บทที่ 24 อาหารเสริมพลังระดับ 2 นี่แหละคือความทรงพลัง

【 ความสำเร็จ · การเสริมอาหาร 1: คุณบริโภคอาหารเสริมพลัง 1 ครั้ง และร่างกายดูดซึมได้มากกว่า 90% สำเร็จ แต้มเอาชีวิตรอด +500 】

ข้อความแจ้งเตือนรางวัลความสำเร็จนี้ปรากฏขึ้นหลังจากที่เย่เฉียนวิ่งเหยาะๆ มาสามชั่วโมง และต่อด้วยการฝึกศิลปะการต่อสู้อย่างเข้มข้นในลานบ้าน

เมื่อการเสริมแกร่งร่างกายเสร็จสิ้น รางวัลความสำเร็จก็เป็นเพียงผลพลอยได้เล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น ประเด็นสำคัญคือพลังต่อสู้ของตัวเย่เฉียนเองที่พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด

【 ผู้เล่น: เขต 8181 - ผู้เล่นหมายเลข 0997 - เย่เฉียน

ความสามารถพิเศษ: ควบคุมธาตุน้ำ

ทักษะ: การสังเคราะห์ (ระดับ 1 / สายสนับสนุน)

พลังต่อสู้: 11 (+10 / โบนัสจากความสามารถพิเศษ)

แต้มเอาชีวิตรอด: 612.4

อุปกรณ์: ชุดผ้าลินินไร้คุณสมบัติ (ชุดป้องกันสำหรับมือใหม่)

กระเป๋าเป้ผ้าหยาบ: เห็ดหญ้า (3.6 ชั่ง), ขนมปัง (5 ขีด) x 16, หมั่นโถว (5 ขีด) x 5, ไชโป๊วฝอย (1 ขีด) x 9, ผักกาดดองฝอย (1 ขีด) x 13, น้ำดื่ม (1 ชั่ง) x 2, น้ำยาเร่งโตพืชผลระดับ 1 x 1

ทรัพย์สิน: บ้านไม้ไผ่อย่างง่าย, ลานบ้านล้อมรั้วขนาด 317.5 ตารางเมตร, บ่อน้ำอย่างง่าย, พื้นที่เพาะปลูก 146 ตารางเมตร / เพาะปลูกแล้ว 146 ตารางเมตร 】

หลังจากทานอาหารเสริมพลังระดับสีฟ้าเข้าไปหนึ่งมื้อ พลังต่อสู้ทางกายภาพของเขาเพิ่มขึ้น 5 แต้ม จาก 6 แต้ม พุ่งทะยานสู่ 11 แต้ม

ส่วนโบนัสพลังพิเศษจากการควบคุมธาตุน้ำก็เพิ่มขึ้น 2 แต้ม จากเดิม 8 แต้ม เป็น 10 แต้ม

เนื่องจากอาหารเสริมพลังมื้อนี้เน้นไปที่การเสริมสมรรถภาพทางกาย ผลลัพธ์ด้านพลังจิตจึงเพิ่มขึ้นน้อยกว่า ซึ่งเย่เฉียนเข้าใจดีเมื่อเห็นข้อมูลนี้

"ตัวเบาหวิวแต่แข็งแกร่ง วิ่งต่ออีกสองชั่วโมงยังไหว ไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด!"

เย่เฉียนออกหมัดวาดลวดลายอยู่ในลานบ้าน เขาฝึกซ้อมกระบวนท่ามวยชุดที่เคยเรียนมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่รู้เบื่อ

ฝีเท้าของเขามั่นคง ท่อนขาแข็งแรง แผ่นหลังตั้งตรง ลมหายใจสม่ำเสมอ ทุกหมัดที่ชกออกไปแหวกอากาศจนเกิดเสียง... แม้แต่สายตาก็ยังดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทำให้มองเห็นได้ไกลและชัดเจนกว่าเดิมมาก!

"เมี๊ยว~"

เสียงร้องของเจ้าลายสลิดน้อยดังมาจากในบ้าน ทันทีที่ได้ยิน เย่เฉียนก็หยุดมือแล้วสาวเท้าวิ่งเข้าไปในบ้านเพียงไม่กี่ก้าว

"เมี๊ยว~"

เจ้าลายสลิดยังคงเป็นเจ้าลายสลิดตัวเดิม เพียงแต่บนเสื่อฟางที่ใช้เป็นรังนอนชั่วคราวนั้น มีขนนุ่มๆ ชั้นหนึ่งหลุดร่วงกองอยู่

เจ้าตัวเล็กยังคงเป็นแมวลายสลิดสีเทาดำ และขนาดตัวก็ยังเท่ากับลูกแมวอายุครบเดือนเหมือนเดิม แต่ทว่าแขนขาของมันกลับดูแข็งแรงกว่าเก่า และมันก็กระโจนขึ้นมาเกาะแขนเย่เฉียนได้ในครั้งเดียว

