บทที่ 18 เชิญชวนคาริน่า
บทที่ 18 เชิญชวนคาริน่า
บทที่ 18 เชิญชวนคาริน่า
“คาริน่า”
โนจิโกะ, คายะ, มากิโนะ และทาชิงิ ต่างก็รู้สึกสงสัยขึ้นมาเมื่อเห็นว่าทุกคนตื่นเต้นกันขนาดนั้น และรีบมองตามสายตาของพวกเขาไปยังเวทีที่อยู่ใจกลางสปอตไลท์ทันที
“คาริน่า”
นามิมองไปยังเวที ประหลาดใจเล็กน้อย
คาริน่าอยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย!
ชิงหยุนดีใจมากและมองไปยังเวทีอย่างคาดหวัง
“คุณคาริน่าเป็นนักร้องที่สวยที่สุดและร้องเพลงเก่งที่สุดในคาสิโนของเราค่ะ”
“แขกผู้มีเกียรติหลายท่านมาที่นี่โดยเฉพาะเพื่อมาดูคุณคาริน่าและฟังนางร้องเพลงค่ะ”
หญิงสาวคนนั้นยิ้มและอธิบายให้ชิงหยุนและนามิฟัง
“เป็นอย่างนี้นี่เอง”
โนจิโกะ, คายะ, มากิโนะ และทาชิงิพลันเข้าใจในทันที
“เจ้าคนนั้นน่าทึ่งขนาดนั้นเลยเหรอ”
นามิรู้สึกไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่
ทว่าชิงหยุนกลับไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย
ทันใดนั้น คาริน่าก็ปรากฏตัวขึ้นใจกลางสปอตไลท์
นางสวมชุดเดรสยาวสีดำผ่าสูงและผ้าคลุมไหล่สีแดง ซึ่งขับเน้นรูปร่างที่บอบบางและอวบอิ่มของนางได้อย่างสมบูรณ์แบบ รวมถึงเรียวขาขาวผ่องยาวสวยของนาง
ใบหน้างามของนางงดงามอย่างยิ่ง ประกอบกับดวงตาสีฟ้าใสดุจอัญมณีและผมสั้นสีม่วงของนาง ทำให้นางดูเซ็กซี่และมีเสน่ห์อย่างไม่น่าเชื่อ ปลุกเร้าความตื่นเต้นเร่าร้อนในใจผู้คน
“สวยจังเลยค่ะ”
เมื่อมองไปที่คาริน่า แม้แต่นามิ, โนจิโกะ, คายะ, มากิโนะ และทาชิงิก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา
คนที่ตกตะลึงที่สุดในหมู่พวกนางคือนามิ
เพราะถึงแม้นางจะเคยเดินทางร่วมกับคาริน่า แต่นางก็ไม่เคยเห็นคาริน่าแต่งตัวจริงจังหรือสวมเสื้อผ้าแบบนี้มาก่อน
นางไม่คาดคิดมาก่อนว่าคาริน่าจะสวยขนาดนี้หลังจากแต่งตัวแล้ว
ชิงหยุนต้องมาที่นี่เพื่อคาริน่าแน่ ๆ!
นามิ, โนจิโกะ, คายะ และมากิโนะมองไปที่คาริน่าและในที่สุดก็เข้าใจว่าทำไมชิงหยุนถึงอยากจะมาที่คาสิโนที่ใหญ่ที่สุดของอีสต์บลูซิตี้
ถูกต้องแล้ว!
ดวงตาของชิงหยุนก็สว่างวาบขึ้นเช่นกัน รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง
“โอ้!”
“คาริน่า!”
“คาริน่า!”
เหล่าชายในคาสิโนยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นไปอีกเมื่อพวกเขาเห็นคาริน่าปรากฏตัว
คาริน่ายิ้มและโบกมือของนาง
เหล่าชายก็ยิ่งคลั่งไคล้มากขึ้นไปอีก
อย่างไรก็ตาม ขณะที่คาริน่าทำท่าให้ทุกคนเงียบลง เหล่าชายก็พร้อมใจกันเงียบกริบ
ดนตรีบรรเลงขึ้น และคาริน่าก็เริ่มเต้นรำอย่างสง่างาม
ไม่นานหลังจากนั้น คาริน่าก็หยิบไมโครโฟนขึ้นมาและเริ่มร้องเพลงขณะเต้นรำ
เสียงร้องที่ไพเราะและดนตรีเข้ากันได้อย่างลงตัว ดังก้องไปทั่วทั้งคาสิโน ประกอบกับท่าเต้นที่สง่างามของคาริน่า มันดึงดูดความสนใจของทุกคนได้อย่างง่ายดาย ทำให้ทุกสายตาจับจ้องไปที่นางเพียงผู้เดียว
ตัดสินใจแล้ว!
