(ฟรี)ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 460 ทายาทฉงฉี

ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 460 ทายาทฉงฉี

“การจะได้เห็นพวกเขาทั้งหมดนี้เป็นเรื่องยากกว่าการขึ้นสวรรค์เสียอีก เหตุใดวันนี้จึงมีคนมากมาย?”

เสียงซุบซิบสองสามเสียงมาจากด้านข้าง ผู้ชมบางคนที่ไม่ทราบความจริงต่างแสดงความสับสน

"ข้าได้ยินมาว่ามีคนค้นพบซากปรักหักพังของถ้ำมังกรที่แท้จริงในดินแดนโบราณอันลึกลับของเทือกเขามังกรแดง พวกเขาอาจมาที่นี่เพื่อถ้ำมังกรที่แท้จริง"

"แม่เจ้า มีอัจฉริยะมากมายเพียงนี้เลยหรือ"

มีคนหายใจเข้าลึก ๆ และพูดอย่างไม่สบายใจว่า "เทพธิดาอวินชางแห่งเผ่าพันธุ์เทพเจ้า สุ่ยเทียนอี้แห่งตระกูลยวี่ และเฟิงหลิงเยว่แห่งตระกูลเฟิงล้วนอยู่ที่นี่ สามคนนี้ล้วนเป็นอัจฉริยะลำดับต้น ๆ ของโลก พวกเขาได้บ่มเพาะจนถึงขีดสุด ในหมู่พวกเขา เทพธิดาอวินชางถึงกับสร้างสถิติไร้พ่ายในสนามทดสอบ"

เย่ชิวค่อย ๆ จมดิ่งสู่ห้วงความคิดเมื่อได้ยินเสียงกระซิบ เขามองขึ้นไปยังสตรีผู้งดงามบนท้องฟ้าและรู้สึกได้ว่ากลิ่นอายของนางนั้นมั่นคงมาก ภายใต้ระลอกคลื่นที่ดูสงบนิ่ง มีกระแสพลังที่เชี่ยวกรากปลดปล่อยออกมาเป็นระยะ

ถ้านางปลดปล่อยพละกำลัง ความแข็งแกร่งของนางจะไม่ด้อยกว่ายอดฝีมือไร้ลักษณ์

นี่คืออัจฉริยะแห่งเก้าสวรรค์สิบแผ่นดินงั้นหรือ?

ทุกขอบเขตที่บรรลุล้วนทะลวงผ่านอย่างสุดขั้ว และศักยภาพของพวกเขาได้รับการพัฒนาจนขีดสุดแล้ว ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่สามารถตัดสินได้จากความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของคนทั่วไปได้

เขามองไปชายรูปงามที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง กลิ่นอายของอีกฝ่ายก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าของอวินชาง เขาไม่ได้จงใจยับยั้งกลิ่นอายของเขา หากตัดสินจากความแข็งแกร่งของเขา เขาน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าอวินชางเสียอีก

"น่าสนใจ… ดูเหมือนว่าวันนี้ ข้า เย่ ไม่สิ… ข้า ฉี จะต้องพบกับผู้ที่เรียกว่าอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้เหล่านี้"

เย่ชิวยิ้มอย่างชั่วร้าย ความคิดในใจของเขาค่อย ๆ ถูกเปิดเผยออกมา

วันนี้ ข้า ฉีอู๋ฮุ่ย จะทำเรื่องใหญ่และเผยแพร่ชื่อของฉีอู๋ฮุ่ยให้สะท้านสวรรค์

ตู้มมมม!

เมื่อผู้คนเข้าใกล้เทือกเขานี้มากขึ้นเรื่อย ๆ ทันใดนั้น พื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ภูเขาไฟด้านล่างเริ่มปะทุ และพลังทำลายล้างก็กระจายออกไปทันที

สีหน้าของเย่ชิวกลายเป็นเคร่งขรึมทันที พลังนั้นน่าตกใจมาก ทุกคนในปัจจุบันได้ใช้สมบัติเพื่อป้องกันตนเอง

ในหมู่พวกเขา เย่ชิวกังวลเกี่ยวกับขนนกศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีในมือของอวินชาง และหอกในมือของเฟิงหลิงเยว่ไม่น้อย

เย่ชิวตกใจมาก สมบัติในมือของพวกเขาคือสิ่งประดิษฐ์เซียนทั้งหมด

"แม่เจ้า นี่คือรากฐานของตระกูลขนาดใหญ่?"

