บทที่ 25 สัญชาตญาณ

บทที่ 25 สัญชาตญาณ

ราตรีมาเยือน เขตเมืองที่อยู่ไกลลิบกลายร่างเป็นนครที่ไม่เคยหลับใหล ส่องสว่างเจิดจ้าราวกับเป็นตัวแทนแห่งแสงสว่างอีกครั้ง

แม้จะเป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว แต่ยวดยานบนท้องถนนยังคงหลั่งไหลไม่ขาดสาย

รถลาดตระเวนสีดำคันยาวแล่นฉิวไปตามถนน

ภายในรถ

หลินชิงนั่งอยู่ที่เบาะแถวหลังสุด ข้างๆ เขาคือเถิงเฟยอวี่ ตรงข้ามเป็นสองสาว หานอิงและจ้าวเจียอี้ ส่วนหร่วนปิงนั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ

"เนื่องจากวันนี้เป็นวันลาดตระเวนวันแรกของกลุ่มเจ็ด ทีมลาดตระเวนจึงส่งหน่วยที่สองมาช่วยเราในการตรวจค้น"

หลินชิงกวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วกล่าวว่า "ผมจะทวนภารกิจคืนนี้อีกครั้ง"

"พื้นที่ที่จะทำการตรวจค้นคือบริเวณที่พักของเถิงเฟยอวี่ ในเมืองซินเทียนเซ็นจูรี่ บนถนนฉางสุ่ย จากการไหลเวียนของผู้คน ค่ายมวยเรดโอ๊คและโรงแรมชิงไท่ที่อยู่ใกล้เคียงเป็นจุดที่มีคนพลุกพล่านที่สุด และสองแห่งนี้ก็คือเป้าหมายหลักในการตรวจค้นคืนนี้"

"นอกจากกลุ่มเจ็ดของเราและหน่วยที่สองแล้ว ยังมีเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนชั่วคราวอีกยี่สิบนายมารวมพลเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยในพื้นที่ เราจะเริ่มค้นที่โรงแรมชิงไท่ก่อน แล้วค่อยไปที่ค่ายมวยเรดโอ๊ค"

"ระดับการตรวจค้นคือ 'ระดับหนึ่ง' ห้ามละเมิดความเป็นส่วนตัวตลอดการปฏิบัติงาน เว้นแต่จะพบบุคคลต้องสงสัย"

...

ไม่นานนัก รถลาดตระเวนสีดำสองคันก็จอดเทียบท่าที่หน้าโรงแรมชิงไท่

เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนจากหน่วยที่สองและกลุ่มเจ็ดได้พบกันก่อนออกเดินทางแล้ว จึงไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง เริ่มปฏิบัติการตรวจค้นในคืนนี้ทันที

แม้โรงแรมชิงไท่จะไม่ใช่โรงแรมหรูหราที่สุดในเมืองหลินอัน แต่ก็เป็นถึงระดับห้าดาว รถที่เข้าออกส่วนใหญ่จึงมีราคาค่อนข้างแพง

คนสิบคนจากสองหน่วยในชุดเครื่องแบบลาดตระเวนสีดำ เดินเข้าไปในโรงแรมด้วยท่าทางองอาจ ทำให้แขกในล็อบบี้ตกใจทันที ผู้รับผิดชอบล็อบบี้รีบวิ่งเข้ามาหา

"ผมเป็นหัวหน้าทีมกลุ่มเจ็ดจากสาขาลาดตระเวนเขตเซียวซาน ขอความร่วมมือในการตรวจค้นด้วยครับ"

การตรวจค้นครั้งนี้นำโดยกลุ่มเจ็ดเป็นหลัก หลินชิงจึงรับหน้าที่สั่งการ หลังจากแสดงบัตรประจำตัวเพื่อยืนยันแล้ว ฉินฉินจากหน่วยที่สองและหานอิงจากกลุ่มเจ็ดก็เริ่มตรวจสอบรายชื่อแขกที่ลงทะเบียนเข้าพัก

"หัวหน้าทีมครับ"

เถิงเฟยอวี่พูดขึ้น "ผมจะไปตรวจสอบบันทึกการเข้าออกของรถยนต์ที่ลานจอดรถใต้ดินครับ"

