บทที่ 14 สตรอว์เบอร์รี่ป่า พืชธรรมดาที่ถูกเมิน

"วันที่ 4 เวลา 09:39:21 น. ท้องฟ้ามืดครึ้ม อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส ลมตะวันออกเฉียงเหนือระดับ 3 จะมีฝนปรอยในอีก 3 ชั่วโมง"

"นี่ก็เข้าวันที่สี่แล้วสินะ..."

เย่เฉียนวิ่งเหยาะๆ อยู่แถวบ้านตามกิจวัตร สายตามองดูเวลาที่แสดงขึ้นพร้อมกับคำเตือนเรื่องฝนตก เขาตัดสินใจว่าจะกลับไปเคลียร์ภารกิจประจำวันให้เสร็จก่อน

"ภารกิจ: 1. บุกเบิกที่ดินเพาะปลูก; 2. ซ่อมแซมบ้าน; 3. จัดระเบียบแปลงนา"

ภารกิจวันนี้ไม่ได้ยากอะไร แต่ไม่เหมาะจะทำหลังฝนตก

ยิ่งไปกว่านั้น เย่เฉียนเริ่มสังเกตเห็นว่าภารกิจประจำวันพวกนี้ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์กับสภาพอากาศในแต่ละวันด้วย

"เมี๊ยว!"

เจ้าแมวลายสลิดตัวน้อยในกระเป๋าเป้สำหรับใส่แมว จู่ๆ ก็ส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ

ทันทีที่ได้ยินเสียงร้อง เย่เฉียนไม่ได้หันไปมองรอบข้างด้วยซ้ำ แต่เขากระโดดพุ่งตัวไปที่ก้อนหินด้านหน้าเยื้องไปทางขวาทันที

หลังจากกระโดดพ้นระยะ เขาจึงหันกลับไปมอง และเห็นงูสีดำตัวหนึ่ง ความยาวประมาณหนึ่งเมตร เลื้อยพุ่งออกมาจากข้างๆ จุดที่เขาเคยยืนอยู่อย่างเงียบเชียบ

"งูงั้นเหรอ..."

เย่เฉียนจ้องมองงูสีดำที่กำลังพุ่งเข้าใส่เขาอีกครั้ง หยดน้ำหยดหนึ่งควบแน่นขึ้นในฝ่ามือและเคลื่อนไหวไปมาภายใต้การควบคุมของเขา

จังหวะที่งูพุ่งเข้ามาใกล้และอ้าปากหมายจะกัดเข้าที่ขาของเย่เฉียน หยดน้ำนั้นก็พุ่งสวนออกไป เจาะทะลุหัวของมันอย่างแม่นยำ

การฝึกฝนเมื่อคืนวานอาจไม่ได้ทำให้บอลน้ำมีขนาดใหญ่ขึ้น แต่การควบคุมของเขาพัฒนาขึ้นอย่างมาก

อย่างน้อย เขาก็สามารถเจาะหัวงูตัวเล็กๆ ในระยะประชิดได้แล้ว

"ซากงู"

เมื่อมั่นใจว่ามันตายสนิท เย่เฉียนก็เดินเข้าไปหยิบมันขึ้นมาใส่ลงในกระเป๋าเป้ พอตรวจสอบข้อมูลส่วนตัว ชื่อไอเทมก็ปรากฏขึ้น

เช่นเดียวกับนกที่ตายไปก่อนหน้านี้ มันเป็นไอเทมระดับทั่วไปที่ไม่มีอันดับ

"ไม่เป็นไรแล้วนะ เกล็ดของงูตัวนี้มีกลิ่นอายความชื้นติดอยู่ ลองหาแถวนี้ดูหน่อยดีกว่า เผื่อจะเจออะไรดีๆ"

เย่เฉียนเปิดฝากระเป๋าแมว ลูบหัวเจ้าลายสลิดตัวน้อยที่กำลังขวัญเสียเพื่อปลอบโยน จากนั้นก็ปิดกระเป๋าแล้วเริ่มสำรวจรอบๆ บริเวณ

เขาใช้เคียวเกี่ยวหญ้าที่ขึ้นสูงให้โล่งเตียน หลังจากถางไปสักพัก เขาก็พบสิ่งที่แตกต่างออกไปจริงๆ

พืชชนิดหนึ่งเลื้อยแผ่ไปตามพื้นดิน มีผลขนาดเท่าเล็บมือนิ้วก้อย

ผลที่สุกแล้วมีสีแดงสด ส่วนผลที่ยังดิบเป็นสีเขียว และยังมีดอกสีเหลืองเล็กๆ แซมอยู่เต็มไปหมด

