(ฟรี)ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 340 ไม่ได้ยากเย็นนัก

ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 340 ไม่ได้ยากเย็นนัก

เย่ชิวแค่อยากรู้ว่าอีกฝ่ายพูดเช่นนี้โดยไม่หน้าแดงได้อย่างไร? อีกฝ่ายหน้าหนาขนาดนี้ได้อย่างไร? แล้วไปเรียนรู้มาจากใคร?

เขารู้สึกละอายใจขึ้นมา…

เย่ชิวยืดกล้ามเนื้อและกระดูก บังเอิญว่าเขาก็ต้องการทดสอบเคล็ดวิชาสายฟ้าที่สมบูรณ์ เขาจึงไม่ได้ปฏิเสธ

บรรยากาศปั่นป่วนทันทีเมื่อเขาปรากฏตัว

"เหตุใดผู้ชายคนนี้ถึงมาอยู่ที่นี่?"

ผู้ฝึกตนชราในความโกลาหลกล่าวด้วยร่างกายที่สั่นเทา

ทุกคนกลายเป็นกังวลทันทีเมื่อได้ยินสิ่งนี้

"เขาคือใคร?"

เห็นได้ชัดว่าหลายคนในปัจจุบันไม่รู้จักชายหนุ่มคนนี้มากนัก เช่นเดียวกับมังกรคะนองน้ำ เขาก็ไม่รู้ภูมิหลังของเย่ชิว

หนึ่งในนั้นพูดอย่างประหม่า "คนนี้คือเย่ชิว เขาคือเซียนกระบี่ชุดขาว และเป็นผู้อาวุโสไกวกระบี่ของสำนักเยียวยาสวรรค์แห่งดินแดนรกร้างตะวันออก เขา"มาจากมรดกเมฆาม่วง”

"ตอนที่เขาปรากฏตัว ครั้งหนึ่งเขาเคยสร้างตำนานราชันยุทธสังหารจักรพรรดิยุทธ หลังจากที่เขาก้าวไปสู่ขอบเขตจักรพรรดิยุทธ เขาก็ยังเอาชนะเซียนจากสวรรค์ ปี่เซียะ, พยัคฆ์ขาว และยอดฝีมือคนอื่น ๆ ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว”

"เขาสร้างสถิติไร้พ่ายในโลกนี้ จนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่มีใครสามารถล้มเขาได้"

"อะไรนะ!”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา สีหน้าของทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็แข็งทื่อทันที

"สถิติไร้พ่าย เซียนกระบี่ชุดขาว?"

"ผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยหรือ?"

"ราชันยุทธสังหารจักรพรรดิยุทธ และจักรพรรดิยุทธสังหารเซียน บันทึกในตำนานเช่นนี้ไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์เลย"

"นี่มันน่าสะพรึงกลัวเกินไป ข้ารู้สึกได้ถึงเจตนากระบี่ที่รุนแรงจากร่างกายของเขา"

"ความแข็งแรงที่แท้จริงของเขาเป็นอย่างไรเป็นอย่างไร?"

ชายชราผู้หนึ่งส่ายหัวและพูดว่า "ข้าไม่เคยเห็นขีดจำกัดสุดท้ายของเขาเลย ข้ารู้แค่ว่าคนผู้นี้อยู่ยงคงกระพันในโลกมนุษย์"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา ทุกคนเข้าใจบางอย่างทันที ความหมายเบื้องหลังคำพูดของชายชรานั้นชัดเจนมาก ในโลกนี้ พวกเขาจะยั่วยุใครก็ได้ แต่ไม่ใช่เย่ชิว!

ไฉ่หลิงผู้กำลังดิ้นรนอยู่ในความมืดตัวสั่นเมื่อได้ยินการสนทนาของพวกเขา นางอดไม่ได้ที่จะมองร่างสีขาวในมิติด้วยแววตาสับสน

"คนผู้นี้แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยหรือ?"

นางรู้สึกงงงวย พวกเขาทั้งคู่อยู่ในขอบเขตจักรพรรดิยุทธ แต่ภูมิหลังของนางไม่ได้ด้อยไปกว่าคนอื่นเลย แต่ทว่านางกลับรู้สึกถึงร่องรอยอันตรายจากกลิ่นอายของเย่ชิวได้

กลิ่นอายนี้ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าแรงกดดันที่มังกรคะนองน้ำมอบให้นางทวีคูณ เป็นการยากที่จะจินตนาการว่าโลกนี้มีผู้ฝึกตนมนุษย์ทำสิ่งนี้ได้ หากเขาบ่มเพาะเคล็ดวิชาทั้งหมดจนถึงขีดจำกัดแล้วจะเป็นเช่นไร?