"ลานจอดรถ?" หลินชิงเหลือบมองเขาแต่ไม่ได้ปฏิเสธ หันไปบอกหัวหน้าทีมฮันว่า "ลุงฮัน ให้คนจากหน่วยที่สองไปกับเขาสักคนสิครับ"

หัวหน้าทีมฮันมองไปที่คนหนึ่งแล้วพูดว่า "หวังเหิงอี้ นายไปกับเขา"

หลังจากเถิงเฟยอวี่และอีกคนออกไป สมาชิกทีมคนอื่นๆ ก็หยิบโทรศัพท์ทำงานขึ้นมาเริ่มระบุตัวตนและตรวจสอบแขกที่เดินผ่านไปมา

การตรวจค้นโรงแรมโดยทั่วไปค่อนข้างผ่อนคลายและมีความเสี่ยงน้อย

หลินชิงที่เพิ่งได้เป็นหัวหน้าทีม ในที่สุดก็ได้สัมผัสความรู้สึกของการยืนดูลูกน้องทำงานอย่างสบายใจ

อ้อ นั่นเขาเรียกว่าการควบคุมสถานการณ์และบัญชาการต่างหาก

ทันใดนั้น เขากับหัวหน้าทีมฮันก็นั่งลงบนโซฟาในโซนพักผ่อนของล็อบบี้

"เจ้าหน้าที่ในทีมของคุณ เถิงเฟยอวี่คนนั้น ตาแหลมคมดีนะ"

จู่ๆ หัวหน้าทีมฮันก็พูดขึ้น "ลานจอดรถของโรงแรมนี้อาจจะมีอะไรผิดปกติจริงๆ ก็ได้"

"มีปัญหาเหรอครับ?" หลินชิงแกล้งทำเป็นงง

"ไม่แปลกหรอกที่คุณจะไม่สังเกต เพราะประสบการณ์ตรวจค้นยังน้อย"

หัวหน้าทีมฮันกล่าว "เราเพิ่งมาถึงได้ไม่กี่นาที แต่จากการสังเกตของผม มีรถหรูส่วนตัวขับเข้าไปในลานจอดรถของโรงแรมนี้ถึงสามคันแล้ว"

"ผมก็เห็นครับ" หลินชิงพูด "แต่นี่มันโรงแรมห้าดาว แขกจะรวยก็ไม่แปลกไม่ใช่เหรอครับ?"

หัวหน้าทีมฮันส่ายหน้า "ในโรงแรมระดับไฮเอนด์ที่เน้นธุรกิจแบบนี้ แขกส่วนใหญ่จะมาจากต่างเมือง แต่รถหรูส่วนตัวสามคันเมื่อกี้ ทะเบียนท้องถิ่นทั้งหมด"

"นั่นก็แปลกอยู่เหมือนกันนะครับ" หลินชิงพยักหน้าเล็กน้อย

เขาสงสัยว่าเถิงเฟยอวี่มีเบาะแสอะไร และจะขุดคุ้ยอะไรออกมาได้บ้าง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

"รายงานหัวหน้าทีมครับ"

เถิงเฟยอวี่ยืนอยู่ตรงหน้าหลินชิง "ผมพบปัญหาที่ลานจอดรถใต้ดินของโรงแรมนี้ ขออนุมัติหมายค้นระดับสองได้ไหมครับ?"

"เล่ามาซิ" หลินชิงมองเขา

"ผมตรวจสอบรถในลานจอดรถใต้ดินแล้ว ส่วนใหญ่เป็นรถหรูส่วนตัวของคนในพื้นที่ครับ"

เถิงเฟยอวี่กล่าว "จากรายชื่อลงทะเบียนของโรงแรม เจ้าของรถหรูหลายคนเป็นคนท้องถิ่นและมีประวัติการเข้าพักหลายครั้ง แต่ที่แปลกคือ ทั้งที่ห้องสวีทชั้นบนสุดและห้องสวีทระดับไฮเอนด์ของโรงแรมถูกจองเต็มหมดแล้ว แต่เจ้าของรถพวกนี้กลับยอมพักในห้องสวีทธรรมดาแทนที่จะไปพักที่อื่น"

"หืม?"

