บทที่ 116: การทดสอบตามหัวข้อ! (เปิดฟรีครับ)

บทที่ 116: การทดสอบตามหัวข้อ!

"ฉันก็ไม่เห็นด้วย!" ทันทีที่เสียงของหลงเสี่ยวอวิ๋นสิ้นสุดลง ฟ่านเทียนเหล่ยก็แสดงความคิดเห็นของตนตามมาทันที เขาพูดกับทุกคนอย่างมีหลักการว่า:

"อุปนิสัย, ความแตกต่างทางด้านฝีมือ, และศักยภาพของรูกี้แต่ละคนนั้นแตกต่างกัน ครูฝึกที่เหมาะสมก็ย่อมแตกต่างกันไปด้วย ในเมื่อพวกเรายึดมั่นในแนวคิดที่จะฝึกฝนทหารรบพิเศษที่ยอดเยี่ยม ก็ยิ่งควรที่จะปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์และสอนตามความถนัดของผู้เรียน! ไม่ใช่ว่าพวกเราถูกใจใคร ก็จะไปเลือกคนนั้น"

เกาต้าจ้วงได้ยินดังนั้นก็ถามว่า "ถ้างั้นท่านเสนาธิการมีข้อเสนอแนะดีๆ อะไรไหมครับ?"

หลงเสี่ยวอวิ๋น, เหลยจ้าน, และจ้าวเต๋อไห่ ต่างก็หันไปมองฟ่านเทียนเหล่ยโดยพร้อมเพรียงกัน...

อย่าเห็นว่าฟ่านเทียนเหล่ยจะเจ้าเล่ห์ไปหน่อย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคำพูดของเขาก็มีเหตุผล!

"ข้อเสนอแนะดีๆ คงไม่ถึงขนาดนั้น" ฟ่านเทียนเหล่ยโบกมืออย่างถ่อมตน หยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเสนอความคิดของเขาออกมา:

"ผมเสนอว่า หลังจากที่เหล่ารูกี้ทดสอบเสร็จแล้ว พวกเราสามารถเรียกพวกเขามาพูดคุยทีละคนได้ สอบถามพวกเขาเกี่ยวกับคำถามด้านการรบพิเศษ ให้พวกเขาพูดถึงมุมมองที่มีต่อหน่วยรบพิเศษ เพื่อที่จะได้ยืนยันว่าทำไมพวกเขาถึงอยากจะเป็นทหารรบพิเศษ ในกระบวนการนี้ ไม่ยากเลยที่จะค้นพบความคิดในใจ, นิสัย, และอื่นๆ ของเหล่ารูกี้ได้... หากพวกท่านคนไหนถูกใจรูกี้คนนี้ ก็สามารถยื่นคำเชิญได้..."

"ถ้ารูกี้สนใจคำเชิญของพวกเราคนไหน ก็ย่อมจะเข้าร่วมทีมย่อยนั้นโดยธรรมชาติ"

หลงเสี่ยวอวิ๋นได้ยินดังนั้น ดวงตาคู่สวยก็พลันสว่างวาบ "เป็นความคิดที่ดีมากค่ะ!!"

เกาต้าจ้วงและเหลยจ้านก็พยักหน้าเล็กน้อย เหลือบมองฟ่านเทียนเหล่ยแวบหนึ่ง ในใจอดไม่ได้ที่จะบ่นว่า 'จิ้งจอกเฒ่า... ร้ายกาจจริงๆ!'

อย่าเห็นว่าฟ่านเทียนเหล่ยจะพูดจาดูดีมีหลักการ แต่แผนการในใจของไอ้หมอนี่ พวกเขาทุกคนต่างก็รู้ดีแก่ใจ... แกก็แค่กลัวว่าถ้าสุ่มแบ่งกลุ่มหรือให้ครูฝึกเลือกคนก่อน หลินซูกับเพชรเม็ดงามอีกสองสามคนที่แกหมายตาไว้จะถูกคนอื่นฉกตัวไปไม่ใช่เหรอ?

แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ข้อเสนอของฟ่านเทียนเหล่ยนั้นน่าสนใจมากจริงๆ ด้วยวิธีนี้ไม่เพียงแต่จะแก้ปัญหาการแบ่งกลุ่มที่ไม่ยุติธรรมได้ แต่ยังทำให้พวกเขาสามารถใช้กลยุทธ์ 'แปดเซียนข้ามทะเล ต่างก็แสดงอิทธิฤทธิ์ของตน' เพื่อปูทางไปสู่สงครามแย่งชิงตัวคนในท้ายที่สุด... ยอดเยี่ยม! ยอดเยี่ยมจริงๆ!!

