ตอนที่ 15: เทพศาสตราที่แตกหัก

"ไม่ต้องห่วงครับท่านลุงหนิง ข้าจะพยายามฝึกฝนอย่างหนักเพื่อพัฒนาตัวเองในอนาคต และจะมุ่งมั่นทะลวงสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ให้เร็วที่สุดครับ"

เป่ยเฉินพยักหน้ารับคำอย่างหนักแน่น ด้วยความที่เขาอ่านนิยายต้นฉบับมาอย่างทะลุปรุโปร่ง เขาจึงตระหนักดีถึงแนวโน้มความเป็นไปในอนาคตของทวีป และรู้ว่าสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติจะต้องเผชิญกับวิกฤตเกือบสิ้นสำนักในบั้นปลาย

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะต้องเร่งพัฒนาความแข็งแกร่งของตนให้เร็วที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรมนี้

ในขณะเดียวกัน เขาก็ตั้งใจจะผลักดันให้ความแข็งแกร่งของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของทวีปให้จงได้

"ประเสริฐ!"

"จริงสิ ข้าเห็นว่าเจ้ายังไม่มีอุปกรณ์วิญญาณประเภทมิติเก็บของ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองที่เจ้ามีความก้าวหน้าในระดับพลัง ข้าขอมอบสิ่งนี้ให้เจ้า"

"อุปกรณ์วิญญาณชิ้นนี้ข้าได้มาโดยบังเอิญ พื้นที่ภายในกว้างถึงหนึ่งร้อยลูกบาศก์เมตร น่าจะเพียงพอสำหรับเจ้า"

ทันใดนั้น แหวนสีเขียววงหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของหนิงเฟิงจื้อ ผิวของมันเต็มไปด้วยสนิมเขรอะและรอยแตกร้าวเล็กละเอียด แผ่กลิ่นอายโบราณออกมาจางๆ

"หืม?"

ทันทีที่แหวนปรากฏ วิญญาณยุทธ์ในกายของเป่ยเฉินก็สั่นไหวอย่างผิดปกติ

เป่ยเฉินจึงรีบหันไปมองแหวนในมือหนิงเฟิงจื้อและเปิดใช้งาน 'เนตรหยั่งรู้' ข้อมูลจำเพาะของแหวนวงนี้ก็ปรากฏขึ้นในสมองทันที

[แหวนเทพธิดาแห่งชีวิต (ถูกปิดผนึก), ความเสียหาย 99%, เทพศาสตราที่เทพธิดาแห่งชีวิตทิ้งไว้ในทวีปโต้วหลัว เนื่องจากความเสียหายรุนแรงจึงสูญเสียความเป็นเทพ และลดระดับลงเหลือเพียงอุปกรณ์วิญญาณเก็บของธรรมดา]

"นี่มัน..."

เป่ยเฉินจ้องมองแหวนในมือหนิงเฟิงจื้อเขม็ง อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาในใจ

นี่มันเทพศาสตราที่เสียหายเชียวนะ เหลือเชื่อเกินไปแล้ว

เป่ยเฉินรู้ซึ้งถึงอานุภาพของอาวุธเทพดี!

ตรีศูลเทพสมุทร กระบี่มารอาซูร่า และอื่นๆ ล้วนเป็นสุดยอดศาสตราเทพที่สามารถช่วยเหลือวิญญาณจารย์ได้อย่างมหาศาล

เขาคาดไม่ถึงเลยว่าหนิงเฟิงจื้อจะครอบครองเทพศาสตราอยู่ แต่น่าเสียดายที่เทพศาสราชิ้นนี้เสียหายรุนแรงเกินไป

คงไม่สามารถสำแดงพลังอำนาจแห่งเทพออกมาได้อีกแล้ว

หลงเหลือเพียงฟังก์ชันพื้นฐานในการเก็บของเท่านั้น

"หืม?"

"จริงสิ ข้ามีไอเดียแล้ว!"

จู่ๆ ประกายความคิดก็แล่นเข้ามาในหัวของเป่ยเฉิน จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาใช้ผลของการลดทอนกับแหวนวงนี้?

