บทที่ 195 ร้านหนังสือ

หลังจากจิลันออกจากโบสถ์ไถ่บาป เขาเรียกรถม้าเช่าไว้หนึ่งคัน

แต่เขาไม่ได้กลับไปยังมิวส์เหนือโดยตรง

เขาเพียงบอกคนขับว่าให้ไปยังร้านหนังสือที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุดที่ใกล้ที่สุด

มิวส์ตะวันออกและตะวันตกในฐานะย่านการค้าของเมืองหลวง ย่อมมีร้านหนังสือใหม่เก่าจำนวนไม่น้อย คนขับรถซึ่งเป็นคนที่วิ่งรับจ้างในแต่ละเขตมานาน ย่อมรู้ทางดี เขาจึงพาจิลันมายังย่านที่คึกคักย่านหนึ่งอย่างรวดเร็ว

บนถนนมีรถม้าและรถยนต์สัญจรผ่านไปมา ข้างทางคลาคล่ำไปด้วยผู้คน

รถม้าเช่าหยุดลงตรงกลางถนน จิลันเงยหน้ามองขึ้นไป เห็นเป็นร้านหนังสือที่ตกแต่งแบบคลาสสิก มีอายุอานามอยู่บ้าง ชื่อว่า “ร้านหนังสือโมแรน”

จิลันจ่ายค่าโดยสารกับเงินทิป จากนั้นเดินตรงไปยังหน้าประตูร้าน

เขาผลักประตูไม้กรุกระจกที่ทาสีแดงเข้าไป ระฆังเล็กๆ ที่ติดกับกรอบด้านบนก็ส่งเสียงเบา

“ติง”

“ยินดีต้อนรับสู่ร้านหนังสือโมแรน”

เสียงของหญิงสาวผู้เปี่ยมเสน่ห์และดูเป็นผู้ใหญ่นั้นดังขึ้น

จิลันหันไปมอง

ที่หน้าเคาน์เตอร์ มีเพียงเก้าอี้โยกหวายตัวหนึ่ง และโต๊ะไม้เล็กๆ สำหรับวางถ้วยชาและที่เขี่ยบุหรี่

หญิงสาววัยสามสิบกว่า ผู้มีผมยาวสีน้ำตาลอ่อน ใส่แว่นทรงกลม กำลังนอนอ่านหนังสือเล่มหนาอยู่บนเก้าอี้โยก ขณะเดียวกันก็มีผ้าห่มลายตารางคลุมที่ขา และถือบุหรี่อยู่ในมือ

“ฉันคือเจ้าของร้านหนังสือ โมแรน เซซีเลีย”

หญิงสาวถอดแว่นวางไว้บนโต๊ะเล็ก สูดควันบุหรี่เข้าปอดแล้วพูดว่า

“คุณลูกค้าต้องการหนังสือแบบไหน บอกฉันได้เลย”

“มีหนังสือเกี่ยวกับศาสตร์ลึกลับไหม?” จิลันลองถามดู

หญิงสาวเลิกคิ้ว มองสำรวจชายหนุ่มผมทองอยู่ครู่หนึ่ง

“สายชำระล้าง? พวกคุณเพิ่งมาเมื่ออาทิตย์ก่อนเองนี่นา...ฉันบอกเลยนะว่า คอยโผล่มาตรวจแบบไม่ให้รู้เนื้อรู้ตัวบ่อยๆ มันไม่น่าสนุกหรอก”

เธอเริ่มทำหน้าขรึมลง

“โอ๊ะ คุณโมแรน คุณเข้าใจผิดแล้ว”

จิลันรีบอธิบาย

“ฉันเพิ่งเคยมาครั้งแรก และก็สนใจศาสตร์ลึกลับเฉยๆ เลยถามไปแบบนั้น”

“ไม่มีหรอก” หญิงสาวสีหน้าผ่อนคลายขึ้น ก่อนจะพูดเรียบๆ “ถ้าคุณอยากอ่านนิยายหรือเรื่องเล่าเกี่ยวกับตำนานเทพ ก็ไปดูที่โซน A ได้”

“ขอบคุณครับ” จิลันว่า “นอกจากนี้ ผมอยากหาหนังสือเกี่ยวกับการแต่งหน้า การแสดง และภาษาเพิ่มด้วย”

“โซน C ชั้นที่สามกับสี่ของชั้นวางที่สาม โซน F ชั้นวางที่หนึ่งทั้งหมด”

