(ฟรี)ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 280 เปลวไฟที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 280 เปลวไฟที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

เย่ชิวไม่คาดคิดว่าเคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงนี้จะน่ากลัวกว่าที่เขาจินตนาการไว้

เพียงเหลือบมอง เย่ชิวก็รู้สึกหายใจไม่ออกเล็กน้อยจากแรงกดดันที่น่าตกใจ หากเขาบ่มเพาะเคล็ดวิชานี้ได้สําเร็จ จะมีใครในโลกที่สามารถเทียบเคียงเขาได้?

เคล็ดวิชาลับเดียวที่เย่ชิวสามารถเปรียบเทียบได้คือกระบี่พงไพรที่เพิ่งได้รับการฟื้นฟู ทั้งสองเป็นเคล็ดวิชาลับที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง พลังของพวกมันไม่อาจจินตนาการได้

เคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงนั้นกว้างขวางกว่าเดิม การบ่มเพาะเคล็ดวิชานี้สามารถเร่งความเร็วในการบ่มเพาะได้ ยิ่งกว่านั้น หลังจากบ่มเพาะเคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงแล้ว เขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องกรรมอีกต่อไป

เพราะสิ่งนี้… มีภูมิคุ้มกันต่อมัน

"แม่เจ้า ครั้งนี้ข้าได้กำไรมหาศาลแล้ว"

เหงื่อเย็นหยดหนึ่งไหลลงที่หน้าผากของเย่ชิวขณะที่เขาพึมพำด้วยความกลัวที่ยังคงอยู่ โดยไม่ลังเล เขาเริ่มเข้าใจเคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดง เคล็ดวิชาลับนี้เป็นเคล็ดวิชาเซียนสูงสุด

พรสวรรค์ของจ้าวว่านเอ๋อยังไม่เพียงพอ ดังนั้นเขาจึงต้องทำความเข้าใจมันก่อน เขาต้องทำให้มันง่ายขึ้นและรวบรวมแก่นสารก่อนที่จะส่งต่อไปจ้าวว่านเอ๋อ

โชคดีที่จ้าวว่านเอ๋อมีฉบับที่ไม่สมบูรณ์ก่อนหน้านี้เป็นพื้นฐานอยู่แล้ว ดังนั้นมันจึงค่อนข้างง่ายสำหรับนางที่จะเข้าใจเคล็ดวิชานี้ นางต้องการเพียงแค่เปิดเส้นทางใหม่ร่างกายของนาง สร้างเปลวไฟที่แท้จริงขึ้นใหม่ และอนุมานกฎของเพลิงกรรม

ดังนั้น ทุกท่าน โปรดอย่าเข้าใจผิด ข้าเย่ชิวไม่ได้ต้องการบ่มเพาะสิ่งนี้ด้วยตนเอง ส่วนใหญ่ข้าทำความเข้าใจนี้ก็เพื่อลูกศิษย์ของข้า

ใช่แล้ว… เพื่อศิษย์ที่รักของข้า

"ฮิฮิ… เคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดง ข้ากำลังมาหาเจ้า"

แสงสีทองส่องผ่านดวงตาของเย่ชิว ฉับพลัน คลื่นแห่งความชอบธรรมก็ปะทุขึ้น

ในขณะที่เขาเข้าสู่สภาวะตรัสรู้ ลมแรงพัดผ่านไป และพลังที่น่าสะพรึงกลัวก็ควบแน่นบนขุนเขาเมฆาม่วงในทันที

ทันใดนั้นเอง บุปผาเต๋าสามดอกก็ได้ควบแน่น และทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังที่น่าตกใจก็แผ่กระจายออกไปทันที

"เกิดอะไรขึ้น?"

ในขณะนี้ สีหน้าของทุกคนในโถงหยกพิสุทธิ์เปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อพวกเขาค้นพบการเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจนี้ สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอีกครั้งเมื่อเห็นว่ามันอยู่ในทิศทางของขุนเขาเมฆาม่วง

"มันคือขุนเขาเมฆาม่วง เป็นไปได้หรือไม่ว่าอาจารย์ได้ทะลุทะลวงอีกครั้ง?"