แน่นอนว่าหลงเสี่ยวอวิ๋นก็รู้ทันแผนการเล็กๆ น้อยๆ ของฟ่านเทียนเหล่ย แต่เธอกลับไม่รู้สึกว่ามันเป็นอะไร

ขอแค่ฟ่านเทียนเหล่ยไม่ขุดหลุมวางกับดัก ไม่เล่นสกปรก เธอก็ยังมีความมั่นใจอย่างมากว่าจะสามารถดึงตัวหลินซูมาอยู่ในกลุ่มของตัวเองได้... หลงเสี่ยวอวิ๋นไม่เชื่อหรอกว่าด้วยวิชาฝีมือของตัวเองและอายุยังน้อย แต่กลับได้เป็นถึงพันโทแห่งกองทัพบก แถมยังควบคุมหน่วยรบพิเศษขนาดกลางได้ จะยังไม่สามารถดึงดูดหลินซูได้?

ยิ่งไปกว่านั้น... ตัวเองเป็นผู้หญิง หน้าตาก็ยังได้เปรียบกว่าพวกฟ่านเทียนเหล่ย, เกาต้าจ้วง, จ้าวเต๋อไห่, และเหลยจ้าน พวกเขา...

เธอเป็นทหารมาหลายปี นิสัยของทหารผู้ชายเป็นอย่างไร ในใจของเธอรู้ดีเกินไปแล้ว

…

วันต่อมา

เจ็ดโมงเช้า เป็นเวลาที่ลมหนาวพัดกรรโชกแรง

รูกี้หนึ่งร้อยหกนายมารวมตัวกันที่สนามฝึก หลังจากผ่านการฝึกฝนแบบวิปริตมานานถึงสองเดือน กลิ่นอายบนร่างของแต่ละคนก็ยิ่งเฉียบคมขึ้น นี่เป็นเพราะคนที่สามารถยืนหยัดมาจนถึงขั้นตอนนี้ได้ สมรรถภาพร่างกายแทบจะทุกคนล้วนผ่านการทะลุขีดจำกัดของร่างกายมาแล้วครั้งแล้วครั้งเล่า จนเกิดเป็นผลลัพธ์ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เพียงแค่ยืนตัวตรงอย่างสง่างาม ก็ราวกับเป็นคมดาบที่ชักออกจากฝัก... เผยความคมกล้า... กลิ่นอายแหลมคม!

...กลายเป็นทิวทัศน์ที่น่ามองไปแล้ว!

ในแววตาของแต่ละคน ต่างก็เขียนไว้ด้วยอารมณ์ที่ตื่นเต้นหรือตึงเครียด

วันนี้คือวันทดสอบตามหัวข้อของขั้นตอนที่สาม และยังเป็นการทดสอบที่สำคัญอย่างยิ่งยวดว่าจะได้เป็นทหารรบพิเศษหรือไม่ หากผ่านไปได้ ก็เท่ากับว่าพวกเขาได้รับตั๋วเข้าสู่หน่วยรบพิเศษแล้ว... สลัดคำว่ารูกี้ทิ้งไป แล้วเปลี่ยนเป็นตำแหน่งว่าที่ทหารรบพิเศษแทน

อันที่จริง การคัดเลือกและฝึกอบรมทหารรบพิเศษสามเดือน

มีเพียงสามขั้นตอนแรกเท่านั้นที่มีไว้เพื่อคัดเลือกรูกี้ที่ไม่เหมาะกับหน่วยรบพิเศษออกไป และเมื่อถึงขั้นตอนที่สี่ ก็จะเป็นการบ่มเพาะให้พวกเขากลายเป็นทหารรบพิเศษที่แท้จริง ดังนั้น ขอแค่ไม่ทำผิดพลาดใหญ่หลวง อัตราการคัดออกในขั้นตอนที่สี่นั้นต่ำมาก มาก มากจริงๆ

เดิมที การทดสอบตามหัวข้อในวันนี้ควรจะเป็นหน้าที่ของเกาต้าจ้วงผู้เป็นครูฝึกใหญ่ แต่เขามีธุระด่วนต้องไปประชุมที่กองพลน้อย จึงให้ฟ่านเทียนเหล่ยทำหน้าที่เป็นประธานผู้คุมสอบแทน!

ฟ่านเทียนเหล่ยที่สวมหมวกเบสบอลและเสื้อยืดสีดำที่มีตราสัญลักษณ์ของหน่วยคมเขี้ยวหมาป่า สวมรองเท้าบูททหาร เดินด้วยท่วงท่าสง่าผ่าเผยมาอยู่เบื้องหน้าเหล่ารูกี้

ดวงตาที่เฉียบคมราวกับเหยี่ยวของเขากวาดตามองพวกหลินซูหนึ่งรอบ ก่อนที่ริมฝีปากจะยกขึ้น เผยให้เห็นฟันที่ไม่เป็นระเบียบและค่อนข้างเหลือง ยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า:

"จากสายตาของพวกแก ฉันเห็นความคาดหวัง... ความคาดหวังที่รุนแรงมาก! ไม่เลวเลยนะ... ในเวลาสองเดือนกว่านี้ พวกแกได้เติบโตจากลูกเจี๊ยบที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ กลายเป็นลูกเจี๊ยบรุ่นพี่ที่พอจะรู้เรื่องของทหารรบพิเศษอยู่บ้างแล้ว... ดูออกเลยว่าพวกแกเติบโตขึ้นมาก! เป็นเรื่องที่ดี... นี่แสดงว่าพวกแกเข้าใกล้การเป็นทหารรบพิเศษที่แท้จริงไปอีกหนึ่งก้าวแล้ว"

"วันนี้เป็นวันอะไร คงไม่ต้องให้ฉันย้ำอีกแล้วใช่ไหม? อุปสรรคเก้าเก้าแปดสิบเอ็ดด่านก่อนหน้านี้ก็ผ่านมาหมดแล้ว เหลือแค่ด่านสุดท้ายของวันนี้เท่านั้น... เป็นยังไงบ้าง กลัวรึเปล่า?!"

