บทที่ 155 แม่เหล็กสั่นไหว

"หือ?"

โอซาร่าเผยสีหน้าตกใจ ปากน้อยๆ อ้าค้าง

ขุนนางหนุ่มจากตระกูลเคานต์ เธอยังพอเข้าใจได้ เพราะอยู่ในแวดวงเดียวกัน แต่ที่คุณหนูแดดีเอลถึงกับแนะนำเขาอย่างเป็นทางการเช่นนี้ ทั้งยังเอ่ยชื่อยาวเหยียดพวกนั้นออกมา... กลับทำให้เธอตกใจไม่น้อย

นักปราบปีศาจ? นักพยากรณ์? ปรมาจารย์ด้านการต่อสู้?! โดยเฉพาะตำแหน่งสุดท้ายนั่น...

จะมีปรมาจารย์อายุน้อยแบบนี้ได้ยังไงกัน...

โอซาร่าเห็นคุณหนูแดดีเอลที่สนิทสนมด้วยกันไม่ได้มีทีท่าจะล้อเล่น จึงเริ่มเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ยื่นมือออกไปอย่างสุภาพ กล่าวอย่างมีมารยาทว่า

"สวัสดีค่ะ คุณจิลัน ดิฉันชื่อโอซาร่า เบรย์"

"สวัสดีครับ คุณโอซาร่า"

จิลันยื่นมือไปจับเบาๆ ไม่ได้กล่าวปฏิเสธตำแหน่งปลอมๆ ที่แดดีเอลมอบให้ เพราะรู้ว่าเธอแค่สร้างภาพลักษณ์ให้เขา เพิ่มความน่าเชื่อถือเพื่อความสะดวกในการสืบหาเบาะแส

ขณะนั้นเอง คุณหนูแดดีเอลก็เสริมขึ้นจากด้านข้างว่า

"โอซาร่าเป็นบุตรสาวคนสุดท้องของตระกูลบารอนเบรย์ ในสถาบันมีชายหนุ่มไม่น้อยเลยที่หลงใหลเธอ"

เธอดูเหมือนหยอกล้อ แต่แท้จริงแล้วกำลังแนะนำสถานะให้จิลันรู้

"เสียดายที่เธอมีคนที่ชอบอยู่แล้ว ใช่เจ้าหนุ่มพนักงานธนาคารที่ชื่อวิตอรีโน

แห่งเวสต์มิวส์หรือเปล่า?"

"แม้ว่าวิตอรีโนจะยังไม่มีความก้าวหน้าในอาชีพนัก แต่ดิฉันเชื่อว่าเขาจะต้องกลายเป็นนายธนาคารที่ยอดเยี่ยมในวันหนึ่งแน่นอนค่ะ"

โอซาร่าเหมือนอยากปกป้องศักดิ์ศรีให้ชายคนรัก ใบหน้าแดงเรื่อแต่แววตากลับแน่วแน่

"พี่แดดีเอลเคยพูดไว้นี่คะ ว่าอย่าตัดสินคนแค่รูปลักษณ์ภายนอก"

"ใช่ ใช่จ้ะ" แดดีเอลพยักหน้าอย่างยิ้มแย้ม ดวงตาเป็นประกาย หันไปมองชายหนุ่มในเสื้อคลุมดำข้างๆ "เพราะแบบนั้นไง พี่ถึงได้เชิญคุณจิลันมาช่วยดูดวงความรักให้เธอ"

เมื่อได้ยินดังนั้น โอซาร่าก็มีท่าทีลังเลแต่สุดท้ายก็กล่าวขึ้นว่า

"ได้ค่ะ ขอฉันลองดูได้ไหม?"

จิลันคว้าเก้าอี้มาวางหน้าชุดโซฟา นั่งลงพลางมองสาวน้อยผู้สูงศักดิ์ตรงหน้าอย่างสงบ เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"แน่นอนครับ คุณโอซาร่า กรุณายื่นมือมาแตะฝ่ามือของผมเบาๆ ก็พอ"

ว่าแล้วเขาก็ยื่นฝ่ามือแผ่ออก วางลงบนโต๊ะกลมตัวเล็ก

โอซาร่าลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะยื่นมือเล็กๆ ของเธอวางลงบนฝ่ามือเขา

เมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและแข็งแรงจากมืออีกฝ่าย หัวใจเธอกลับแอบรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างรุนแรง ราวกับว่าตนเผลอไปแตะต้องชายอื่นที่ไม่ใช่คนรัก จนรู้สึกทั้งละอายและเศร้าใจ

เธอสะดุ้งเฮือก ราวกับถูกไฟลวก รีบดึงมือกลับทันที

ก่อนจะเงยหน้าขึ้นอย่างรู้สึกผิด มองชายหนุ่มเบื้องหน้าและคุณหนูแดดีเอลที่อยู่ข้างกันพลางกล่าว