เมื่อคิดได้ดังนั้น ดวงตาของเป่ยเฉินก็เป็นประกาย เขารับแหวนมาจากมือของหนิงเฟิงจื้อ เตรียมตัวจะกลับห้องไปลองของทันที

"ขอบคุณครับท่านลุงหนิง!"

เป่ยเฉินเงยหน้าขึ้นและกล่าวขอบคุณหนิงเฟิงจื้อสำหรับสมบัติล้ำค่าที่มอบให้

วิญญาณจารย์ในทวีปโต้วหลัวแทบไม่เคยเห็นอาวุธเทพที่แท้จริงมาก่อน จึงเป็นเรื่องเข้าใจได้ที่พวกเขาจะดูไม่ออก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเทพศาสตราที่แทบจะพังยับเยินขนาดนี้

"เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เจ้าก็กลับไปพักผ่อนเถอะ สองสามวันนี้ออกไปหาวงแหวนวิญญาณคงเหนื่อยแย่"

หนิงเฟิงจื้อเห็นเป่ยเฉินรับของขวัญไปก็พยักหน้าด้วยความพอใจ จากนั้นจึงเร่งให้เป่ยเฉินรีบกลับห้องไปพักผ่อนฟื้นฟูพลังกาย

การใช้แรงกายมากเกินไปย่อมส่งผลเสียต่อร่างกายไม่มากก็น้อย

"ทราบแล้วครับ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เป่ยเฉินก็ยิ้มรับและแสดงความเข้าใจ

หลังจากกล่าวลาหนิงเฟิงจื้อและคนอื่นๆ เขาก็วิ่งเหยาะๆ ตรงไปยังห้องพักของตน เขาต้องการทดสอบว่าการลดทอนของระบบจะใช้ได้ผลกับแหวนวงนี้หรือไม่

เป่ยเฉินกลับถึงห้องโดยไม่หยุดพัก เปิดประตู ก้าวเข้าไป แล้วปิดประตูลงกลอน ทุกการกระทำลื่นไหลในรวดเดียว

เป่ยเฉินนั่งลงบนเตียง หยิบแหวนเทพธิดาแห่งชีวิตที่เสียหายออกมา

มือหนึ่งลูบคาง อีกมือหนึ่งชั่งน้ำหนักแหวน พลางจมดิ่งสู่ห้วงความคิด

"ใช่แล้ว!"

ทันใดนั้น เป่ยเฉินก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แววตาเป็นประกาย ความคิดปลอดโปร่งขึ้นมาในทันที

การลดทอน... ระบบสามารถลดทอนกระบวนการที่ยุ่งยากซับซ้อนได้ทั้งหมด...

และการซ่อมแซมแหวนเทพธิดาแห่งชีวิตก็เป็นกระบวนการที่ซับซ้อนและยากลำบากเช่นกัน ตราบใดที่มันเป็น 'กระบวนการ' มันก็น่าจะลดทอนได้!

คิดได้ดังนั้น

เป่ยเฉินจึงสั่งการระบบทันที "ระบบ ข้าต้องการซ่อมแซมแหวนเทพธิดาแห่งชีวิตวงนี้ ช่วยลดทอนขั้นตอนการซ่อมแซมโดยละเอียดให้ข้าที!"

สิ้นเสียงคำสั่ง วินาทีถัดมา

วิธีการซ่อมแซมแหวนเทพธิดาแห่งชีวิตก็ปรากฏขึ้นในหัวของเป่ยเฉิน

ตัวอักษรหนาแน่นยิบย่อยทำเอาเป่ยเฉินรู้สึกหนังหัวชา

หากเขาต้องซ่อมแซมมันให้สำเร็จด้วยวิธีปกติ แรงกายและเวลาที่ต้องใช้นั้นประเมินค่าไม่ได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น กระบวนการซ่อมแซมยังต้องใช้วัตถุดิบแร่ธาตุหายากนับสิบชนิด

วัตถุดิบแต่ละอย่างล้วนล้ำค่าประเมินราคาไม่ได้ บางอย่างเป่ยเฉินไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนด้วยซ้ำ!

