(ฟรี)ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 185 จักรพรรดิยุทธิหลิงหลงกลายเป็นเทพเจ้า(2)

ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 185 จักรพรรดิยุทธิหลิงหลงกลายเป็นเทพเจ้า(2)

อีกสี่คนช่วยจากด้านข้าง

ฉับพลัน ประกายไฟเจิดจ้าปะทุขึ้นบนท้องฟ้า ทำให้โลกพังทลาย

กู่ไห่ถังโจมตีด้วยกระบี่และพุ่งขึ้นไป บังคับให้เสี่ยวหลิงหลงถอยหลัง แต่ไม่คาดคิด ค้อนหนักก็พลันทุบเข้าอย่างจัง

เสียงโครมครามตามมา

"อั่ก… "

หลังจากโดนทุบ กู่ไห่ถังก็อาเจียนเป็นเลือด เขารู้สึกเจ็บแปลบที่กระดูกของเขา ราวกับว่าแขนของเขาหัก

"เวรเอ๊ย! เหตุใดเจ้าตัวเล็กนี่ทรงอำนาจเพียงนี้?"

กู่ไห่ถังตกตะลึง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็ยังคงเป็นอัจฉริยะของคนรุ่นหนึ่ง มีสถานะเทียบเท่ากับเหออู๋ซวง เหตุใดเขาจึงแพ้เด็กน้อย

พวกเขาแลกหมัดกันแค่ครู่เดียว ทว่าไม่นานเขาก็ถูกซ้อมแบบนี้แล้ว เขาค่อย ๆ หยิบเม็ดยาออกมาเพื่อที่จะสามารถอยู่ต่อได้

"เวรเอ๊ย! หากตาย เราก็จะตายไปด้วยกัน… "

ด้วยคำสาปแช่งเสียงดัง เขาหยิบเม็ดยาออกมาและกลืนมันลงไป ฉับพลัน พลังที่น่าสะพหรืองกลัวปะทุขึ้นอีกครั้ง เขาควบแน่นเจตนากระบี่อย่างรวดเร็ว และปราณกระบี่ที่น่าตกใจก็ปะทุขึ้น

เมื่อเห็นเช่นนี้ คนอื่น ๆ ต่างรีบล่าถอยเพื่อไม่ให้ได้รับบาดเจ็บโดยไม่ได้ตั้งใจ

กู่ไห่ถังที่โกรธจัด ทำการบีบอัดเจตนากระบี่ทันที

"สะบั้น!"

ด้วยเสียงตะโกนอันดังก้อง เขาฟันกระบี่อกอไป ทั้งตัวของเขาพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า มุ่งเข้าหาเสี่ยวหลิงหลง

ปราณกระบี่นั้นทะลวงผ่านท้องฟ้า ทำให้โลกสั่นสะเทือน ภายใต้เมฆดำมืด เสี่ยวหลิงหลงเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาสีแดงก่ำของนางฉายร่องรอยของเจตนาสังหารอย่างเย็นชา มือเล็ก ๆ ของนางคว้าค้อนหลิงหลงและกระโดดลงมาจากท้องฟ้า

ปัง…

ปราณกระบี่ปะทะกับกลิ่นอายที่ควบแน่นจากค้อนขนาดใหญ่ก็เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงทันที ท้องฟ้าถูกแยกออกจากกัน และลมที่รุนแรงพัดขึ้น ปกคลุมท้องฟ้าเต็มไปด้วยฝุ่นควัน

"อั่ก…"

กู่ไห่ถังกระอักเลือดออกมาเต็มปากและถูกทุบลงบนพื้นอีกครั้งอย่างน่าสังเวช เกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่ เขารู้สึกว่ากระดูกทั้งหมดในร่างกายของเขาหักหมดสิ้น

"แย่แล้ว ทุกคน รุม!"

เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนตื่นตระหนก แม้แต่กู่ไห่ถังก็ทนค้อนของนางไม่ไหว คนอื่น ๆ ก็ต้องเป็นเหมือนกัน หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ทุกอย่างจะจบลง

ทั้งสี่พุ่งไปข้างหน้าพร้อมกัน ใช้สมบัติวิญญาณทุกชนิดและปะทุพลังเต็มกำลัง

ท้องฟ้าควบแน่นเป็นเขตแดนขนาดใหญ่ และเกือบจะพังทลายลงมาจากปราณที่โกลาหล

เมื่อเหล่าตัวเลขทั้งสี่ที่นางนับพุ่งเข้ามา เสี่ยวหลิงหลงเหวี่ยงค้อนของนางเต็มกำลังและเผชิญหน้ากับพวกมัน นางไม่ได้ล่าถอยแต่อย่างใด แม้ว่านางกำลังเผชิญกับการปิดล้อมของทั้งสี่ นางก็ไม่กลัวเลย

"ข้าจะสังหารเจ้า!"

