ยอดอาจารย์มหาเมตตา บทที่ 901 สนามรบยุคเซียนโบราณ

"ผู้อาวุโส ท่านหมายความว่าอย่างไร?"

เย่ชิวสามารถบอกได้ว่าดูเหมือนจะมีความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของต้นตั๊กแตนเก่า เป็นไปได้หรือไม่ว่าการคาดเดาครั้งก่อนถูกต้อง?

ต้นตั๊กแตนเก่ายิ้มอย่างมั่นใจและพูดว่า "เจ้าคงกลัวว่า'เทียน'จะโจมตีจากนอกโลก ? วางใจได้!" ณ จุดนี้ ต้นตั๊กแตนเก่าเผยให้เห็นสีหน้าที่น่าภาคภูมิใจอย่างไม่มีใครเทียบได้ จากนั้น มันก็พูดว่า "เจ้ายังไม่มีประสบการณ์ เป็นเรื่องปกติที่เจ้าจะไม่ทราบเหตุผล"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เย่ชิวก็เกือบจะแน่ใจแล้ว เขาไม่ได้ขัดจังหวะและฟังต้นตั๊กแตนเก่าพูดต่อ

มันพูดต่อ "เฮ้อ… ข้าละอายใจที่จะพูดเช่นนั้น โลกที่เราอยู่ตอนนี้คือแผนที่ของเขตแดนเซียนในตอนนั้น เพราะการต่อสู้ในตอนนั้น เขตแดนเซียนอันกว้างใหญ่ถูกทำลายลง

!!

"หลังจากสูญเสียร่างใหญ่ของยุคเซียนโบราณไปมากมาย เขตแดนเซียนดั้งเดิมได้ล่องลอยไปพร้อมกับความว่างเปล่าและกระจัดกระจายไปในส่วนลึกของความว่างเปล่า ซึ่งเรียกว่าเขตแดนที่ไม่มีคนอาศัยอยู่"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ต้นตั๊กแตนเก่าก็ดูมืดมนและผิดหวัง

ปรากฎว่าหลังจากที่เขตแดนเซียนแตกสลาย ชิ้นส่วนหนึ่งก็ถูกแยกออกจากแผนที่เขตแดนเซียนดั้งเดิม หลังจากการทำลายล้างไม่กี่ครั้ง มันก็กลายเป็นเก้าสวรรค์สิบแผ่นดินในปัจจุบัน

ในการต่อสู้ครั้งนั้น ผู้คนในเก้าสวรรค์สิบแผ่นดินต่างจมดิ่งลงสู่ความทุกข์ยากและความทุกข์ทรมาน สิ่งมีชีวิตจำนวนนับไม่ถ้วนตาย ทำให้โลกคร่ำครวญและสงสารสิ่งมีชีวิตทั้งหมด

ในท้ายที่สุด เมื่อโลกเป็นกำแพง มันจึงก่อให้เกิดกฏและนามธรรม กฎและนามธรรมนี้แยกเก้าสวรรค์สิบแผ่นดินออกจากเขตแดนภายนอกโดยสิ้นเชิง

กฎนี้เกิดมาเพื่อปกป้องเมล็ดเพลิงวิญญาณ ขีดจำกัดสูงสุดที่มันสามารถต้านทานได้คือเหนือขอบเขตปลิดเต๋า เมื่อมีผู้ใดก้าวข้ามขอบเขตนี้ไปแล้ว พวกเขาจะถูกแยกออกจากโลก ผู้ที่มาจากเขตแดนภายนอกซึ่งมีการบ่มเพาะเกินขอบเขตปลิดเต๋าไม่สามารถเข้ามาในโลกนี้ได้

นี่คือที่มาของกฎและนามธรรม

เย่ชิวอาจจะรู้เรื่องนี้เพียงเล็กน้อยเพราะเขาเคยได้ยินเมิ่งเทียนเจิ้งพูดไว้ครั้งหนึ่ง นอกจากนี้ เขายังเข้าใจด้วยว่าเหตุใดจอมมารไป่อวินเฟยไม่เลือกที่จะเข้าสู่เก้าสวรรค์สิบแผ่นดินในตอนนั้น ไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายไม่ต้องการ แต่เป็นเพราะอีกฝ่ายไม่สามารถเข้ามาได้

ช่องว่างธรรมชาติที่มีอยู่ในโลกนี้เป็นกำแพงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการต่อต้านการรุกรานประหลาดของอสูรจากต่างถิ่นและเมล็ดมาร

