บทที่ 16: จักรพรรดิดาราพิโรธ สังหารมังกรฟ้า

บทที่ 16: จักรพรรดิดาราพิโรธ สังหารมังกรฟ้า

คุซาจิชิ ยาจิรุ และนานาโอะ อิเสะ เดินเข้าไปในหมู่เกาะซาบอนดี้พลางเถียงกันไป! โดยไม่รู้ตัว พวกเธอก็มาถึงสวนสนุกแห่งหนึ่ง เมื่อได้เห็นทิวทัศน์ที่ไม่เคยพบเห็นในชาติก่อน พวกเธอก็เดินเข้าไป

ต้องบอกว่าสวนสนุกบนหมู่เกาะซาบอนดี้นั้นสวยงามและน่าสนใจจริงๆ ฟองสบู่หลากสีสันที่พร่างพรายมีแรงดึงดูดที่หาที่เปรียบไม่ได้สำหรับเด็กผู้หญิง ทั้งสองเล่นกันอย่างสนุกสนานในสวนสนุก ในที่สุดก็ออกมาหลังจากใช้เงินเบรีจนหมด

พวกเธอมาถึงย่านการค้า และสินค้าละลานตามากมายทำให้หัวใจของเด็กสาวทั้งสองพองโตด้วยความตื่นเต้น การชอปปิงมีเสน่ห์ดึงดูดโดยกำเนิดสำหรับเด็กผู้หญิง ถึงแม้พวกเธอจะไม่มีเงินเบรีเหลือแล้ว แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดความสนใจในการดูสินค้าของพวกเธอ!

พวกเธอชอปปิงกันอย่างสนุกสนานเหลือเชื่อ! พวกเธอไม่ทันได้สังเกตการเปลี่ยนแปลงรอบตัว เพียงแค่กระโดดจากแผงลอยหนึ่งไปยังอีกร้านหนึ่ง คุซาจิชิ ยาจิรุ ที่กำลังกระโดดโลดเต้นอยู่ ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ว่า เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ทุกคนรอบตัวเธอ ยกเว้นตัวเธอเองและนานาโอะ อิเสะ ได้คุกเข่าลง ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น!

คุซาจิชิ ยาจิรุ มองดูคนเหล่านี้เหมือนเด็กที่อยากรู้อยากเห็นและถามว่า “ทำไมพวกเจ้าทุกคนถึงคุกเข่ากันล่ะ? นี่มันกิจกรรมอะไรเหรอ? น่าสนใจจัง!”

ไม่มีใครกล้าตอบ ได้แต่เพียงมองดูเด็กสาวที่ดูไร้เดียงสาและใสซื่อคนนั้นอย่างกระวนกระวาย พลางคิดในใจ “จบสิ้นแล้ว เด็กสาวที่น่ารักอะไรเช่นนี้! เธอกำลังจะถูกฆ่า!”

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจเธอ หนูน้อยโลลิก็โกรธขึ้นมาเล็กน้อยและพูดกับนานาโอะ อิเสะว่า “ยัยบ้า พวกเขาไม่สนใจพวกเราเลย ไม่สนุกเลย ไปกันเถอะ!”

ก่อนที่นานาโอะ อิเสะจะทันได้ตอบ พวกเธอก็เห็นคนสองคนสวมครอบแก้วอยู่อีกฟากหนึ่งของถนน ตามมาด้วยชายในชุดสูทสีดำแปดคน และนำชายหน้าตาดุร้ายสองคนเดินอยู่ข้างหน้า พวกเขาอยู่ห่างจากคุซาจิชิ ยาจิรุ และนานาโอะ อิเสะ ไม่ถึงสิบเมตรแล้ว

ชายคนหนึ่งในชุดสีขาวสวมครอบแก้วบนศีรษะยกมือขึ้น ในมือนั้นมีปืนพกสีทอง ปากกระบอกปืนสีดำสนิทเล็งไปที่หนูน้อยโลลิ คุซาจิชิ ยาจิรุ เสียงปังดังขึ้น

หนูน้อยโลลิ คุซาจิชิ ยาจิรุ ตอบสนองตามสัญชาตญาณ ร่างของเธอไหววับเพื่อหลบกระสุนนัดนั้น กระสุนกระทบพื้น ทิ้งรอยหลุมสีดำลึกประมาณสิบเซนติเมตรไว้

หนูน้อยโลลิ คุซาจิชิ ยาจิรุ มองไปที่พื้นแล้วพูดอย่างโกรธจัด “แกเป็นคนไม่ดี กล้าดียังไงมาทำร้ายชั้น! แกสมควรตายที่มาล่วงละเมิดศักดิ์ศรีของยมทูต!”

