ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 502 ถ่วงเวลา

ซู่เสี่ยวไป่นั้นรู้สึกเบาใจขึ้นเยอะเมื่ออีกฝั่งนั้นเลือกที่จะพูดคุยกับเขาด้วย และบอกว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน

สิ่งมีชีวิตหัวมังกรก็ได้กล่าวต่อ

“ที่แห่งนี้….เป็นสถานที่ต่อสู้สำหรับสิ่งมีชีวิตจากทุกจักรวาล แต่พวกเขาไม่รู้ว่าที่ตรงนี้นั้นคือพื้นที่ชายแดนของพื้นที่เก่าแก่ และเป็นสถานที่ไว้เนรเทศผู้กระทำผิด”

“ผู้มีความผิดและมีรัศมีบาปหนาจะถูกส่งมายังที่นี่ และให้ตกอยู่ในความโกลาหลอย่างที่ไม่มีที่สิ้นสุด”

ซู่เสี่ยวไป่จึงตอบกลับไปอย่างจริงจัง

“เจ้าเองก็เป็นนักโทษของที่นี่อยู่แล้ว และได้ก่อกรรมไว้ในพื้นที่เก่าแก่ และเจ้าเองก็คงไล่ฆ่าผู้ฝึกตนไปมากมายที่คล้ายกับข้า แต่ในเมื่อเจ้าเป็นตัวตนบาปอยู่แล้ว การฆ่าพวกข้ามันก็ไม่ได้ทำให้เจ้าออกไปจากที่นี่ได้ มันไม่มีเหตุผลที่จะต้องฆ่าพวกเราเลยแม้แต่น้อย!”

ดูเหมือนว่าเหล่าศิษอัจฉริยะจากจักรวาลทวีปใหญ่ไม่ได้มายังพื้นที่พิพากษาเพื่อเอาตัวรอดหรือแข่งขันกัน แต่กลายเป็นว่าพวกเขาถูกผลักเข้ากองไฟ และเป็นเหยื่อของอาชญากรของพื้นที่เก่าแก่

“ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้ที่จะออกไปจากที่นี่ หากมีกำลังมากพอเราก็พอที่จะแหกอาณาเขตตรงนี้ออกไปได้!”

สิ่งมีชีวิตหัวมังกรก็ตอบทันที ก่อนที่จะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่น่าสะพรึงกลัว

“และนานๆ ครั้งจะมีเหล่าอัจฉริยะจากจักรวาลอื่นหลุดเข้ามาที่นี่….ข้าเลยฆ่าพวกมันเพื่อเก็บรวบรวมสมบัตินำมาใช้ขัดเกลาพลังของตัวเอง”

“การมาของพวกเจ้า….คือโอกาสชิ้นงามที่พวกเราเหล่าตัวตนบาปทั้งหลายตั้งตารอ หากว่าสามารถทะลวงไปถึงเขตแดนโบราณได้ ด้วยความช่วยเหลือจากสมบัติที่หามา เมื่อถึงตอนนั้ข้าจะออกไปจากที่นี่!”

จากที่ฟังมาทั้งหมดซู่เสี่ยวไป่ก็รู้ได้ทันทีว่าตัวตนบาปพวกนี้ล้วนมีจุดประสงค์เดียวกับเขา แต่ตัวตนพวกนี้ไม่มีระบบช่วยเหลือเหมือนกับซู่เสี่ยวไป่ พวกเขาต้องเก็บเล็กผสมน้อยไปเรื่อยๆ นำสมบัติที่ได้มาขัดเกลาตบะบ่มเพาะของตัวเอง

โดยที่มีความตั้งใจว่าวันหนึ่งพวกเขาจะทะลวงสู่เขตแดนโบราณได้ ถึงจะน้อยแต่น้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน ถึงจะน้อยแต่เป็นไปอย่างต่อเนื่องยังไงก็ต้องไปถึงสักวัน!

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือสิ่งมีชีวิตหัวมังกรนี้ เขาอาจไม่ได้มีเขตแดนนี้แต่แรก

แต่มันอาจจะได้เก็บสะสมความมั่งคั่งมาตลอดหลายปี จากผู้ฝึกตนมากมายหลายชีวิตที่มาโผล่ยังสถานที่แห่งนี้ด้วยความทะเยอทะยานอันแรงกล้าที่จะมาแข่งขัน หรือมาแสวงหาโชคลาภ แต่พวกเขากลับไม่รู้เลยว่าถูกส่งอยู่ภายใต้วงล้อมของเหล่าอาชญากรที่ชั่วร้ายของพื้นที่เก่าแก่

