ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 323 เส้นทางแห่งมหาพสุธากัมปนาท

“สมเป็นกับสิ่งที่ตัวตนเขตแดนบรรพชนสร้างขึ้น มันน่าอัศจรรย์จริงๆ”

ขณะที่คนอื่นๆ กำลังหลงไหลไปกับความอลังการของช่องมิติกาลเวลา ซู่เสี่ยวไป่กลับสนใจพลังของเขตแดนบรรพชนมากกว่า

ตัวตนนี้สามารถสร้างสิ่งที่หน้ากลัวแบบนี้ขึ้นมาได้ด้วยตัวคนเดียว ขนาดของช่องมิตินั้นใหญ่กว่าดินแดนกว้างใหญ่เสียอีก

และสิ่งที่ดูน่ากลัวและอลังการเช่นนี้ กลับเป็นแค่ถนนไว้สำหรับเดินทางข้ามระหว่างพิภพ หรือดินแดนเท่านั้น  มันพลังมากจนเป็นภัยกับจักรพรรดิอมตะทั้งหมด

ไม่อาจจะคิดภาพออกเลยว่าตัวตนเขตแดนบรรพชนนั้นจะแข็งแกร่งขนาดไหน

“นั้นใคร!?!”

“หยุดอย่าขยับ”

ขณะที่คนอื่นๆ ในคณะเดินทาง และซู่เสี่ยวไป่กำลังหลงไหลไปกับภาพช่องมิติกาลเวลา ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากข้างหลังของพวกเขา เป็นกองกำลังทหารในชุดเกราะสีทอง ทุกคนนั้นแผ่กลิ่นไอของจักรพรรดิโกลาหลออกมา พวกเขาพึ่งจะออกมาจากช่องมิติ!

“จักรพรรดิอมตะชางเชิง?”

ทหารเหล่านั้นต่างจดจำจักรพรรดิอมตะชางเชิงได้ในทันทีที่เห็น และเกิดประกายแห่งความสงสัยในแววตาของพวกเขา

จักรพรรดิอมตะชางเชิงนั้นดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

เขานั้นเป็นถึงผู้ปกครองดินแดนบรรพกาล ชื่อเสียงของเขานั้นเป็นที่รู้จักไป-ทั่วๆ รอบๆ ดินแดนบรรพกาล และได้รับความเคารพจากผู้ปกครองดินแดนรอบข้างเสมอ ทำให้เขานั้นไม่รู้ว่าจะ-ว่างตัวยังไงดีต่อหน้าทหารเหล่านี้

“อะแฮ่มๆ  นี่คือจักรพรรดิอมตะหวู่ตี๋จากเผ่ามนุษย์ หลีกไปให้พ้นทาง!!!”

“หากว่าพวกเจ้ายังกล้าเสียมารยาทอีก ระวังดินแดนอาภรมายาของพวกเจ้าได้พบเจอความเดือดร้อนแน่”

จักรพรรดิอมตะชางเชิงนั้นกล่าวด้วยวาจาและน้ำเสียงที่สุดแสนจะเย็นชา

“จักรพรรดิอมตะหวู่ตี๋?!”

เหล่าทหารเมื่อได้ยินก็หันมองหน้ากันไปมา พวกเขาเปลี่ยนท่าทีไปอย่างมาก

พวกเขารู้ดีว่าจักรพรรดิอมตะชางเชิงนั้นอยู่ในเขตแดนจักรพรรดิแห่งความกลัวชั้น 3

และผู้ปกครองดินแดนอาภรมายานั้นอยู่ในเขตแดนจักรพรรดิแห่งความกลัวชั้น 4  ทั้งสองนั้นไม่ได้มีพลังที่แตกต่างกันมากทำให้ดินแดนบรรพกาลกับดินแดนอาภรมายานั้นไม่เกิดการกระทบกระทั่งกันมากนัก

