ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 32 กลั่นยาภายใน 5 นาที

เพียงแค่ใส่วัตถุดิบให้ครบ ก็สามารถกลั่นยาได้….

ความสามารถนี้มันเกินขอบเขตของคำว่าสามัญสำนึกไปแล้ว

ซู่เสี่ยวไป่แทบจะหลุดตะโกนลั่นบ้าน ด้วยความดีใจ แต่ก็ห้ามตัวเองไว้ทัน

ตัวตนของนักปรุงยามีค่ามากแค่ไหน? ทำไมเขาจะไม่รู้

เพราะต้องมีคุณสมบัติพิเศษ

และต้องมีวิธีสกัดกลั่นหรือแปรรูป

ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถเป็นได้

ผู้ฝึกตนต่อให้มีสมุนไพรล้ำค่าหรือมีชิ้นส่วนสัตว์อสูรที่หายากกับตัว แต่หากพวกเขาไม่สามารถกลั่นหรือแปรรูปมันได้ วัตถุดิบล้ำค่าเหล่านั้นก็ไม่อาจจะกลายเป็นเม็ดยาวิเศษได้!

ทำให้นักปรุงยาเป็นที่ต้องการของทุกคน และได้รับการเชิดชู

แต่มันก็ไม่ใช่แค่นั้น

ตัวตนของนักปรุงยานั้นมีค่ามากกว่าผู้ฝึกตน ทำให้ทุกคนต่างทุ่มเททรัพยากรให้กับนักปรุงยามากกว่าผู้ฝึกตน

แต่การเล่นแร่แปรธาตุหรือทำการกลั่นยาจำเป็นต้องใช้อะไรบ้าง?

อย่างแรกเลยคือแก่นเชื้อเพลิงสัตว์อสูร

หากใช่ไฟธรรมดาในการกลั่นหรือแปรธาตุ ไม่ต่างจากการทำอาหารทั่วไป

จำเป็นต้องใช้แก่นเชื้อเพลิงสัตว์อสูร แล้วยิ่งเป็นสัตว์อสูรที่พิเศษ จะยิ่งมีประสิทธิภาพมากขึ้นไปอีก การใช้แก่นของสัตว์อสูรนั้นจะเป็นการผสานระหว่างคุณสมบัติพิเศษ เข้ากับจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ ไม่ว่าจะหุบเขาหรือท้องทะเล กลั่นได้แม้กระทั้งยาอายุวัฒนะที่ไม่อาจประเมินค่าได้

แล้วแก่นเชื้อเพลิงสัตว์อสูรจะหาได้ง่ายดายขนาดนั้นเลยเหรอ?

ไม่เลย แก่นเชื้อเพลิงสัตว์อสูรได้จากสัตว์อสูรระดับ A ขึ้นไปเท่านั้น

แค่ของชิ้นแรกกว่าจะได้มาก็ยากลำบากแล้ว…

ต่อมาคือหม้อยา

หม้อยาธรรมดาๆ ไม่สามารถทนไฟที่เกิดจากแก่นเชื้อเพลิงสัตว์อสูรได้ หม้อบ้านๆ จะไปทนต่อการหลอมรวมจิตวิญญาญได้อย่างไง?

มันต้องเป็นของที่ต้องทนทานต่อกระแสพลังได้เป็นอย่างดี อย่างน้อยๆ หม้อยาก็ต้องเป็นเกรดเดียวกับอาวุธระดับจิตวิญญาณขั้นแรก!!

แล้วยิ่งวัตถุดิบที่ใช้ทำยานั้นมีระดับสูง ก็ยิ่งต้องใช้หม้อยาระดับที่สูงขึ้นตามไปด้วย!

ของทั้งหมดที่กล่าวมา ล้วนมีมูลค่าสูงมาก บางชิ้นไม่สามารถหาซื้อได้ด้วยซ้ำ มีแต่ต้องต่อสู้แย่งชิงกันหรือไปขโมยมาจากตระกูลใหญ่เท่านั้น

และยังมีสิ่งของเสริมเพิ่มเติมอีกเล็กน้อยในการกลั่นยาแต่ละครั้งซึ่งขึ้นอยู่กับยาที่กลั่นนั้นเป็นยาอะไร

ไม่มีทางเลยที่นักปรุงยาจะกลั่นหรือทำยาให้ฟรีๆ โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย

สุดท้าย การกลั่นยานั้นก็มีโอกาสสำเร็จไม่เท่ากันอีก!!

แม้ว่าจะเป็นนักปรุงยาที่มีชื่อเสียงฝีมือเก่งกาจมาจากไหน แต่พวกเขาก็ไม่อาจจะรับประกันได้ว่าการกลั่นยาจะสำเร็จ 100% เพราะในกระบวนการกลั่นนั้น มีความยุ่งยากและซับซ้อนหลายขั้นตอน ทั้งชนิดของเชื้อเพลิง เทคนิคในการกลั่นของแต่ละคน ปัจจัยอื่นๆ อีกมากมายที่หากว่าพลาดขึ้นมาอาจจะทำให้การกลั่นยาครั้งนั้นสูญเปล่า

หากต้องการให้นักปรุงยากลั่นยาให้ ทุกคนจำเป็นต้องเตรียมวัตถุดิบไปหลายๆ ชุดเพื่อกันพลาด อีกทั้งยังมีกฏอีกว่า หากว่านักปรุงยากลั่นยาเสียผู้ฝึกตนจะไม่เอาเรื่องกับนักปรุงยาใดๆ ทั้งสิ้น แต่ใครกันมันจะอยากมีปัญหากับนักปรุงยา??

