(ฟรี)ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 620 เย่ชิงซวน

ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 620 เย่ชิงซวน

เย่ชิวไม่ได้สนใจว่าหมิงเยว่คิดอะไรอยู่ เขาแค่รู้สึกว่าวันนี้น่าสนใจมาก เขาไม่คิดว่าจะเจอคนที่น่าสนใจกว่าเมื่อเขากลับมายังที่พำนักถ้ำเมฆาม่วง

"เย่ชิงซวน ฮ่าฮ่า… น่าสนใจ" เขาจ้องมองไปยังชายเสื้อเขียวที่ขอบฟ้า กลิ่นอายเซียนที่หล่อเหลาและไร้ลักษณ์นั้นสะดุดตามาก

เย่ชิวรู้สึกงงงวยเมื่อเห็นว่ามีตราประทับที่ดูเหมือนกันบนหน้าผากของอีกฝ่าย ตราประทับระหว่างคิ้วนั้นเป็นรูปหยดน้ำตา มันจะปรากฏขึ้นเมื่อคนผู้นั้นกลายเป็นราชันยุทธ

โดยปกติแล้ว ตราประทับราชันยุทธดังกล่าวจะได้รับเมื่อได้รับการยอมรับจากเต๋าสวรรค์เท่านั้น อย่างไรก็ตาม เต๋าที่ทุกคนได้รับนั้นแตกต่างกัน เว้นแต่จะเป็นมรดทางกสายเลือด ดังนั้นตราประทับนี้จะไม่เหมือนกันเด็ดขาด

ดังนั้น เย่ชิวจึงตกตะลึงเมื่อเขาเห็นเครื่องหมายนี้ "เป็นไปไม่ได้ เหตุใดเครื่องหมายของเด็กคนนี้จึงคล้ายกับของข้า"

เย่ชิวเข้าใจภูมิหลังของเย่ชิงซวนอย่างคร่าว ๆ จากคําพูดของหมิงเยว่ บุคคลนี้เป็นศิษย์โดยตรงของตระกูลเย่

ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลราชันที่แข็งแกร่งที่สุดในเก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน ตระกูลนี้มีอิทธิพลและอํานาจสูงมากในเก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน บรรพบุรุษของพวกเขาเป็นเซียนที่อยู่ยงคงกระพันซึ่งดำรงมาตั้งแต่สมัยโบราณ อาจกล่าวได้ว่าน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

เย่ชิวก็แค่คนธรรมดาในโลกมนุษย์ ในตอนนั้น ตอนที่เขาเดินเตร็ดเตร่ในโลกมหารกร้าง เขาได้รับการช่วยเหลือโดยนักพรตซวนเทียน และนำกลับมาที่สำนักเยียวยาสวรรค์ ไม่ว่าเย่ชิวจะคิดอย่างไร เขาก็ไม่สามารถเชื่อมโยงตนเองกับตระกูลใหญ่นี้ได้

"ฮ่าฮ่า นี่เป็นความเข้าใจผิดที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ”เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เย่ชิวก็ยิ้ม

เขานึกภาพแผนการเป็นชุด ๆ ในใจ

ตระกูลใหญ่บางตระกูลละทิ้งลูก ๆ ของพวกเขาและปล่อยให้พวกเขาท่องโลก หนึ่งร้อยปีต่อมา ลูกคนนั้นก็กลับมาและเริ่มการแก้แค้น

เนื้อเรื่องบัดซบเช่นนี้ไม่ควรเกิดขึ้นกับเขา เย่ชิวส่ายหัว โลกนี้กว้างใหญ่เกินไป เป็นเรื่องปกติที่จะมีความบังเอิญเล็กน้อย

เขาจ้องมองไปยังเซียนบนท้องฟ้าซึ่งฟันไปที่ภูเขาลูกใหญ่ เสียงดังสั่นสะเทือน ตามมา ทำให้ภูเขาพังทลาย ปราณกระบี่นั้นทำให้ทุกคนตกใจทันที

บนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ คนในถ้ำพำนักจำนวนนับไม่ถ้วนกระโดดออกมา ผู้ชมหลายคนทึ่งกับฝีมือของเย่ชิงซวน

