ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 387 พลังของวิชาระดับเอกภพบรรพชน (ฟรี)

“-เพิ่มระดับสำเร็จ-”

“-เพิ่มระดับสำเร็จ-”

……

“-เพิ่มระดับพื้นที่หลอมผสานในคลิกเดียวเป็นระดับ 55 สามารถหลอมผสานระดับบรรพชนขั้นที่ 10 ได้-”

บรรพชนขั้นที่ 10?

ซู่เสี่ยวไป่ถึงกับขมวดคิ้ว

ทำไมถึงไม่ได้ระดับที่เหนือบรรพชน?

เขาคิดว่าหลังจากเลยขั้นที่ 9 ไปแล้ว มันควรกลายเป็นระดับที่สูงขึ้นกว่าบรรพชนไม่ใช่งั้นหรอ?

ดูเหมือนว่าเขาจะต้องสะสมศิลาจักรพรรดิอมตะให้มากกว่านี้ และเพิ่มให้เป็นระดับ 56

หลังจากที่ความสามารถถูกยกระดับไปแล้ว ทุกๆ 5 ระดับจำนวนศิลาก็ต้องใช้เยอะขึ้นเป็นสิบเท่าในการเพิ่มระดับต่อไป!!

แล้วจะเพิ่มระดับจาก 55 ไป 56 ของพื้นที่หลอมผสานในคลิกเดียว จำเป็นต้องใช้ศิลาจักรพรรดิอมตะถึง 1,600 ล้านล้านก้อน!!

จำนวนมากขนาดนี้ ซู่เสี่ยวไป่ต้องฆ่าจักรพรรดิบรรพชนเป็นพันๆ!

“-ติ๊ง!! พื้นที่หลอมผสานในคลิกเดียวถึงระดับ 55 ได้รับความสามารถเสริม *ข้ามขอบเขตการหลอมผสาน*-”

“-*ข้ามขอบเขตการหลอมผสาน* สิ่งของที่ทำการหลอมผสานสามารถเพิ่มระดับได้อีก 1 ขั้น ปัจจุบันสามารถข้ามจากบรรพชนขั้นที่ 10 เป็น -เอกภพบรรพชนขั้น 1-”

เมื่อได้ยินคำอธิบายนี้ทำให้สีหน้าที่เคร่งเครียดของซู่เสี่ยวไป่คลายลง พร้อมกับมุมปากที่ฉีกยิ้มกว้างขึ้น เผยให้เห็นถึงฟันทุกซี่!

อย่างกับระบบอ่านใจเขาได้จริงๆ !!

เมื่อครู่ซู่เสี่ยวไป่กำลังบ่นพึมพำในใจอยู่เลยว่าต้องใช้เวลาอีกสักพักใหญ่กว่าที่จะรวบรวมศิลาจักรพรรดิอมตะมากพอที่จะเพิ่มระดับได้อีกครั้ง แต่อยู่ๆ ทุกอย่างก็ถูกระบบจัดการแก้ไขให้ทันที

“ไม่ใช่เขตแดนโบราณงั้นหรอที่อยู่เหนือกว่าเขตแดนบรรพชน ไหนกลายเป็นเอกภพบรรพชนไปได้?!”

“หรือว่าเอกภพบรรพชนนั้นเป็นเขตแดนก่อนที่จะก้าวสู่เขตแดนโบราณ?”

“เราไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อเลยด้วยซ้ำ!”

ในที่สุดซู่เสี่ยวไป่ก็สามารถเพิ่มระดับให้พื้นที่หลอมผสานในคลิกเดียวจนสามารถหลอมผสานระดับที่เหนือกว่าบรรพชนได้แล้ว

ที่นี้เขาจะรออะไรอยู่อีกล่ะ?