"ไม่เลวเลยนี่ จับหนูได้แล้วมั้งแบบนี้"

เย่เฉียนรับร่างเจ้าตัวเล็กที่กระโจนเข้ามา กอดเจ้าขนปุยที่ยังนุ่มนิ่มไว้ในอ้อมแขน พลางตรวจสอบกรงเล็บของมัน ความคมของเล็บตอนนี้เทียบเท่ากับแมวโตเต็มวัยได้เลยทีเดียว

อาหารเสริมพลังได้ผลกับแมวเช่นกัน

ทว่าเจ้าลายสลิดน้อยยังไม่มีข้อมูลใดๆ แสดงขึ้นมา แม้จะลองจับใส่กระเป๋าแมว มันก็แสดงแค่ชื่อสายพันธุ์เท่านั้น

"เมี๊ยว~ อูว~"

เจ้าลายสลิดเห็นเย่เฉียนจับอุ้งเท้ามันพลิกไปมาและใช้นิ้วทดสอบความคมของเล็บ แม้มันจะไม่รู้เหตุผล แต่มันก็มีความสุขมากจนนอนหงายท้องชูขาหน้าให้เขาจับเล่น

มันกางนิ้วเท้าทั้งสี่ออก เผยให้เห็นกรงเล็บชัดๆ เพื่อให้เย่เฉียนดูได้ถนัดตา

"เจ้าลายสลิด แกจงใจทำตัวน่ารักใช่ไหมเนี่ย?"

เย่เฉียนจิ้มอุ้งเท้าตรงหน้า สัมผัสกรงเล็บที่คมกริบแต่ไม่ได้ทำอันตรายเขา แล้วบีบนิ้วเท้ามันเล่นทีละนิ้ว

เจ้าลายสลิดก็ยอมให้เขาบีบเล่นตามใจชอบ แถมยังให้ความร่วมมือด้วยการเอียงคอร้องเมี๊ยวๆ สองสามที

"มืดแล้ว หิวแล้วสินะ แต่ตอนนี้เราไม่มีหม้อ กินหมั่นโถวแช่น้ำไปก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยหาทางทำครัว..."

หลังจากเล่นกันสักพัก เย่เฉียนก็นั่งลงกับเจ้าแมว หยิบหมั่นโถวกับผักดองออกมา แช่หมั่นโถวให้เจ้าลายสลิดกินเป็นมื้อเย็นด้วยกัน

ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว แสงจันทร์ยังคงสลัวราง ทำให้ระยะมองเห็นยังคงจำกัดอยู่ในรัศมีหนึ่งร้อยเมตร

พอกินอิ่ม เย่เฉียนไม่ได้เข้าไปนอนในบ้าน เพราะพื้นบ้านข้างในยังเป็นแค่โครงสร้าง พรุ่งนี้ต้องปูพื้นไม้ให้เรียบร้อยเสียก่อนถึงจะเข้าไปอยู่ได้

แต่ถ้าปูเสื่อฟางไว้ เจ้าลายสลิดก็ยังเข้าไปนอนได้อยู่ดี

ทว่าในเมื่อเขาไม่เข้าไป เจ้าลายสลิดก็ไม่ยอมเข้าไปเหมือนกัน

เจ้าก้อนกลมๆ ขดตัวนอนบนตักของเขา แล้วไม่นานก็เริ่มส่งเสียงกรนเบาๆ

'ฝึกตนต่อ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน...'

เย่เฉียนนั่งขัดสมาธิ ด้วยพลังกายที่เปี่ยมล้นจากการเสริมแกร่ง เขาจึงตั้งใจฝึกฝนพลังจิตในสภาวะที่สมบูรณ์พร้อมนี้

เมื่อร่างกายแข็งแรงขึ้น การฝึกพลังจิตก็ดูจะราบรื่นขึ้นด้วย

เมื่อแสงรุ่งอรุณเริ่มจับขอบฟ้า เย่เฉียนลืมตาขึ้น ก้มมองก้อนกลมๆ ที่ยังคงขดตัวหลับปุ๋ยอยู่บนตัก แล้วหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ

เขายังคงคิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับการเลี้ยงสัตว์ แต่เจ้าลายสลิดตัวนี้ช่างรู้ความและว่านอนสอนง่ายเสียจนเขาปฏิเสธไม่ลง

【 วันที่ 7 เวลา 05:05:31 น. ลมแรง อุณหภูมิ 16℃ ~ 23℃ ลมเหนือระดับ 8 อุณหภูมิโดยรวมต่ำ โปรดระวังสภาพการเจริญเติบโตของพืช 】

ตื่นมาเปิดดูหน้าต่างข้อมูล เห็นอุณหภูมิที่ลดฮวบและลมพายุที่กำลังจะมา เย่เฉียนไม่ต้องคิดอะไรมาก เขาอุ้มแมวไปวางไว้ในบ้าน แล้วหันไปเริ่มทำงานทันที