เป่ยเฉินสงสัยด้วยซ้ำว่าวัตถุดิบซ่อมแซมบางอย่างอาจไม่มีอยู่บนทวีปโต้วหลัวเลย

ไม่เพียงแค่นั้น ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยร้อยปีในการซ่อมแซมให้สมบูรณ์

หนึ่งร้อยปีเพื่อซ่อมแซมเทพศาสตราที่เกือบจะพังทลาย

และนั่นต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ว่าเขาหาวัตถุดิบได้ครบถ้วนและมีทักษะการตีเหล็กระดับปาฏิหาริย์ ถึงจะมีโอกาสสำเร็จในร้อยปี

เห็นได้ชัดว่ามันยากแค่ไหน สำหรับเป่ยเฉินแล้ว นี่แทบจะเป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้

แต่ทว่า... ด้วยระบบลดทอน ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง!

ภายใต้ฤทธิ์เดชของระบบ ตัวอักษรที่หนาแน่นเหล่านั้นค่อยๆ ลดจำนวนลงเรื่อยๆ

ในที่สุด มันก็ถูกลดทอนจนเหลือเพียงประโยคสั้นๆ

เมื่อเห็นข้อความสุดท้ายนี้

เป่ยเฉินนั่งเหม่อลอยไปหลายนาทีกว่าจะดึงสติตัวเองกลับมาได้

[ยินดีด้วย โฮสต์ใช้สิทธิ์การลดทอนหนึ่งครั้ง กำลังเริ่มการลดทอน...]

[... ]

[การลดทอนสำเร็จ!]

[การทุบ!]

การทุบเนี่ยนะ?!

ของที่ต้องใช้เวลาซ่อมแซมกว่าร้อยปี ตอนนี้สามารถซ่อมได้เพียงแค่ใช้ค้อนเหล็กธรรมดาทุบมันงั้นเหรอ?!

การลดทอนนี้มันช่างเหลือเชื่อและกวนประสาทเกินไปแล้ว แต่มันช่างถูกใจเป่ยเฉินจริงๆ!

เป่ยเฉินหลงรักวิธีการที่ไม่ต้องใช้ความคิด ไม่ต้องใช้ความพยายาม เป็นวิธีที่ไร้สมอง เรียบง่าย และไม่ต้องใช้ทักษะฝีมือใดๆ แบบนี้ที่สุด!

ทันใดนั้น เป่ยเฉินรีบออกจากห้องมุ่งหน้าไปยังโรงตีเหล็กของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ เพื่อหาค้อนเหล็กขนาดเล็กมาอันหนึ่ง

เมื่อกลับมาถึงห้อง เขา สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ง้างมือแล้วฟาดค้อนลงบนแหวนเทพธิดาแห่งชีวิตที่วางอยู่บนโต๊ะ!

"เคร้ง!"

เสียงโลหะกระทบกันดังกังวานไปทั่วห้อง

[ความคืบหน้าการซ่อมแซมแหวนเทพธิดาแห่งชีวิต +0.0001%]

วินาทีต่อมา ความเปลี่ยนแปลงที่แทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าก็เกิดขึ้นบนแหวนเทพธิดาแห่งชีวิต พลังชีวิตสายเล็กๆ จางๆ ปรากฏขึ้นภายในตัวแหวน

แม้การเปลี่ยนแปลงจะเล็กน้อยมาก แต่เป่ยเฉินก็จับสัมผัสได้

ฮ่าฮ่าฮ่า เยี่ยมมาก! มันได้ผล! มันใช้ได้จริงๆ!

เขาแค่ทุบมันง่ายๆ ก็ซ่อมแซมไปได้ 0.0001% แล้ว

นั่นหมายความว่า ถ้าเขาทุบมันหนึ่งหมื่นครั้ง เขาก็จะซ่อมแซมแหวนได้ 1%

ตราบใดที่เขาอดทนทุบมันให้ครบหนึ่งล้านครั้ง เขาก็จะซ่อมแซมแหวนเทพธิดาแห่งชีวิตได้ถึง 100% กลับคืนสู่สภาพสมบูรณ์!

ปลดปล่อยอานุภาพแห่งเทพศาสตราออกมา!

หนึ่งล้านครั้งอาจจะฟังดูเยอะ

แต่ในความเป็นจริงต้องรู้ไว้ว่า สำหรับช่างตีเหล็กแล้ว การตีดาบธรรมดาเล่มหนึ่ง ก็อาจต้องลงค้อนซ้ำๆ เป็นหมื่นครั้งอยู่แล้ว!