ตอนที่ 18 การปลุกเน็น X เทคนิคประยุกต์

ตอนที่ 18 การปลุกเน็น X เทคนิคประยุกต์

เม็นจิพูดขึ้นมาอย่างกะทันหันเช่นนี้ เธอยังคงคิดว่าลุจจิมีศักยภาพสูง

เธอหวังว่าเขาจะสามารถเป็นฮันเตอร์ได้ และแม้กระทั่งหลังจากเป็นฮันเตอร์แล้ว เธอก็สามารถเป็นคนนำทางเรื่องเน็นของเขาได้

ผ่านการสอบฮันเตอร์ครั้งนี้ เม็นจิตระหนักว่าชื่อเสียงของกูร์เมต์ฮันเตอร์นั้นอ่อนแอเกินไป

ด้วยความที่เป็นคนใจแข็งอยู่บ้าง เธอจึงไม่พอใจกับสถานการณ์นี้เล็กน้อย

หากมีกูร์เมต์ฮันเตอร์มากขึ้น จะสามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ที่ถูกผู้เข้าสอบ "เลือกปฏิบัติ" ได้หรือไม่

บางทีเธออาจจะลองปลุกปั้นกูร์เมต์ฮันเตอร์ขึ้นมาบ้าง

เม็นจิยังคงมีความคิดคร่าวๆ อยู่ในใจเท่านั้น

"ได้เหรอครับ แต่ท่านเพิ่งจะบอกไม่ใช่เหรอครับว่าการเรียนรู้เน็นต้องใช้เวลาฝึกฝนหลายปีถึงจะปลุกขึ้นมาได้" ลุจจิถาม

"นอกจากการปลุกเน็นด้วยตนเองผ่านการฝึกฝนแล้ว ยังมีวิธีการบังคับอีกด้วย แต่วิธีนี้มีความเสี่ยงอยู่บ้าง" เม็นจิกล่าวอย่างจริงจัง

หากตอนนี้ลุจจิเชี่ยวชาญเน็น แม้จะเป็นเพียง "เท็น" ที่ง่ายที่สุดก็ตาม ความน่าจะเป็นในการผ่านการสอบฮันเตอร์ครั้งต่อไปก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

อย่างน้อย "เท็น" ก็สามารถเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของลุจจิในหอคอยกลลวงได้

เม็นจิรู้ว่าผู้คุมสอบคนต่อไปคือใคร: นักล่าค่าหัวริปโป้ ซึ่งเป็นผู้คุมเรือนจำด้วย

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำหน้าที่เป็นผู้คุมสอบฮันเตอร์ แต่เนื้อหาการสอบในแต่ละครั้งก็เหมือนเดิม

นั่นคือหอคอยกลลวง แม้ว่าการจัดเตรียมเนื้อหาเฉพาะจะแตกต่างกันไปก็ตาม

ที่เรียกว่าหอคอยกลลวง ก็เพราะมันมีกลไกมากมายอยู่ข้างใน ประกอบกับนักโทษที่อยู่ข้างใน อันตรายจึงค่อนข้างสูง

เม็นจิอธิบายเรื่องเน็นให้ลุจจิฟังอีกครั้ง แต่คราวนี้ละเอียดกว่าเดิม

วิธีการที่เธอพูดถึงคือการบังคับเปิดรังไหม หากลุจจิไม่สามารถเชี่ยวชาญเน็นในร่างกายได้อย่างรวดเร็ว เขาจะตกอยู่ในความเสี่ยงเนื่องจากการสูญเสียพลังงานชีวิต ซึ่งก็คือการสูญเสียเน็น

"แล้ว นายเต็มใจจะลองไหม นี่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้นะ" เม็นจิถาม

"แน่นอนครับ" ลุจจิกล่าวด้วยความมุ่งมั่นอย่างยิ่ง

การเรียนรู้เน็นล่วงหน้าย่อมเป็นเรื่องดีโดยธรรมชาติ

เขาไม่ได้คิดที่จะค่อยๆ เชี่ยวชาญเน็นเหมือนซีชิ ด้วยประสบการณ์การเรียนรู้ในโลกดาบพิฆาตอสูร เขาเชื่อว่าเขาสามารถเชี่ยวชาญการปลุกเน็นแบบบังคับได้อย่างรวดเร็ว

