(ฟรี)ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 370 ยอดฝีมือลึกลับ

ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 370 ยอดฝีมือลึกลับ

หลังจากได้รับเม็ดยาเซียนแล้ว ลิงก็เริ่มปล่อยตัวและเข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่งอย่างสมบูรณ์ เขาไม่ใช่คนใจดีตั้งแต่แรกแล้ว

เขามีสัญชาตญาณอยากเอาชนะโดยธรรมชาติ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เขาจะเชี่ยวชาญเคล็ดวิชาระดับเทพเจ้า เขาจะปล่อยโอกาสฝึกฝนหายากนี้ไปได้อย่างไร?

กระบองทองสารพัดนึกทุบไปทางมือขนาดใหญ่อย่างรุนแรงพร้อมกับเสียงที่ดังสั่นสะเทือน

"ลิง เจ้ากล้าดีอย่างไร!"

เสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวของชายชราดังมาจากท้องฟ้า และฉากนี้ก็ตกอยู่ในความโกลาหลทันที

หลินชิงจู้กะพริบตา นางคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถอยกลับไปอย่างเงียบ ๆ

"ศิษย์พี่หญิง ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่?" จ้าวว่านเอ๋อถามอย่างเป็นห่วง เมื่อเห็นว่านางกลับมาอย่างปลอดภัย

หลินชิงจู้ปลอบนางแล้วพูดว่า "โชคดีที่ลิงตัวนี้มาขวางไว้ทัน ไม่เช่นนั้น ชีวิตของข้าคงตกอยู่ในอันตราย"

ขณะนี้นางยังมีอาการตกใจอยู่อยู่ นางถือเหรียญหยกไว้ในมือ หากลิงไม่ปรากฏตัวทันเวลาเพื่อก่อกวนสถานการณ์ นางคงทำลายเหรียญหยกที่นายหญิงของนางทิ้งไว้ให้พวกเขาแล้ว

หลินชิงจู้จ้องมองไปยังลิงที่ทรงพลังและมีอำนาจเหนือกว่าบนท้องฟ้าอย่างทราบซึ้ง

การต่อสู้ที่สั่นสะเทือนโลกได้ปะทุขึ้น ในส่วนลึกของพื้นที่ต้องห้าม อักขระกฎประหลาดไหลออกมา และมีร่องรอยของการแตกหัก

หลินชิงจู้ผู้พิถีพิถันค้นพบว่าดูเหมือนจะมีร่างที่น่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ซ่อนอยู่หลังอักขระสีดำของค่ายกล ความรู้สึกเป็นลางร้ายแล่นเข้ามาในหัวใจของนางทันที

ตามที่คาดไว้ ทันทีที่ความคิดนี้ปรากฏขึ้น ลิงก็ใช้กำลังเต็มที่กวาดผ่านพื้นที่ต้องห้าม

ปัง!

ในพื้นที่ต้องห้าม มีเสียงกรอบแกรบตามา ภายใต้ความมืดมิด มารที่หลับใหลก็ได้ตื่นขึ้น

ในขณะนั้น ท้องฟ้ามืดครึ้มอย่างหาที่เปรียบมิได้ เมฆดำทะมึนบดบัง

"เกิดอะไรขึ้น?"

การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันของลมที่รุนแรงทำให้สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป

ชายชราผู้ลึกลับในสวรรค์ทั้งเก้าก็ขมวดคิ้ว และมองลึกเข้าไปที่ร่างในความมืดด้วยความกลัวสุดขีด

"ไปกันเถอะ"

โดยไม่ลังเลใด ๆ เขาหยุดยุ่งกับลิงและคว้ากงซุนไป่หยูเพื่อจากไป แต่ลิงจะปล่อยให้เขาทำตามที่ต้องการได้อย่างไร?

"เจ้าต้องการออกไปรึ? รับนี่ไป"

ในขณะนี้ ลิงอาจไม่รู้ว่ามีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวแบบใดดำรงอยู่ การกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจของเขาได้ปลดปล่อยมันออกมา เขายังคงทำทุกอย่างที่เขาต้องการ ถือกระบองทองสารพัดนึก ทุบมันไปทางร่างที่ว่างเปล่านั้น

"เจ้าบ้า! ไปให้พ้น!"