ไม่เพียงเท่านั้น เย่ชิวยังสามารถเรียนรู้สิ่งหนึ่งจากเบาะแสที่อธิบายโดยต้นตั๊กแตนเก่า นั่นคือ โลกในเขตแดนภายนอกนั้นกว้างใหญ่และไร้ขอบเขต มันเป็นโลกพิภพไร้ขอบเขตที่เหมาะสมอย่างยิ่ง นั่นคือโลกเล็กๆ นับไม่ถ้วนที่ถูกแยกออกจากกันหลังจากเขตแดนเซียนแตกสลาย

ในโลกเล็กๆ เหล่านี้ บางโลกก็ทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้ ในขณะที่บางโลกก็อ่อนแออย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เนื่องจากการล่มสลายของเขตแดนเซียน กฎดั้งเดิมและนามธรรมของกฏจึงมีข้อบกพร่อง ดังนั้นโอกาสในการเป็นจักรพรรดิเซียนจึงลดลง

ผลกระทบทางอ้อมคือสงครามมากมายเกิดขึ้นในโลกเล็กๆ ในแผนที่ต่างๆ เพื่อที่จะต่อสู้เพื่อโอกาสเล็กๆ น้อยๆ การต่อสู้อันขมขื่นจึงได้เริ่มต้นขึ้น

สนามรบยุคเซียนโบราณถูกสร้างขึ้นเพื่อต่อสู้เพื่อสิ่งที่เรียกว่าความลับแห่งสวรรค์

เมื่อการบ่มเพาะของบุคคลไปถึงขอบเขตไร้ลักษณ์ พวกเขาจะสามารถเลือกที่จะเข้าสู่สนามฝึกยุคเซียนโบราณและเริ่มการแข่งขันที่ดุเดือดกับเผ่าพันธุ์ต่างถิ่น ย้อนกลับไปในตอนนั้น คนที่เย่ชิวพบในเทือกเขามังกรแดงนั้นเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงของยุคเซียนโบราณ

เขา ผู้ซึ่งเติบโตมาในสนามรบ ได้เริ่มแสดงพรสวรรค์ตั้งแต่อายุยังน้อย

ในตอนนั้น เย่ชิวก็เข้าใจสนามรบยุคเซียนโบราณนี้เช่นกัน แต่เขาไม่เคยริเริ่มที่จะเข้าร่วมในสนามรบ

ต่างจากอีกฝ่าย อย่างเช่นหมิงเยว่ เย่ฉิงซวน และคนอื่นๆ ครั้งหนึ่งเคยได้รับผลลัพธ์ที่ดีในสนามรบยุคเซียนโบราณและถือว่าเป็นตัวตนที่มีชื่อเสียง

นอกจากนี้ ยังมีโอกาสมากมายและสมบัติหายากนับไม่ถ้วนในสนามรบยุคเซียนโบราณ ถ้าเขาอยากได้รับสมบัติเหล่านี้ เขาต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งของตนเอง

เมื่อเจ้าเข้าร่วมสนามรบ เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตแปลกหน้า วิธีการและกฎของพวกเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลังจากการวิวัฒนาการนับหมื่นปี

เย่ชิวเคยเห็นสนามรบที่คล้ายกันมาก่อน เช่นสุสานจักรพรรดิที่เขาและเหลียนเฟิงพบกันครั้งแรก

มันเป็นพื้นที่อิสระโดยสมบูรณ์และดึงยอดฝีมือจากเขตแดนที่ยอดเยี่ยมเพียงไม่กี่เขตแดนเข้ามาแข่งขันบนเวทีเดียวกัน

ภายในมีการแบ่งแยกในระดับรุนแรง ทุกเขตแดนมีการจำกัดระดับ

ดังนั้น จะไม่มีฉากใหญ่ใดๆ ของราชันเซียนที่สังหารทหารแบบส่งเดช นี่กลายเป็นลานฝึกซ้อมสำหรับอัจฉริยะเพราะความสามารถของพวกเขาและความแข็งแกร่งของพวกเขาแข็งแกร่งมาก มันง่ายมากสำหรับพวกเขาที่จะสังหารคนหลายพันคน

หลังจากเข้าใจสิ่งนี้แล้ว เย่ชิวก็ครุ่นคิด

ในตอนแรก เขาคิดว่าเส้นทางสู่ความเป็นอมตะจะเป็นจุดสิ้นสุดเมื่อเขาไปถึงเก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน แต่เขาไม่คาดคิดว่านี่จะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

มีโลกที่ทรงพลังมากมายในเขตแดนภายนอกอันกว้างใหญ่

เก้าสวรรค์สิบแผ่นดินสามารถสลักเส้นทางนองเลือดในโลกมากมายขนาดนี้ได้อย่างไรในเมื่อการแข่งขันรุนแรงมากในตอนนี้?