คาริน่าจะเป็นหนึ่งในนักร้องของชั้น!
ชิงหยุนพึงพอใจอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ลงมืออย่างเร่งรีบ แต่กลับยืนนิ่งอยู่กับที่ เพลิดเพลินกับการแสดงของคาริน่า
คาริน่าร้องเพลงเก่งขนาดนี้เลยเหรอ!
นามิประหลาดใจอย่างมาก นางไม่เคยได้ยินคาริน่าร้องเพลงมาก่อน
“คาริน่า!”
“คาริน่า!”
“อีกเพลง!”
“อีกเพลง!”
ไม่นานหลังจากนั้น เมื่อคาริน่าแสดงจบ ทุกคนก็ตะโกนดังยิ่งขึ้น เรียกร้องให้คาริน่าร้องอีกเพลง
วูม!
ดวงตาของชิงหยุนเบิกกว้าง แสงสีแดงวาบขึ้นในดวงตาของเขา และเขาปลดปล่อยฮาคิราชันย์ของเขา แผ่กระจายไปทั่วทุกคนยกเว้นนามิ, โนจิโกะ, คายะ, มากิโนะ, ทาชิงิ และคาริน่า
ในชั่วพริบตา ผู้คนจำนวนมากตาเหลือกและล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง หมดสติไป
ส่วนน้อยที่ไม่หมดสติไปในทันทีต่างก็เหงื่อกาฬไหลท่วมตัว ร่างกายสั่นเทาไม่มากก็น้อย มองไปยังชิงหยุนด้วยความหวาดกลัว
แม้แต่นามิและคนอื่น ๆ ที่ได้รับผลกระทบจากฮาคิราชันย์ของชิงหยุนเพียงเล็กน้อย ก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น
เรื่องมันกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วสินะ!
นามิ, โนจิโกะ, คายะ และมากิโนะ ซึ่งคุ้นเคยกับเรื่องนี้ดี รู้ว่าชิงหยุนกำลังจะใช้วิธีการรุนแรงเพื่อดึงคาริน่าขึ้นเรือของเขา และพวกนางก็รู้สึกสงสารคาริน่าอยู่บ้าง
“นี่… นี่มันฮาคิราชันย์!”
ทาชิงิและคนจำนวนน้อยมากมองไปยังชิงหยุนอย่างไม่น่าเชื่อ
พวกนางเคยได้ยินเรื่องฮาคิราชันย์ แต่ไม่เคยเห็นใครใช้มาก่อน
“เกิดอะไรขึ้น”
คาริน่าและคนอื่น ๆ ที่ยังไม่หมดสติไปต่างก็สับสนอย่างมาก พวกนางไม่เคยได้ยินเรื่องฮาคิราชันย์ นับประสาอะไรกับการได้เห็นใครใช้มัน
“คาริน่า เธอยินดีจะเข้าร่วมกลุ่มของชั้นไหม”
ชิงหยุนมองไปที่คาริน่าและถามโดยตรง เข้าประเด็นทันที
คาริน่าตกตะลึง
นางไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าชิงหยุน หลังจากที่จู่ ๆ ก็ใช้วิธีการที่นางไม่เคยเห็นมาก่อนทำให้คนส่วนใหญ่สลบไป แล้วจะมาเชิญนางเข้าร่วมกลุ่มของเขา
“เดี๋ยวก่อน”
ก่อนที่คาริน่าจะได้ตอบ ชายร่างสูงที่ประดับประดาด้วยทองและเงินบนเวทีสูงก็ลุกขึ้นยืนทันที และจ้องเขม็งไปที่ชิงหยุน พลางซักถาม
“ชิงหยุน แกทำให้แขกของชั้นสลบไปก่อน แล้วยังจะมาฉกตัวคนของชั้นไปต่อหน้าต่อตาอีก แกเห็นชั้นเป็นหัวหลักหัวตอหรือไง”
“แกไม่รู้จักกฎของคาสิโนของชั้นหรือไง”
เมื่อเห็นชายคนนั้นพูดขึ้น บรรดาผู้ที่ยังไม่หมดสติไปต่างก็ชักอาวุธออกมาและลุกขึ้นยืน จ้องเขม็งไปยังชิงหยุนอย่างคุกคาม