ซู่เสี่ยวไป่นำวิชาระดับรรพชน 6 วิชาใส่เข้าไปในพื้นที่หลอมผสานทันที

แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมาเมื่อหลอมผสานที่ระดับสูงขึ้นความต้องการของวัตถุดิบก็มากขึ้นด้วย

ซู่เสี่ยวไป่เลยใส่วิชาบรรพชนเพิ่มเข้าไปอีก 1 วิชา กลายเป็นมีวิชาระดับบรรพชน 7 วิชาในเตาหลอม!

“เริ่มทำการหลอมผสาน!!”

ซู่เสี่ยวไป่ออกคำสั่งทันที และระบบก็เริ่มทำการหลอมผสาน

แล้วแสงก็สว่างวาบขึ้นมาอยู่แว๊บเดียวแล้วก็ดับลง ก่อนที่เตาหลอมจะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และนิ่งไป

“-เนื่องจากระดับที่หลอมผสานใช้พลังงานสูง หากคิดตามวัตถุดิบที่นำมาหลอมผสานแล้วโอกาสหลอมผสานสำเร็จอยู่ที่ 70% เท่านั้น ต้องการจะหลอมผสานต่อหรือไม่-”

70 % เองงั้นหรอ?!

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบเขาถึงกับส่ายหัวในทันที

เขาคิดไว้แล้วว่ามันต้องใช้วัตถุดิบมากขึ้น ถึงกับใส่เพิ่มเข้าไปเผื่อแล้วก็ตาม แต่ไม่คิดว่ามันยังไม่พอ และหากต้องการจะหลอมผสานแบบไม่ล้มเหลวเลยต้องใช้วิชาบรรพชน 10 วิชา!!

วิชาระดับบรรพชน 10 วิชาสามารถหลอมผสานวิชาระดับเอกภพบรรพชนได้แค่วิชาเดียว

“โชคดีที่เรามีวิชาระดับบรรพชนอยู่ 15 วิชาที่สามารถหลอมผสานได้”

นัยน์ตาของซู่เสี่ยวไป่ฉายออกเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

แม้ว่าจะใช้จำนวนวิชามากขึ้นในการหลอมผสาน แต่สิ่งนี้ก็บ่งบอกได้ว่าวิชาระดับเอกภพบรรพชน

ทรงพลังกว่าวิชาระดับบรรพชน

เมื่อไรที่เขาสามารถบรรลุวิชาระดับนี้ได้มันต้องเพิ่มพลังให้กับเขาอย่างมหาศาล

“ทำการหลอมผสาน!!”

หลังจากที่ซู่เสี่ยวไป่ใส่วิชาเพิ่มเข้าไปแล้ว ก็สั่งกับระบบทันที

เขาเห็นว่าเตาหลอมผสานที่กลายเป็นสีทองนั้นส่องสว่างขึ้นราวกับเป็นดวงอาทิตย์ และวิชาบรรพชนทั้งสิบวิชาก็ถูกดูดเข้าไปในเตาหลอมก่อนที่จะเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!!

แล้วเพียงไม่กี่ลมหายใจต่อมา

ซูม!!!!

แสงสีทองสาดส่องออกมาจากเตาหลอม มันเจิดจ้าอย่างมาก ก่อนที่ประตูเตาหลอมจะเปิดออก พร้อมกับตำราวิชาที่เปล่งแสงสีทอง แต่ถูกคลุมด้วยรัศมีสีดำลอยออกมาจากเตาหลอม

“-ติ๊ง!! หลอมผสานสำเร็จได้รับวิชาระดับเอกภพบรรพชน *ภูผาจันทราเมฆาทศทิศไร้พ่าย*-”

ชื่อวิชามันยาวขึ้นเรื่อยๆ!!

(ยาวจริงครับถ้าตามต้นฉบับยาวมากเป็นประโยคหนึ่งได้เลย อันนี้ผมย่อปรับตามความเข้าใจผมแล้ว)

วิชาระดับบรรพชนนั้นมีตัวอักษรเพิ่มขึ้นมาอีก 4 ตัว

แต่วิชาระดับเอกบรรพชนมีการเพิ่มจำนวนคำขึ้นมาอีก

“ขอดูหน่อยเถอะว่าวิชาระดับเอกภพบรรพชนจะทรงพลังขนาดไหน!!”