เสียงเกรี้ยวกราดดังมาจากฟากฟ้า เสี่ยวหลิงหลงดูราวกับเทพเจ้าแห่งสงครามที่ส่งทุกคนบินออกไป

"แม่เจ้า สหายตัวน้อยนี้คลุ้มคลั่งแล้ว… "

"แม้จะถูกห้อมล้อมด้วยยอดฝีมือสี่คนในสิบลำดับแรกของลำดับศักยภาพในเวลาเดียวกัน นางยังเหนือกว่าด้วยซ้ำ… "

"นางดุร้ายเกินไป ศักยภาพและขีดจำกัดของนางอยู่ใดกัน?"

ทุกคนตกตะลึง แม้แต่จื่อหยางเจินเหรินและอวินซูเจินเหรินก็ตะลึง

"สมแล้วที่เป็นเซียนกลับชาติมาเกิด ศักยภาพดังกล่าวน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก"

"สามารถปะทุด้วยความแข็งแกร่งในการต่อสู้ที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้ภายใต้ความโกรธสุดขีด บรรพบุรุษของนางคือตัวตนเช่นใดกัน?"

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเห็นว่าร่างที่งดงามไร้ที่เปรียบนั้นสูงตระหง่านเหนือสวรรค์ทั้งเก้าอย่างคลุมเครือ

"ข้าจะทุบ ข้าจะทุบเจ้า ข้าจะทุบเจ้าให้ตายเสีย!"

เสี่ยวหลิงหลงได้ปะทุกำลังทั้งหมดของนาง นางทุบไปหนึ่งทีในเวลาไม่ถึงสองสามนาที

ยอดภูเขาทั้งหมดต่างเงียบลง ทิ้งนางไว้เพียงลำพังบนท้องฟ้า อีกห้าคนนอนอยู่บนพื้น กว่าหนึ่งตายไปแล้ว

"ความรู้สึกนี้… "

"น่าหวาดกลัวเหลือเกิน… "

"นางบอกว่าจะสู้ห้าคน นางก็สู้จริงห้าคนหรือ? ทั้งยังสังหารทั้งหมด?"

ฉากนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง เหออู๋ซวง ผู้ซึ่งกำลังดูการต่อสู้ท่ามกลางฝูงชน จู่ ๆ ก็รู้สึกดีใจเล็กน้อย “ข้าหวาดกลัวแทบตาย โชคดีที่ข้าถูกกำจัดไปล่วงหน้า มิฉะนั้น ข้าคงถูกทุบตีจนกลายเป็นหมู”

มันคงน่าอายเกินไปถ้าเขาถูกเด็กหญิงอายุห้าขวบทุบตี ยิ่งกว่านั้น นี่ยัเป็นห้าต่อหนึ่ง ถ้าข่าวหลุดออกไป เขาคงละอายเกินกว่าจะเผชิญหน้ากับใครก็ตามในอนาคต

"บัดซบ… "

ในขณะนี้ สีหน้าของกู่ไห่ถังน่าเกลียดอย่างมาก เขาพยายามดิ้นรนให้ลุกขึ้นจากพื้น และยิ่งเขานึกถึง เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้น

อัจฉริยะไร้เทียมทานที่เกิดมาเพื่อเป็นจุดสนใจ วันนี้ เขาถูกเด็กผู้หญิงคนหนึ่งทุบตี

การปะทะครั้งนี้รุนแรงเกินไป

หลังจากกินเม็ดยาเม็ดสุดท้ายแล้ว ใบหน้าของกู่ไห่ถังมืดลง เขานั่งบนพื้นและพยายามให้เขาควบคุมการหายใจอย่างดีที่สุด

ในที่สุดเขาก็ฟื้นฟูได้เล็กน้อย และจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ในหัวใจของเขาก็ปะทุขึ้นอย่างสมบูรณ์

"ข้าไม่เชื่อว่าข้าผู้ฝึกขอบเขตตนอนันตะมรรคาขั้นที่ 9 ไม่แม้สามารถแม้แต่เอาชนะผู้ฝึกปรือกายาขอขเขตอนันตะมรรคาขั้นที่ 1 ได้!”

กู่ไห่ถังกลับมามั่นใจและชักกระบี่ออกมาอีกครั้ง เมื่อคนอื่นเห็นสิ่งนี้ พวกเขาก็ยังพอมีเวลาพักหายใจและรีบนั่งลงเพื่อพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บ

เมื่อเห็นอีกฝ่ายพุ่งมาอีกครั้ง สายตาของเสี่ยวหลิงหลงกลายเป็นเย็นชา นางรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากภายใต้เขตแดนอัญเชิญสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์

แม้หลังจากต่อสู้เป็นเวลานาน นางก็ไม่ได้ใช้พลังไปมากนัก เมื่อเผชิญกับการยั่วยุของกู่ไห่ถังอีกครั้ง นางได้แต่มองเขาอย่างเหยียดหยาม

ราวกับว่านางกำลังพูดว่า เจ้า… ไม่สามารถเอาชนะข้าได้

การจ้องมองนี้ทำให้กู่ไห่ถังโกรธจนแทบกระอักเลือดออกมา อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที

"สะบั้น!"

ด้วยเสียงตะโกนอันดังกึกก้อง กู่ไห่ถังฟันออกไป ในขณะที่ปราณกระบี่ฟันออกไป มันกลายเป็นนกฟีนิกซ์เก้าสวรรค์และกางปีกออกเพื่อโบยบิน