ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 3 มอบทรัพยากรให้ลูกศิษย์

ยอดอาจารย์มหาเมตตา ตอนที่ 3 มอบทรัพยากรให้ลูกศิษย์

ระหว่างทางไปยังขุนเขาเมฆาม่วงหลินชิงจู้รู้สึกประหม่าและเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหนทางการเป็นเซียนที่กำลังจะเกิดขึ้น ทุกคนต่างก็มีความคาดหวังไม่มากก็น้อย

หลินชิงจู้รู้สึกถึงความอบอุ่นอยู่ภายในใจของนางเมื่อมองไปยังอาจารย์หนุ่มรูปงามที่ยืนอยู่บนกระบี่ที่อยู่ข้างหน้านาง อาจารย์ผู้นี้ไม่เพียงแต่จะหล่อเท่านั้น แต่เขายังอ่อนโยนอีกด้วย ไม่เหมือนกับปรมาจารย์ขุนเขาคนอื่น ๆ ที่มีสีหน้าเคร่งเครียดอยู่ตลอดเวลา ราวกับมีคนติดหนี้ตนอยู่หลายล้านตำลึงก็ว่าได้

ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นห่วงปัญหาทางจิตใจของลูกศิษย์อย่างยิ่ง คอยปลอบโยนนางเป็นครั้งคราว สิ่งที่เหนือจินตนาการกว่านั้นคือความอดทนของเขา เมื่อต้องเผชิญกับวาจาว่าร้ายและการกีดกันของปรมาจารย์ขุนเขาจำนวนมาก เขายังสามารถรักษาสีหน้าที่สงบและไม่แยแสได้เช่นเดิม

หลินชิงจู้ชื่นชมทัศนคติของเขาและสาบานในใจของนาง? “ข้าต้องพยายามให้หนักและไม่ทำให้อาจารย์ของข้าอับอาย!”

ไม่กี่นาทีต่อมา แสงสีม่วงก็สาดประกายผ่านขุนเขาเมฆาม่วง และทั้งสองก็ค่อย ๆ ร่อนลงมาที่หน้าบ้านไม้จำนวนสองสามหลัง

“ข้าอยู่ที่นี่” เมื่อเขามาถึงหน้าบ้านไม้หลังเล็ก ๆ เช่นนี้เย่ชิวไม่รู้สึกอับอายแม้แต่น้อย เขาพูดอย่างจริงจังว่า “ข้าเป็นผู้ฝึกตน ข้าทำตามหัวใจของข้า ข้ากิน นอน และเดินอย่างที่ข้าต้องการ”

“แม้ว่าที่นี่จะเรียบง่าย แต่มันก็สามารถขัดเกลานิสัยของเจ้าและทำให้เส้นทางการฝึกฝนในอนาคตมั่นคงมากขึ้น…” เย่ชิวรู้สึกละอายไม่น้อยใจหลังจากพูดเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม เขามีใลหน้าที่หนาและการแสดงออกของเขาดูเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง

ขุนเขาเมฆาม่วงนั้นยากจนมากและทรัพยากรส่วนใหญ่อยู่กับซวนเทียนเจินเหริน ท้ายที่สุด ชายชราคนนั้นก็กินอิ่มอยู่ผู้เดียวแล้วจากไป ขุนเขาเมฆาม่วงจึงไม่สามารถกินส่วนที่เหลือได้จนยากจนมาถึงทุกวันนี้

“ท่านอาจารย์ ข้าเข้าใจแล้ว!” หลินชิงจู้ตอบอย่างหนักแน่น

“นอกจากบ้านที่อยู่ตรงกลางแล้ว เจ้าสามารถเลือกบ้านหลังใดก็ได้เป็นที่อยู่อาศัยของเจ้า”

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าเป็นศิษย์คนโตรุ่นที่สิบเก้าของขุนเขาเมฆาม่วง เป็นทายาทในอนาคตของขุนเขาเมฆาม่วง”

“ในฐานะลูกศิษย์คนโต เจ้าต้องพยายามให้มาก ฝึกฝนอย่างแข็งขัน เจ้าต้องเป็นแบบอย่างสำหรับศิษย์น้องของเจ้าในอนาคต” เย่ชิวได้กล่าวเลียนแบบสิ่งที่ซวนเทียนเจินเหรินกล่าวเมื่อรับตนเป็นศิษย์ในครานั้น

เลือดของหลินชิงจู้เดือดพล่านราวกับฉีดเลือดไก่เมื่อได้ยินเช่นนี้ นางไม่เคยคิดเลยว่าตนจะโชคดีได้เป็นผู้สืบทอดในอนาคตและได้รับการเลี้ยงดูทันทีที่นางกลายเป็นศิษย์

