(ฟรี)ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 610 วิหารสวรรค์สิบเอ็ดแห่งทุกคนตกใจ

ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 610 วิหารสวรรค์สิบเอ็ดแห่งทุกคนตกใจ

ทันทีที่เย่ชิวพูดเช่นนี้ บรรยากาศก็เปลี่ยนไปทันที เจตนาสังหารอันหนาวเหน็บถูกห่อหุ้มไว้ ลมและก้อนเมฆในโลกเปลี่ยนไป และง้าวจอมราชันก็ปล่อยกลิ่นอายหนาวเย็นออกมา

คู่มู่ไห่ตื่นตระหนก หน้าของเขาซีดเซียว ในขณะนี้ เขาตอบไม่ได้เพราะไม่ว่าเขาจะพูดอะไร เขาก็อธิบายไม่ได้ เขาหวาดกลัว เขาไม่เคยคาดคิดว่าเย่ชิวจะรับมือได้ยากขนาดนี้ อีกฝ่ายแตกต่างจากคนหนุ่มสาวที่เขาเคยเห็นในอดีตอย่างสิ้นเชิง

เย่ชิวสามารถจับทุกสิ่งที่เขาพูดได้อย่างแม่นยำและแม้แต่ใช้คำพูดเพื่อโจมตีเขา เขาไม่สามารถทนต่อมันได้ แม้ว่าเขาจะปฏิเสธทุกสิ่งที่เขาพูดก่อนหน้านี้ อีกฝ่ายก็ยังมีเหตุผลที่จะโจมตีเขา

ในช่วงเวลานั้น เขาทำได้เพียงรั้งตนเองและพูดอย่างเคร่งขรึม "ข้าไม่ได้หมายความอย่างนั้น หากท่านเทพคิดเช่นนั้นจริง ข้าก็ไม่มีทางเลือก"

"เช่นอย่างนั้นข้าคงคิดได้เพียงว่าท่านกําลังดูถูกข้า เช่นนั้น ข้าจะขอยลโฉมกับสิ่งที่เรียกว่าพลังเทพมรดกบุปผาซากศพในวันนี้"

เย่ชิวไม่ใส่ใจที่จะเสียลมปาก เขามีเหตุผลที่จะโจมตีอยู่แล้ว แค่สิ่งนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะฆ่าคู่มู่ไห่ให้ตายเป็นร้อยครั้ง

ทันทีที่เขาพูดจบ เย่ชิวก็ถอยออกไปทันที ง้าวจอมราชัหมุนวนอยู่ในมือของเขาและค่อย ๆ กลับไป เขาวางธูปลงบนพื้นอย่างไม่ใส่ใจ

เย่ชิวพูดอีกครั้ง "ข้าไม่รังแกท่าน ถ้าท่านสามารถรอดได้ภายในหนึ่งก้านธูป ข้าจะแสร้งทำเป็นว่าวันนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น"

คำพูดเหล่านี้ยิ่งทำให้อับอายขายหน้า เย่ชิวไม่แม้จะใช้อาวุธเทพเจ้าของเขาด้วยซ้ำ เขาต้องการใช้กำปั้นของเพื่อเอาชนะคู่มู่ไห่

ทุกคนที่อยู่ในนั้นตกใจกับคำพูดของเขา

"แม่เจ้า นี่ไม่ยะโสไปหน่อยหรือ ไม่ว่าอย่างไรคู่มู่ไห่ก็ยังคงเป็นยอดฝีมือขอบเขตจ้าวสวรรค์ เขายังเป็นตัวตนในหมู่คนรุ่นเก่าในฐานะยอดฝีมือขอบเขตจ้าวสวรรค์ แม้แต่ศิษย์พี่ฉีก็ยังไม่กล้าพูดว่าสามารถโค่นคู่มู่ไห่ลงได้ง่าย ๆ"

"ข้าคิดว่าระดับการบ่มเพาะของท่านเทพอยู่ที่ขอบเขตไร้ลักษณ์เท่านั้น เขากล้าดีอย่างไรถึงได้หยิ่งยโสขนาดนี้"

ทุกคนต่างงงงวย พวกเขาไม่รู้ว่าเย่ชิวได้ความมั่นใจมาจากใด มันเป็นการต่อสู้ข้ามขอบเขต แม้แต่หมิงเยว่ซึ่งเคยอยู่ในขอบเขตไร้ลักษณ์ในตอนนั้นก็ยังยากที่จะเสมอกับคู่มู่ไห่ ยิ่งไปกว่านั้น นั่นคือหมิงเยว่ที่มีวิหารสวรรค์สิบแห่ง แล้วเย่ชิวกล้าดีอย่างไร

ทุกคนงงงวย และคู่มู่ไห่ที่สิ้นหวังก็แสดงความโกรธบนใบหน้าหลังจากได้ยินสิ่งนี้ "บัดซบ!"