หลินชิงพูดว่า "ฟังดูแปลกก็จริง แต่โรงแรมนี้ไม่มีประวัติกิจกรรมผิดกฎหมายหรืออาชญากรรม และไม่เคยเกิดคดีความที่นี่ ด้วยข้อสงสัยแค่นี้ ต่อให้ผมขอหมายค้นระดับสองไป เบื้องบนคงไม่อนุมัติหรอก"

หัวหน้าทีมฮันก็พยักหน้าเห็นด้วย "ไม่อนุมัติแน่ๆ"

"เหตุผลแค่นั้นยังไม่พอ" หลินชิงมองเถิงเฟยอวี่

เถิงเฟยอวี่มองซ้ายมองขวาก่อนจะพูดว่า "หัวหน้าทีมครับ ผมสงสัยว่าโรงแรมนี้เป็นแค่ฉากบังหน้า และเจ้าของรถหรูพวกนั้นก็แค่แกล้งทำเป็นมาพัก แค่ลงทะเบียนไว้ แต่จริงๆ แล้วไปที่อื่น"

"ทำไมถึงคิดแบบนั้น?" หลินชิงถาม

"ผมเพิ่งพบสถานการณ์น่าสงสัยครับ"

เถิงเฟยอวี่กล่าว "มีแขกบางคนเข้าไปในลิฟต์วีไอพีที่ลานจอดรถใต้ดิน แต่ไม่ออกมาทางประตูลิฟต์ที่ชั้นหนึ่งของโรงแรม ผมสงสัยว่าในลิฟต์นั้นอาจจะมีกลไกบางอย่างที่พาไปที่อื่นได้"

หลินชิงพูดอย่างครุ่นคิด "ลิฟต์เป็นพื้นที่สาธารณะ หมายค้นระดับหนึ่งก็ใช้ตรวจสอบได้ คุณเข้าไปดูหรือยัง?"

"เข้าไปแล้วครับ"

เถิงเฟยอวี่พยักหน้า "ลิฟต์วีไอพีตัวนั้นข้างในดูปกติมาก พาไปได้แค่ล็อบบี้ชั้นหนึ่ง ผมเลยสงสัยว่าอาจจะมีการควบคุมด้วยมือที่ทำให้ลิฟต์ไปถึงชั้นอื่นได้ อย่างเช่น... ชั้นใต้ดิน"

หลินชิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปถามหัวหน้าทีมฮัน "ลุงฮันครับ ลุงคิดว่าเราขอหมายค้นระดับสองได้ไหม?"

"มันก็แปลกจริงๆ นั่นแหละ"

หัวหน้าทีมฮันพยักหน้า "ลองขอดูก็ได้ แต่ไม่แน่ว่าจะผ่านนะ เพราะโรงแรมแบบนี้อาจจะแค่ต้องการรักษาความเป็นส่วนตัวของแขก ถ้าไม่มีข้อสงสัยเรื่องกิจกรรมผิดกฎหมายหรืออาชญากรรม ปกติก็คงไม่อนุมัติหรอก"

หลินชิงรับคำ และไม่รีรอ รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเริ่มยื่นคำร้องขอหมายค้นระดับสองผ่านระบบลาดตระเวนของสาขาทันที

เขาเองก็อยากฉวยโอกาสสร้างผลงาน จึงไม่ปฏิเสธแน่นอน

ครู่ต่อมา

"เรียบร้อย" หลินชิงวางโทรศัพท์ลง เงยหน้ามองเถิงเฟยอวี่แล้วพูดว่า "ผมยื่นคำร้องไปแล้ว ตอนนี้ขึ้นอยู่กับ 'รักษาการกัปตันคนใหม่' แล้วล่ะ"

ห้านาทีต่อมา

"ติ๊ง"

โทรศัพท์ทำงานของเขาสั่น ได้รับการตอบกลับแล้ว

หลินชิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดว่า "เซียวเพ่ยตงปฏิเสธคำร้องขอหมายค้นระดับสอง"

"ปฏิเสธเหรอครับ?" เถิงเฟยอวี่ขมวดคิ้ว แล้วเงียบไป ตกอยู่ในห้วงความคิด

"รอให้เจอหลักฐานที่ชัดเจนกว่านี้ก่อนเถอะ"

หลินชิงพูดเป็นนัย แล้วเสริมว่า "ทีมลาดตระเวนมีหน้าที่แค่ลาดตระเวนและตรวจค้น ไม่ใช่ไขคดี มีข้อสงสัยอะไรก็เป็นหน้าที่ของตำรวจ"

เถิงเฟยอวี่สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วไม่พูดอะไรอีก

"เอาล่ะ"

หลินชิงเปิดโหมดสั่งการในโทรศัพท์แล้วพูดว่า "ทุกคนรวมพล เตรียมไปตรวจค้นจุดต่อไป"

...