สีหน้าออกของหลินชิงจู้เปลี่ยนไป นางวิตกกังวลอย่างมาก

ในขณะนี้ ร่างของหลิวชิงเฟิงรีบบินลงมาจากท้องฟ้าและร่อนลงต่อหน้าทุกคน

ฉีอู๋ฮุ่ยเห็นว่าใบหน้าของอีกฝ่ายซีดและดูลุกลี้ลุกลนมาก เมื่อเขาเห็นว่านักพรตเฉียนอี้ไม่ได้อยู่เคียงข้างอีกฝ่าย เขาก็รู้สึกเป็นลางไม่ดีขึ้นมา

"ชิงเฟิง เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดเจ้าถึงกลับมา? อาจารย์ลุงเฉียนอี้ของเจ้าอยู่ที่ใด?"

ฉีอู๋ฮุ่ยถามอย่างร้อนใจ อาจารย์คนอื่น ๆ ก็มองดูด้วยความสับสนเช่นกัน

หลิวชิงเฟิงไม่มีเวลาอธิบายอะไรและรีบพูดว่า "อาจารย์ อาจารย์ลุง เร็วเข้า… รีบไปยังขุนเขาเมฆาม่วง อาจารย์ลุงเย่ต้องการสังหารอาจารย์ลุงเฉียนอี้ อาจารย์ลุงเย่จะสังหารคนแล้ว!"

"อะไรนะ!"

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปเมื่อได้ยินสิ่งนี้

เย่ชิวต้องการสังหารเฉียนอี้? เพราะเหตุใดกัน? เป็นไปได้หรือไม่ว่านักพรตเฉียนอี้ทำให้เย่ชิวขุ่นเคือง?

ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น ทุกคนคุ้นเคยกับบุคลิกของเย่ชิว เขาไม่ใช่คนกระหายเลือดอย่างแน่นอน

ก่อนที่พวกเขาจะเข้าใจรายละเอียดทั้งหมด เมิ่งเทียนเจิ้งก็โบกมือทันทีและรีบไปยังขุนเขาเมฆาม่วง ปรมาจารย์คนอื่น ๆ ก็ตามมาติด ๆ และรีบไปยังขุนเขาเมฆาม่วงเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขามาถึงเหนือขุนเขาเมฆาม่วง พวกเขาก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าพวกเขาไม่สามารถเข้าไปได้เลย

ทุกคนกระวนกระวายอย่างมากในทันที แต่ทำได้เพียงจ้องมองจากภายนอก ไม่สามารถก้าวเข้าสู่เขตแดนเพลิงที่แผดเผาได้

"จบแล้ว มันจบแล้ว ดูเหมือนว่าศิษย์น้องเฉียนอี้จะถึงวาระแล้ว" ฉีอู๋ฮุ่ยพูดอย่างหมดหนทาง

ต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่นอน สําหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่เช่นนี้ สำหรับเฉียนอี้เขาเป็นเพียงยอดฝีมือขอบเขตยอดยุทธขั้นต้น ในโลกมหารกร้าง เขาอาจได้รับการพิจารณาว่าเป็นยอดฝีมือ แต่ในสายตาของเย่ชิว ก็ไม่ต่างอะไรจากมดบนพื้น

มดคืออะไร? ตัวมันเล็กมากจนแม้แต่น้ำลายก็จมน้ำลายตายได้ มันจะเป็นคู่ต่อสู้กับเย่ชิวได้อย่างไร?

ต่อหน้าเย่ชิวแล้วเขาก็ไม่นับว่าเป็นอันใด

มดเขาสวรรค์: "???"

"สวรรค์ เกิดอะไรขึ้น? นักพรตเฉียนอี้ทำให้ศิษย์น้องเย่โกรธเกรี้ยวงั้นหรือ?"

ยิ่งฉีอู๋ฮุ่ยคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าใด เขาก็ยิ่งกังวลมากเท่านั้น ในบรรดาคนทุกคนในสำนำก อีกฝ่ายดันไปยั่วยุคนที่ไม่สามารถทำให้ขุ่นเคืองได้ ตอนนี้ ข้อตกลงระหว่างสองสำนักสิ้นสุดลงแล้ว

ฟรึ่บ…

ในขณะที่ทุกคนกำลังรู้สึกกังวล ลูกบอลแห่งเพลิงกรรมสวรรค์ก็กระโจนเข้าหาพวกเขา ทั้งขุนเขาเมฆาม่วงร้อนระอุอย่างหาที่เปรียบมิได้ในทันที

ทุกคนตกตะลึงกับพลังนี้อย่างหาที่เปรียบมิได้

การแสดงออกของเมิ่งเทียนเจิ้งเปลี่ยนไป "เคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดง!"

"อะไร?"

ทุกคนต่างตกตะลึง เปลวไฟก่อนหน้านี้คือเคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงงั้นหรือ?

