- หน้าแรก
- เกมอะไรวะ ให้ฉันทำฟาร์มเพื่อต่อลมหายใจ
- บทที่ 19 พลังต่อสู้ที่เพิ่มขึ้นกับกระเป๋าเป้ทำมือ
บทที่ 19 พลังต่อสู้ที่เพิ่มขึ้นกับกระเป๋าเป้ทำมือ
บทที่ 19 พลังต่อสู้ที่เพิ่มขึ้นกับกระเป๋าเป้ทำมือ
【 ผู้เล่น: เขต 8181 - ผู้เล่นหมายเลข 0997 - เย่เฉียน
ความสามารถพิเศษ: ควบคุมธาตุน้ำ
ทักษะ: การสังเคราะห์ (ระดับ 1 / สายสนับสนุน)
พลังต่อสู้: 6 (+8 / โบนัสจากความสามารถพิเศษ)
แต้มเอาชีวิตรอด: 556.9
อุปกรณ์: ชุดผ้าลินินไร้คุณสมบัติ (ชุดป้องกันสำหรับมือใหม่)
กระเป๋าเป้หลัก: ผ้าหยาบ x 2, น้ำดื่ม (1 ชั่ง) x 3
ทรัพย์สิน: เพิงหญ้าคุณภาพต่ำ, ลานบ้านล้อมรั้วขนาด 182.7 ตารางเมตร, บ่อน้ำอย่างง่าย, หม้อเหล็ก, พื้นที่เพาะปลูก 65 ตารางเมตร / เพาะปลูกแล้ว 65 ตารางเมตร 】
พลังต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้น 1 แต้ม จาก 5 เป็น 6 ซึ่งค่าพลังต่อสู้นี้คือการประเมินสมรรถภาพทางกายในปัจจุบันของเขา
ส่วนพลังต่อสู้พิเศษที่เดิมทีบวกเพิ่ม 6 แต้ม ตอนนี้ก็ขยับขึ้นมาเป็น 8 แต้มแล้ว
การเติบโตนี้เป็นผลมาจากการควบคุมธาตุน้ำที่เชี่ยวชาญขึ้นและการยกระดับของพลังจิต
กระเป๋าเป้ใบเก่าของเขาเสียหายอย่างหนัก เย่เฉียนมองอีเต้อและพลั่วที่ถูกวางทิ้งไว้ข้างเพิงหญ้า เขารู้ดีว่าจำเป็นต้องทำกระเป๋าเป้ใบใหม่ก่อนเป็นอันดับแรก
ราวกับว่าระบบจงใจจะเตือนเขาเรื่องกระเป๋าเป้ที่ต้องเปลี่ยน ภารกิจประจำวันนี้จึงมีภารกิจสุ่มให้เปลี่ยนอุปกรณ์รวมอยู่ด้วย
【 ภารกิจ: 1. เพาะปลูก; 2. เก็บหาของป่า; 3. เปลี่ยนอุปกรณ์ 】
การเปลี่ยนอุปกรณ์กำหนดเพียงแค่ให้เขาเปลี่ยนมาใช้อุปกรณ์ชิ้นใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน โดยไม่จำกัดว่าของใหม่จะต้องดีกว่าของเก่าหรือไม่
เย่เฉียนนั่งขัดสมาธิอยู่ในเพิงหญ้า มองท้องฟ้าที่เริ่มสางรำไร เขาตัดสินใจใช้แต้มเอาชีวิตรอด 80 แต้มซื้อเชือกป่านยาว 10 เมตร แล้วหยิบผ้าหยาบออกมาเตรียมเย็บ
เขาไม่จำเป็นต้องซื้อเข็ม เพราะสามารถทำเองได้
เขาหากิ่งไม้เล็กๆ มาเหลาให้แหลม ใช้หยดน้ำขนาดจิ๋วเจาะรูที่กิ่งไม้ แล้วร้อยด้ายเข้าไป เพียงเท่านี้ก็พร้อมใช้งาน
"เมี๊ยว~"
เจ้าลายสลิดน้อยนอนมองเขาตาแป๋วอยู่ในรัง พอเห็นเย่เฉียนไม่สนใจ มันก็ร้องเมี๊ยวเพื่อเรียกร้องความสนใจ
"หิวแล้วเหรอ? เช้านี้ไม่มีเนื้อไม่มีผัก กินหมั่นโถวแช่น้ำไปก่อนนะ"
เมื่อเห็นเจ้าแมวน้อยตื่นแล้ว เย่เฉียนก็บิหมั่นโถวออกมาส่วนหนึ่ง แช่น้ำให้นิ่มแล้ววางใส่ชามใบไม้ให้มัน