ค่ายมวยเรดโอ๊ค

เมื่อทีมลาดตระเวนทั้งสองทีมไปถึง คนในค่ายมวยก็เหลือไม่มากแล้ว มีเพียงนักมวยและโค้ชไม่กี่คนที่ยังฝึกซ้อมอยู่ และบางส่วนกำลังกินบาร์บีคิวมื้อดึก

"ผมเป็นหัวหน้าทีมกลุ่มเจ็ดจากสาขาลาดตระเวนเขตเซียวซาน นี่บัตรประจำตัวครับ ขอความร่วมมือในการตรวจค้นด้วย"

หลังจากหลินชิงแสดงบัตรประจำตัว ผู้รับผิดชอบค่ายมวยเรดโอ๊คก็ให้ความร่วมมือทันที อนุญาตให้เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนระบุตัวตนและตรวจสอบทุกคน

นักมวย โค้ช และพนักงานทุกคนได้รับการตรวจสอบ ไม่พบความผิดปกติใดๆ

เขาสังเกตเห็นว่าเถิงเฟยอวี่ไม่ได้สนใจคนพวกนั้น แต่กลับสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัว เคาะผนังหรือพื้นเป็นระยะ ราวกับกำลังหากลไกบางอย่าง

ข้อเสนอให้ตรวจค้นค่ายมวยเรดโอ๊คและโรงแรมชิงไท่ ล้วนมาจากเถิงเฟยอวี่

สองแห่งนี้มีความเชื่อมโยงกันหรือเปล่านะ?

ทันใดนั้น หลินชิงสังเกตเห็นว่าสายตาของผู้รับผิดชอบดูแปลกไป เขาดูเหมือนจะคอยจับตาดูการกระทำของเถิงเฟยอวี่ตลอดเวลา และดูประหม่าเล็กน้อย

"ทุกคนได้รับการตรวจสอบแล้ว"

หลินชิงจงใจพูดขึ้นว่า "เราต้องตรวจค้นสิ่งอำนวยความสะดวกในยิมด้วย เพื่อยืนยันว่าไม่มีสิ่งปลูกสร้างหรืออุปกรณ์ผิดกฎหมาย"

ผู้รับผิดชอบเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า "ได้ครับ เชิญเลย"

เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนเริ่มค้นทุกซอกทุกมุม

หลินชิงก็เดินดูรอบๆ ค่ายมวยเช่นกัน

ค่ายมวยนี้ดูไม่ใหญ่นัก แต่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับกว้างขวางมาก สมาชิกเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?

โดยไม่รู้ตัว เขาเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าห้องหนึ่ง และหยุดยืนอยู่หน้าตู้ล็อกเกอร์แถวหนึ่งที่ติดผนัง

ไม่รู้ทำไม หลินชิงรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้านี้มีอะไรผิดปกติ และตู้ล็อกเกอร์แถวนี้ก็ดูทะแม่งๆ

นี่เป็นเพียงลางสังหรณ์ การคาดเดาจากจิตใต้สำนึกล้วนๆ และเขาไม่รู้ว่าลางสังหรณ์นี้มาจากไหน

แต่ใครบ้างจะไม่เชื่อสัญชาตญาณของตัวเอง?

หลินชิงก้าวเข้าไปทันทีและเปิดประตูตู้ล็อกเกอร์บานหนึ่ง

ไม่พบอะไรเลย ดูเหมือนจะเป็นตู้ล็อกเกอร์ธรรมดา

ลองขยับดูดีไหม?

ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัวของหลินชิง เขาวางมือลงบนด้านข้างของตู้ล็อกเกอร์ และในขณะที่กำลังจะออกแรง—

[ระดับคำสั่งปัจจุบันลดลง 0.6]

ในวินาทีนั้น ข้อความตัวอักษรสีแดงสดแถวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขาอย่างกะทันหัน!