ด้วยก้าวพริบตา เธอไปปรากฏตัวอยู่ด้านหลังชายขี้มูกยืดที่สวมครอบแก้ว ดาบฟันวิญญาณของเธอถูกชักออกมาทันทีและฟาดลงไป ในขณะนั้น ชายดุร้ายคนหนึ่งที่ถูกชายคนนั้นนำทางอยู่ได้กระโจนเข้ามาขวางดาบฟันวิญญาณของหนูน้อยโลลิ คุซาจิชิ ยาจิรุ และเลือดก็สาดกระเซ็นในทันที

ดาบฟันวิญญาณของคุซาจิชิ ยาจิรุ รองหัวหน้าหน่วยระดับสูงแห่งโลกบลีช ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทนรับได้! เพียงแค่ฟาดครั้งเดียว ทาสโจรสลัดคนนี้ที่มีค่าหัวสูงถึง 200 ล้านเบรี ก็ตายสนิท!

ณ จุดนี้ องครักษ์ชุดดำของมังกรฟ้าก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง ก้าวเข้ามาขวางหน้ามังกรฟ้าและกล่าวว่า “เด็กสาว กล้าดีอย่างไร! เจ้าไม่คุกเข่าต่อหน้ามังกรฟ้าผู้สูงศักดิ์ แล้วยังกล้าลงมือโจมตีชาวสวรรค์อย่างเปิดเผย! เจ้าสมควรตาย! ข้าขอแนะนำให้เจ้าวางดาบลงทันที คุกเข่ารอความตาย อย่าได้ขัดขืน มิฉะนั้น ครอบครัวของเจ้าจะต้องชดใช้ด้วยความตายสำหรับความโง่เขลาของเจ้า!”

คุซาจิชิ ยาจิรุ ฟังสิ่งที่คนเหล่านี้พูดและตอกกลับอย่างโกรธจัด “กล้าดียังไงมาขู่ครอบครัวของชั้น! พวกแกต่างหากที่สมควรตาย!”

พูดจบ ดาบอีกครั้งก็ฟาดลงไป และชายชุดดำคนหนึ่งก็ล้มลงในกองเลือด รวดเร็วและเฉียบขาด! ชายชุดดำรู้สึกหวาดกลัวแต่ไม่กล้าถอยแม้แต่ก้าวเดียว!

ในขณะเดียวกัน ราชาซาเมื่อเห็นว่านานาโอะ อิเสะ และคุซาจิชิ ยาจิรุ ยังไม่กลับมาเป็นเวลานาน ก็มีลางสังหรณ์ว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น เขาจึงพาเดอิดาระออกตามหาทุกที่ ในที่สุดก็มาถึงถนนการค้า ที่ซึ่งเขาเห็นคุซาจิชิ ยาจิรุ และนานาโอะ อิเสะ อยู่ใกล้มังกรฟ้า เขาก็เข้าใจในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น!

หนูน้อยโลลิผู้น่ารักและซุ่มซ่ามโดยธรรมชาตินี้ คุซาจิชิ ยาจิรุ ได้ก่อเรื่องขึ้นแล้ว! อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขารีบเข้าไป เขาก็ได้ยินสิ่งที่ชายชุดดำพูด และความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นในใจของเขา

ไม่ว่าจะเป็นชาติก่อนหรือชาตินี้ จุดอ่อนของราชาซาคือครอบครัวของเขา ใครก็ตามที่กล้าข่มขู่ลูกเรือของเขา ไม่ต้องพูดถึงน้องสาวตัวน้อยของเขา สมควรตาย สติของราชาซาค่่อยๆ ถูกกลืนกินด้วยจิตสังหารในใจของเขา และเขาเดินทีละก้าวไปยังมังกรฟ้า!