หญิงสาวก้มหน้ากลับไปอ่านหนังสือเล่มหนาต่อโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามอง

จิลันเหลือบมองชื่อหนังสือในมือเธอ เล่มนั้นชื่อว่า “การผงาดของสมาพันธ์ช่างกล: ความขัดแย้งและความท้าทายใหม่ของหอการค้า”

เขาละสายตา แล้วหันหลังเดินไปยังโซน A ตามที่เธอบอก

ในระหว่างนั้น จิลันกวาดตามองรอบร้าน

ร้านหนังสือแห่งนี้แม้ไม่ใหญ่นัก แต่ปริมาณหนังสือกลับไม่น้อยเลย

ทั้งชั้นวางและตู้ริมผนังเต็มไปด้วยหนังสือสารพัดขนาด จำนวนมากยังดูเก่าแก่ ทว่าถูกเก็บรักษาอย่างดี ไม่มีเชื้อรา ไม่มีฝุ่นแต่อย่างใด

เห็นได้ชัดว่า เจ้าของร้านโมแรนเป็นคนที่รักหนังสือจริงๆ

เมื่อเดินไปถึงโซน A จิลันก็ไล่สายตากวาดดูเนื้อหาในชั้นวางคร่าวๆ ทว่าไม่มีเล่มไหนดึงดูดใจนัก แต่ขณะที่กำลังจะผละออกไป สายตากลับไปสะดุดกับหนังสือปกแข็งสีแดงเล่มหนึ่ง ชื่อว่า “บันทึกผู้เป็นตัวแทนแห่งเดือน”

เขาส่งเสียงในลำคอเบาๆ ก่อนดึงหนังสือออกมา พลิกดูชื่อผู้เขียน

ผู้เขียน: พารา เซลซัส (1598–?)

‘หนังสือของพารา?’

จิลันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เปิดอ่านด้วยความสนใจ

หนังสือเล่มนี้ว่าด้วยเรื่องของเทพผู้เป็นตัวแทนแห่งเดือนทั้งสิบสององค์ที่ได้รับการยอมรับทั่วโลก ซึ่งเป็นตัวแทนของสิบสองเดือน สิบสองชั่วยาม สิบสองกลุ่มดาว และราศีทั้งสิบสอง

ประโยคแรกของบทนำเขียนว่า:

“เทพเจ้าองค์เก่าได้ลาลับ เทพเจ้าองค์ใหม่จึงขึ้นแท่น”

ถัดลงมายังมีคำคมจากพารา:

“การหมุนเวียนของสรรพสิ่งในโลก ล้วนขึ้นกับกฎทั้งสิบสองข้อ”

ฟึ่บ

จิลันเปิดไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว

แม้เขาจะข้ามมาที่นี่ได้เกือบสองเดือนแล้ว แต่ความเข้าใจต่อเทพทั้งสิบสองยังค่อนข้างจำกัด และหนังสือเล่มนี้แม้จะไม่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ลับหรือศาสตร์ลึกลับ แต่ก็ให้ภาพรวมที่ชัดเจนพอสมควร

เขาพบว่า การเรียงลำดับเทพของพารานั้นเริ่มจากเดือนมีนาคม

พารากล่าวไว้ว่า:

“มีนาคม เป็นจุดเริ่มต้นของฤดูใบไม้ผลิ และยังเป็นจุดที่สามของเส้นเวลา”

เทพทั้งสิบสอง ได้แก่:

เทพเดือนมีนาคม “นักสู้แห่งสังเวียน” เทพแห่งการต่อสู้และชัยชนะ ตัวแทนดาวอังคาร

เทพเดือนเมษายน “คุณหญิงเพลงไว้อาลัย” เทพีแห่งเสียงไพเราะและความเศร้า ตัวแทนดาวศุกร์