ทุกคนรู้จักเคล็ดวิชาลับนี้เพราะจ้าวว่านเอ๋อจากขุนเขาเมฆาม่วงได้บ่มเพาะเคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดง อย่างไรก็ตาม ทุกคนได้เห็นฝีมือนางแล้ว เคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงนี้ไม่แข็งแกร่งมากนัก

"ศิษย์พี่ ท่านแน่ใจจริง ๆ หรือว่านั่นคือเคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดง?" ฉีอู๋ฮุ่ยถาม และทุกคนก็สงสัยเช่นกัน

ใบหน้าของเมิ่งเทียนเจิ้งมืดลง เผยให้เห็นสีหน้าจริงจังอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เขารู้สึกได้ว่าลูกบอลแห่งไฟคือเคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดง มันคล้ายกับฉากที่เขาเห็นในภาพลวงตาของซากปรักหักพังโบราณมหาบรรพกาล

นี่คือความรู้สึก ใช่แล้ว… แม้เวลาจะผ่านไปเป็นร้อยปี เรื่องนี้ยังคงเป็นความทรงจำที่มิอาจลืมเลือน

ย้อนกลับไปตอนที่เขากำลังสำรวจซากปรักหักพังโบราณมหาบรรพกาล เขาได้เห็นเปลวไฟที่น่าสะพรึงกลัวนี้ในภาพลวงตาของซากปรักหักพังโบราณ

นี่คือเปลวไฟที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอย่างแท้จริง เพลิงกรรมที่สามารถเผาผลาญสวรรค์ได้

"ข้าจำไม่ผิดแน่นอน นี่คือเคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงที่แท้จริง"

ยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น เมิ่งเทียนเจิ้งพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

"มันคือเปลวไฟนี้ เปลวไฟที่อยู่ยงคงกระพันในตำนาน นี่คือเคล็ดวิชาเซียนสูงสุด ข้าเห็นเปลวไฟเช่นนี้ในซากปรักหักพังโบราณมหาบรรพกาลเมื่อร้อยปีก่อน นี่คือเปลวไฟจากสวรรค์!"

ยิ่งเขาพูดมากเท่าใด เขาก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น หลังจากได้ยินคําพูดของเขา ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็ตกใจทันที

"เปลวไฟจากสวรรค์!"

"อึก… "

"เป็นไปได้อย่างไร… "

ไม่มีใครกล้าเชื่อว่าสิ่งที่เมิ่งเทียนเจิ้งพูดนั้นเป็นเรื่องจริง อย่างไรก็ตาม พวกเขาทั้งหมดสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความตายเมื่อมองตรงไป

เปลวไฟที่เผาไหม้นี้น่ากลัวอย่างมาก หากเปลวไฟนี้พุ่งเข้าหาพวกเขา มันคงจะเผาพวกเขาจนเป็นเถ้าถ่านในทันที

นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแน่นอน

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการที่เมิ่งเทียนเจิ้งพูดว่าจริง ๆ แล้วเคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงนี้เป็นเคล็ดวิชาเซียนสูงสุด

นั่นไม่ถูกต้อง เคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงไม่ใช่เคล็ดวิชาระดับสวรรค์เท่านั้นหรือ?

เป็นไปได้หรือไม่ว่าเย่ชิวได้ปรับปรุงเคล็ดวิชานี้ให้สมบูรณ์แบบและฟื้นฟูมันกลับมาสู่จุดสูงสุดได้สำเร็จ?

"เป็นไปได้อย่างไร? แม้ว่าศิษย์น้องเย่จะมาถึงขอบเขตจักรพรรดิยุทธแล้ว แต่เขาก็ยังไม่สามารถหนีจากชะตากรรมของมนุษย์ไปได้ เรายังคงกังวลเกี่ยวกับเคล็ดวิชาลับระดับสวรรค์อยู่ทุกวัน แต่เขาก็เริ่มบ่มเพาะเคล็ดวิชาเซียนแล้วแล้ว?"

ทุกคนต่างตกตะลึง นั่นคือเคล็ดวิชาเซียน พวกเขาไม่สามารถบ่มเพาะเคล็ดวิชาลับระดับสวรรค์ได้ด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเคล็ดวิชาระดับเทพเจ้า

เหตุใดความแตกต่างระหว่างผู้คนจึงแตกต่างกันมากเพียงนี้ ทั้ง ๆ ที่พวกเขามาจากสำนักธรรมะเดียวกัน?