ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 41 ตระกูลหลิน

“มีธุรอะไรกับผม?”

ซู่เสี่ยวไป่พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

ตั้งแต่ผ่านเรื่องเดรก ทำให้เขานั้นมีทัศนคติที่ไม่ดีกับตระกูลใหญ่ๆ โตๆ ที่ชอบรังแกข่มเหงผู้อื่น

เหมือนกับกิริยาของชายหนุ่มที่อยู่ต่อหน้าเขา

เมื่อมองไปยังรอยยิ้มที่จอมปลอมกับสีหน้าระรื่นที่ดูหลอกลวงนั้น ยิ่งทำให้แววตาของซู่เสี่ยวไป่เย็นชามากขึ้นไปอีก

“คุณไป่…คุณไป่ โปรดใจเย็นก่อน ผมชื่อหลินเฉิน เป็นทายาทตระกูลหลิน หากเป็นการล้วงเกินคุณไป่ต้องขออภัยด้วย!!”

หลินเฉินป้องมือ โค้งคำนับเล็กน้อย และพูดอย่างสุภาพ

แสดงให้เห็นว่าฐานะนักปรุงยานั้นน่าเกรงขามขนาดไหน

แม้แต่ทายาตระกูลหลักของพื้นที่เขต 18 ก็ยังต้องก้มหัวให้

“ผมมีเรื่องต้องไปทำ และคุณกำลังขวางทางผมอยู่”

ซู่เสี่ยวไป่ตอบอย่างไม่แยแส

“คุณไป่ ฟังผมก่อน กระผมทราบดีว่าคนอย่างคุณนั้นมีเรื่องสำคัญมากมายต้องไปทำ แต่ฟังผมพูดสักประเดี๋ยวเดียวเท่านั้น!!”

ก่อนที่หลินเฉินจะยิ้มกว้างอีกครั้งพร้อมกับพูดต่อ

“ผมได้ยินมาว่า คุณไป่เป็นนักปรุงยาขั้น 5 ผมเลยเป็นตัวแทนจากตระกูลหลินเพื่อมาติดต่อกับคุณไป่ให้ช่วยปรุงยาระดับ 5  ซึ่งวัตถุดิบทั้งหมดทางเราได้เตรียมไว้หมดแล้ว และเราเองก็เตรียมสินน้ำใจพิเศษให้กับคุณไป่ด้วย ไม่ทราบว่าคุณไป่พอปรุงยาให้เราได้ไหม?”

“ผมไม่มีเวลา..”

ซู่เสี่ยวไป่ปฏิเสธแบบไม่มีเยื่อใย

ให้เขาช่วยกลั่นยา?

กลั่นให้กับผีเถอะ!!

เขาแค่ปลอมตัวเป็นนักปรุงยาเท่านั้น หากไปกลั่นยาให้กับตระกูลใหญ่แบบนี้ ไม่ต่างจากปลาที่ว่ายเข้าไปติดอวนเองงั้นหรอ?

และไอท่าที่ของหลินเฉินนั้นทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดมาก

เอาแต่ปั้นหน้าสวมหน้ากากตลอดเวลา

ภายใต้รอยยิ้มนั้นต้องไม่ใช่คนดีแน่ๆ!!

“คุณไป่ โปรดคิดทบทวนสักหน่อยไม่ได้หรอ”

“ท่านปู่ของผมเป็นคนออกปากเชิญคุณเองเลยนะ!!”

“จริงสิ….เพื่อคุณไป่ไม่รู้จักท่านปู่ของผม ปู่ของผมคือ หลินฟู่เถียน”

หลินฟู่เถียน!!

ชื่อนี้โด่งดังมากในพื้นที่เขต 18

เนื่องจากเขาเป็น 1 ในจ้าวยุทธของพื้นที่เขต 18 และมีผู้ติดตามมากมาย

หากใครที่เกิดและโตในพื้นที่เขต 18 ไม่มีทางไม่รู้จักหลินฟู่เถียน

ซู่เสี่ยวไป่จะแน่ใจได้ไงว่าคนอย่างหลินฟู่เถียนเอ่ยปากชวนเขาเอง? หรือว่าชายหนุ่มผู้นี้แค่ใช้ชื่อของปู่มาข่มขู่เขา?

“ยังงั้นหรอ…ถ้างั้นฝากทักทายท่านปู่ของคุณแทนผมด้วย บอกว่าผมไม่ว่างมีเรื่องที่ต้องไปทำก่อน”

แล้วซู่เสี่ยวไป่ก็เดินจากไปอย่างไม่สนใจใยดี

แต่ครั้งนี้หลินเฉินไม่ได้พยายามฉุดรั้งเขาไว้อีกแล้ว

มีแค่เพียงสายตาที่ผิดหวัง จ้องมองซู่เสี่ยวไป่

จนกระทั้งซู่เสี่ยวไป่เข้าลิฟต์และประตูปิดลง

“นายสองคนสะกดรอยตามเขาไป..”