ไม่นาน หลังจากที่คุซาจิชิ ยาจิรุ ฆ่าชายชุดดำคนที่สอง เขาก็มาถึงหน้าคุซาจิชิ ยาจิรุ และกล่าวว่า “ยาจิรุ ถอยไป การฆ่าพวกมันจะทำให้ดาบฟันวิญญาณของน้องสาวที่น่ารักของชั้นต้องเปรอะเปื้อน พวกแกกล้าขู่ขวัญน้องสาวชั้น บอกมาสิว่าอยากตายแบบไหน!”

เมื่อคำพูดของเขาสิ้นสุดลง รัศมีที่น่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาจากร่างกายที่ค่อนข้างผอมบางของเขา! ผู้คนที่ไม่เกี่ยวข้องบนถนนทั้งหมดสลบไป! เหลือเพียงมังกรฟ้าสองคน ทาสหนึ่งคน องครักษ์ชุดดำห้าคน และนานาโอะ อิเสะ กับเดอิดาระเท่านั้น!

มังกรฟ้าที่เคยยิงใส่คุซาจิชิ ยาจิรุ ยกปืนในมือขึ้นอีกครั้ง เล็งไปที่ราชาซา ราชาซามองดูการกระทำของมังกรฟ้า และดาบไรคิริของเขาก็ถูกชักออกมาทันที ศีรษะที่น่ารังเกียจพร้อมกับครอบแก้วกลิ้งลงไป ดวงตาคู่หนึ่งที่เบิกโพลงอย่างไม่ยอมตายจ้องมองมาที่ราชาซา ราชาซาด้วยความรังเกียจ เตะหัวหมาของมังกรฟ้าทิ้งไป!

ราชาซามองดูคนที่เหลืออยู่และกล่าวว่า “ชั้นจะถามพวกแกอีกครั้ง อยากตายแบบไหน! ชั้นไม่อยากพูดเรื่องเดิมเป็นครั้งที่สาม!”

ไม่มีใครในกลุ่มคนที่เหลือกล้าตอบคำถาม รวมถึงมังกรฟ้าที่ยังมีชีวิตอยู่ด้วย! ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว และพวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น เพราะพวกเขาไม่เคยเห็นคนที่บ้าบิ่นเช่นนี้มาก่อน และไม่มีใครอยากตาย!

เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่งในขณะนั้น ดาบของราชาซาฟาดออกไปอีกครั้ง และองครักษ์ชุดดำห้าคนก็หลั่งเลือดในทันที ทันทีหลังจากนั้น ดาบอีกครั้งก็ฟาดลงไป และทาสก็ล้มลงกับพื้น ตายอย่างไม่เต็มใจ! เหลือเพียงมังกรฟ้าคนเดียว เมื่อมองดูมังกรฟ้าที่กำลังสับสนงุนงง ราชาซายกดาบในมือขึ้นและยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่บ้าคลั่ง หยิ่งยโส และครอบงำ ด้วยการยกมือขึ้นและฟาดดาบลง มังกรฟ้าตนนี้ก็ถูกตัดเป็นสองท่อน!

ราชาซาพาเดอิดาระและคนอื่นๆ จากไป กลับไปยังเรือยอชท์ขนาดเล็กสุดหรูของเขา เยี่ยนหลิงจีถูกส่งไปหาลุงเรย์ลี่ เพื่อเร่งให้เรย์ลี่เร่งกระบวนการเคลือบเรือ!

หลังจากราชาซากลับไป ผู้คนที่ไปที่ถนนการค้าก็พบกับชาวเมืองซาบอนดี้ที่หมดสติและมังกรฟ้าที่ตายอย่างน่าสยดสยอง พวกเขารีบหยิบเด็นเด็นมูชิออกมาอย่างบ้าคลั่ง: “ฮัลโหล ฮัลโหล ที่นี่กองทัพเรือหรือเปล่า?”

กองทัพเรือ: “ใช่ ที่นี่มารีนฟอร์ด เชิญพูดได้?”

พลเมืองกล่าวว่า: “นี่คือถนนการค้าหมู่เกาะซาบอนดี้ ผมต้องการแจ้งความครับ ทาสสองคน องครักษ์แปดคน และสุดท้ายคือมังกรฟ้าสองคนตายอยู่ที่นี่ และทุกคนบนถนนก็หมดสติไปหมด! ฮัลโหล ได้ยินผมไหมครับ? โปรดรีบมาเร็วๆ!”