"เย่ชิว!"

ความสนใจของ ไฉ่หลิงถูกดึงดูดเมื่อนางพึมพำด้วยเสียงที่ไร้ตัวตนนั้น นางยังต้องการเห็นฝีมือของเย่ชิวเช่นกัน

เนื่องจากการปรากฏตัวของเย่ชิว มังกรคะนองน้ำจึงให้ความสนใจกับอีกฝ่าย สำหรับ ไฉ่หลิง เขาปล่อยมือของนางและค่อย ๆ ถอนพลังศักดิ์สิทธิ์ของนาง ด้วยแสงสว่างวาบ แสงศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีลอยขึ้นและค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นหญิงสาวในชุดหลากสีสัน นางดูเย็นชาและไร้มลทินจากโลกนี้ ดูน่าทึ่งอยาสงมาก

ในแง่ของอารมณ์ นางไม่ได้ด้อยกว่าเหลียนเฟิง ในแง่ของรูปร่าง นางก็ยังสามารถแข่งขันได้

เย่ชิวแอบชื่นชมนาง ไม่น่าแปลกใจเลยที่นางจะทำให้คนนิสัยเสียอย่างเจ้าสัตว์อสูรกลืนเมฆาสายฟ้าม่วงและมังกรคะนองน้ำคลั่งไคล้ได้ นางต้องมีสิ่งดึงดูดแน่นอน

สัตว์อสูรกลืนเมฆาสายฟ้าม่วงยังกล้าพอที่จะต่อสู้กับมังกรคะนองน้ำเพื่อนาง ขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้า โลกก็เปลี่ยนสีทันที และสายฟ้าจากสวรรค์ก็ม้วนตัวควบแน่นบนท้องฟ้า

มังกรคะนองน้ำมองดูพระจันทร์สีเลือดบนท้องฟ้าอย่างเคร่งขรึมและรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย เขารู้สึกได้ว่าชายตรงหน้าเขานั้นแข็งแกร่งมาก

นี่เป็นครั้งที่สองในรอบหลายหมื่นปีที่เขารู้สึกกดดันจนหายใจไม่ออก

ครั้งแรกที่มอบความรู้สึกนี้ให้กับเขาคือสัตว์อสูรกลืนเมฆาสายฟ้าม่วง อย่างไรก็ตาม สหายคนนั้นรู้วิธีเพียงแสร้งเท่านั้น แรงกดดันนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายไม่ได้เป็นอย่างที่คิด และมันถูกเปิดเผยเมื่ออีกฝ่ายต่อสู้

ย้อนกลับไปในตอนนั้น มังกรคะนองน้ำก็หวาดกลัวเช่นกันกับท่าทางอันโอ่อ่าของสัตว์อสูรกลืนเมฆาสายฟ้าม่วง เขาคิดว่าเป็นอีกฝ่ายนั้นต้องเป็นผู้โหดเหี้ยม ในที่สุด เขาก็รู้ตัวว่าทันทีว่าอีกฝ่ายเสแสร้ง

เขาจ้องมองเย่ชิวอย่างแน่วแน่ มันเป็นความกดดันที่คุ้นเคยอีกครั้ง

มังกรคะนองน้ำก็เผยรอยยิ้มแปลก ๆ "ฮ่าฮ่า นี่คงจะเป็นคนอวดดีอีกคน"

เมื่อเห็นว่าเย่ชิวอยู่กับสัตว์อสูรกลืนเมฆาสายฟ้าม่วง มังกรคะนองน้ำก็เข้าใจทันทีว่าชายคนนี้อาจเสแสร้ง ท้ายที่สุดแล้ว คนแบบเดียวกันก็ต้องอยู่ด้วยกัน ผู้ที่สามารถร่วมกับสัตว์อสูรกลืนเมฆาสายฟ้าม่วงก็มีความคิดแบบเดียวกันไม่มากก็น้อย

สัตว์อสูรกลืนเมฆาสายฟ้าม่วงเก่งกาจในการใช้รูปลักษณ์ภายนอกของตนเองเพื่อทำให้ผู้คนหวาดกลัว ในตอนนั้น เขายังคิดว่าสัตว์อสูรกลืนเมฆาสายฟ้าม่วงนั้นแข็งแกร่งมาก

กลิ่นอายในปัจจุบันของเย่ชิวก็น่ากลัวมากเช่นกัน

มังกรคะนองน้ำได้รับประสบการณ์มาแล้ว ดังนั้นเขาจะไม่ตกหลุมพรางมันอีกโดยธรรมชาติ ก่อนที่พวกเขาจะต่อสู้ เขาจะไม่เชื่อใครเลย ยิ่งไปกว่านั้น เขาเป็นกึ่งเซียนสูงสุดและเย่ชิวเป็นเพียงจักรพรรดิยุทธ เขาต้องกลัวอะไร?