นี่เป็นพืชป่าชนิดแรกที่ให้ผลที่เย่เฉียนได้พบเจอ

"เก็บรวบรวมผลไม้จากพืชไม่ระบุชื่อ"

เขาเดินเข้าไปเก็บผลสีแดงลูกเล็กๆ พอเก็บได้ไม่กี่ลูก ข้อความแจ้งเตือนเกี่ยวกับพืชไม่ระบุชื่อก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

และผลสุกที่เก็บเข้ากระเป๋าเป้ ก็แสดงชื่อออกมาทันที

"สตรอว์เบอร์รี่ป่า" (Snake Berry)

ไอเทมระดับทั่วไป ไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม เย่เฉียนเริ่มจะชินกับความเรียบง่ายนี้แล้ว

พืชเถาวัลย์ต้นเดียวที่แผ่ขยายเป็นวงกลมสะเปะสะปะ กินพื้นที่เส้นผ่านศูนย์กลางกว่าสองเมตรนี้ ให้ผลผลิตเป็นพืชไม่ระบุชื่อ 2 ชิ้น และสตรอว์เบอร์รี่ป่าระดับทั่วไป 19 ผล

เย่เฉียนดูเวลาแล้วตัดสินใจขุดเจ้าต้นสตรอว์เบอร์รี่ป่านี่กลับไปด้วย

เขาใช้จอบขุดลงไปอย่างระมัดระวังสิงสามทีเพื่อเปิดหน้าดินหารากแก้ว จากนั้นก็ดึงรากฝอยที่ยึดเกาะตามเถาวัลย์ขึ้นมา เขาใช้สองมือประคองกอรากที่เต็มไปด้วยดินแล้วมุ่งหน้ากลับบ้าน

ส่วนเถาวัลย์ที่ลากไปตามพื้นทำให้ผลดิบบางส่วนหลุดร่วงไปบ้าง แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้

พื้นที่ในกระเป๋าเป้ของเขามีจำกัด แถมตอนนี้ก็เริ่มเต็มแล้วด้วย

"เมี๊ยว~"

พอกลับถึงบ้าน เย่เฉียนเอาเจ้าแมวลายสลิดออกมาวางไว้ในรังหญ้า เทน้ำให้มันกิน จากนั้นก็คว้าจอบไปบุกเบิกที่ดินต่อ

พื้นที่ 10 ตารางเมตรถือว่าเล็กมาก โดยเฉพาะเมื่อเขาต้องการรีบปลูกพืชให้เสร็จ เขาจึงลงมือทำอย่างรวดเร็ว

แต่ทว่า... พอถางที่ดินเสร็จและระบบแจ้งว่าสามารถเพาะปลูกได้ เขากลับปลูกไม่ได้!

พืชไร้อันดับที่เขาขุดมาจากป่าด้วยตัวเองต้นนี้ ไม่สามารถปลูกลงในแปลงที่ดินที่เพิ่งบุกเบิกใหม่ตามระบบได้

"กะแล้วเชียว ของฟรีไม่นับรวมสินะ!"

เย่เฉียนจนปัญญา เขาจึงลากเจ้าต้นสตรอว์เบอร์รี่ป่าไปที่ลานว่างไกลออกไป ขุดหลุมมั่วๆ แล้วฝังมันลงไป

ถ้าปลูกในแปลงระบบไม่ได้ ก็ไม่ปลูก ปลูกไว้ตรงนั้นในฐานะพืชป่าก็ได้ เอาไว้คอยมาดูเก็บผลสีแดงกินเล่นวันหลัง

อย่างไรก็ตาม ที่ดิน 10 ตารางเมตรที่เพิ่งบุกเบิกใหม่ยังคงต้องหาอะไรมาปลูก

ตอนนี้เขามีเมล็ดพริกอยู่ 2 เมล็ด เขาหยิบมันออกมาแล้วปลูกลงไป เนื่องจากไม่รู้ว่ามันจะโตขนาดไหน เขาเลยเว้นที่ให้ต้นละหนึ่งตารางเมตร และการปลูกก็สำเร็จด้วยดี

"แปลงขนาดเล็กปลูกพริก: พื้นที่ 2 × 1, จำนวน 2 ต้น, เข้าสู่ระยะงอกใน 3 วัน"

ยังเหลือที่ว่างอีก 8 ตารางเมตร จะปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ ก็เสียดาย ถึงจะแพงแค่ไหน ก็คงต้องกัดฟันซื้อเมล็ดพันธุ์เพิ่ม