กองทัพเรือ: “...อะไรนะ ผมเข้าใจแล้ว เราจะรีบไปเดี๋ยวนี้!”

ในห้องทำงานของจอมพลเรือคองที่มารีนฟอร์ด ทหารเรือนายหนึ่งรีบวิ่งไปที่ประตูอย่างตื่นตระหนก เคาะประตู แล้วก็วิ่งเข้าไปในห้องทำงานและกล่าวกับคองว่า “รายงานท่านจอมพลเรือ มังกรฟ้าสองคนพร้อมด้วยผู้ติดตามและทาสในถนนการค้าหมู่เกาะซาบอนดี้ถูกสังหารทั้งหมด และทุกคนบนถนนการค้าก็หมดสติไปครับ!”

คอง: “...อะไรนะ แกบอกว่ามังกรฟ้าถูกฆ่า!” ทหารเรือนายนั้นกล่าวว่า “ท่านจอมพลเรือ สถานการณ์เป็นความจริงครับ! กองกำลังรักษาการณ์หมู่เกาะซาบอนดี้ได้ไปถึงที่เกิดเหตุแล้วครับ!” คองโกรธจัด: “เรียกเซนโงคุกับเซเฟอร์มาที่ห้องทำงานของชั้นทันที! รีบไปเร็ว!”

หนึ่งนาทีต่อมา เซนโงคุและเซเฟอร์ก็มาถึงหน้าคอง คองกล่าวว่า “เซนโงคุ, เซเฟอร์ มังกรฟ้าสองคนและผู้ติดตามของพวกเขาในถนนการค้าหมู่เกาะซาบอนดี้ถูกสังหารทั้งหมด และบุคลากรทั้งหมดบนถนนการค้าก็หมดสติไป! พวกนายคนใดคนหนึ่งควรจะไป!”

เซนโงคุและเซเฟอร์มองหน้ากันและกล่าวว่า “คนร้ายน่าจะครอบครองฮาคิราชันย์ มังกรฟ้าตายไปสองคน สถานการณ์เร่งด่วน พวกเราจะไปด้วยกัน!”

คองกล่าวว่า “รีบไปเร็ว อย่าปล่อยให้คนร้ายหนีไปได้ กี่ปีมาแล้วนะ? นอกจากมังกรฟ้าที่ตายตามธรรมชาติ หรือจากอุบัติเหตุอย่างเรืออับปาง ก็มีแค่สองคนทุกๆ สิบปี ครั้งนี้ตายไปทีเดียวสองคนเลย ต้องจับตัวคนร้ายมาให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย!”

ต่อมา เซนโงคุและเซเฟอร์ต่างก็ขึ้นเรือรบระดับพลเรือเอกพร้อมด้วยเรือคุ้มกัน 10 ลำ และมุ่งหน้าไปยังหมู่เกาะซาบอนดี้ ครึ่งชั่วโมงต่อมา พวกเขาก็มาถึงหมู่เกาะซาบอนดี้ นำกองกำลังชั้นยอดของมารีนฟอร์ดมาปิดล้อมหมู่เกาะซาบอนดี้ทั้งหมด! พลเรือเอกทั้งสองพร้อมด้วยทหารใต้บังคับบัญชารีบรุดไปยังที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว!

เมื่อมองดูศพของมังกรฟ้า เซนโงคุและเซเฟอร์กล่าวว่า “สั่งให้ทหารเรือทั้งหมดกวาดล้างโจรสลัดทั้งหมดบนหมู่เกาะซาบอนดี้!”

จากนั้นพวกเขาก็เริ่มสอบสวนชาวเมืองที่ฟื้นคืนสติ: “พวกเจ้ารู้ไหมว่าคนร้ายหน้าตาเป็นอย่างไร!”

ในที่สุด หลังจากคำอธิบายจากหลายๆ คน ภาพวาดของราชาซาและอีกสามคนก็ถูกวาดขึ้นมา เมื่อมองดูภาพวาดในมือ พลเรือเอกเซเฟอร์ก็พบว่าหนึ่งในชายเหล่านั้นดูคุ้นตามาก!