"ขอโทษค่ะ... ฉัน... ฉันทำไม่ได้จริงๆ"

แน่นอนว่าจิลันไม่ได้ตั้งใจจะสัมผัสมือเธอจริงๆ เพราะเขาไม่ใช่นักพยากรณ์อะไรเลย การยื่นข้อเสนอนี้ก็แค่ข้ออ้างเพื่อทดสอบ

จิลันกับคุณหนูแดดีเอลสบตากัน ดูเหมือนจะเข้าใจบางสิ่งบางอย่าง

แต่เขาก็ยังไม่สามารถตัดสินได้แน่ชัดว่า โอซาร่าได้รับผลกระทบจากปีศาจ หรือพลังลึกลับอะไรหรือไม่ เป็นไปได้ว่าอาจเป็นเพียงนิสัยส่วนตัวของเธอก็ได้

"ไม่เป็นไรครับ ผมยังมีวิธีอื่น"

จิลันกล่าวเสียงเรียบ เปิดใช้งานญาณลับอย่างแนบเนียน จ้องมองสาวน้อยผู้สูงศักดิ์ตรงหน้าอย่างเงียบงัน

ไม่นาน เขาก็สังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ

ภายใต้ญาณลับ ร่างของโอซาร่าคล้ายจะโปร่งแสง สุขภาพโดยรวมดูดี ไม่มีโรคภัย

แต่ทว่าชั้นพลังวิญญาณสีขาวที่ซ้อนทับอยู่กลับมัวหม่น และอ่อนแออย่างเห็นได้ชัด ราวกับใกล้ดับมอด

'ได้รับผลกระทบจากสนามแม่เหล็กลึกลับ ทำให้พลังวิญญาณเสียหาย'

จิลันคิดในใจ

เขาอาศัยจุดนี้สันนิษฐานได้ว่า ระยะนี้โอซาร่าอาจได้รับอิทธิพลจากพลังลึกลับบางอย่างเข้าแล้ว ซึ่งผลกระทบนี้แฝงเร้นมากจนแม้แต่ตัวเธอหรือคนรอบข้างก็ไม่ทันสังเกต

ในจังหวะนั้น จิลันแอบเคลื่อนญาณลับเปลี่ยนไปมองสภาพพลังวิญญาณของสาวอีกสองคนอย่างเงียบเชียบ

คุณหนูแดดีเอลดูปกติดี แต่พอเป็นเจนนา... กลับทำให้เขารู้สึกแปลกใจ

ผู้หญิงคนนี้มีลักษณะของพลังวิญญาณไม่ใช่สีขาวโปร่งแสงแบบคนทั่วไป แต่กลับมีแสงสีฟ้าอ่อนปนอยู่เล็กน้อย

'พลังวิญญาณเริ่มมีสี ไม่ได้เกิดจากการฝึกฝนด้วยตนเอง แต่เป็นเพราะสัมผัสกับธาตุจักรวาลมาเป็นเวลานานจนก่อตัวขึ้นโดยธรรมชาติ... แต่ก็แสดงให้เห็นได้ชัดว่า ญาณลับของเธอไม่น่าจะต่ำเลย'

จิลันทำทีไม่ใส่ใจ หยิบปากกาและกระดาษบนโต๊ะกลมขึ้นมา ขีดเขียนไปพลาง คิดในใจว่า: 'เมื่อคืนที่คลับ เธออาจจะสัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของปีศาจเช่นกัน แต่กลับไม่พูดออกมา... คนคนนี้น่าจะมีความลับบางอย่างที่ปิดบังไว้ และซ่อนระดับญาณลับที่แท้จริงของตัวเอง'

'พลังวิญญาณธาตุน้ำที่เป็นสัญลักษณ์ของฤดูร้อนและถ้วยศักดิ์สิทธิ์อย่างนั้นหรือ? แต่กลับยังไม่ได้ก้าวเข้าสู่หนทางแห่งดาบเพลิงอย่างเป็นทางการ น่าแปลก...'

จิลันไม่สามารถมองเห็นตราประทับแห่งจิตวิญญาณของอีกฝ่ายได้ จึงสรุปได้ว่าเธอยังอยู่ในระดับของคนธรรมดา

ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้สึกโล่งใจ

เพราะเช่นนี้ อีกฝ่ายย่อมไม่อาจมีญาณลับเหมือนเขา และไม่อาจมองเห็นเบื้องลึกของเขาได้

"คุณจิลัน เป็นอย่างไรบ้างคะ?" โอซาร่าถามขึ้นด้วยความสงสัย

หญิงสาวทั้งสามคนต่างพากันมองไปยังแผ่นกระดาษขาวในมือเขา บนกระดาษมีการร่างภาพโครงร่างของเด็กสาวคนหนึ่งด้วยหมึกสีน้ำเงินอย่างหยาบ ๆ เส้นขอบยังเลือนรางและไม่เรียบ เหมือนภาพที่กำลังสั่นไหว