หลินเฉินพูดเบาๆ

“แล้วไปสืบค้นข้อมูลของชายผู้นี้มาให้หมด แล้วกลับมารายงานฉัน”

“ครับ!!”

จอมยุทธขั้นสูงทั้งสองคนรับคำสั่งแล้วเริ่มสะกดรอยตามทันที

“คนอะไรราชรถมาเกยอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆ กลับปฏิเสธ คิดว่าเป็นนักปรุงยาแล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นหรอ?”

“ถ้าหากเป็นนักปรุงยาขั้น 6 ขึ้นไปละก็ คงทำได้อยู่หรอก แต่แค่ขั้น 5 ไหนกล้าแสดงท่าที่จองหองแบบนี้?”

“โลกใบนี้มันกลับหัวกลับหางไปหมดแล้วรึไง!!”

แววตาของหลินเฉินดูมืดครึ้มลง

ในฐานะทายาทตระกูลหลิน ที่เป็น 1 ใน 4 ตระกูลหลักของพื้นที่เขต 18 นั้นก็มากพอแล้วที่เขาไม่ต้องก้มหัวให้ใคร

แม้แต่แม่ทัพหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐระดับสูง เมื่อเห็นหน้าเขาก็ยังพยักหน้าก้มหัวเล็กน้อยเพื่อทักทาย

ไม่ใช่เพราะว่าเขาไม่ไว้หน้าใคร แต่นักปรุงยาขั้น 5 คนนี้กลับไม่ไว้หน้าเขาเอง

….

“ชิหายแล้ว! ไอ้ที่กำลังกลัวดันจะเกิดขึ้นจริงซะแล้ว…”

ด้วยสัมผัสรับรู้ของซู่เสี่ยวไป่ทำให้เขาได้ยินทั้งหมดที่หลินเฉินพูด

“เอาวะ ของลองงัดกับจอมยุทธขั้นสูงสักหน่อย ดูว่าเราแข็งแกร่งขึ้นขนาดไหนแล้ว!!”

ซู่เสี่ยวไป่ถึงจะหวั่นๆ แต่ก็ยิ้มออกมา

แล้วลิฟต์ก็ลงมาถึงชั้น 1

ซู่เสี่ยวไป่รีบเดินออกจากหอการค้าเป่าตันแล้วเข้าไปในซอยมืดๆ ทันที

แล้วจอมยุทธทั้งสองคนก็เดิมตามซู่เสี่ยวไป่อย่างห่างๆ

“หือ?!”

จางเหิงเต่อที่เฝ้าดูแลซู่เสี่ยวไป่อยู่ เมื่อเห็นระดับจอมยุทธขั้นสูงสองคนตามซู่เสี่ยวไป่ไปก็ถึงสีหน้าเปลี่ยนสี

“สองคนนั้น เป็นสมาชิกระดับสูงของตระกูลหลิน”

จางเหิงเต่อจำได้อย่างรวดเร็ว

เขาเคยไปยังตระกูลหลินมาก่อน แต่ตระกูลจางนั้นเมื่ออยู่ต่อหน้าตระกูลหลินแล้วก็ไม่ต่างจากมดตัวน้อยที่ตระกูลหลินสามารถบี้ให้ตายเมื่อไรก็ได้ ดังนั้นทำให้จางเหิงเต่อรู้สึกหวาดกลัวและจำขึ้นใจว่า อย่าได้ไปทำอะไรให้ตระกูลหลินบาดหมางเด็ดขาด

ส่วนชายสองคนที่กำลังตามซู่เสี่ยวไป่ไป จางเหิงเต่อจำได้ว่าทั้งสองคนนั้นเป็นคนคุ้มกันนายน้อยคนโตของตระกูลหลิน เป็นไปได้ไหมว่านายน้อยตระกูลหลินกำลังสนใจซู่เสี่ยวไป่อยู่

“ดูท่าไม่ดีแล้ว..”

จางเหิงเต่อแสดงสีหน้าที่บิดเบี้ยว ราวกับได้กลิ่นของของเน่าเสีย

หากมาจากตระกูลหยวนเขายังพอลงไม้ลงมือได้ เพราะเป็นตระกูลคู่อริกัน

แต่เมื่ออีกฝั่งเป็นตระกูลหลิน เขาจะกล้าลงไม้ลงมืองั้นหรอ?