"ในเมื่อนายตัดสินใจแล้ว ก็ตามชั้นมา" เม็นจิพาลุจจิไปยังที่เปลี่ยว

ภายในห้องว่างห้องหนึ่ง

"ถอดเสื้อโค้ทของนายออกก่อน" เม็นจิบอกลุจจิ

ลุจจิปฏิบัติตาม ถอดเสื้อโค้ทและวางดาบนิจิรินกับย่ามลง

เม็นจิมาอยู่ข้างหลังลุจจิและยื่นมือออกมา

"พร้อมรึยัง" เม็นจิถาม

ลุจจิสามารถสัมผัสได้ถึง "ความอบอุ่น" ข้างหลังเขาแล้ว นี่คือเน็นที่ไม่มีเจตนาร้าย

"ผมพร้อมแล้วครับ" ขณะเดียวกัน ลุจจิก็เข้าสู่สภาวะการหายใจ

การฝึกฝนวิชาการหายใจทำให้ลุจจิมีความรู้เกี่ยวกับ "การหายใจ" เป็นอย่างดี แม้จะแตกต่างกันอยู่บ้าง แต่รังไหมและการไหลเวียนของเน็นก็เป็นเพียงรูปแบบหนึ่งของการหายใจไม่ใช่หรือ

"ถ้างั้นชั้นจะเริ่มล่ะนะ" เม็นจิกล่าวแล้วเปิดใช้งานเน็นของเธอทันที โดยใช้เน็นของเธอสัมผัสรังไหมทั้งหมดของลุจจิ

เปิดมันทั้งหมด

ทันใดนั้น ความอบอุ่นก็แผ่ออกมาจากร่างกายของลุจจิ

ลุจจิสามารถมองเห็น "เน็น" ที่กำลังไหลออกมาจากร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่องได้อย่างชัดเจน

นี่เป็นเพราะรังไหมในดวงตาของเขาก็ถูกเปิดออกเช่นกัน ทำให้เขาสามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของเน็นได้

ในโลกฮันเตอร์ บุคคลที่มีพรสวรรค์เป็นพิเศษหรือสิ่งมีชีวิตอื่นๆ บางชนิดเกิดมาพร้อมกับรังไหมบางส่วนที่เปิดอยู่แล้ว ดังนั้นสิ่งมีชีวิตบางชนิดจึงสามารถรับรู้เน็นได้แม้จะยังไม่ได้เรียนรู้ก็ตาม

ตัวอย่างเช่น มดคิเมร่า

ลุจจิหลับตาลงอย่างรวดเร็ว ปรับการหายใจ สัมผัสถึงเน็นในร่างกาย และพยายามควบคุมเน็นที่กำลังไหลเวียน

เน็นที่เดิมทีพุ่งออกมาข้างนอก ภายใต้การควบคุมของลุจจิ ก็ค่อยๆ ราบรื่นขึ้น ก่อตัวเป็น "อาภรณ์ชั้นนอก" ที่ห่อหุ้มเขาไว้

นี่คือเทคนิคประยุกต์ความสามารถเน็น "เท็น"

เทคนิคการรักษา "เน็น" ไว้ในร่างกายเรียกว่า "เท็น" การเรียนรู้ "เท็น" สามารถทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้นและรักษความเยาว์วัยได้

นอกจากนี้ยังสามารถช่วยให้มีสมาธิ ใคร่ครวญถึงตนเอง สงบอารมณ์ และเป็นวิธีการฝึกสมาธิทางจิตเพื่อรักษาเสถียรภาพทางอารมณ์

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีจากผู้ใช้เน็นที่เคลือบด้วย "เน็น" สามารถใช้ "เท็น" เพื่อป้องกันได้

ในการต่อสู้ ความแข็งแกร่งของ "เท็น" เทียบเท่ากับพลังป้องกันการโจมตีด้วยเน็น

ในภาคหอประลองกลางหาวของอนิเมะ คิรัวร์ที่ไม่รู้จักเน็น ต้องเผชิญหน้ากับซีชิที่ใช้เท็น และไม่สามารถทำให้ซีชิล้มลงได้ ซึ่งเป็นความสามารถในการป้องกันของเท็นที่ทำงานอยู่

เม็นจิก็มีเหงื่อผุดขึ้นที่หน้าผากเช่นกัน และความประหลาดใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเธอ

จริงๆ แล้ว เธอก็เรียนรู้เน็นผ่านการปลุกพลังแบบบังคับเช่นกัน

แต่ตอนนั้นเธอไม่ได้เชี่ยวชาญเร็วเท่าลุจจิ มันใช้เวลาประมาณสองนาที

แต่ลุจจิใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาที

นี่มันน่าทึ่งและไม่น่าเชื่อเกินไป ทำให้เม็นจิถึงกับพึมพำกับตัวเองว่า "นี่มันไม่น่าเชื่อเลย"