ชายชราผู้ลึกลับกำลังโกรธเกรี้ยว ในขณะนี้ เขาเพียงต้องการที่จะจากไป แต่ลิงไม่ยอมให้เขาพากงซุนไป่หยูออกไป

มันสายไปแล้ว มารที่หลับไหลกำลังจะตื่นขึ้น เขากัดฟันและใช้พลังเทพเจ้าทันที อักขระโบราณปรากฏขึ้น และเคล็ดวิชาที่น่าตกใจก็ถูกเปิดเผยออกมา พลังอันน่าสะพรึงกลัวเข้าปกคลุมพื้นที่ทั้งหมด

"นี่คือเคล็ดวิชามรดกของภูเขาสวรรค์ เคล็ดวิชามารเซียนมหาเอกภาพ!"

ในขณะนี้ ตัวตนของชายชราลึกลับผู้นี้ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น แม้เขาจะไม่ปรารถนาจะมัวหมองด้วยกรรมนี้ แต่ก็มัวหมองเพราะลิง

เห็นได้ชัดว่า ขณะที่เขาโจมตี แสงสีแดงก็เปล่งออกมาจากส่วนลึกของพื้นที่ต้องห้าม และดวงตาสีแดงเลือดคู่หนึ่งขนาดเท่าตะเกียงจ้องมาที่เขา

"โฮกกกกกก!"

ฉับพลัน เสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดดังมาจากส่วนลึกของความมืด เจตนาสังหารที่เย็นชาก็กวาดไปทั่ว

"ช่างเป็นกลิ่นอายชั่วร้ายที่น่ากลัวยิ่งนัก"

หลินชิงจู้รับรู้ว่าอีกฝ่ายน่ากลัวถึงเพียงใด นางแอบสูดลมหายใจเอาอากาศเย็น ๆ เจตนาสังหารของสหายที่หลับใหลในส่วนลึกของพื้นที่ต้องห้ามนั้นน่าตกใจเกินไป หลินชิงจู้ไม่เคยได้ยินถึงความโหดเหี้ยมในระดับนี้มาก่อน

แม้แต่เทียนเมิ่งในตอนนั้นก็ไม่ได้มีความเหี้ยมโหดขนาดนั้น

เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายน่ากลัวเพียงใด

"ว่านเอ๋อ สถานการณ์ของที่นี่ไม่ถูกต้อง เตรียมถอย"

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลินชิงจู้ก็ตัดสินใจทันที และสังเกตสถานการณ์โดยรอบอย่าประหม่า

จ้าวว่านเอ๋อพยักหน้าเห็นด้วย นางยังรู้สึกได้ว่าคนที่อยู่ในส่วนลึกของความมืดนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง

หลังจากเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดดังขึ้นจากส่วนลึกของพื้นที่ต้องห้ามที่แปลกประหลาด สวรรค์ทั้งเก้าก็เงียบลง โลกนี้ก็ดูเหมือนจะถูกคุมขังโดยเขตแดนต้องห้าม

เมื่อทุกคนตื่นตัวขึ้น พวกเขาต้องประหลาดใจเมื่อพบตนเองว่าขยับไม่ได้

"เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดข้าจึงขยับไม่ได้?"

"เกิดอะไรขึ้น?"

ที่เกิดเหตุอยู่ในความชุลมุนวุ่นวาย ทุกคนพยามยามดิ้นรน อยากจะหลุดจากพันธนาการ แต่พวกเขาก็รู้ตัวว่าไร้เรี่ยวแรง ในความโกลาหล พวกเขาเอาแต่ตั้งคำถาม ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ราวกับว่าพวกเขาเห็นบางสิ่งที่น่ากลัว

หลินชิงจู้และจ้าวว่านเอ๋อก็ถูกพันธนาการเช่นกัน พวกนางดิ้นรนสุดกำลัง

"บัดซบ!”

หลังจากต่อสู้อยู่พักหนึ่ง ใบหน้าของหลินชิงจู้ก็ซีดลง นางไม่พอใจเล็กน้อย และมีลางสังหรณ์ถึงอันตรายทันทีที่อีกฝ่ายปรากฏตัว น่าเสียดาย ก่อนที่พวกเขาจะออกไป อีกฝ่ายก็โจมตีไปแล้ว

"นี่มันเคล็ดวิชาลับประเภทใดกัน?" จ้าวว่านเอ๋อถามด้วยความตื่นตระหนกเช่นกัน นางไม่เคยเห็นวิธีแปลก ๆ เช่นนี้มาก่อน