และที่สำคัญเขาเป็นแค่จอมยุทธขั้นกลาง จะไปสู้กับจอมยุทธขั้นสูงพร้อมกันสองคนได้ไง? คงเป็นเขาเองที่ถูกขยี้ตายคาเท้าอย่างน่าสมเพช

แล้วเขาไม่รู้ว่าจะรายงานเรื่องนี้ให้กับจางเหิงล่งยังไงดี

“ตามไปก่อนละกัน!!”

ทามกลางความสับสน ซู่เสี่ยวไป่ก็เดินเลี้ยวหายไปในมุมมืดอีกครั้ง

ทำให้จางเหิงเต่อโยนทุกความคิดทิ้งไป แล้วเริ่มติดตามไปในทันที

….

ซู่เสี่ยวไป่ไม่ได้ขึ้นรถประจำทางหรือรถรับจ้างโดยสาร

เขากลับเดินไปรอบๆ พื้นที่เขต 18 และออกไปไกลถึงชานเมือง

จอมยุทธทั้งสองคนก็ติดตามซู่เสี่ยวไป่ อย่างเงียบๆ โดยที่ไม่คลาดสายตาเลยแม้แต่น้อย

จางเหิงเต่อก็ตามมาติดๆ เช่นเดียวกัน และทิ้งระยะออกมาหน้อย และพยายามกลบเกลื่อนกลิ่นไอและกระแสพลังของเขาให้เหลือน้อยที่สุด เพื่อไม่ให้จอมยุทธขั้นสูงทั้งสองรับรู้ถึงตัวตนของเขา

“ทางที่ฑูตซู่ไปมัน….เป็นทางตรงกันข้ามกับบ้านของเขานี้…เขาก็รู้ตัวว่ากำลังถูกสะกดรอยตามอยู่!!”

จางเหิงเต่อถึงกับถอนหายใจโล่งอก ที่ซู่เสี่ยวไป่นั้นรู้ตัวเช่นเดียวกัน

หากโดนใครสักคนสะกดรอยตามอยู่ ก็ควรหาที่พักชั่วคราว และหลบซ่อนตัวให้คนตามนั้นเกิดความสับสน

แต่ในไม่ช้าจางเหิงเต่อก็จับสังเกตอะไรได้

“ทำไมเขาออกไปไกลขึ้นทุกที”

“ฑูตซู่ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่!?”

เขาไม่คิดว่า ซู่เสี่ยวไป่ไม่เพียงไม่หาที่พักชั่วคราว แต่กลับไปยังในสถานที่ที่ห่างไกลผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆ

และไปในที่ไม่มีผู้คนแบบนี้ หากว่าจอมยุทธทั้งสองคนมีเจตนาร้าย แล้วเขาจะช่วยได้ยังไง!!

แล้วไม่นานหลังจากนั้น

“ถ้าขืนไปไกลกว่านี้…เราคงตามไปช่วยไม่ได้แล้ว!!”

จางเหิงเต่อเริ่มวิตกกังวล

พวกเขาเริ่มออกจากพื้นที่ชุมชนและไปอยู่ในที่พื้นที่โล่งกว้าง ไม่มีที่ให้แอบซ่อนอีกต่อไป หากไปต่อจางเหิงเต่อจะเสี่ยงต่อการถูกพบเจอได้!!

ซู่เสี่ยวไป่ได้ยินเสียงของจางเหิงเต่อทำให้เขาหยุดลงที่ที่หน้าอาคารก่อสร้างแห่งหนึ่ง

จอมยุทธขั้นสูงสองคนที่ติดตามมาด้วยก็ซ่อนเร้นกายในเงามือและจับจ้องไปยังซู่เสี่ยวไป่ พวกเขาเองก็สงสัยว่าซู่เสี่ยวไป่มาทำอะไรในที่แบบนี้ แต่มันก็ดูสมเหตุสมผล

นักปรุงยาลึกลับที่ปฏิเสธข้อเสนอของตระกูลหลิน อีกทั้งยังไม่รู้ที่มาที่ไปของนักปรุงยาคนนี้อีก เขาต้องแอบซ่อนอะไรไว้สักอย่างเป็นแน่ ไม่แปลกที่เขาจะมาทำอะไรในที่แบบนี้

แล้วในพริบตาเดียว

ฟุบ!!

ร่างของซู่เสี่ยวไป่ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

“หายไปได้ไง!?”

จอมยุทธทั้งสองถึงกับตกใจ

ก่อนที่จะรีบเข้ามาดูตรงจุดที่ซู่เสี่ยวไป่หายไป แล้วทันใดมีสิ่งหนึ่งปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเขาแบบกระทันหัน

มันเร็วมาก เร็วจนที่พวกเขาไม่สามารถตอบโต้ได้ทัน