นี่อาจจะเป็นอัจฉริยะงั้นหรือ

ลุจจิรู้สึกถึงการไหลเวียนของ "เน็น" ในร่างกายของเขา รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า ในที่สุดเขาก็เชี่ยวชาญเน็นที่เขาปรารถนามานาน

มันเร็วกว่าที่เขาคาดไว้มาก

การฝึกฝนวิชาการหายใจช่วยเขาได้จริงๆ

ลุจจิรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าในสภาวะของวิชาการหายใจ เน็นของเขา "กระตือรือร้น" มากขึ้นและควบคุมได้ง่ายขึ้น

ลุจจิเปิดตาและหันกลับมา: "อาจารย์เม็นจิ!"

ลุจจิเรียกเม็นจิว่า "อาจารย์" โดยตรง

ณ ขณะนี้ เม็นจิก็เก็บสีหน้าที่ประหลาดใจของเธอกลับคืน: "ไม่คิดเลยว่านายจะควบคุมการไหลเวียนของเน็นได้เร็วขนาดนี้ พรสวรรค์ของนายโดดเด่นมากทีเดียว"

"สถานะปัจจุบันของนายคือเทคนิคประยุกต์ความสามารถเน็น 'เท็น' ซึ่งสามารถเพิ่มการป้องกันของนายและทำให้นายตอบสนองได้อย่างเยือกเย็นมากขึ้นเมื่อเจออันตราย"

"ในเมื่อยังพอมีเวลา ชั้นจะบอกนายเพิ่มเติมเกี่ยวกับเน็น"

ตอนนี้เพิ่งจะเลยสองทุ่มไปเล็กน้อย ดังนั้นยังพอมีเวลา

เม็นจิส่วนใหญ่สอนเทคนิคประยุกต์ของเน็นบางอย่างให้ลุจจิ ไม่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาความสามารถ ซึ่งยังเร็วเกินไปสำหรับลุจจิในขั้นตอนนี้

ส่วนใหญ่คือเท็น เซ็ตสึ และเร็น

หน้าที่ของเซ็ตสึแบ่งออกเป็นสองประเภท

"เซ็ตสึ" เป็นเทคนิคในการหยุดการรั่วไหลของ "เน็น" ซึ่งสามารถรักษาความเหนื่อยล้าอย่างรุนแรงและขจัดความกังวลได้

มันจะกระชับและแยกเน็นและออร่าทั้งหมดออกจากร่างกาย ทำให้การปรากฏตัวของคนคนนั้นจางลง ในสถานะเซ็ตสึ พลังป้องกันการโจมตีด้วยเน็นจะเข้าใกล้ศูนย์

และเร็น ในทางกลับกัน คือกุญแจสำคัญของเน็น

"เร็น" เป็นเทคนิคในการสร้าง "เน็น" เพิ่มเติม มันใช้เท็นเพื่อรวบรวมสมาธิ ปะทุออร่าที่ทรงพลังออกมา และใช้ "เร็น" เพื่อยกระดับจิตใจ

มันจะปลดปล่อย "เน็น" ที่ฝึกฝนอยู่ภายในร่างกายออกไปข้างนอกพร้อมกันจากรังไหมทั้งหมด ปล่อยเน็นออกมามากกว่าปกติ

หากเข้าใจผ่านศิลปะการต่อสู้ เร็นก็เหมือนกับวิชาลมปราณภายในที่สามารถฝึกฝนพลังภายในได้ ในขณะที่เท็นเป็นทักษะป้องกันอย่างระฆังทองหรือเสื้อเกราะเหล็ก

ส่วนเซ็ตสึ ในทางกลับกัน คือเทคนิคในการซ่อนตัวและฟื้นฟูจากอาการบาดเจ็บ

หลังจากนั้น เม็นจิก็จากไป ทิ้งให้ลุจจิฝึกเน็นอยู่คนเดียวในห้อง

ตอนนี้ก็เลยห้าทุ่มไปแล้ว

เมื่อก้าวออกจากห้อง ที่ปลายสุดของทางเดิน บุฮาระกับซาต็อตกำลังรออยู่

"เม็นจิไม่ได้กำลังช่วยเขาโกงอยู่เหรอ" บุฮาระถาม

"การสอบของชั้นมันจบไปแล้ว เพราะงั้นมันไม่นับหรอก" เม็นจิไม่คิดว่ามีปัญหาอะไร

"ดูเหมือนว่าเธอจะคิดว่าเขามีแววจริงๆ นะ" ซาต็อตก็พูดขึ้น

จากนั้นทั้งสามก็จากไป