"เมี๊ยว~ อูว~"
เจ้าลายสลิดน้อยไม่ใช่แมวเลือกกิน ไม่ว่าเย่เฉียนจะให้อะไร มันก็จะเอาหัวเล็กๆ มาถูไถเขาอย่างออดอ้อน ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินอย่างเอร็ดอร่อย
ระหว่างที่มันกิน เย่เฉียนก็จัดการพับผ้าหยาบอย่างรวดเร็ว เริ่มจากเย็บผ้าสองชิ้นต่อกันเป็นแถบยาว เว้นส่วนหนึ่งไว้ทำฝาปิด แล้วพับส่วนที่เหลือขึ้นมาเย็บปิดด้านข้าง
เพื่อความแข็งแรงทนทาน เขาเย็บทับด้วยเชือกป่านอีกรอบจนแน่นหนา
นอกจากนี้ ตรงตำแหน่งฝากระเป๋า เขาเว้นเชือกไว้ทั้งด้านบนและด้านล่าง เพื่อใช้ผูกมัดเวลาวิ่ง ป้องกันของในกระเป๋ากระเด็นออกมา
ขั้นตอนสุดท้ายคือสายสะพาย
เขามีเชือกหญ้าที่ฟั่นทิ้งไว้เมื่อหลายวันก่อนอยู่จำนวนหนึ่ง เย่เฉียนเลือกเส้นที่เหนียวแน่นเป็นพิเศษมาสิบกว่าเส้น แล้วถักรวมกันเป็นสายสะพายแบนกว้างที่แข็งแรง
【 กระเป๋าเป้ผ้าหยาบ: อุปกรณ์ / กระเป๋าเป้, ระดับสีเขียว, รุ่นกันของตกหล่น, พื้นที่จัดเก็บ 2 ลูกบาศก์เมตร, ความทนทาน 100% 】
แม้พื้นที่ภายในจะจุได้แค่ 2 ลูกบาศก์เมตร แต่เย่เฉียนก็พอใจกับผลงานชิ้นนี้มาก
เขาไม่รู้ว่ากระเป๋าเป้ความจุ 16 ลูกบาศก์เมตรที่ขายในร้านฝากขายราคา 3,000 แต้มนั้นต้องใช้ผ้ามากขนาดไหน
แต่ต้นทุนวัสดุของเขาใช้ไปแค่ 280 แต้ม เมื่อเทียบกันแล้ว เขาก็รู้สึกภูมิใจในตัวเองไม่น้อย
【 ภารกิจสุ่ม · เปลี่ยนอุปกรณ์: คุณได้เปลี่ยนอุปกรณ์ชิ้นใหม่ แต้มเอาชีวิตรอด +50 】
รางวัลของภารกิจสุ่มไม่ได้จำกัดอยู่แค่ 10 แต้มพื้นฐาน ยิ่งภารกิจยาก รางวัลก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น
อย่างตอนขุดบ่อน้ำก็ได้ 50 แต้ม คราวนี้เปลี่ยนอุปกรณ์ก็ได้อีก 50 แต้ม
หลังจากลองใส่อีเต้อและพลั่วลงในกระเป๋าเป้ เย่เฉียนก็สวมเสื้อผ้า สะพายเป้เฉียงพาดลำตัว อุ้มเจ้าลายสลิดที่กินอิ่มแล้วใส่กระเป๋าแมว แล้วออกเดินทางไปเก็บหาของป่า
【 วันที่ 5 เวลา 05:31:33 น. ท้องฟ้าแจ่มใส อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส ลมตะวันออกเฉียงใต้ระดับ 2 】
อากาศวันนี้แจ่มใส และไม่มีการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศตลอดทั้งวัน
หลังจากออกจากบ้าน เย่เฉียนแวะดูแปลงผักก่อน เมื่อมั่นใจว่าไม่มีเรื่องด่วนต้องจัดการ เขาก็สะพายเป้และหิ้วกระเป๋าแมวออกวิ่งไปตามเส้นทางที่เคยสำรวจไว้อย่างรวดเร็ว
"หลังฝนตกแบบนี้ต้องมีเห็ดแน่ๆ ได้เวลาต้มซุปเห็ดอีกแล้วสิ!"