แต่เมื่อจักรพรรดิแห่งความกลัวปรากฏตัวขึ้น สำหรับทหารเหล่านี้ไม่ต่างจากการมาเยือนของเทพพระเจ้า ที่สามารถลบดินแดนหนึ่งให้หายไปได้

“ผู้ต้อยต่ำคาราวะท่านจักรพรรดิอมตะหวู่ตี๋”

ทหารทุกคนเริ่มคำนับให้กับซู่เสี่ยวไป่

“พวกเจ้าขึ้นมาเป็นจักรพรรดิอมตะด้วยเส้นทางใด”

ซู่เสี่ยวไป่นั้นกลับตั้งคำถามที่แปลกประหลาดกับพวกเขาแทนที่จะถามอย่างอื่น

“เรียนใต้เท้า ข้านั้นขึ้นสู่จักรพรรดิอมตะด้วยเส้นทางแห่งมหาปราการ”

“ข้าน้อยบรรลุด้วยเส้นทางแห่งมหาพลัง”

“ตัวข้าน้อยเองด้วยเส้นทางจ้าวแห่งความเร็ว”

…..

ทหารเหล่านั้นกลับตอบกลับมาอย่างซื่อตรงและไม่สงสัยอะไร

“ดี ดี”

มหาปราการ จ้าวแห่งความเร็ว เส้นทางพวกนี้เป็นอะไรที่ซู่เสี่ยวไป่สนใจมาก

ก่อนที่ซู่เสี่ยวไป่จะโบกมือหนึ่งครั้ง

อยู่ๆ ดาบมิติก็ตัดเส้นผมของพวกเขาทุกคน ก่อนที่กระแสพลังของจักรพรรดิรู้แจ้งจะแผ่ออกมา

ก่อนที่ดาบมิติจะจางหายไป มันช่างเป็นภาพที่สุดแสนน่ากลัวสำหรับทหารเหล่านั้นมาก!

ด้วยพลังและความเร็วของดาบมิติเมื่อครู่ เพียงพอแล้วที่จะฆ่าพวกเขาได้ทุกคน ไม่ต่างจากหมูหมาข้างทาง!

สิ่งนี้ทำให้จักรพรรดิอมตะชางเชิงรู้สึกดีขึ้น และรอดจากคำนินทา และความอับอายที่จะตามมาหากมีคนรู้เข้า

เพราะเมื่ออยู่ต่อหน้าจักรพรรดิรู้แจ้งทุกอย่างก็สมเหตุสมผลที่เขานั้นจะยอมอ่อนน้อมถ่อมตนต่อตัวตนนี้

“-ตวรจสอบ-”

“-วิเคราะห์เส้นทาง-”

“-มหาปราการ และ จ้าวแห่งความเร็วถูกค้นพบ-”

ระบบทำการตรวจสอบทั้งสองเส้นทางทันที

ซู่เสี่ยวไป่กำลังรวบรวมเศษเสี้ยวเส้นทางต่างๆ ที่ออกมาจากเหล่าจักรพรรดิอมตะ เพื่อให้ระบบจดจำเอาไว้

เพราะในไม่ช้าเขาจะสามารถเรียนรู้เส้นทางแห่งสวรรค์เพิ่มได้อีก

“แล้วมหาจักรพรรดิอมตะแห่งดินแดนอาภรมายานั้น ใช้เส้นทางใดในการขึ้นสู่เขตแดนจักรพรรดิอมตะ”

ซู่เสี่ยวไป่ยังถามต่อ

“ใต้เท้า ผู้ปกครองดินแดนอาภรมายานั้น สำเร็จเป็นจักรพรรดิอมตะได้ด้วยเส้นทางแห่งมหาพสุธากัมปนาท!”

“เส้นทางแห่งมหาพสุธากัมปนาท?”

ซู่เสี่ยวไป่พูดขึ้นด้วยแววตาที่สงสัย

“จักรพรรดิอมตะชางเชิง มันคืออะไร?”