รูกี้หนึ่งร้อยหกนายที่ติดอาวุธครบครัน ตะโกนตอบพร้อมกันเสียงดังลั่น "กล้าสู้ต้องชนะ! มีข้าไร้เทียมทาน!!"

"กล้าสู้ต้องชนะ! มีข้าไร้เทียมทาน!!!"

"ชนะ? ไร้เทียมทาน?" ฟ่านเทียนเหล่ยแค่นเสียงหัวเราะ ส่ายหน้า "ฉันฝึกรูกี้มาเยอะเกินไปแล้ว พวกเขาก็เหมือนกับพวกแกนี่แหละ คำขวัญตะโกนได้ดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับตัวเองเป็นทหารสวรรค์ลงมาจุติ แต่พอถึงเวลาสำคัญก็พากันขี้หดตดหายหมด"

"พวกแกจะไร้เทียมทานจริงๆ รึเปล่า... ก็รอให้จบการทดสอบก่อนแล้วค่อยมาบอกฉันแล้วกัน!"

"แน่นอนว่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีคุณสมบัติมาพิสูจน์ให้ฉันดู... อย่าเพิ่งดีใจไป... ในหมู่พวกแกยังคงมีอีกไม่น้อยที่จะต้องจากไป"

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ฟ่านเทียนเหล่ยก็ไม่พูดอะไรยืดยาวอีกต่อไป "—เฉินซานหมิง!"

พันตรีเฉินซานหมิง: "ครับ!"

ฟ่านเทียนเหล่ย: "การทดสอบตามหัวข้อ... เริ่มได้!"

"รับทราบ!!" เฉินซานหมิงรับคำหนึ่งที ก่อนจะหันหลังกลับ มองไปยังเหล่ารูกี้ แล้วออกคำสั่งว่า "ทั้งหมด... ไปทางซ้าย~~ หัน! เป้าหมายสนามฝึกยิงปืนสิ่งกีดขวางพิเศษ... วิ่ง~~~ ไป!"

ตับ! ตับ! ตับ...!

เหล่ารูกี้รีบวิ่งไปยังสนามฝึกยิงปืนสิ่งกีดขวางพิเศษทันที รองเท้าบูททหารกระทบพื้น เกิดเป็นเสียงฝีเท้าที่ดังสนั่น

…

ที่เรียกว่าสนามฝึกยิงปืนสิ่งกีดขวางพิเศษ

คือหัวข้อที่เหล่ารูกี้เหล่านี้ได้ฝึกฝนมามากที่สุดในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา มันแบ่งออกเป็นสามสนามด้วยกัน คือ: สนามยิงปืนเคลื่อนที่เดี่ยว 400 เมตร, สนามยิงเป้าทะลวงสภาพแวดล้อมซับซ้อนในสนามรบ, และสนามยิงเป้าเคลื่อนที่เร็วในอาคารเพื่อนับคะแนน!

การยิงปืนเคลื่อนที่เดี่ยว 400 เมตร เป็นการทดสอบมาตรฐานการยิงเร็วขณะเคลื่อนที่ ในนั้นจะมีสิ่งกีดขวางและการซ่อนตัวต่างๆ หรือเป้าที่เด้งขึ้นมาอย่างกะทันหัน... ข้อกำหนดคือต้องวิ่ง 400 เมตรนี้ให้จบภายใน 60 วินาที และยิงถูกเป้าทั้งหมด ถึงจะถือว่าผ่านเกณฑ์

หัวข้อนี้ไม่ได้มีความยากอะไรนัก คนที่สามารถมาเข้ารับการคัดเลือกทหารรบพิเศษได้ ล้วนเป็นทหารฝีมือเยี่ยมจากกองร้อยลาดตระเวนต่างๆ การยิงเร็วขณะเคลื่อนที่เดี่ยวนั้นทำได้อย่างคล่องแคล่วอยู่แล้ว

เพียงแค่ต้องทำตามท่วงท่าทางยุทธวิธีที่กำหนดไว้ก็พอ

ที่ยากจริงๆ คือสนามยิงเป้าทะลวงสภาพแวดล้อมซับซ้อนในสนามรบ และสนามยิงเป้าเคลื่อนที่เร็วในอาคาร... สองอย่างนี้ต่างหากที่เป็นหัวใจสำคัญของการทดสอบ และยังเป็นฝันร้ายของรูกี้หลายๆ คน!