วิ่งไปได้ไม่กี่ร้อยเมตร เย่เฉียนก็เห็นเห็ดดอกเล็กๆ ผุดขึ้นมาท่ามกลางกอหญ้าเตี้ยๆ เขาเข้าไปใกล้ ใช้เคียวเกี่ยวหญ้าออกแล้วขุดเห็ดพวกนั้นขึ้นมา
"เมี๊ยว เมี๊ยว..."
เจ้าลายสลิดน้อยรู้สึกว่าเย่เฉียนหยุดวิ่ง มันจึงใช้เท้าตบๆ ข้างในกระเป๋า อยากจะออกมาเดินเล่นบ้าง
"อย่าวิ่งไปไกลนะ แถวนี้อาจมีอะไรซ่อนอยู่ในพงหญ้า..."
เย่เฉียนเปิดฝากระเป๋าปล่อยเจ้าตัวเล็กออกมา เขาตบหัวมันเบาๆ แล้วปล่อยให้มันวิ่งเล่นอยู่รอบตัวเขา
"เมี๊ยว~"
เจ้าลายสลิดน้อยไม่เข้าใจภาษามนุษย์ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่กล้าวิ่งไปไกล ทำได้เพียงวนเวียนอยู่ใกล้ๆ เย่เฉียนเท่านั้น
【 รวบรวมพืชไม่ระบุชื่อ 】
หลังจากเก็บเห็ดได้หลายสิบดอก เย่เฉียนก็เจอพืชไม่ระบุชื่อสีเขียวอีกครั้ง
แม้จะไม่แน่ใจว่าต้องใช้จำนวนเท่าไหร่ถึงจะนำไปสังเคราะห์ได้ แต่นี่ก็ถือเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ ระหว่างการเก็บของป่าเสมอ
เก็บเห็ด ค้นหา เจอแล้วก็เก็บเห็ดต่อ... เย่เฉียนวนเวียนหาของและเก็บเกี่ยวไปทั่วเนินเขาใกล้บ้าน จนกระทั่งเที่ยงวันและเดินทางกลับบ้าน เขาก็ยังไม่เจออะไรที่เก็บได้นอกจากเห็ด
ส่วนเจ้าลายสลิดน้อยที่วิ่งเล่นอยู่ข้างๆ ตลอดเช้า พอถึงเวลาเดินกลับบ้านตอนเที่ยง มันก็หมดแรงจนเดินไม่ไหว นอนแผ่อย่างอ่อนเพลียอยู่บนแขนของเย่เฉียน มองดูวิวทิวทัศน์ระหว่างทางกลับบ้าน
"เมี๊ยว~"
พอกลับถึงบ้าน เจ้าลายสลิดก็รีบมุดเข้าไปในเพิงหญ้าโดยไม่ต้องรอให้เย่เฉียนจับใส่ ม้วนตัวลงนอนในรังพร้อมจะหลับปุ๋ยทันที
สำหรับลูกแมวอายุเดือนเศษ การวิ่งเล่นตลอดเช้า แม้เย่เฉียนจะช่วยอุ้มบ้างระหว่างเดินทาง แต่มันก็เกินขีดจำกัดพลังงานของเจ้าตัวเล็กไปมากโข
"ไม่มีเนื้อ งั้นมื้อเที่ยงกินต้มจืดเห็ดกันต่อ!"