เย่ชิวถึงกับกล้าดูถูกเขาเช่นนี้ ช่างน่าอัปยศอดสูจริง ๆ อีกฝ่ายไม่ได้จริงจังกับเขา ความเย่อหยิ่งดังกล่าวเป็นเหมือนการตบหน้าของเขาอย่างไร้ความปรานี

คู่มู่ไห่ตอบอย่างเย็นชา "ในเมื่อท่านเทพสนใจ ข้าจะเล่นกับท่านและดูว่าพลังเทพเจ้าเมฆาม่วงมีอะไรดี"

คำพูดที่ดูหมิ่นอย่างรุนแรงของเย่ชิวทำให้เขาโกรธอย่างสมบูรณ์

ทั้งสองโต้เถียงกันอย่างเดือดดาลทันที คู่มู่ไห่ตะโกนอย่างเย็นชา และกลิ่นอายในร่างกายของเขาก็ปะทุขึ้นทันที ฉับพลัน ทั้งเมฆาม่วงก็ถูกปกคลุมด้วยเมฆดำและสายฟ้าแลบ

กลิ่นอายที่น่าตกใจนั้นเตือนให้หลายคนเข้ามาดู

"ช่างเป็นกลิ่นอายที่น่ากลัว เขาเป็นใครกัน เขาถึงกับกล้าท้าทายผู้อาวุโสคู่แห่งมรดกบุปผาซากศพ"

ผู้คนที่อยู่รายรอบเขาไม่เคยเห็นเย่ชิวมาก่อนอย่างชัดเจนและมีความอยากรู้อยากเห็นอย่างหาที่เปรียบมิได้ ขณะที่บรรยากาศเหน็บหนาวลงเรื่อย ๆ เย่ชิวก็เย้ยหยันและนิ่งเฉยต่อแรงกดดันที่เต็มท้องฟ้า

เขาเพียงจุดก้านธูปอย่างใจเย็นและพูดว่า "ไม่ต้องกังวล ท่านจะเห็นมันเร็ว ๆ นี้"

ทันทีที่พูดจบ เย่ชิวก็เผยรอยยิ้มจาง ๆ ทันใดนั้น ลมกรรโชกแรง วิหารสวรรค์จำนวนมากปรากฏขึ้นรอบ ๆ เย่ชิวในทันที และพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็สั่นสะเทือนความว่างเปล่า

ณ ลมหายใจนั้น ทุกคนต่างตกตะลึง พวกเขามองไปที่วิหารสวรรค์รอบ ๆ เย่ชิว เมื่อพวกเขานับได้ถึงสิบเอ็ด ทุกคนก็ตกใจ

"สวรรค์! นี่คือวิหารสวรรค์สิบเอ็ดแห่ง เป็นไปได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าสถิติสูงสุดในปัจจุบันของศาลาเยียวยาสวรรค์คือวิหารสวรรค์สิบแห่งที่สร้างโดยนักบุญหญิงหมิงเยว่ในตอนนั้นหรือ"

"อัจฉริยะผู้นี้มาจากใด เขาถึงกับเปิดวิหารสวรรค์สิบเอ็ดแห่ง"

ช่วงเวลาที่เย่ชิวเปิดเผยความแข็งแกร่งเขา เขาทําให้ทุกคนตกใจทันที แม้กระทั่งฉีฮวนก็เริ่มจิตใจสั่นไหว ในขณะนี้ ในที่สุดเขาก็เข้าใจถึงความอุตสาหะพยายามของผู้อาวุโสใหญ่