“แต่….ก่อนจะเปิดดู เราต้องปิดกั้นพื้นที่ก่อน เผื่อเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น”

เพราะอย่างวิชาบรรพชนนั้นเมื่อนำวิชาออกมา ตัววิชาเองก็ปลดปล่อยพลังที่บิดเบือนมิติที่อยู่รอบๆ ตัววิชาได้แล้ว!

เป็นไปได้ว่าวิชาระดับเอกภพบรรพชนนั้นเมื่อนำออกมาอาจจะส่งผลกระทบที่รุนแรงกว่า!

แต่ตอนนี้ซู่เสี่ยวไป่เองก็มีขอบเขตพลังของจักรพรรดิบรรพชนก้าวที่ 6 เขาคิดว่าตัวเองคงสามารถที่จะทนต่อแรงกดขี่จากวิชาได้แล้ว หากใช้วิชาระดับบรรพชนเป็นตัววัด

แล้วซู่เสี่ยวไป่ก็นำวิชาเอกภพบรรพชนออกมาจากเตาหลอม

เมื่อซู่เสี่ยวไป่นำวิชามาถือไว้ในมือทันใด—--

ตูม!!!!

เกิดภาพนิมิตของจักรวาลขึ้นเหนือหัวของซู่เสี่ยวไป่ และแผ่กระจายออกเป็นวงกว้าง ปกคลุมไปทั่วพิภพ

และเป็นอย่างที่ซู่เสี่ยวไป่คิด พลังกดขี่ของวิชาที่มากมายมหาศาลแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อนกดทับลงบนร่างของเขา โชคยังดีที่ซู่เสี่ยวไป่นั้นเตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว!

“นี่–นะหรอ—วิชาระดับเอกภพบรรพชน?!”

ซู่เสี่ยวไป่พยายามเงยหน้าขึ้นไปมองภาพของจักรวาลที่เกิดขึ้นเหนือหัวของเขา

แน่นอนว่าซู่เสี่ยวไป่รู้เรื่องของดาราจักรบรรพชน

เมื่อกลายเป็นตัวตนบรรพชนแล้วความแตกต่างของบรรพชนนั้นคือดาราจักรบรรพชนที่เกิดจากดาราจักรชีวิตที่หลอมรวมกับสามพันเส้นทางสู่สวรรค์

สิ่งนี้จะเป็นตัวแบ่งแยกพรสวรรค์ของเขตแดนบรรพชน

ซู่เสี่ยวไป่นั้นไม่คิดว่าจะมีดาราจักรบรรพชนถูกเก็บซ่อนอยู่ในวิชานี้!

ยิ่งไปเพิ่มความอยากรู้อยากเห็นของซู่เสี่ยวไป่มากขึ้นไปอีก เขาพยายามจะเปิดตำราวิชานี้ออก

“หนักชะมัด!!!”

ซู่เสี่ยวไป่ถึงกับตกตะลึงกับน้ำหนักของหน้าตำรา

วิชาระดับเอกภพบรรชนนั้นทรงพลังอย่างมาก

ขอบเขตพลังซู่เสี่ยวไป่นั้นคือจักรพรรดิบรรพชนก้าวที่ 6 หากว่าทำการดูดกลืนเงาแล้วด้วยพลังของเขาจะเพิ่มขึ้นจนถึงจักรพรรดิบรรพชนก้าวที่ 7!

แต่ถึงความแข็งแกร่งจะมากแล้วก็ตาม การจะเปิดหน้าตำราวิชานี้ก็ยังยากเย็นอย่างมาก พลังของวิชาระดับเอกภพบรรพชนนั้นเกินกว่าที่จะจินตนการได้!

“ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมถึงใช้วิชาระดับบรรพชนถึง 10 วิชาในการหลอมผสาม….ระดับพลังของวิชามันแตกต่างจากวิชาระดับบรรพชนอย่างสิ้นเชิง!”