ก่อนที่เขาจะหันไปถามจักรพรรดิมอตะชางเชิงที่อยู่ข้างๆ

“เออ…นายท่านหวู่ตี๋ เส้นทางแห่งมหาพสุธากัมปนาทนั้นเหมือนกับเส้นทางแห่งมหาพลังแต่เหนือกว่า เส้นทางนี้ทำให้ผู้บรรลุสามารถทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้าได้”

จักรพรรดิอมตะชางเชิงอธิบายให้ซู่เสี่ยวไป่ฟัง

“แม้แต่ธาตุทั้งห้า หรือสายฟ้า น้ำแข็ง ภูผาก็ถูกพลังของเส้นทางนี้ทำลายลงได้!”

“เป็นเส้นทางที่จะมอบพลังทำลายล้างอย่างมหาศาลให้”

ซู่เสี่ยวไป่นั้นเริ่มเข้าใจเกี่ยวกับเส้นทางแห่งมหาพสุธากัมปนาท

“แล้วตอนนี้ผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้อยู่ที่ไหน ผมอยากเจอเขา!”

“จักรพรรดิอมตะหลงฟู่… พวกท่านเดินทางไปก่อนโดยมีร่างแยกของผมตามไปด้วย เมื่อเสร็จธุระแล้วผมจะตามไปที่หลัง”

เส้นทางระดับสูงแบบนี้อยู่ต่อหน้า เขาจะไม่เก็บเกี่ยวมาได้อย่างไร!!

“เข้าใจแล้ว”

จักรพรรดิอมตะหลงฟู่กับคนอื่นๆ ก็เริ่มออกเดินทางตามร่างเงาของซู่เสี่ยวไป่ต่อไป

และจักรพรรดิอมตะชางเชิงในฐานะผู้นำทางก็ไปกับคณะเดินทางด้วยเช่นเดียวกัน

“ใต้เท้าหวู่ตี๋ ข้าจะกลับไปรายงานให้ท่านผู้ปกครองดินแดนรับทราบ โปรดรอสักครู่!”

แล้วทหารคนหนึ่งก็รีบพุ่งตัวหายเข้าไปในช่องมิติทันที

“ก็ได้”

ซู่เสี่ยวไป่ขานรับ แต่ความจริงแล้วด้วยความเร็วของซู่เสี่ยวไป่สามารถพุ่งตรงไปยังใจกลางดินแดนอาภรมายาได้ในช่วงไม่กี่อึดใจ แต่เพราะเขามีขอบเขตพลังของจักรพรรดิรู้แจ้ง ทำไมเขาจะต้องเข้าไปที่นั้นเองด้วย อีกฝ่ายต้องเป็นคนมาหาเขาแทนสิ!

……

ณ ดินแดนอาภรมายา

ตอนนี้ผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้กำลังต้อนรับแขกผู้มาเยือนจากต่างแดนอยู่

แขกผู้ที่มาจากต่างดินแดนนั้นเป็นถึงจักรพรรดิแห่งความกลัวชั้น 7

ใส่เสื้อคลุมดำปกปิดทั้งตัว มองไม่เห็นกระทั่งเนื้อหนังหรือหน้าตา แม้แต่กลิ่นไอก็ยังเบาบาง ราวกับว่าไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น

“จักรพรรดิอมตะซวนบู ท่านคิดเห็นอย่างไร”

เสียงที่ดูแหบและแห้งเล็ดรอดออกมาจากใต้เสื้อคลุมสีดำ

“ท่านเฮ่ยยู ต้องขอบคุณความเมตตาและความหวังดีของท่าน และความจริงใจของพิภพยักษ์ เพียงแต่ดินแดนอาภรมายานั้นไม่มีความคิดที่จะก่อสงครามหรือต้องการสร้างความขัดแย้งกับใคร  แต่ท่านต้องการให้ดินแดนอาภรมายานั้นเข้าร่วมบุกโจมตีดินแดนอื่นก่อน ข้านั้นไม่อาจจะทำได้จริงๆ”