จากข้อมูลของต้นตั๊กแตนเก่าระบุ เมื่อความแข็งแกร่งของบุคคลหนึ่งได้เกินขีดจำกัดของโลกนี้แล้ว ซึ่งก็คือการไปถึงขอบเขตราชันเซียน พวกเขาจะถูกโลกขับไล่และไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องออกจากโลกนี้และมุ่งหน้าไปสนามรบที่กว้างขึ้น

สนามฝึกซ้อมยุคเซียนโบราณที่มีอยู่ในเก้าสวรรค์สิบแผ่นดินเป็นเพียงการต่อสู้เล็กๆ เท่านั้น

สนามรบอันโหดร้ายที่แท้จริงอยู่ในความว่างเปล่าไร้ขอบเขต นั่นคือสนามรบสุดท้าย

มีสองเงื่อนไขในการเข้า เงื่อนไขแรกคือการแกะสลักเส้นทางนองเลือดจากสนามฝึกยุคเซียนโบราณและรับอักขระเต๋าเซียน มีเพียงการได้รับอักขระเต๋าเซียนเท่านั้นที่จะสามารถเข้าสู่สนามรบที่โหดร้ายยิ่งกว่านี้ได้ เรียกได้ว่าเป็นทางผ่านก็ว่าได้

อีกเงื่อนไขหนึ่งคือ เมื่อมีผู้บ่มเพาะที่นั่นและไปถึงขอบเขตราชันเซียน พวกเขาสามารถริเริ่มที่จะทำลายความว่างเปล่าและมุ่งหน้าไปยังเขตแดนด้านนอก

สองเส้นทางนี้ถูกวางไว้ตรงหน้าสิ่งมีชีวิตทั้งหมด แต่คนส่วนใหญ่จะเลือกเส้นทางที่สองเพราะเงื่อนไขของเส้นทางแรกโหดร้ายเกินไป

นั่นเป็นเส้นทางที่เลือกไว้สำหรับอัจฉริยะอย่างแท้จริง ผ่านการต่อสู้อย่างต่อเนื่องและการขัดเกลาเลือด มันทำให้เจตจำนงและความอุตสาหะของบุคคลจนถึงขีดจำกัด

อาจกล่าวได้ว่ามีสัตว์อสูรที่กระหายเลือดซ่อนอยู่ในใจของทุกคนที่เดินในเส้นทางแรกนี้

พวกเขาอันตรายและทรงพลังอย่างมาก

เมื่อพวกเขาเข้าไปในสนามรบยุคเซียนโบราณที่แท้จริง ก็จะมีเครื่องจักรสังหารที่โหดเหี้ยม

เย่ชิวเงียบลงหลังจากได้ยินความลับเหล่านี้ พวกเขาเป็นคนบ้าแบบไหนกัน? พวกเขาต้องมีจิตใจที่ทรงพลังขนาดไหนถึงจะทนต่อแรงกดดันและการทดสอบเช่นนี้ได้?

"ฟิ้ว"

เย่ชิวสูดหายใจเข้าลึกๆ และจมอยู่ในห้วงความคิด เขาได้รับคำตอบที่เขาอยากรู้จากต้นตั๊กแตนเก่า

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เนื่องจากช่องว่างธรรมชาติ เทียนจึงไม่สามารถเข้าสู่สวรรค์ทั้งเก้าได้ ดังนั้นวิกฤตในปัจจุบันจึงได้รับการแก้ไขชั่วคราว อย่างไรก็ตาม ไม่ได้หมายความว่าไม่มีอันตรายเพราะเหนือขอบเขตปลิดเต๋า สามารถเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ได้ด้วยวิธีการพิเศษบางอย่าง

ดังนั้น ภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นคือยอดฝีมือเหนือขอบเขตปลิดเต๋า ไม่ใช่สวรรค์ประหลาด

นอกเหนือจากนี้ ความลึกซึ้งของสนามรบยุคเซียนโบราณยังดึงดูดความสนใจของเย่ชิวอีกด้วย

ในคำกล่าวของต้นตั๊กแตนเก่า เย่ชิวได้เรียนรู้ว่าหมิงเยว่ได้เข้าสู่สนามรบยุคเซียนโบราณแล้วและได้รับเต๋าเซียนตราประทับ

หลังจากรวบรวมตราประทับได้เพียงพอแล้ว ก็สามารถควบแน่นกลายเป็นอักขระเต๋าเซียนที่สมบูรณ์ได้ ในเวลานั้น นางจะสามารถก้าวผ่านความว่างเปล่าและมุ่งหน้าไปเขตแดนด้านนอกได้

"อืม… สนามรบยุคเซียนโบราณงั้นหรือ? นี่ดูเหมือนจะเป็นเส้นทางที่ดีก็ได้"

--------------------------------

ลืมไปว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ ขออภัยด้วยนะครับ