นางกล่างทันที “ท่านอาจารย์ โปรดวางใจ ข้าจะพยายามฝห้หนักอย่างแน่นอน”

“ดีมาก!” เย่ชิวถอนหายใจ เขาไม่ได้กลัวอะไร แต่เขากลัวว่านางจะหมดความพยายามเสียก่อน

เมื่อเย่ชิวขึ้นมาบนภูเขาครั้งแรกและได้เห็นทิวทัศน์ของขุนเขาเมฆาม่วง เขาไม่อยากบ่มเพาะอีกต่อไป

“ตามสบาย เนื่องจากเจ้ายอมรับข้าเป็นอาจารย์ของเจ้าแล้ว ข้าจึงไม่สามารถปิดบังอะไรจากเจ้าได้ เจ้าจงใช้เม็ดยาชำระไขกระดูกนี้เสีย แม้ว่าเม็ดยานี้จะเป็นอยู่ในระดับมนุษย์ แต่ก็ให้ผลที่ยอดเยี่ยม มันสามารถชำระสิ่งสกปรกในร่างกายของเจ้าและช่วยให้สัมผัสปราณได้อย่างรวดเร็ว” ขณะที่เขาพูด เย่ชิวก็ค่อย ๆ หยิบยาชำระไขกระดูกซึ่งได้รับเป็นรางวัลจากระบบออกมาและส่งให้หลินชิงจู้

หลินชิงจู้หยิบเม็ดยามาจากมือของเขาและรู้สึกตกใจอย่างยิ่ง “ท่านอาจารย์ นี่…”

นางเพิ่งยอมรับเย่ชิวเป็นอาจารย์และอาจารย์ของนางได้มอบเม็ดยาชำระไขกระดูกเป็นของขวัญรับศิษย์

ก่อนหน้านี้หลิวชิงเฟิงได้แนะนำให้พวกนางว่าในเส้นทางของการบ่มเพาะ นอกจากพรสวรรค์และความพยายามแล้ว ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญมาก และนั่นคือสมบัติสวรรค์และเม็ดยาวิญญาณ และสิ่งเหล่านี้ส่วนใหญ่อยู่ในมือของปรมาจารย์ขุนเขาต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ปรมาจารย์เหล่านั้นตระหนี่ขี้เหนียวเป็นอย่างยิ่ง ไม่ต้องการมอบเม็ดเยาวิญญาณที่ตนหามาอย่างยากลำบากเหล่านี้ให้แก่ลูกศิษย์

ดังนั้น นี่จึงเป็นเหตุผลว่าเหตุใดพวกเขาจึงต่อสู้เพื่อเหล่าศิษย์ที่มีความสามารถมากที่สุด

หลินชิงจู้ไม่ได้คาดหวังว่าอาจารย์ของนางจะใจกว้างเช่นนี้ ถึงขนาดมอบของขวัญแก่นางเป็นเม็ดยาชั้นเลิศทันที นางซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่งจนเกือบถวายตัวให้กับเย่ชิว

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านอาจารย์! ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง…”

หลินชิงจู้กินยาลงไปโดยไม่ลังเล นางรู้สึกว่าร่างกายของตนอบอุ่นขึ้นเมื่อปราณพุ่งเข้าสู่ร่างกายของนาง ขับสิ่งสกปรกภายในตัวนางออกมาในทันที

ใบหน้าของหลินชิงจู้เปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อนางรู้สึกถึงสิ่งสกปรกที่เหนียวเหนอะเกาะอยู่บนผิวพรรณของตน นางอับอายจนไม่กล้าพบเจอใคร

“ฮ่าฮ่า ไปเถอะ! มีน้ำพุร้อนอยู่หลังภูเขา เจ้าสามารถใช้ที่นั่นชำระร่างกายตนเองได้” เย่ชิวยิ้ม เขารู้ว่าสตรีทุกคนล้วนรักความงาม ถือเป็นเรื่องที่เข้าใจได้

ไม่ต้องพูดถึงหลินชิงจู้ที่งดงาม นางจัดอยู่ในประเภทเทพธิดาผู้เย็นชา ผิวของนางขาวผุดผ่องและสูงประมาณ 1.75 เมตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากกินยาชำระไขกระดูก ซึ่งได้ชำระสิ่งสกปรกในร่างกายของนาง กลิ่นอายทั้งหมดของนางจึงได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

หากเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องอื่น นางคงเป็นนางเอก เป็นนักบุญหญิงในดินแดนศักดิ์สิทธิ์