และกลายเป็นชิ้นเนื้ออันโอชะของพวกมันแทน

เมื่อคุยมาถึงตอนนี้ซู่เสี่ยวไป่นั้นก็เข้าใจดีว่าการฝึกแบบที่ละน้อยแต่ต่อเนื่องมีผลแค่ไหน เพราะตัวเขาเองก็มีระบบที่ฝึกให้ตลอดเวลาถึงจะเร็วบ้างช้าบ้างแต่มันก็เติบโตขึ้นทุกวัน และไม่ต่างจากตัวตนนี้การที่จะเติบโตได้นั้น จำเป็นต้องไล่ฆ่าเหล่าศิษอัจฉริยะจากทั่วทุกมุมจักรวาลเพื่อมาเติมเต็มให้กับตัวเอง

แต่ด้วยระบบซู่เสี่ยวไป่นั้นเติบโตได้เร็วกว่าสิ่งมีชีวิตอาณาจักรคลื่นโบราณพวกนี้

“เจ้าต้องการไปถึงเขตแดนโบราณด้วยหนทางนี้ยังงั้นหรอ เจ้าดูถูกเขตแดนโบราณเกินไปรึป่าว?”

“อัจฉริยะมากมายในจักรวาลของข้ามีความแข็งแกร่งพอที่จะฆ่าเจ้าได้ เจ้าเองก็คงเตรียมใจว่าจะต้องรับชะตาเดียวกันด้วยเหมือนกัน!!”

แล้วซู่เสี่ยวไป่ก็ส่งมีดทมิฬให้ร่างเงาทันที พร้อมกับชี้ไปยังเจ้าหัวมังกร เพราะการตัดสินอันดับในการประลองอัจฉริยะจักรวาลคือการฆ่าสิ่งมีชีวิตในพื้นที่พิพากษาแห่งนี้ ว่าใครฆ่าได้มากกว่ากัน!

ตอนนี้ซู่เสี่ยวไป่กำลังเตรียมตัวที่จะสู้เพื่อจะฆ่าหัวมังกรตัวนนี้ ซึ่งเป็นเหยื่อตัวแรกของเขา!

เสียงของสิ่งมีชิวีตหัวมังกรนั้นอยู่ๆ ก็แหบแห้งลงเล็กน้อย

“การจะก้าวข้ามสู่เขตแดนโบราณ….แม้ว่าจะต้องใช้เวลายาวนานแทบไม่รู้ที่สิ้นสุด แต่เพื่อจะหลุดพ้นจากคุกแห่งนี้ได้ ข้าเต็มใจที่จะรอ และฝ่าฟันต่อไป!”

“และตราบนหน้าผากของข้านั้นแสดงถึงว่าข้าคือผู้ถูกเนรเทศ ตราบใดที่ตรานี้ยังอยู่ ข้าก็ออกไปจากที่นี่ไม่ได้….ข้ารู้ว่าเจ้าแข็งแกร่ง ถ้าข้าได้สมบัติจากตัวเจ้าบางที….มันอาจจะทำให้ข้านั้นก้าวข้ามสู่เขตแดนโบราณได้!”

ตราประทับสีแดงบนหน้าผากที่ส่งกลิ่นไอที่น่ากลัวนั้น แท้จริงแล้วแค่ตราประทับระบุตัวตนบาปที่ถูกกักขังและถูกเนรเทศ และเป็นเครื่องมือในการกักขังพวกมันเอาไว้ที่นี่

และที่แห่งนี้มีอาคมพิเศษที่กังขังตัวตนบาปเหล่านี้เอาไว้ ไม่ให้ออกไปไหนได้ หากว่าตัวตนบาปพวกนี้สามารถที่จะทะลวงเขตแดนโบราณได้ พวกมันจะสามารถที่จะเพิกเฉยต่ออาคม และออกไปจากคุกกักขังนี้ได้

นั้นเป็นเหตุผลที่สิ่งมีชีวิตหัวมังกรนี้โจมตีและต้องการฆ่าซู่เสี่ยวไป่ แม้แต่ร่างเงาที่มีขอบเขตพลังเท่ากับบรรพชนบรรพกาลก้าวที่ 8 ก็ยังไม่วายตกตายในการโจมตีเดียว

จากการเผชิญหน้ากับตัวตนนี้ ทำให้ซู่เสี่ยวไป่ได้รู้เรื่องราวของที่นี่มากขึ้น

และสิ่งแรกที่เข้าใจเลยเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้คือ มันไม่ใช่พื้นที่พิพากษาสำหรับการต่อสู้จัดอันดับ แต่มันเป็นอาณาเขตกักขังสำหรับตัวตนบาปที่ถูกเนรเทศออกมา กลายเป็นว่าศิษอัจฉริยะจากจักรวาลทวีปใหญ่นั้นต้องสู้กับตัวตนบาปของพื้นที่เก่าแก่