นัยน์ตาของซู่เสี่ยวไป่เบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น

“ท่านพ่อ!!”

“สิ่งนี้คืออะไร…..”

ตั๋นไทไป่เฮ่าจ้องมองดูดาราจักรบรรพชนด้วยความสงสัย มีภาพนิมิตมากมายลอยอยู่เต็มไปหมด รวมทั้งองค์ความรู้ต่างๆ ที่ไม่อาจจะอธิบายได้

“ลูกไป่ เล่นกับพวกเงาของพ่อไปก่อน เดียวพ่อจะรีบกลับมา”

ซู่เสี่ยวไป่บอกกับตั๋นไทไป่เฮ่าก่อนที่จะพุ่งออกไปยังพื้นที่ไร้ผู้คนนอกพิภพ

“เอ้าหล่ะ ลองเปิดมันดูอีกครั้ง!”

ซู่เสี่ยวไป่เร่งพลังของจักรพรรดิบรรพชนก้าวที่ 6 เต็มกำลัง

เขาใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อจะเปิดหน้าตำรานี้ หากใครผ่านมาเห็นคงคิดว่าเขากำลังจะฉีกทำลายวิชานี้แทน!!

แล้วหน้าแรกของตำราก็ค่อยๆ แงมเปิดขึ้นที่ละนิด ลำแสงสว่างสาดฉายออกมาทันที พร้อมกับแรงกดดันอันมหาศาลที่หนักอึ้งขึ้นมากกว่าเก่า!

ไม่ได้กล่าวเกินจริงเลยว่าแค่แรงกดดันของวิชาระดับเอกภพบรรพชน ก็เพียงพอแล้วที่จะฆ่าตัวตนที่เขตแดนต่ำกว่าบรรพชนได้อย่างง่ายดาย!

แต่นี้ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย เพราะมันคือวิชาระดับเอกภพบรรพชนตัวตนระดับนี้หากไม่มีพลังอันน่าสะพรึงกลัวไม่มีทางอยู่เหนือเขตแดนบรรพชนได้!

“แสงที่สาดออกมา….มันคือองค์ความรู้!”

ซู่เสี่ยวไปเห็นว่าลำแสงที่สาดส่องออกมานั้นมันคือองค์ความรู้ที่เล็ดลอดออกมาจากวิชา เป็นความรู้ที่ทรงพลังอย่างมากเทียบเท่ากับการโจมตีของจักรพรรดิบรรพชนได้เลย!

ซู่เสี่ยวไป่เค้นพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อเปิดวิชานี้ให้ออก

เปรี้ยง!!!!  เปรี้ยง!!!

หน้าของวิชาเริ่มเปิดกว้างขึ้นเรื่อยๆ แสงที่สาดส่องออกมาก็มากขึ้น แรงกดดันก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากกว่าเก่า

มิติรอบๆ ตัวของซู่เสี่ยวไป่นั้นบิดเบี้ยวและผันผวนอย่างรุนแรง ราวกับว่าจะเกิดช่องมิติกาลเวลาขึ้นตลอดเวลา!!

ในที่สุด….

ซู่เสี่ยวไป่ก็สามารถเปิดหน้าแรกของตำราได้สำเร็จ แสงที่ฉายออกมานั้นเปิดเผยทุกอย่างที่อยู่ภายใน และส่องสว่างออกไปทั่วทุกทิศทุกทาง แม้จะอยู่ห่างไกลออกไปมากๆ ก็ยังเห็นแสงนี้ได้!

หากจะอธิบายให้เห็นภาพง่ายๆ มันคือช่องมิติกาลเวลาแบบที่ส่องแสง!

ซู่เสี่ยวไป่นั้นอยู่ใจกลางของแสงนั้น และจิตสำนึกของเขาก็ถูกดูดเข้าไปในทะเลแห่งองค์ความรู้ของวิชาระดับเอกภพบรรพชนทันที!