เทพเดือนพฤษภาคม “ฝาแฝดนกว่าว” เทพผู้รับฟังและเป็นพยาน ตัวแทนดาวพุธ

เทพเดือนมิถุนายน “คุณหญิงยะ” เทพีแห่งการเต้นรำและการรอคอย ตัวแทนดวงจันทร์

เทพเดือนกรกฎาคม “ผู้ถือแสงยามเที่ยง” เทพแห่งความหวังและระเบียบ ตัวแทนดวงอาทิตย์

เทพเดือนสิงหาคม “เลดี้น้ำตา” เทพีแห่งการทรมานและการเสียสละ ตัวแทนดาวคารอน

เทพเดือนกันยายน “เลดี้หิมะ” เทพีแห่งเกลือและความยุติธรรม ตัวแทนดาวซีรีส

เทพเดือนตุลาคม “กวีพิราบขาว” เทพแห่งคำลวงและการหักหลัง ตัวแทนดาวพลูโต

เทพเดือนพฤศจิกายน “แม่ทัพตาบอด” เทพแห่งการพิชิตและคำสั่ง ตัวแทนดาวพฤหัส

เทพเดือนธันวาคม “กษัตริย์ผู้แตกสลาย” เทพแห่งการต่อต้านและการปฏิวัติ ตัวแทนดาวเสาร์

เทพเดือนมกราคม “กระแสน้ำเชี่ยว” เทพแห่งจักรกลและการรู้แจ้ง ตัวแทนดาวยูเรนัส

เทพเดือนกุมภาพันธ์ “ผู้เป็นตัวแทนแห่งเดือนกุมภาพันธ์” เทพแห่งการจดจำและสืบทอด ตัวแทนดาวเนปจูน

ในหนังสือยังกล่าวว่า เทพทั้งสิบสองมิได้ปรองดองกันนัก มักเกิดข้อขัดแย้งซึ่งเป็นต้นเหตุของภัยพิบัติต่างๆ บนโลกมนุษย์

แต่พาราระบุไว้ว่า เรื่องนี้เป็นเพียงคำเล่าลือจากชาวบ้าน ซึ่งไม่สามารถยืนยันความน่าเชื่อถือได้

พร้อมกันนั้น ยังมีอีกหนึ่งทฤษฎีจากทางเหนือ

ว่ากันว่าในกลุ่มเทพเหล่านี้ มีเทพที่อยู่ฝ่ายเดียวกันสองกลุ่ม โดยมี “กษัตริย์ผู้แตกสลาย” และ “แม่ทัพตาบอด” เป็นผู้นำทั้งสองฝ่าย ซึ่งขัดแย้งกันเพราะแนวคิดตรงกันข้าม คือ “การต่อต้าน” กับ “การพิชิต”

ทว่าแนวคิดนี้ก็เป็นเพียงการตีความตามชื่อของเทพ ไม่มีหลักฐานรองรับใดๆ เช่นกัน

แปะ

จิลันปิดปกหนังสือสีแดงด้วยสีหน้าครุ่นคิด

เขาพึงพอใจกับหนังสือเล่มนี้อย่างมาก ตั้งใจจะซื้อเก็บไว้เพื่ออ่านอย่างละเอียดในภายหลัง

เมื่อออกจากโซน A เขาก็ไปต่อยังโซน C และ F และเลือกหนังสือเกี่ยวกับการแต่งหน้า การแสดง และภาษาได้ประมาณยี่สิบเล่ม

ในนั้นไม่เพียงมี “ภาษาชิรุ”, “ภาษาชิรุโบราณ”, “ภาษารอมี” และ “ภาษาสตุ๊ตการ์ต” แต่ยังรวมถึงภาษาท้องถิ่นในจักรวรรดิที่แตกต่างกันตามภูมิภาค เช่น “ภาษาโพซี” ทางเหนือ, “ภาษามิวส์” ภาคกลาง, และ “ภาษาเมดิเตอร์เรเนียน” ทางใต้

หลังได้รับ “เคล็ดลับ” ของอาชีพ “นักแสดง” แล้ว จิลันก็ตัดสินใจแน่วแน่

เขาจะสวมบทเป็น “สายตรวจสุรา” ที่ยอดเยี่ยม!

และนั่นหมายความว่า เขาต้องแปลงโฉมได้ทุกชนชั้น ไม่ว่าจะขุนนาง พ่อค้า พนักงาน หรือคนระดับล่าง...ต้องพูดได้ทุกสำเนียงท้องถิ่น เพื่อจะแฝงตัวเข้าไปในสถานที่ต่างๆ ที่มีแนวโน้มว่าจะมีการดื่มค้าและซ่อนสุรา

ยิ่งจิลันทุ่มเทมากเท่าใด ผลงานของสายตรวจยิ่งโดดเด่น ผลตอบแทนจาก “การชี้แนะ” ก็จะยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น

เขาเชื่อว่า ด้วยความสามารถ “ตัวเลขสีรุ้ง” ของตน จะสามารถเรียนรู้ทักษะทั้งหมดนี้ได้ภายในคืนเดียว...

..........