"สวรรค์ การทะลวงขอบเขตจ้าวสวรรค์ด้วยวิหารสวรรค์สิบแห่งนั้นทำให้แข็งแกร่งเพียงนี้เลยหรือ ชายคนนี้เป็นสัตว์ประหลาดหรือไม่"

"น่าเหลือเชื่อ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นอกเหนือจากหมิงเยว่ที่ผิดปกตินั้น ถึงกับมีคนในศาลาเยียวยาสวรรค์สามารถทะลวงขีดจำกัดวิหารสวรรค์สิบแห่งได้"

"ชายคนนี้กำลังพยายามที่จะชิงบัลลังก์สูงสุดนั้นหรือไม่"

ในช่วงเวลานั้น ทุกคนต่างเห็นไม่ตรงกันและถกเถียง พวกเขาตกใจอย่างมากกับฝีมือของเย่ชิงซวน

เมื่อเห็นว่าผู้คนจำนวนมากมองขึ้นมาที่เขาด้วยความชื่นชม เย่ชิงซวน ผู้อยู่บนท้องฟ้าก็เผยรอยยิ้มที่พึงพอใจ

เขาเพิ่งออกมาจากการปิดด่านในวันนี้และอารมณ์ดี เขาพอใจมากกับทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า แม้แต่คู่ต่อสู้ที่เขาไม่เคยต่อสู้ด้วยมาก่อนก็ยังดูเจริญหูเจริญตา

ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่มั่นใจ ขณะที่ผู้คนคุยกัน สายตาก็พลันกวาดผ่านร่างในชุดคลุมสีขาวบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์

“หมิงเยว่!”

จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ในหัวใจพองโตอย่างเป็นธรรมชาติ ผู้หญิงคนนี้อาจกล่าวได้ว่าเป็นในมารจิตใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนเส้นทางข้างหน้า นางยังเป็นภูเขาสูงที่เขารักและไม่สามารถปีนข้ามได้

ในตอนนั้น เขาเคยแสดงความชื่นชมหมิงเยว่หลายครั้ง แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะได้รับเพียงสายตาเย็นชาจากหมิงเยว่เท่านั้น เขายังแพ้ให้กับหมิงเยว่ในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายด้วยซ้ำ

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา หมิงเยว่กลายเป็นมารจิตใจ

เขาจะยอมรับผลลัพธ์ของความพ่ายแพ้ได้อย่างไร ในฐานะทายาทสายตรงของตระกูลเย่ เขามีความหยิ่งยโสและหยิ่งของตนเอง ทุกครั้งที่เขานึกถึงความเย็นชาของใบหน้าหมิงเยว่ หัวใจก็ดูเหมือนจะเจ็บปวดอย่างมาก

สิบปี เขาปิดด่านเป็นเวลาสิบปีเพื่อพิสูจน์ว่าเขา เย่ชิงซวน ไม่ได้ด้อยกว่าหมิงเยว่ เขายังต้องการพิสูจน์ให้นางเห็นผ่านการทำงานหนักว่าเขาคู่ควรกับนาง นี่อาจเป็นความคิดดั้งเดิมของเย่ชิงซวน น่าเสียดาย เขาใช้วิธีที่ผิด หากเป็นผู้หญิงคนอื่น พวกนางอาจรู้สึกประทับใจกับความพากเพียรของเขา

น่าเสียดาย ผู้หญิงคนนี้คือหมิงเยว่ นางดื้อรั้น นางเป็นผู้หญิงที่ตรงไปตรงมา ในสายตาของนาง ไม่มีอารมณ์ใด ๆ นางมุ่งความสนใจไปที่การบ่มเพาะเท่านั้น นอกเหนือจากนั้น ไม่มีอะไรอื่นที่สามารถดึงดูดความสนใจของนางได้ ดังนั้น เย่ชิงซวนจึงถูกกำหนดให้ผิดหวัง

แน่นอน เย่ชิงซวนไม่เข้าใจเรื่องนี้ หลังจากผ่านไปหลายปี เขาดีใจที่ได้เห็นหน้าหมิงเยว่ที่คุ้นเคยอีกครั้ง ชั่วครู่ เขาก็บินไป เขาสงสัยว่าผลงานที่โดดเด่นก่อนหน้านี้สามารถกระตุ้นหัวใจที่เย็นชาของหมิงเยว่ได้หรือไม่

