ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 698 จักรวรรดิที่น่าขยะแขยง(ฟรี)

การต่อสู้ระหว่างจ้าวภัยพิบัติระดับสูงนั้นรุนแรงมาก ไม่ต่างจากไฟบรรลัยกัน

แต่ภายใต้เพลิงแห่งการต่อสู้มีเงาสีดำร่างหนึ่งได้พุ่งผ่านทุกสิ่ง และเก็บรวบรวมทุกอย่างในสนามรบ นั้นคือเงาของซู่เสี่ยวไป่ มันได้ออกมากวาดทุกอย่างเข้าไปในพื้นที่หมุนเวียนในคลิกเดียว

ต่อให้สงครามจะรุนแรงแค่ไหน แต่ซู่เสี่ยวไป่ไม่เคยกลัวพลังทำลายล้างที่ปล่อยออกมาเลย เขาให้ร่างเงาของตัวเองไล่เก็บสมบัติทั้งหมดที่ตกอยู่ในสนามรบ

ในเวลาเพียงปีเดียว ทั้งผลึกต้นกำเนิดและวิชาภัยพิบัติจำนวนมากได้ถูกสะสมไว้อย่างมหาศาล ทำให้ซู่เสี่ยวไป่สามารถยกระดับระบบได้ครั้งใหญ่

ตอนนี้ระบบไม่ได้มอบความสามารถอะไรใหม่ๆ ให้อีกแล้ว แต่การฝึกฝนทุกอย่างของซู่เสี่ยวไป่นั้นเร็วขึ้นจนทำให้พลังของเขาระเบิดออกมา

ยิ่งไปกว่านั้นพื้นที่การผลิตยักษ์ยังสร้างอาวุธวิเศษออกมามากมายเต็มไปหมด ตราบใดที่มีวัตถุดิบพอ ซู่เสี่ยวไป่ก็สร้างอาวุธสะเทือนดินแดน อาวุธสะเทือนปฐพีได้มากเท่าที่ต้องการ

นอกจากนี้ซู่เสี่ยวไป่ยังค้นพบความจริงบางอย่าง ร่างเงาของเขานั้นแข็งแกร่งมากๆ และได้รับพลังเช่นเดียวกับร่างหลักที่ก่อนหน้านี้ร่างเงาไม่ได้ ทำให้เพียงแค่ร่างเงาเปล่าๆ ก็ทรงพลังเท่าจ้าวภัยพิบัติขั้น 10

ด้วยพลังขนาดนี้ ซู่เสี่ยวไป่ใช้เพียงแค่เงาเขาก็สามารถเดินทางไปทุกหนทุกแห่งได้ในพื้นที่จักรวรรดิระดับสูง และไม่มีใครทำอันตรายใดๆ เขาได้เลย ทำให้การสำรวจของเงานั้นราบรื่นและไม่มีใครหยุดได้

หลังจากนี้อีกร้อยปี ทุกอย่างจะถูกยึดไปทั้งหมด ดินแดนเก่าแก่ สุสาน สถานที่เก็บสมบัติทั้งหมดจะต้องเสียเปล่า หากมีพลังมากพอก็จงเก็บเกี่ยวให้ได้ทั้งหมดในเวลานี้

ซู่เสี่ยวไป่เข้าร่วมวงต่อสู้เพื่อแย่งชิงพื้นที่และทำเลทองนี้ด้วย พร้อมกับปล้นสมบัติจากจักรวรรดิระดับสูง สะสมความมั่งคั่งเอาไว้ให้มากที่สุด

ไม่เพียงเท่านั้นซู่เสี่ยวไป่เริ่มประกาศตัวและบุกไปยังจักรวรรดิระดับสูงอื่นที่ยังอยู่ และที่แรกที่เขามาถึงคือ จักรวรรดิโบราณฉีเย่

ดินแดนแห่งนี้มีเพียงสองฤดูคือใบไม้ผลิกับร่วงเท่านั้น

ซู่เสี่ยวไป่เมื่อมาถึงก็รู้สึกว่าบรรยากาศที่นี่ดูแตกต่างจากที่อื่นอย่างมาก

อย่างแรกคือพลังงานจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์ เป็นเรื่องยากมากที่จะมีสิ่งมีชีวิตธรรมดาอยู่รอดในสภาพแบบนี้ ดังนั้นแทบจะไม่มีสิ่งมีชีวิตปกติในดินแดนแห่งนี้เลย

ร่างเงาที่มาถึงไม่ได้เริ่มโจมตีทันที แต่เลือกที่จะใช้พลังของเส้นทางสู่สวรรค์ตรวจสอบสิ่งที่อยู่ภายในดินแดนแห่งนี้

แม้จะรู้ข้อมูลบางส่วนมาจากหยางเซิงแล้วก็ตาม แต่ซู่เสี่ยวไป่ก็ยังแปลกใจที่เห็นภาพนี้เหมือนกัน

เดิมที่อาณาจักรหนึ่งปฐพีและจักรวรรดิระดับสูงอื่นที่อยู่ใกล้เคียงกันนั้น ล้วนมีเผ่าพันธ์และสายพันธ์ที่หลากหลายมากๆ อาศัยอยู่ โดยส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเผ่าพันธ์ในรูปแบบของมนุษย์มากกว่า แต่หลังจากมาถึงที่นี่ซู่เสี่ยวไป่แทบไม่รู้สึกถึงสิ่งมีชีวิตประเภทมนุษย์เลย