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านอาจารย์ ข้าจะไปพักผ่อนก่อน” หลินชิงจู้เดินออกจากโถงฝึกราวกับกำลังวิ่งหนีบางอย่าง

ไม่นานนักใบหน้าของเย่ชิวก็เปลี่ยนไป มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย

“ระบบ! ออกมาเร็วเข้า เจ้าหายหัวไปไหนกัน” ในเวลานี้เขาไม่สามารถรอได้อีกต่อไป เขาจำเป็นต้องตรวจสอบระบบอย่างรวดเร็ว

[ ติ๊ง… ]

[ โฮสต์มอบยาชำระไขกระดูกแก่ลูกศิษย์ ตรงตามข้อกำหนด ]

[ กระตุ้นระบบตอบแทนหมื่นเท่า ท่านต้องการเปิดใช้หรือไม่? ]    ]

“เปิดใช้งาน…”

[ เปิดใช้งานสำเร็จ ยินดีด้วยโฮสต์ได้กระตุ้นการตอบแทนพันเท่า ท่านได้รับเม็ดยาวิญญาณระดับสูงสุด เม็ดยาไขกระดูกศักดิ์สิทธิ์…    ]

“มารดามันเถอะ!” เย่ชิวลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างไว

ผลตอบแทนครั้งแรกคือพันเท่าและเขายังได้รับเม็ดยาวิญญาณระดับสูงสุด เม็ดยาไขกระดูกศักดิ์สิทธิ์ สิ่งนี้มีประสิทธิภาพมากกว่ายาชำระไขกระดูกนับพันเท่า!

เม็ดยานี้สามารถแก้ปัญหาพรสวรรค์ระดับสามัญของเขาได้อย่างแน่นอน

“ฮิฮิ… ไม่เลว ไม่เลว อย่างที่คาดไว้ ลูกศิษย์ที่ดีของข้าเป็นดาวนำโชคตังจริง ไม่คาดคิดว่านางจะมอบผลตอบแทนพันเท่าทันที่ที่กลายเป็นศิษย์”

เย่ชิวมีความสุขมากจนไม่สามารถหุบปากได้ ทันใดนั้นเขาก็มีความคิดบางอย่าง

ไม่นานหลังจากนั้นหลินชิงจู้ก็กลับมา ผมของนางยังคงเปียกปอนและสยายอย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อมองแวบแรก นางดูราวกับดอกชบาบานสะพรั่งท่ามกลางน้ำค้าง เย่ชิวเกือบจะไม่สามารถเก็บซ่อนสีหน้าไว้ได้

‘บัดซบ! สตรีนางนี้มีเสน่ห์ขนาดนี้เลยหรือ? ไม่ได้การแล้ว ข้าเป็นอาจารย์ของนาง ข้าจะมีจิตอกุศลที่บิดเบี้ยวเช่นนี้ได้อย่างไรกัน หลักศีลธรรมอยู่ที่ไหนกัน…’ เย่ชิวฟื้นจากความคิดชั่วร้ายของตนอย่างรวดเร็ว

“ท่านอาจารย์! ข้ากลับมาแล้ว…” หลินชิงจู้เดินมาอย่างเขินอาย พร้อมกับเย่ชิวที่พยักหน้าให้

“เอาล่ะ ตอนนี้ข้าครุ่นคิดบางอย่างได้ แม้ว่าเม็ดยาชำระไขกระดูกจะช่วยให้เจ้าสัมผัสได้ถึงพลังปราณล่วงหน้า แต่ก็ค่อนข้างไร้ประสิทธิภาพ ไม่สามารถช่วยให้เจ้าอยู่เหนือคนรุ่นเดียวกันได้ ข้ามีเม็ดยาไขกระดูกศักดิ์สิทธิ์อยู่อีก รีบกินมันเสีย หากกินไปเพียงชั่วครู่ พรสวรรค์ของเจ้าจะเปลี่ยนไปอย่างมาก”

“อา…” หลินชิงจู้ตกตะลึง อาจารย์ของนางไม่ใจกว้างเกินไปหน่อยหรือ? ยิ่งไปกว่านั้น เขามีเม็ดยาล้ำค่าเช่นนี้ แต่เขากลับไม่กินมัน แต่มอบให้นางแทน ในขณะนี้หลินชิงจู้รู้สึกประทับใจเป็นอย่างยิ่ง จนน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาของนาง

อาจเป็นเพราะอาจารย์ของนางไม่ต้องการให้คนรุ่นเดียวกันดูถูกนาง และเพราะเขาต้องการให้นางแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุดเพื่อที่นางจะได้ล้างแค้นให้พ่อแม่ของตน นั่นเป็นเหตุผลว่าเหตุใดเขาถึงไม่ได้ตระหนี่