"แปลงขนาดเล็กปลูกมะเขือเทศราชินี: พื้นที่ 4 × 2, จำนวน 2 ต้น, เข้าสู่ระยะงอกใน 3 วัน"

100 แต้มเอาชีวิตรอด แลกกับเมล็ดพันธุ์ 2 เมล็ด ใช้พื้นที่ประมาณต้นละ 2 × 2 เมตร เป็นอันเสร็จสิ้น

"มะเขือเทศราชินีนี่... ดูทรงแล้วต้นคงไม่เล็กแน่ๆ"

เย่เฉียนมองพื้นที่ขนาดใหญ่ที่ใช้ปลูกแค่เมล็ดเดียว เขพอจะจินตนาการออกเลยว่าตอนโตมันจะต้นใหญ่ขนาดไหน

และนั่นทำให้เขายิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก!

จนถึงตอนนี้ เย่เฉียนบุกเบิกที่ดินไปแล้ว 40 ตารางเมตร

ผักชี 10 ตารางเมตร จำนวน 420 ต้น อยู่ในช่วงงอก ส่วนใหญ่เริ่มมีใบอ่อนงอกออกมาแล้ว อีกสองวันจะเข้าสู่ระยะต้นกล้า

กะหล่ำปลี 16 ตารางเมตร จำนวน 20 ต้น จะงอกในอีก 2 วัน

พริก 2 ตารางเมตร จำนวน 2 ต้น จะงอกในอีก 3 วัน

มะเขือเทศราชินี 8 ตารางเมตร จำนวน 2 ต้น จะงอกในอีก 3 วัน

นอกจากนี้ยังมีเห็ดเสริมพลังระดับ 2 ที่แยกปลูกไว้ต่างหาก กินพื้นที่ 4 ตารางเมตร ซึ่งจะโตเต็มวัยในอีกสองวัน

พื้นที่อาจจะยังไม่มาก และผักก็ปลูกไว้ห่างๆ กัน แต่นี่คือทรัพย์สินตั้งต้นทั้งหมดของเย่เฉียนในโลกใบนี้

แต่ปัญหาคือ วันนี้แปลงผักชีมีวัชพืชขึ้น

หลังจากผักชีงอก ใบเล็กจิ๋วของมันโตแค่วันละสองสามเซนติเมตร แต่วัชพืชตัวร้ายที่จะมาแย่งอาหารเพิ่งงอกเมื่อคืนแท้ๆ ตอนนี้ยังไม่ทันเที่ยง ต้นที่สูงที่สุดปาเข้าไปห้าเซนติเมตรแล้ว

ถ้าไม่รีบถอนทิ้ง คาดว่าพรุ่งนี้มองไปคงเห็นแต่หญ้า หาต้นผักชีไม่เจอแน่!

"เมี๊ยว~ อูวว~"

เจ้าแมวลายสลิดที่นอนอาบแดดอยู่ในรังหญ้า เห็นเย่เฉียนนั่งยองๆ อยู่ตรงนั้นไม่ขยับไปไหนสักที มันเลยส่งเสียงร้องเรียกความสนใจสองสามที

"แกนี่ชักจะเอาแต่ใจขึ้นทุกวัน ตอนเจ็บหนักเกือบตายยังนอนนิ่งไม่ร้องสักแอะ เดี๋ยวนี้พอฉันคลาดสายตาหน่อยก็ร้องเรียกเมี๊ยวๆ อยู่นั่นแหละ..."

เย่เฉียนลุกขึ้นเดินไปอุ้มเจ้าแมวลายสลิดขึ้นมา

เขากลับไปที่แปลงผักชี นั่งยองๆ มือข้างหนึ่งอุ้มแมว อีกข้างหนึ่งถอนหญ้า เพื่อให้เจ้าตัวเล็กไม่รู้สึกว่าถูกทอดทิ้งอีก

แต่จะเรียกว่าถอนหญ้าก็คงไม่ถูกนัก เพราะพวกมันยังเป็นแค่ต้นกล้าเล็กๆ เขาต้องใช้นิ้วคีบดึงมันขึ้นมาจากดินทีละต้น...

"เมี๊ยว อูวว?"

พออยู่ในอ้อมแขน เจ้าแมวลายสลิดถึงได้เห็นว่าเย่เฉียนกำลังทำอะไร

หัวเล็กๆ ของมันเอียงไปมา ดวงตากลมโตจ้องมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น และแล้ว... ในจังหวะที่เย่เฉียนเผลอ มันก็กระโดดลงไปในแปลงผักทันที