีเวลามากพอ พวกเขาก็ยังฉวยโอกาสจ่ายบอลให้เพื่อนร่วมทีมที่ว่างอยู่ได้

แต่การดับเบิลทีมของ รุคาวะ คาเอเดะ ในตอนนี้ต่างออกไป เขาไม่วิ่งเข้าไปดับเบิลทีมตอนที่พวกเขาเลี้ยงบอลลุยเดี่ยวอีกแล้ว แต่จะอาศัยความเร็วพุ่งเข้าไปช่วยซ้อนเกมรับตอนที่ทั้งสองคนง้างมือเตรียมจะยิงต่างหาก

ในจังหวะแบบนั้น ด้วยทักษะการจ่ายบอลของ ซากุรางิ หรือ โอดะ ทัตสึมาสะ พวกเขาไม่มีทางจ่ายบอลออกไปได้ทันในเวลาสั้นๆ แน่นอน

โชคดีที่เพราะ รุคาวะ คาเอเดะ ไม่ได้ลงเล่นในครึ่งแรก พละกำลังของเขาในตอนนี้จึงยังเหลือเฟือ พอให้เขาผลาญเล่นได้อย่างเต็มที่

การแข่งดำเนินต่อไป ในเกมรุกของ ม.ต้น วาโค ซากุรางิ ร้องขอบอลในเขตทำแต้ม

หลังจากรับลูกบาสฯ ซากุรางิ ก็เริ่มเกมรุกสไตล์รถไถดินของเขาทันที

นี่ได้กลายเป็นวิธีทำแต้มที่เขาถนัดที่สุดไปแล้ว