"ฟู่ว" ฉีฮวนหายใจเข้าลึก ๆ เขากังวลมากจนขาสั่น

"วิหารสวรรค์สิบเอ็ดแห่ง อัจฉริยะที่หายากในประวัติศาสตร์ นี่เป็นสถิติสูงสุดที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ของเราตั้งไว้ตั้งแต่ยุคสิบอสูร ไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเชื่อ ข้าคิดว่าวิหารสวรรค์สิบแห่งที่สร้างขึ้นโดยเยว่เอ๋อเป็นขีดจํากัดของเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว ข้าไม่ได้คาดหวังว่าจะมีตัวตนที่สูงกว่า ขีดจํากัดของเด็กคนนี้อยู่ที่ใดกัน"

ใบหน้าของฉีฮวนซีดและอ่อนแอ เขาตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

มีคนไม่มากที่รู้ว่าเย่ชิวมีวิหารสวรรค์สิบเอ็ดแห่ง มีเพียงกู่ซานฉิวและหมิงเยว่ที่ไปดินแดนเบื้องล่างเท่านั้นที่รู้ ตอนนี้ หลังจากเห็นเย่ชิวมีวิหารสวรรค์สิบเอ็ดแห่ง ฝูงชนก็ระเบิดทันที

ใบหน้าของคู่มู่ไห่ซีดและดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ในตอนนั้น หมิงเยว่ที่มีวิหารสวรรค์สิบแห่งก็แทบสามารถยับยั้งเขาได้ อาจกล่าวได้ว่าเป็นการโจมตีที่ไร้ความปรานีที่ยาวนาน เหมือนกับฝันร้าย

ตอนนี้ อัจฉริยะหายากอีกคนปรากฏตัวขึ้น สร้างสถิติที่น่ากลัวยิ่งกว่าหมิงเยว่ และที่เลวร้ายที่สุดคือเขาทำให้ทั้งคู่ขุ่นเคืองใจ

วิหารสวรรค์สิบเอ็ดแห่งน่ากลัวเพียงใด อาจกล่าวได้ว่าในตอนนั้น หมิงเยว่พึ่งพาวิหารสวรรค์เพียงสิบแห่ง และใช้ความแข็งแกร่งอันทรงพลังของนางในการต่อสู้กับเขาให้เสมอกัน หากหมิงเยว่ใช้เคล็ดวิชาสมบัติของนาง มันคงไม่ยากสำหรับนางที่จะบดขยี้เขา

และตอนนี้เย่ชิวมีวิหารสวรรค์สิบเอ็ดแห่งที่น่าอัศจรรย์แล้ว ช่างเป็นตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวแบบใด

ความกดดันได้บดขยี้เข้ามา คู่มู่ไห่รู้สึกว่าขาของเขาเริ่มสั่น และลมหายใจของเขาก็รัดแน่นขึ้น

เมื่อธูปเริ่มไหม้ เย่ชิวระดมปราณโลหิตทั้งหมดในร่างกายทําให้พลังในร่างกายค่อย ๆ เดือดพล่าน ความรู้สึกที่หายไปนานนี้ทําให้เย่ชิวตื่นเต้นมาก

ขณะที่พวกเขาคุยกัน เย่ชิวก็หันตัวไปและพูดกับหยาหยาว่า "ศิษย์เอ๋ย เฝ้าดูอย่างระมัดระวัง เฝ้าดูข้ายืนหยัดเพื่อเจ้า"

ได้ยินดังนั้น ร่างกายของหยาหยาก็สั่นสะท้าน ความคับข้องใจในหัวใจของนางถูกกวาดล้างไปจนหมดสิ้น

ในขณะนี้ ความอัปยศอดสูที่นางต้องทนหลังจากฝึกฝนมาหนึ่งเดือนดูเหมือนจะถูกชะล้างออกไป ความโกรธของนางถูกระบายออกมาในประโยคเดียว นางกำหมัดแน่น

ตอนนี้นางจับจ้องไปที่อาจารย์ของนางเท่านั้น บุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่ยืนอยู่ท่ามกลางแสงสว่าง

เย่ชิวโจมตี ลมกระโชกแรงพัดผ่าน เขาเหมือนกับฝนที่ตกลงมาอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตา เขาก็มาถึงหน้าคู่มู่ไห่ ทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนที่คู่มู่ไห่จะทันได้ตอบโต้ เย่ชิวก็ประเคนหมัดอย่างเย็นชา

ตู้ม!

"อั่ก… " ภายใต้การปะทะกันของพลังที่รุนแรงนี้ คู่มู่ไห่ก็หลั่งเลือดในหมัดเดียว กระดูกของเขาเจ็บปวดอย่างหาที่เปรียบมิได้