เมื่อนึกถึงการว่าร้ายในโถงหยกพิสุทธิ์ หัวใจของหลินชิงจู้ก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาจนนางกำหมัดแน่น

‘ฮึ่ม พวกเจ้ารอก่อนเถอะ ข้าจะตอบแทนความอัปยศที่พวกเจ้ามอบให้อาจารย์ของข้าเป็นร้อยเท่าอย่างแน่นอน’ หลินชิงจู้สาบานอยู่ภายในใจและพบเป้าหมายใหม่ “ข้าจะจดจำความเมตตาของท่านอาจารย์ตลอดไป”

“เอาล่ะ ลุกขึ้น! กินนี่ก่อน…” เย่ชิวไม่สนใจสิ่งที่นางคิด เขากังวลมากกว่าว่าเขาจะได้รับผลตอบแทนหลังจากนี้หรือไม่

นี่เป็นความคิดที่บ้าคลั่งเป็นอย่างยิ่ง หากเขาได้รับผลตอบแทน ไม่ใช่ว่าจะสามารถรับผลตอบแทนและทรัพยากรไร้ที่สิ้นสุดไม่ใช่หรือ

หลินชิงจู้หยิบเม็ดยาไขกระดูกศักดิ์สิทธิ์และกลืนเข้าไปในครางเดียว ทันใดนั้น พลังงานอันบ้าคลั่งก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของนาง

เม็ดยาไขกระดูกศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่ได้ชำระสิ่งสกปรกอีกต่อไปเพราะนางได้ชำระไปแล้ว แต่จะเปลี่ยนเส้นลมปราณในร่างกายของนางแทน ในเวลาเพียงครู่เดียว กระดูกศักดิ์สิทธิ์ก็ปรากฏขึ้นภายในร่างกายของนาง

“นี่มัน… กระดูกเหมันต์เร้นลับโดยกำเนิด!” เย่ชิวตกใจเมื่อเห็นสิ่งนี้ นี่คือกระดูกศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุด! เป็นระดับที่สูงกว่ากระดูกศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าผู้เยาว์ในห้องโถงหลัก

เม็ดยาไขกระดูกศักดิ์สิทธิ์นี้ช่างน่าสะพรึกกลัวเกินไป

[ ติ๊ง... ]

[ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการมอบเม็ดยาไขกระดูกให้แก่ลูกศิษย์ ต้องการเปิดใช้งานระบบตอบแทนหมื่นเท่าหรือไม่ ]

“เปิดใช้งาน…”

[ เปิดใช้งานสำเร็จ กระตุ้นการตอบแทนร้อยเท่า ได้รับเม็ดยาไขกระดูกเซียนหนึ่งเม็ด ]

[ หมายเหตุ: ระบบพบว่าโฮสต์ตั้งใจที่จะใช้ประโยชน์จากช่องโหว่ โดยใช้รางวัลที่ได้จากการตอนแทนมอบลูกศิษย์เพื่อกระตุ้นระบบตอบแทนอีกครั้ง ครั้งนี้ระบบจะแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นและถือว่านี่คือคำเตือน… ]

[ ข้าขอประกาศว่าสิ่งของที่ได้รับจากการตอบแทนจากระบบจะไม่สามารถกระตุ้นระบบตอบแทนหมื่นเท่าได้อีกต่อไป ]

เมื่อได้ยินคำเตือนหัวใจของเย่ชิวก็บีบรัดแน่น แต่เมื่อได้ยินว่านี่เป็นเพียงคำเตือน เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที โชคดีที่เขาไม่ได้เดิมพันผิด! แม้ว่าเขาจะไม่สามารถหลอกล่อระบบ แต่อย่างน้อยเขาก็ประสบความสำเร็จหนึ่งครั้ง มันเป็นการพนัน ที่เปลี่ยนให้จักรยานกลายเป็นรถมอเตอร์ไซค์ทันที เม็ดยาวิญญาณระดับสูงสุด เม็ดยาไขกระดูกศักดิ์สิทธิ์ ได้กลายเป็นเม็ดยาวิญญาณระดับเซียน เม็ดยาไขกระดูกเซียน

นี่คือเม็ดยาที่ดีที่สุด!

“ฮ่าฮ่า ข้าร่ำรวยแล้ว…”? เย่ชิวเกือบจะหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าศิษย์ของตน เขาจะหยาบคายได้อย่างไร? เขารีบดึงสติกลับมาทันที “อะแฮ่ม…”

ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ …

เม็ดยาเซียนเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น