“แล้วจะทำไมล่ะ”
ชิงหยุนมองไปที่ชายคนนั้นและพูดอย่างหยิ่งยโส
เมื่อเห็นว่าชิงหยุนไม่สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย เส้นเลือดบนขมับของชายคนนั้นก็ปูดโปนขึ้นด้วยความโกรธ และดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง
“ทุกคน รุมมันเลย จัดการฆ่ามันซะ”
“ได้เลย”
“ค่าหัวตั้งห้าสิบล้าน ชั้นจะเอาเอง”
บรรดาผู้ที่ยังไม่หมดสติไปต่างก็พุ่งเข้าใส่ชิงหยุนพร้อมกับอาวุธของตน
พวกเขาไม่รู้เรื่องฮาคิราชันย์ และไม่รู้ว่าทำไมชิงหยุนถึงสามารถทำให้คนจำนวนมากสลบไปพร้อมกันในชั่วพริบตาได้
อย่างไรก็ตาม พวกเขาคิดว่าชิงหยุนมีคนน้อยกว่า และด้วยจำนวนคนที่มากกว่าของพวกเขา พวกเขาสามารถจัดการชิงหยุนและผู้หญิงข้างกายเขาได้อย่างแน่นอน
มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าชิงหยุนใช้ฮาคิราชันย์เมื่อครู่นี้เท่านั้นที่ตระหนักว่าความแข็งแกร่งของชิงหยุนต้องไม่ธรรมดาและเลือกที่จะแอบหนีไปอย่างเงียบ ๆ
“หึ!”
ชิงหยุนเย้ยหยันด้วยความดูแคลน
โซล!
โดยไม่พูดอะไรอีก เขาใช้โซลและพุ่งเข้าใส่คนที่กำลังโจมตีเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ปัง!
ชิงหยุนต่อยชายคนหนึ่งตายคาที่โดยตรง
“นั่นมันโซลจากวิชาหกรูปแบบของกองทัพเรือนี่!”
“เขาใช้โซลเป็นได้อย่างไร”
เหล่าทหารเรือในฝูงชนต่างตกตะลึง
เหล่าโจรสลัดก็งุนงงเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ชิงหยุนไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้นและยังคงกำจัดคนเหล่านี้อย่างโหดเหี้ยมต่อไป
“ไม่ต้องกลัวทุกคน มันมีแค่คนเดียว รุมมันพร้อมกันเลย”
“ฆ่า”
ทุกคนได้สติอย่างรวดเร็วและเปิดฉากโจมตีชิงหยุนอย่างดุเดือดพร้อมกัน
แต่ต่อหน้าฮาคิสังเกตของชิงหยุน การโจมตีของพวกเขาไม่สามารถทำร้ายชิงหยุนได้แม้แต่น้อย
และพวกเขาก็ไม่สามารถป้องกันการโจมตีของชิงหยุนได้เลย ถูกชิงหยุนสังหารทีละคน เลือดสาดกระเซ็นในที่เกิดเหตุ
เมื่อเห็นฉากนี้ คาริน่าและชายคนนั้นต่างก็ตกตะลึง
พวกนางไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าชิงหยุน ซึ่งต่อสู้กับคนเกือบร้อยคน ซึ่งทั้งหมดเป็นโจรสลัดและทหารเรือที่มีชื่อเสียงจากอีสต์บลู จะสามารถทำการสังหารหมู่เพียงฝ่ายเดียวได้อย่างง่ายดายเช่นนี้
ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้เขาจะออมมือให้สินะ!
ทาชิงิมองไปยังชิงหยุนที่กำลังสังหารทุกคน และเมื่อนึกถึงพวกพ้องของนางที่ไม่ได้ถูกชิงหยุนฆ่าโดยตรงก่อนหน้านี้ ในที่สุดนางก็ตระหนักได้ว่าชิงหยุนจงใจไว้ชีวิตพวกนางเมื่อก่อนหน้านี้