สิ่งประดิษฐ์เซียนเป็นสมบัติหายากในดินแดนเบื้องล่าง แต่ในเก้าสวรรค์และสิบแผ่นดิน ใคร ๆ ก็สามารถมีมันได้หรือ? หรืออาจเป็นเพราะตัวตนของพวกเขานั้นพิเศษ ดังนั้นพวกเขาจึงมีสมบัติเซียน?

เย่ชิวไม่มีอารมณ์จะคิดเรื่องนี้ ทันใดนั้นเขาก็ยกฝ่ามือขึ้นเมื่อเห็นลูกบอลไฟพุ่งเข้าหาเขา

"ชายคนนี้เป็นใครมาทำอะไรนี่ที่รึ?"

"เวรเอ๊ย! เขาบ้าไปแล้วหรือ? แม้แต่ยอดฝีมือไร้ลักษณ์ก็ยังไม่กล้าใช้ร่างกายเช่นนั้น เขากลับต้องการใช้ร่างกายของเขาเพื่อต่อต้านหรือ"

ในขณะนี้ คนรอบข้างต่างตกตะลึงกับการกระทำที่บ้าคลั่งของเย่ชิว

เป็นเพราะการเคลื่อนไหวอย่างกะทันหันของเย่ชิวที่ดึงดูดความสนใจของอัจฉริยะ ทุกคนล้วนรู้จักกัน แต่พวกเขาไม่รู้สึกเย่ชิว

"หืม? ชายคนนี้มาจากตระกูลใดกัน"

เทพธิดาอวินชางถาม ในอีกด้านหนึ่ง เฟิงหลิงเยว่ก็จ้องมองอย่างไม่เป็นมิตร

ด้วยหอกในมือของเขา เขาเป็นเหมือนเทพเจ้าแห่งสงครามในโลก เขากวาดผ่านคลื่นพลัง หวังได้รับความสนใจ แต่เขาไม่คิดเลยว่าจะมีใครโผล่มากลางคันและขโมยความโดดเด่นของเขาไป

"ให้ตายเถอะ เจ้าเด็กนี่มาจากไหน? กล้าดีอย่างไรมาขโมยความโดดเด่นของข้า"

เฟิงหลิงเยว่สาปแช่งในใจและแสดงสีหน้าไม่พอใจ

เคล็ดวิชาฝ่ามือของเย่ชิวนั้นยอดเยี่ยมมาก เขาสร้างตราประทับและทันใดนั้น เปลวไฟที่น่าตกใจก็พุ่งกลับไป

"เล่นไฟต่อหน้าข้ารึ? เจ้ายังไร้ประสบการณ์เกินไป"

เย่ชิวยิ้มอย่างมั่นใจ เขาไม่กลัวที่จะดึงดูดความสนใจของผู้อื่น สิ่งที่เขาต้องการทำคือการมีชื่อเสียงและดึงดูดผู้คนมากขึ้น ในเวลานั้น มันจะเป็นประโยชน์มากกว่า

เห็นได้ชัดว่าการเคลื่อนไหวที่ยอดเยี่ยมของเขาดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วน

หลังจากบรรลุเป้าหมายแล้ว เย่ชิวก็ตบฝ่ามือและระงับเปลวไฟที่พุ่งสูงขึ้น อุโมงค์ด้านล่างเปิดออกและเขาเป็นคนแรกที่รีบกระโจนลงไป

"เทือกเขามังกรแดงเปิดแล้ว ทุกคนรีบเข้าไป"

เสียงร้องมาจากฝูงชน ทุกคนมีปฏิกิริยาทันที พลังก่อนหน้านี้เป็นสัญญาณว่าเทือกเขามังกรได้เปิดออกแล้ว