ในที่สุด เซเฟอร์ก็นึกออกว่าชายคนนี้คือใคร ถึงแม้ว่าเสื้อผ้าและใบหน้าของเขาจะเปลี่ยนไปบ้าง แต่ดวงตาของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยน พลเรือเอกเซเฟอร์ลังเลในใจ จักรพรรดิดาราไม่เคยทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ฆ่าแต่โจรสลัดเท่านั้น

ในช่วงสองปีที่ผ่านมาในโลกใหม่ จำนวนโจรสลัดที่ตายด้วยน้ำมือของเขาก็เพียงพอสำหรับทหารเรือธรรมดาคนหนึ่งที่จะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นพลเรือโทแห่งกองบัญชาการกองทัพเรือ และกระทั่งเป็นหนึ่งในพลเรือโทระดับสูง ทำไมเขาถึงจะฆ่ามังกรฟ้าล่ะ?

พลเรือเอกเซเฟอร์ชี้ไปที่ภาพวาดของราชาซาและถามผู้รู้เรื่อง “ทำไมเขาถึงโจมตีมังกรฟ้า? เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ชั้นฟังโดยละเอียด โดยเฉพาะอย่างยิ่งอย่าให้ขาดรายละเอียดแม้แต่เรื่องเดียว!” ในที่สุด เซเฟอร์ก็เข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมด!

เขาถอนหายใจในใจ โชคชะตาช่างเล่นตลกกับผู้คนเสียจริง! จักรพรรดิดารายังคงไม่เปลี่ยนแปลงเลย! เขาจะไม่ยอมขาดทุนแม้แต่น้อย เขาแค่พาน้องสาวของเขาจากไปไม่ได้หรือ? อนิจจา ช่างน่าเสียดายสำหรับเด็กหนุ่มผู้มีความสามารถและเที่ยงตรงเช่นนี้!

เซเฟอร์รู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องและไม่ได้ปิดบัง บอกกับเซนโงคุว่า “คนที่ฆ่ามังกรฟ้าคือจักรพรรดิดารา คนที่ฆ่าทาสและผู้ติดตามของมังกรฟ้าคือน้องสาวของจักรพรรดิดารา คุซาจิชิ ยาจิรุ ส่วนตัวตนของอีกสองคนนั้นไม่ทราบ และน่าจะไม่ได้ลงมือ!”

เซนโงคุซึ่งอยู่ข้างๆ เซเฟอร์ โดยธรรมชาติแล้วก็ได้เรียนรู้เหตุการณ์เช่นกัน! เขายังเข้าใจด้วยว่าจักรพรรดิดารามาจากโลกใหม่ ที่ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วไม่เคยพบเห็นมังกรฟ้า น้องสาวของเขาน่าจะเคยมาที่หมู่เกาะซาบอนดี้เป็นครั้งแรกและไม่รู้ว่ามังกรฟ้าเป็นอย่างไร และจักรพรรดิดาราก็ไม่ได้อยู่ข้างๆ เธอในตอนนั้น

มันไม่น่าแปลกใจเลยที่มังกรฟ้ายิง และน้องสาวของจักรพรรดิดาราผู้ไม่รู้เรื่องและไม่กลัวเกรง ก็โจมตีเขา ข่าวกรองของกองบัญชาการกองทัพเรือพบเพียงว่าจักรพรรดิดาราปรากฏตัวครั้งแรกในโลกใหม่ และไม่ทราบว่าพ่อแม่ของเขาเป็นใคร สันนิษฐานว่าพวกเขาเสียชีวิตแล้ว อย่างไรก็ตาม เป็นเรื่องปกติที่น้องสาวของเขาซึ่งยังเด็ก ไม่ได้อยู่ข้างกายจักรพรรดิดาราในตอนนั้น ดังนั้นข่าวกรองของกองทัพเรือจึงไม่พบเธอ!

ต้องบอกว่าเซนโงคุช่างสมกับชื่อเสียงจอมปราชญ์ของเขาจริงๆ ที่เกือบจะเดาความจริงได้ทั้งหมด คุซาจิชิ ยาจิรุ และนานาโอะ อิเสะ ไม่เข้าใจโลกใบนี้นั่นเอง!