เขายิ้มและพูดว่า "ศิษย์พี่หญิงหมิงเยว่ ไม่เจอกันนาน"

"อืม”

ตอนแรกเขาคิดว่าหมิงเยว่จะพูดอีกสองสามคำกับเขาหลังจากไม่ได้เจอเขามาสิบปี เขาไม่ได้คาดหวังว่าหมิงเยว่จะตอบกลับด้วยคำว่า 'อืม' และมันก็เป็นเช่นนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งทื่อทันที เขาอายเล็กน้อยและไม่รู้จะตอบอย่างไร

เย่ชิวบังเอิญได้เห็นฉากที่น่าอึดอัดใจนี้ด้วยตาของตนเองและหัวเราะอย่างไร้ความปรานี "ฮ่าฮ่า!"

เรื่องนี้ตลกเกินไป หากเป็นเชา เขาอับคงอายมากจนต้องขุดห้องนอนโลกเก่าหนีด้วยนิ้วเท้า แน่นอนว่าสมกับเป็นหมิงเยว่ การตอบสนองที่ไม่คาดคิดนี้เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงจริง ๆ

ทันใดนั้นเสียงหัวเราะของเย่ชิวก็ทำลายทางตันที่น่าอึดอัด เย่ชิงซวนถูกหมิงเยว่ดูแคลนและไม่รู้จะไประบายความโกรธกับใคร เมื่อเขาเห็นเย่ชิวหัวเราะอย่างไร้ความปรานี ดวงตาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา ราวกับว่าเขาเจอกระสอบทราย "เจ้าเป็นใคร เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงอวดดีขนาดนี้"

เย่ชิวตะลึงเมื่อเห็นอีกฝ่ายชี้หอกไปที่เขา

บัดซบ เจ้าเด็กคนนี้โดนความเย็นชาจากหมิงเยว่และใช้ข้าเป็นกระสอบทราย

เย่ชิวเข้าใจทันทีในความตั้งใจของอีกฝ่าย เขาหยุดเสียงหัวเราะที่ไร้ความปรานีทันทีและสงบลง "คนอวดดีหรือ เจ้าควรจะเป็นคนอวดดี เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงหยาบคายเมื่อเห็นเทพ เจ้ารนหาที่ตายหรือ"

สีหน้าของเย่ชิวกลายเป็นเย็นชา และกลิ่นอายก็ปะทุขึ้นทันที ในขณะนั้นสีหน้าของเย่ชิงซวนเปลี่ยนไป และดวงตาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ความน่าสะพรึงกลัวของกลิ่นอายเย่ชิวและตราประทับจาง ๆ ของราชันยุทธบนหน้าผากนั้นน่าตกใจอย่างหาที่เปรียบมิได้

เขายังสงสัยในเย่ชิวก่อนหน้านี้ เขาจ้องไปที่ตราประทับราชันยุทธบนหน้าผากของเย่ชิวและรู้สึกงงงวยมาก บนโลกนี้มีเรื่องบังเอิญจริง ๆ หรือ

เขารู้สึกงงขึ้นมา แต่หลังจากได้ยินคำพูดของเย่ชิวและเห็นอีกฝ่าย สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปทันที

"อะไรกัน! เทพหรือ" เย่ชิงซวนตกตะลึง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ เขาไม่อยากเชื่อว่าคนจากศาลาเยียวยาสวรรค์ได้ขึ้นสู่ตำแหน่งเทพแล้วหลังจากที่เขาปิดด่านเป็นเวลาสิบปี

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เยียวยาสวรรค์ทั้งหมด นอกจากข้าแล้ว ไม่มีใครที่สามารถผ่านการทดสอบศาลาลิขิตดาราได้อย่างแน่นอน"

น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความตกใจและสงสัย

เย่ชิงซวนดูเหมือนจะได้รับความเดือดร้อนอย่างมาก ในเวลาเพียงสิบปี ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เยียวยาสวรรค์ดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่และเขาก็ไม่คุ้นเคยกับมันอีกต่อไป