แม้จิลันจะไม่มีพื้นฐานด้านศิลปะ แต่ด้วยความสามารถในการควบคุมมือและข้อมืออย่างแม่นยำ ก็สามารถวาดเค้าโครงร่างกายของโอซาร่าออกมาได้ง่ายดาย

"สิ่งนี้เรียกว่า 'การร่างพลังวิญญาณจากด้านข้าง'"

จิลันกล่าวขึ้นมาโดยไม่จริงใจ

"จากผลการร่างดูแล้ว พลังวิญญาณของคุณโอซาร่ามีความผันผวน โชคด้านความรักไม่ค่อยดีนัก เกรงว่าอาจไม่มีผลลัพธ์ที่ดีเท่าไหร่"

เมื่อได้ยินดังนั้น คุณหนูขุนนางตรงหน้าขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าไม่พอใจ

ความลังเลในสายตาของเธอกลายเป็นความสงสัยและความไม่พอใจทันที

แต่ด้วยมารยาทของสุภาพสตรี เธอจึงไม่พูดประชด กลับหันหน้าไปทางอื่นเงียบๆ

จิลันยังไม่พบร่องรอยของมนต์ปีศาจบนตัวเธอ แต่ก็ไม่อาจตัดความเป็นไปได้ของอิทธิพลจากพลังลึกลับอื่น จึงกล่าวว่า:

"แต่ผมสามารถจัด 'พิธีปรับกระแส' ให้กับคุณโอซาร่าได้ เพื่อขจัดโชคร้ายแบบนี้ แล้วคุณกับคุณวิตอรีโนก็จะได้สมหวังในรัก"

โอซาร่าดูเหมือนจะหมดศรัทธาในตัวเขาไปแล้ว เธอเม้มริมฝีปาก ไม่ได้แสดงความเห็นใดๆ

กลับเป็นคุณหนูแดดีเอลที่มองออกว่าเขาต้องการอะไร เธอมองจิลันเล็กน้อย ทั้งสองสบตากัน ก่อนที่เธอจะกล่าวขึ้นว่า:

"พิธีล้างคลื่น ปัดเป่าความมัวหมอง ขับไล่ปีศาจและสิ่งชั่วร้าย เป็นพิธีกรรมโบราณที่มีบันทึกไว้ในคัมภีร์หลายเล่ม มีประสิทธิภาพมากทีเดียว"

"พี่แดดีเอล จริงหรือคะ?"

โอซาร่าหันไปมองชายหนุ่มในเสื้อคลุมดำ ก่อนจะมองกลับไปที่แดดีเอล

แม้เธอจะยังไม่เชื่อสนิทใจ แต่ก็หวังในใจลึกๆ ว่าตนเองจะได้อยู่กับชายในฝันอย่างที่ต้องการ

"แน่นอนจ้ะ" แดดีเอลยิ้มอ่อนโยน พยักหน้าเบาๆ "พี่เป็นสมาชิกกลุ่มวิจัยพลังลึกลับนะ ลืมไปแล้วเหรอ?"

"งะ...งั้นก็ลองอีกสักครั้งก็ได้ค่ะ"

โอซาร่ากัดริมฝีปาก

"แต่แค่ครั้งเดียวนะคะ ฉันนัดกับวิตอรีโนไว้ตอนเที่ยงว่าจะไปทานข้าวด้วยกัน"

"ไม่นานหรอกครับ คุณโอซาร่า" จิลันตอบ "จะไม่เสียเวลาคุณมาก"

เขาหันไปมองแดดีเอล แล้วเหลือบตามองเจนนาที่นั่งอยู่บนโซฟาข้างๆ ก่อนจะกล่าวเรียบๆ ว่า:

"คุณแดดีเอล พิธีปรับกระแสจำเป็นต้องมีบรรยากาศแห่งความลี้ลับ และไม่ควรมีคนนอกอยู่ด้วย ขอให้คุณกับคุณเจนนารออยู่ข้างนอกสักครู่"

แดดีเอลกับเจนนาต่างตกใจเล็กน้อย

ทั้งสองคนไม่คิดว่าจิลันจะทำแบบนี้

"ได้ค่ะ" แดดีเอลตอบกลับอย่างรวดเร็ว หลังคิดอยู่ครู่หนึ่งก็จูงมือเจนนาเดินออกไป

"งั้นรบกวนคุณด้วยนะคะ คุณจิลัน"

เจนนาหันกลับมามองชายหนุ่มในเสื้อคลุมดำแวบหนึ่ง

แววตาของเธอเย็นชา แต่ในใจกลับหัวเราะเยาะ

นี่ไม่ใช่แค่การร่ายคำสาปธรรมดา แต่เป็นพิธีกรรมโบราณ อยากรู้เหมือนกันว่าจะ 'ปรับกระแส' ยังไงให้สำเร็จได้!

..........