ขณะที่ทางเดินเปิดออก ทุกคนก็รีบเข้าไป

หลังจากเย่ชิวเป็นคนแรกที่ก้าวเข้าสู่พื้นที่ต้องห้าม เฟิงหลิงเยว่ก็เป็นคนที่สองที่ตามมา จากนั้น อวินชางเข้าสู่พื้นที่ต้องห้ามได้สำเร็จ

ในขณะนี้ ชายผิวสีคล้ำที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดและตัวสั่นเทาพูดอย่างมีอารมณ์ว่า "แม่เจ้า ข้าหวาดกลัวแทบตาย หากข้ารู้ว่าเขาดุร้ายเพียงนี้ ข้าคงกอดต้นขาของเขาแน่นราวกับปลิงไปแล้ว บัดซบ ข้าเสียโอกาสผูกมิตรกับอัจฉริยะเสียแล้ว”

ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคนที่เย่ชิวได้พบหน้าศาลาเซียนเมามาย

"โฮก!"

เสียงคำรามกราดเกรี้ยวทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ภายใต้ความโกลาหล สัตว์อสูรในยุคก่อนประวัติศาสตร์ได้ก้าวเท้าอันหนักหน่วงและตบเทือกเขาอย่างโหดเหี้ยม

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป พวกเขามองดูสัตว์อสูรตัวใหญ่บินผ่านและหลีกทาง

"สัตว์อสูรดึกดำบรรพ์ผู้ดุร้าย ทายาทฉงฉีเลือดบริสุทธิ์!"

ท่ามกลางฝนที่กำลังตกหนัก อวินชางถอนหายใจด้วยความประหลาดใจ นางไม่คาดคิดมาก่อนว่าอัจฉริยะมากมายขนาดนี้จะมาปรากฏตัวในถ้ำมังกรที่แท้จริง

แม้แต่ทายาทฉงฉีสายเลือดบริสุทธิ์ก็ปรากฏ นางรู้สึกกดดันอย่างช่วยไม่ได้ จากสถานการณ์ปัจจุบัน นางมีคู่ต่อสู้มากมาย เฟิงหลิงเยว่ ลูกหลานฉงฉีสายเลือดบริสุทธิ์ และบุคคลที่โดดเด่นอีกสองสามคนในรุ่นเดียวกัน

สิ่งที่นางไม่คาดคิดก็คือยอดฝีมือหนุ่มนิรนามได้ปรากฏตัวขึ้นอย่างลึกลับ

"หลีกทางให้ข้า!"

ด้านหน้า เย่ชิวเพิ่งผ่านกระแสคลื่นและพบหอกพุ่งเข้ามาจากด้านหลัง

เย่ชิวรู้สึกถึงภัยคุกคามที่อยู่เบื้องหลังเขาทันที เขาขมวดคิ้วและปิดกั้นมันด้วยฝ่ามือของเขา แรงทั้งสองชนกัน ก่อให้เกิดแรงปะทะมหาศาล

"รนหาที่ตาย?"

เจตนาสังหารจากเย่ชิวระเบิดขึ้นขณะที่เขาจ้องมองเฟิงหลิงเยว่ที่อยู่ข้างหลังเขา เดิมทีเขาวางแผนที่จะตามหาอีกฝ่ายหลังจากเข้าไปแล้ว แต่เขาไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะเริ่มมองหาเขาก่อน

เนื่องจากอีกฝ่ายเริ่มโจมตี เย่ชิวจึงไม่รีรอเสียลมหายใจ เขาตบอีกฝ่ายอีกครั้ง

"ฮึ่ม เจ้ากล้าแสดงฝีมืออันไร้ค่าต่อหน้าข้า? คุกเข่าลงแทบเท้าข้าเสีย!”

เฟิงหลิงเยว่ตะโกนอย่างเย่อหยิ่งขณะที่เขาควงหอก ฉับพลัน หอกของเขาเปลี่ยนไปราวกับมังกรแหวกว่ายธารน้ำและพุ่งเข้าใส่เย่ชิว

ทั้งสองฝ่ายปะทะกัน ทำให้เกิดประกายไฟพร่างพราย