【 ภารกิจ: 1. บุกเบิกและเพาะปลูก; 2. เก็บหาของป่า; 3. เก็บหาของป่า 】

ภารกิจวันนี้ ทั้งภารกิจประจำวันและภารกิจสุ่มล้วนเป็นการเก็บหาของป่า

แต่ภารกิจเก็บหาของป่าประจำวันกำหนดแค่ให้เก็บไอเทมอะไรก็ได้ ส่วนภารกิจสุ่มต้องเก็บไอเทมระดับสีเขียวขึ้นไปถึงจะสำเร็จ

เย่เฉียนออกจากบ้าน ตรงไปที่ต้นสตรอว์เบอร์รี่ป่า เก็บผลสตรอว์เบอร์รี่ป่าธรรมดามา 13 ผล ภารกิจประจำวันก็เสร็จเรียบร้อย

แต่คราวนี้ไม่มีพืชไม่ระบุชื่อโผล่มาให้เห็น

ไม่แน่ใจว่าลมพายุจะมาเมื่อไหร่ เย่เฉียนจึงรีบกลับมาคว้าอีเต้อเริ่มบุกเบิกที่ดินทันที พื้นที่ 10 ตารางเมตรนั้นใช้เวลาทำไม่นานก็เสร็จ

"มันฝรั่ง เวลาเก็บเกี่ยวแล้วเอามาต้มกับไก่หรือเนื้อสัตว์ อร่อยเหาะอย่าบอกใคร"

มองดูผักที่ตัวเองปลูกไว้ เย่เฉียนตัดสินใจซื้อหัวมันฝรั่งมา 4 หัว

【 หัวมันฝรั่ง: 4 ~ 6 ตาต่อหัว, ราคา: 50 แต้มเอาชีวิตรอด 】

เขาใช้ 200 แต้มเอาชีวิตรอดซื้อมันฝรั่ง 4 หัว ซึ่งผ่าแบ่งได้ทั้งหมด 21 ชิ้นที่มีตาสำหรับเพาะปลูก ถือว่าไม่ขาดทุนมากนัก เขาปลูกพวกมันลงในแปลง 10 ตารางเมตรนี้จนหมด

ผักชี 10 ตารางเมตร จำนวน 420 ต้น ตอนนี้อยู่ในระยะงอก ส่วนใหญ่เริ่มแตกใบจริงใบแรกแล้ว อีกสองวันจะเข้าสู่ระยะต้นกล้า

【 แปลงขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยผักชี: พื้นที่ 5 x 2, จำนวน 420 ต้น, ระยะการเติบโต → 7 วัน → ระยะโตเต็มวัย 】

【 แปลงปลูกกะหล่ำปลี: พื้นที่ 4 x 4, จำนวน 20 ต้น, ระยะงอก → 5 วัน → ระยะเติบโต 】

【 แปลงขนาดเล็กปลูกพริก: พื้นที่ 2 x 1, จำนวน 2 ต้น, ระยะงอก → 5 วัน → ระยะเติบโต 】

【 แปลงขนาดเล็กปลูกมะเขือเทศราชินี: พื้นที่ 4 x 2, จำนวน 2 ต้น, เข้าสู่ระยะงอกใน 1 วัน 】

【 แปลงขนาดเล็กปลูกมะเขือเทศ: พื้นที่ 5 x 2, จำนวน 6 ต้น, เข้าสู่ระยะงอกใน 2 วัน 】

【 แปลงขนาดเล็กปลูกมันฝรั่ง: พื้นที่ 5 x 2, จำนวน 21 ต้น, เข้าสู่ระยะงอกใน 3 วัน 】

【 หญ้าหูต่ายระดับ 1: รัศมีเติบโต 10 x 10, จำนวน 1 ต้น, ระยะเติบโต → 14 วัน → ระยะโตเต็มวัย; การกลายพันธุ์ธาตุน้ำ: พืชต้องการน้ำปริมาณมากเพื่อการเติบโตอย่างต่อเนื่อง โปรดหมั่นสังเกตว่าพืชขาดน้ำหรือไม่ 】

พื้นที่เพาะปลูกทั้งเจ็ดแปลงแยกส่วนกัน รวมแล้วมีเพียง 156 ตารางเมตร พืชบางชนิดยังไม่งอก ในขณะที่บางชนิดใกล้จะเข้าสู่ระยะโตเต็มวัยแล้ว

นอกจากนี้ เย่เฉียนยังค้นพบว่าไม่ว่าจะเป็นผักชีหรือกะหล่ำปลี ในช่วงระยะต้นกล้าและระยะเติบโตก็สามารถถอนมาทำอาหารกินได้เลย

เพียงแต่ว่าค่าเมล็ดพันธุ์มันแพงหูฉี่ การถอนต้นกล้าเล็กจิ๋วมากินตอนนี้ดูจะเป็นเรื่องฟุ่มเฟือยเกินไปหน่อย