กระแสพลังและจิตวิญญาณที่ซู่เสี่ยวไป่สัมผัสได้ มันคือสิ่งมีชีวิตที่ดูเก่าแก่มาก และสัตว์ประหลาดแปลกๆ

ไอปีศาจลอยอยู่เต็มบรรยากาศ และรุนแรงมาก มีร่างของวิญญาณลอยอยู่ไม่ไกล ซู่เสี่ยวไป่ต้องใช้พลังภัยพิบัติเพื่อเพิ่มพลังให้กับจิตวิญญาณของเขา ไม่งั้นเขาอาจจะถูกค้นพบร่างจริงได้โดยง่ายในสถานที่แห่งนี้

“หน่วยลาดตระเวรก็เป็นวิญญาณงั้นหรอ นี้มันแปลกเกินไปแล้ว”

ซู่เสี่ยวไป่ร่อนลงมาจากท้องฟ้า พร้อมกับบ่นกับตัวเองตลอดทาง เมื่อเข้าสู่ดินแดนแห่งนี้

กลิ่นไอแห่งชีวิตนั้นแน่นหนามาก จนสามารถทำให้ผู้ฝึกตนธรรมดาบาดเจ็บได้ แม้แต่ซู่เสี่ยวไป่ยังรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยกับไอพลังชีวิตขนาดนี้

หลังจากเดินก้าวข้ามผ่านกำแพงเมืองแห่งหนึ่งเข้ามา ซู่เสี่ยวไปก็ได้เห็นฉากที่ทำให้เขาแทบอ้วก

สัตว์ประหลาดมากมายจากเงามืดคืบคลานออกมายั้วเยี้ยเต็มไปหมด

พวกมันไล่กินไอวิญญาณที่ลอยอยู่ในอากาศอย่างหิวโหย ซู่เสี่ยวไป่สัมผัสได้ถึงตบะบ่มเพาะของมันที่พุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่งทุกครั้งที่กินไอชีวิตและไอวิญญาณเข้าไป

ตามที่ได้รับบันทึกมาจากหยางเซิงสิ่งมีชีวิตพวกนี้เป็นเผ่าพันธ์สัตว์อสูรทมิฬที่น่าจะสูญพันธ์ไปนานแล้วจากยุคแรกเริ่ม ในเวลานั้น ไอวิญญาณทุกแห่งยังหนาแน่นอยู่ ทำให้พวกมันไม่มีปัญหาใดๆ ในการดำรงชีพ

แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมจักรวรรดิระดับสูงแบบนี้ถึงเลี้ยงปีศาจแบบนี้เอาไว้ด้วย?

ซู่เสี่ยวไป่คิดไม่ออก และไม่สามารถหาเหตุผลที่จะเลี้ยงตัวน่าเกลียดแบบนี้เอาไว้ แต่เมื่อซู่เสี่ยวไป่มองไปทางไหนก็มักจะเห็นอสูรทมิฬพวกนี้อยู่ทุกหนแห่งแสดงให้เห็นว่าพวกมันขยายพันธ์ได้ดีขนาดไหน ราวกับทั้งดินแดนแห่งนี้คือสถานที่เพาะพันธ์พวกมัน

ร่างเงานั้นเดินทางออกจากเมืองแห่งนี้อย่างรวดเร็ว และไปยังสถานที่ต่อไปทันที

จักรวรรดิฉีเย่นั้นเต็มไปด้วยไอของอสูรทมิฬมากเกินไป มันรู้สึกเช่นเดียวกับตอนที่ซู่เสี่ยวไป่เจอมังกรเก้ามายา กับมังกรพิษผีดิบ ความรู้สึกที่สัมผัสกับสิ่งที่ทรงพลังมากๆ และสัมผัสได้โดยสัญชาตญาณเท่านั้น

“ที่นี่ไม่มี สิ่งมีชีวิตอื่นเลย”

ซู่เสี่ยวไป่คิ้วขมวดอย่างสงสัย และให้ร่างเงาลึกเข้าไปในจักรวรรดิฉีเย่มากขึ้นเพื่อค้นหาความจริง

ดินแดนและจักรวรรดิทั้งหมดที่รอบๆ พื้นที่ดวงดาวทางเหนือนั้นล้วนมักจะมีกลิ่นไอแบบใดแบบหนึ่งเป็นของตัวเอง และการดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ที่นี่นั้นไม่ได้อยู่ในบันทึกใด

มันทำให้ซู่เสี่ยวไป่รู้สึกสับสนกับสิ่งที่อยู่ที่นี่ เพราะที่นี่ดูผิดปกติเกินไป

จักรวรรดิอื่นแสวงหาความเจริญรุ่งเรือง แต่ไหนที่นี่กลับย้อนแย้งไปหมด เพาะเลี้ยงปีศาจเอาไว้ จนจักรวรรดินั้นไม่เหลือสิ่งมีชีวิตปกติ ทั้งเรียบง่าย และไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอก

เป็นเพียงสถานที่เพาะพันธ์ปีศาจพวกนี้เท่านั้น