หลังจากคิดเช่นนี้แล้ว มังกรคะนองน้ำก็ค่อย ๆ มีความมั่นใจและพูดต่อ "เจ้า… ต้องการสู้เพื่อเขางั้นรึ?"

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถาม เย่ชิวก็ยักไหล่และยิ้ม "ข้าได้รับความไว้วางใจจากใครบางคนให้ลงมือ ถึงอย่างไรมันก็ไม่ใช่เรื่องยากอยู่ดี"

คําพูดที่เย่อหยิ่งและหยาบคายเช่นนี้ทําให้มังกรคะนองน้ำโกรธทันที เขาอยู่ในขอบเขตเทพขั้นสมบูรณ์ แล้วเย่ชิวกล้าหยาบคายขนาดนี้ได้อย่างไร?

"ฮึ่ม เจ้ามนุษย์ เจ้าต้องคิดให้ดี ผลของการต่อสู้กับมังกรคะนองน้ำผู้ยิ่งใหญ่นั้นร้ายแรงมาก การบ่มเพาะไม่ใช่เรื่องง่าย ข้าหวังว่าเจ้าจะพิจารณาอย่างรอบคอบและไม่ทำลายอนาคตของเจ้าเพราะเห็นแก่สิ่งที่เรียกว่าความภักดี"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจของทุกคนก็สั่นสะท้านขณะที่พวกเขาพูดคุยกันอย่างแผ่วเบา

"สิ่งที่มังกรคะนองน้ำพูดมีเหตุผล ทุกคนในปัจจุบันล้วนฉลาด มีใครบ้างที่ไม่เคยสัมผัสกับภูเขาใบมีดและทะเลเพลิงเพื่อมาถึงขอบเขตนี้? เย่ชิวช่างโง่เขลาเสียจริง ไม่คิดว่าจะทำลายอนาคตของตนเองให้กับคนที่ไม่รู้จัก"

ไฉ่หลิงเริ่มรู้สึกกังวลขณะที่ทุกคนพูดคุยกัน นางจะไม่รู้ได้อย่างไร แต่ตอนนี้นางกลายเป็นปลาบนเขียงไปแล้ว

หากเย่ชิวไม่สนใจ นางก็จะต้องเผชิญกับการโจมตีอย่างบ้าคลั่งของมังกรคะนองน้ำ ตอนนี้ นางเข้าใจแล้วว่ามังกรคะนองน้ำนั้นแข็งแกร่งมาก นางไม่ใช่คู่มืออีกฝ่าย นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า นางไม่อยากให้คนอื่นตายเพราะนาง และนางเองก็ไม่อยากเป็นของเล่นของมังกรคะนองน้ำ

ไฉ่หลิงกำหมัดของนางอย่างเงียบ ๆ และจ้องมองไปที่ร่างสีขาวด้านบน

ถึงกระนั้น เขาก็ยิ้มและพูดว่า "มันไม่ได้ยากเย็นเพียงนั้น เพียงแค่จัดการกับมังกรกลัดมัน แล้วมันจะทำลายอนาคตของข้าได้อย่างไร?"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา บรรยากาศก็เริ่มเย็นลงทันทีและค่อย ๆ กลายเป็นวิตกกังวล

"ผู้ชายคนนี้ไม่สนใจเลยหรือ?"

"เขามั่นใจขนาดนั้นเลยหรือ?"

ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนตะลึงเพราะน้ำเสียงของเย่ชิวผ่อนคลายและสงบมาก ราวกับว่าการจัดการกับมังกรคะนองน้ำนั้นง่ายเกินไปสำหรับเขา

ช่างหยิ่งยโสอะไรเช่นนี้?

หัวใจของ ไฉ่หลิงสั่นเมื่อได้ยินสิ่งนี้

"ผู้ชายคนนี้… แข็งแกร่งไม่น้อย ข้าชอบ"

รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่สวยงามและเย็นชานั้น

[T/N: กลัดมัน แปลว่า มีความต้องการทางเพศสูง(ลามก) มังกรกลัดมัน = มังกรลามกนั่นเอง]