ดูเหมือนจะไม่ใช่เคล็ดวิชาลับเชิงมิติ

นี่เป็นเหมือนเคล็ดวิชาต้องห้ามในสมัยโบราณ เป็นเรื่องที่แปลกมาก ไม่ว่าพวกเขาจะทำความเข้าใจอย่างไร พวกเขาก็ไม่สามารถเข้าใจความหมายที่แท้จริงของมันได้

"ดูเหมือนว่าคราวนี้เราคงจะตายอยู่ที่นี่"

หลังจากความตื่นตระหนก หลินชิงจู้ค่อย ๆ สงบลง และคิดหามาตรการรับมืออย่างรวดเร็ว

นางมองไปที่เหรียญหยกในมือของนาง และต้องการที่จะบดขยี้มัน อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ แม้แต่นายหญิงของนางก็ยังไม่สามารถเทียบกับอีกฝ่ายได้

ถ้านางขอความช่วยเหลือตอนนี้ นางอาจจะลากนายหญิงลงเหว

หลังจากคิดทบทวนอีกครั้ง หลินชิงจู้ก็ยอมแพ้ที่จะบดขยี้เหรียญหยก

ตู้มมม!

เสียงดังสั่นสะเทือนออกมาจากส่วนลึกของความมืด

กระแสน้ำที่มืดมิดพุ่งออกมาจากส่วนลึกของพื้นที่ต้องห้าม สวรรค์ทั้งเก้าก็ถูกหมอกดำกัดกร่อนทันที

ภายใต้การจ้องมองของทุกคน ร่างประหลาดค่อย ๆ เดินออกมาจากพื้นที่ต้องห้ามอันมืดมิด ทั้งร่างของเขากำลังปลดปล่อยปราณโลหิต ใบหน้าซีดของเขาไม่มีสี ราวกับว่าเขาตายไปหลายปีแล้ว

เขาเลียริมฝีปากเล็กน้อยและมองดูทุกคนที่อยู่ตรงนั้น สายตาของเขาหยุดที่ลูกหลานของสายเลือดทองคำและสายเลือดจักรพรรดิ

สายตาละโมบของเขายังคงเรียกร้อง ราวกับว่าเขากำลังเห็นอาหารอันโอชะ

"มีของอร่อยมากมาย จะกินอะไรก่อนดี? ขอข้าคิดดูก่อน"

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเมื่อได้ยินเสียงที่น่าสะพรึงกลัวนั้น

ทันใดนั้น…

แสงทองส่องประกายพร่างพรายแพรวพราว ลิงจับกระบองทองสารพัดนึกและทุบมันลง

"ช่างอวดดียิ่งนัก รับสิ่งนี้ไป"

การกระทำกะทันหันนี้ทำให้ทุกคนตกใจ

"เวรเอ๊ย! ลิงตัวนี้อยากตายหรือ? มันกล้าหาญขนาดนี้เลยหรือ?"

ภายใต้เขตแดนต้องห้ามของยอดฝีมือพื้นที่ต้องห้าม ไม่มีใครเคลื่อนไหวได้ พวกเขาไม่กล้าขยับ มีเพียงลิงตัวนี้เท่านั้นที่ดูเหมือนจะไม่ถูกพันธนาการ และยังสามารถเคลื่อนที่ไปมาได้อย่างอิสระ สิ่งที่แย่ไปกว่านั้นคือแทนที่ลิงจะใช้โอกาสหลบหนี เขากลับโจมตีอีกฝ่าย

ตู้มมม!

ท้องฟ้าอยู่ในความโกลาหล เมฆเคลื่อนตัวและสวรรค์ทั้งเก้าสั่นสะเทือน

ฉากเปลี่ยนไป ทุกคนเห็นว่ายอดฝีมือลึกลับในพื้นที่ต้องห้ามใช้เพียงสองนิ้วหนีบกระบองทองสารพัดนึกของลิงอย่างแน่นหนา

จากนั้น เขาก็มองไปที่อีกฝ่ายอย่างเหยียดหยามและเย้ยหยัน "ลิงเกิดจากหิน? น่าสนใจ… ต้นกำเนิดจิตวิญญาณแห่งฟ้าดิน เกิดมาเพื่อรับมือกับภัยพิบัติ?"

เพียงแวบเดียว เขาก็เห็นต้นกำเนิดของลิงราวกับว่ามันพลิกฝ่ามือ

ลิงตกใจและเข้าใจทันทีว่าตนเองเตะตอเหล็กเข้าเสียแล้ว