เย่เฉียนวางกระเป๋าเป้ลง ตักน้ำจากบ่อ ล้างเห็ดสดราวห้าชั่ง เติมเกลือเล็กน้อย แล้วใส่ลงในหม้อเหล็กต้ม
"หญ้าหูต่าย ผ่านไปแค่เช้าเดียว แกก็ขาดน้ำแล้วเหรอเนี่ย ต้องให้ฉันขุดร่องน้ำส่งตรงถึงที่เลยไหม จะได้กินน้ำตลอด 24 ชั่วโมงไปเลย?"
เย่เฉียนตั้งหม้อต้มผักทิ้งไว้ แล้วออกมาดูแปลงพืชผัก
จากนั้นเขาก็ต้องโอดครวญให้กับแปลงหญ้าหูต่ายสีเขียวมรกตแปลงนี้
เมื่อวานเขารดน้ำไปตั้งเยอะ มาวันนี้พวกมันหิวน้ำอีกแล้ว
"ช่างเถอะ ขุดร่องน้ำไปเลยดีกว่า..."
เมื่อวานเพิ่งรดน้ำไปหลายสิบถังจนมันงอก เย่เฉียนกะระยะทางด้วยสายตา มั่นใจว่าเวลาที่ต้องใช้หิ้วน้ำมารด น่าจะพอๆ กับเวลาขุดร่องน้ำเพื่อทำระบบชลประทานให้เสร็จสรรพ
อีเต้อเจาะทะลุพื้นดิน พลั่วตักดินออก ความลึกประมาณสิบเซนติเมตรก็เพียงพอ เขาขุดทะลุผ่านดินใต้รั้วข้างบ่อน้ำโดยตรง
แม้จะเป็นบ่อน้ำอย่างง่าย แต่หลังจากขุดเสร็จ ระดับน้ำก็ปริ่มๆ อยู่ใต้พื้นดินเล็กน้อย
เมื่อเชื่อมต่อร่องน้ำเสร็จ น้ำลึกไม่กี่เซนติเมตรก็ไหลเอื่อยๆ ไปตามร่องมุ่งหน้าสู่แปลงหญ้าหูต่าย
【 หญ้าหูต่ายระดับ 1: ระยะการเติบโต → 12 วัน → ระยะโตเต็มวัย; การกลายพันธุ์ธาตุน้ำ: พืชต้องการน้ำปริมาณมากเพื่อการเติบโตอย่างต่อเนื่อง โปรดหมั่นสังเกตว่าพืชขาดน้ำหรือไม่ 】
เมื่อมีน้ำไหลผ่านร่องน้ำมาเติมเต็มอย่างต่อเนื่อง หลังจากได้รับน้ำราวสิบนาที หญ้าหูต่ายที่เคยมีอาการขาดน้ำก็ข้ามระยะการเติบโตไปถึง 3 วันในทันที
ยิ่งไปกว่านั้น ใบหูต่ายสีเขียวมรกตเรียวยาวในแปลงก็ยืดตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว จากเดิมห้าเซนติเมตรกลายเป็นสิบเซนติเมตร แถมยังมีขนอ่อนสีขาวปรากฏขึ้นบนใบรูปหูนั้นด้วย
เย่เฉียนเริ่มสงสัยมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าเจ้าพืชกลายพันธุ์พิเศษชนิดนี้ เมื่อโตเต็มที่แล้วจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร
คงไม่ได้งอกออกมาเป็นหูต่ายสีขาวปุกปุยเหมือนของจริงหรอกนะ?