จักรพรรดิอมตะซวนบูตอบกลับมา

“ไม่คิดบุกรุกใคร ไม่คิดขยายอาณาเขต อยู่อย่างสันติ….ซวนบูเจ้านั้นทำให้ข้ารู้สึกประทับใจจริงๆ”

“แต่อย่างลืมสิ่งหนึ่งไป ซวนบู ว่าอาณาเขตของช่องมิติกาลเวลานั้นขยายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ไม่ช้าก็เร็ว มันจะดูดกลืนดินแดนอาภรมายาของเจ้าเข้าไปด้วย เหมือนกับดินแดนเพื่อนบ้านของท่านที่ตอนนี้กลายเป็นผุยผงไปหมดแล้ว -ไม่เหมือนแต่แม่ดินสักก้อนเดียว!”

“ซวนบูท่านคิดจะปล่อยให้ทุกสรรพสิ่งในดินแดนอาภรมายานั้นเดินอยู่บนเส้นทางแห่งความพินาศแบบนี้ต่อไปงั้นหรอ?”

เฮ่ยยูกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ

จักรพรรดิอมตะซวนบูนั้นได้แต่นิ่งเงียบ

เป็นอย่างที่เฮ่ยยูพูด ช่องมิติกาลเวลานั้นเป็นภัยต่อทุกชีวิตในดินแดน

แล้วช่องว่างมิติถูกสร้างขึ้นได้อย่างไร?

ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าพวกเขา ผู้ที่สร้างมันได้สังเวยทั้งดินแดนเพื่อสร้างช่องมิติกาลเวลานี้!

มันเป็นผลงานชิ้นเอกที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดของตัวตนบรรพชน!

แต่สำหรับเขตแดนบรรพชนแล้ว การสังเวยสิ่งมีชีวิตทั้งดินแดนเพื่อสร้างสิ่งความอำนวยสะดวกให้พวกเขาถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่า และราคาถูกมาก ผลที่ได้กลับมานั้นมีค่ามากกว่าดินแดนที่หายไป

แต่ถึงอย่างงั้นช่องมิติกาลเวลาก็ไม่ใช่จะควบคุมกันง่ายๆ

เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว มันจะ-ขยาย-ตัวต่อไปเรื่อยๆ  และพลังของมิติกับกาลเวลาจะไปกัดกินพื้นที่รอบๆ และแพร่ออกไปไกลขึ้น

อีกทั้งมันยังดูดกลืนวิถีสวรรค์จากดินแดนที่รอบๆ  ทำให้ช่องมิติกาลเวลานี้มีวิถีสวรรค์ที่หลากหลาย ทำให้มันสามารถบุกรุกเข้าไปดูดกลืนพื้นที่ของดินแแดนที่อยู่รอบๆ มัน ให้กลายเป็นหนึ่งเดียวกับช่องมิติกาลเวลานี้

“ข้า…..”

ขณะที่จักรพรรดิมอตะซวนบูจะพูดอะไร

“ใต้เท้า!!”

ก็มีเสียงของใครสักคนตะโกนขึ้นมาขัด

ก่อนที่จะปรากฏร่างของจักรพรรดิโกลาหลขึ้น พร้อมกับคุกเข่าคำนับ

“เรียนใต้เท้า ตอนนี้มีจักรพรรดิรู้แจ้งปรากฏตัวขึ้นที่รอบนอกของดินแดน!”

จักรพรรดิรู้แจ้งปรากฏตัว!?

เมื่อได้ยินเรื่องนี้ ทำให้สีหน้าของจักรพรรดิอมตะซวนบูเปลี่ยนไปเล็กน้อย แม้แต่เฮ่ยยูที่อยู่ข้างๆ ก็อดไม่ได้ที่จะไม่สนใจเรื่องนี้