อย่างที่สอง สิ่งที่จ้าวร้อยยุคทั้ง 3 คนได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่าเมื่อเข้าสู่พื้นที่พิพากษาแล้ว จะกลายเป็นการต่อสู้ที่แท้จริง และอัจฉริยะที่สามารถฆ่าสิ่งมีชีวิตจากพื้นที่เก่าแก่ได้มากที่สุดจะเป็นตัวตัดสินอันดับ

แต่ไม่ใช่ว่าฝ่ายอัจฉริยะจากจักรวาลทวีปใหญ่จะเป็นภายออกล่า แต่พวกเขาเองก็ถูกล่าด้วยเช่นเดียวกันจากอาชญากรของอาณาจักรทวีปใหญ่ที่ต้องการเก็บเกี่ยวสมบัติเพื่อจะหลุดพ้นจากที่แห่งนี้

และสุดท้ายสิ่งที่ซู่เสี่ยวไป่ให้ความสำคัญที่สุด

-นั้นคือเรื่องอาณาเขตคุ้มกันและพื้นที่พิพากษานั้นมีจุดมุ่งหมายให้เหล่าอัจฉริยะจากจักรวาลทวีปใหญ่ได้สังหารฆ่าฟันสิ่งมีชีวิตจากพื้นที่เก่าแก่ และหากออกไปจากอาณาเขตไปจะกลายเป็นว่าพวกเขาจะต้องเผชิญกับพื้นที่เก่าแก่เพียงลำพัง และนั้นเป็นสิ่งที่ถูกเรียกว่าความน่ากลัวเสียยิ่งกว่าความตายที่ถูกกล่าวเอาไว้

และตามคำพูดของสิ่งมีชีวิตหัวมังกรตัวนี้ ทำให้ซู่เสี่ยวไป่พอจะคาดเดาสถานการณ์ต่างๆ และเขตแดนของมันนั้นต้องเป็นบรรพชนบรรพกาลอย่างแน่นอน แต่ขอบเขตพลังที่แท้จริงนั้นอาจสูงไปถึงเขตแดนโบราณแล้ว!

ที่ตอนนี้ทั้งซู่เสี่ยวไป่และสิ่งมีชีวิตหัวมังกรยังไม่ลงมือนั้นก็เพราะว่าต้องการจะตรวจสอบพลังของอีกฝั่งให้แน่ชัดเสียก่อน

แล้วในตอนนั้นเองสิ่งมีชีวิตหัวมังกรก็ได้ใช้สายธารแห่งกาลเวลา เพื่อตรวจสอบที่มาที่ไปของซู่เสี่ยวไป่ และหาหนทางจัดการเขา แต่กลายเป็นว่าเมื่อเขาได้ลองตรวจสอบดูกลับไม่พบสิ่งใดเลย!

“ไม่มีชะตากรรม ไม่มีบาปบุณ ไม่มีอะไรเลย…เป็นไปได้อย่างไร”

ในโลกแห่งนี้ที่แม้แต่ต้นหญ้าก็ยังมีที่มาที่ไป และมีชะตากรรมของตัวเอง หรือแม้แต่ก้อนหินก็ยังมีวันเวลา แต่ไหนสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนไหวได้ และทรงพลังแบบนี้กลับไร้ซึ้งทุกสิ่งไม่สามารถมองหาสิ่งใดได้…

ซู่เสี่ยวไป่นั้นก็เริ่มแสดงท่าที่เปลี่ยนไป เพราะร่างเงาตัวอื่นๆ ได้ส่งข้อความเตือนกลับมา

“=นายท่านที่ห่างออกไปล้านกิโลเมตร มีสิ่งมีชีวิตจากพื้นที่เก่าแก่กำลังไปทางนายท่าน=”

หนึ่งล้านกิโลเมตรสำหรับตัวตนระดับบรรพชนบรรพกาลแล้ว เพียงแค่ช่วงอึดใจเท่านั้นก็ถึงแล้ว ซู่เสี่ยวไป่สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังกำลังมุ่งหน้าเข้ามา หลังจากที่มันสัมผัสพลังของเขาได้

ปรากฏว่าพวกมันทำงานเป็นทีมมีสี่คน มันออกล่ากันเป็นกลุ่มเหมือนฝูงหมาป่าก่อนที่จะแบ่งก้อนเนื้อกันกิน!

ที่สิ่งมีชีวิตหัวมังกรนี้พูดคุยกับซู่เสี่ยวไป่เพื่อซื้อเวลาเท่านั้น เพราะมันคิดว่ามันคงไม่สามารถฆ่าซู่เสี่ยวไป่ด้วยตัวคนเดียวได้ มันจึงถ่วงเวลาเอาไว้ และส่งสัญญาบอกเพื่อนๆ ของมันให้มาช่วยจัดการซู่เสี่ยวไป่

อีกสามคนที่กำลังมาถึงนั้นมีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับเหล่าพวกแอบแฝงอย่างเจียวเอ๋ออย่างชัดเจน!