แล้วยิ่งระดับชั้นของนักปรุงยาสูงเท่าไร ก็ยิ่งเป็นที่นิยมของผู้คนมากขึ้น เพราะยิ่งระดับสูงก็แปลว่ามากประสบการณ์ทำให้โอกาสกลั่นสำเร็จมากขึ้น กว่านักปรุงยาทั่วไป

แต่ระบบได้มอบความสามารถในการกลั่นยาให้กับซู่เสี่ยวไป่ โดยที่ไม่จำเป็นต้องไปหาอะไรที่กล่าวมาข้างต้นเลย

แก่นเชื้อเพลิงอสูร? หม้อยา?  ระบบมีพร้อมทุกอย่างที่คุณจะสรรหาแล้ว

แล้วโอกาสสำเร็จ ไม่ต้องพูดถึงเพียงแค่ใส่ของเข้าไปโอกาสได้ยาแทบจะ 100%

แล้วอุปกรณ์เสริมอื่นๆ ก็ไม่จำเป็นด้วย

ระบบต้องการเพียงแค่สองอย่าง วัตถุดิบและสูตรเท่านั้น

“เปิดใช้ความสามารถเดี๋ยวนี้!!!”

ความสามารถที่โครตเทพแบบนี้มาห้อยอยู่ตรงหน้าซู่เสี่ยวไป่ ไม่มีทางที่เขาจะไม่คว้ามันมาแน่นอน

ต้องเปิดใช้ความสามารถอยู่แล้ว!!

“-ระบบเปิดใช้ความสามารถ-”

“-ขอแสดงความยินดีด้วยเจ้านาย เจ้านายได้ความสามารถ *พื้นที่กลั่นยาในคลิกเดียว*-”

เสียงระบบแจ้งเตือน ทันใดถัดจากชื่อความสามารถทั้งสามของซู่เสี่ยวไป่ก็มีชื่อความสามารถใหม่ปรากฏขึ้น

ในห้วงมิติภายในระบบ มีหม้อใบใหญ่ค่อยๆ ลอยลงมาจากเบื้องบน เป็นหม้อยาที่ดูงดงามและถูกแกะสลักอย่างปราณีตส่งกลิ่นไอที่ดูยิ่งใหญ่ ราวกับเป็นของใช้จากเทพเซียน

“-เจ้านาย โปรดใส่วัตถุดิบในการกลั่นเพื่อทำยาหรือโอสถทิพที่ต้องการ-”

ระบบพูดขึ้น

“ฉันไม่มีของพวกนั้นเลย…เอ๋….เดี๋ยวนะ ใช่!! ของที่ได้จากพวกกลุ่มคนที่มาทำร้ายเงาเราไง มันพอจะมีวัตถุดิบอยู่ไม่ใช่หรอ?”

ซู่เสี่ยวไป่พอจะนึกอะไรออก

เขารีบไปยังที่โกดังเก็บของของเขา และไปขนของออกมาทั้งหมด

“-วัตถุดิบได้ถูกบันทึกลงไปแล้ว เจ้านายโปรดใส่สูตรการกลั่น-”

ระบบได้แจ้งกับซู่เสี่ยวไป่

“สูตรการกลั่น?”

“เดี๋ยวลองไปหาดูอีกที!”

ซู่เสี่ยวไป่รีบไปหาสูตรยาทันที

สูตรในการกลั่นหรือปรุงยานั้นไม่ได้หายากอย่างที่คิด เพราะว่าต่อให้คนทั่วไปรู้ว่าต้องใช้ของอะไรในการปรุงยาและวิธีขั้นตอนการปรุงก็ตาม แต่สุดท้ายคนที่ทำได้ก็มีเพียงแค่นักปรุงยาเท่านั้น ทำให้สูตรเหล่านี้เป็นที่เปิดเผยต่อสาธารณะ หน้าที่เดียวของคนที่ต้องการยาคือหาวัตถุดิบมาและไปบอกนักปรุงยาว่าอยากได้ยาอะไรเท่านั้นพอ

ทำให้ซู่เสี่ยวไป่ออกไปตามหาสูตรยาต่างๆ

“ยาเสริมกำลัง ยาจิตวิญญาณ ยาเปิดจุด ยาชำระกระดูก ยาแบบไหนที่ตลาดต้องการที่สุด และต้องเป็นยาที่ดูดกลืนได้ง่ายและกลั่นง่าย!”

“ยาเพิ่มเลือด…สามารถรักษาบาดแผลได้และช่วยทดแทนเลือดที่เสียไป”

ซู่เสี่ยวไป่เลือกสูตรได้แล้ว

“-ตรวจความทรงจำของเจ้านาย ค้นพบสูตรยาเพิ่มเลือด-”

“-บันทึกสูตร-”

“-เริ่มกระบวนการกลั่น-”

เสียงของระบบดังขึ้นเป็นขั้นตอน และวัตถุดิบที่เตรียมมาก็หายไปที่ละอัน พวกมันถูกส่งไปในมิติพื้นที่กลั่นยาในคลิกเดียว

หม้อยาค่อยๆ ลอยขึ้น และวัตถุดิบทุกอย่างก็ไหลลงไปรวมกันในนั้น

แล้วฝาของหม้อยาก็ปิดลง เกิดเปลวเพลิงปริศนาลุกโชนขึ้น เปลวเพลิงนี้มี 7 เฉดสี ส่องแสงปกคลุมไปทั่วทั้งหม้อยา

และได้มีแถบแสดงความคืบหน้าในการกลั่นยาปรากฏขึ้นมาในระบบ

แถบแสดงความคืบหน้านั้นค่อยๆ ไหลไปอย่างช้าๆ

ซู่เสี่ยวไป่ลองสังเกตและคาดการณ์เวลา การกลั่นน่าจะเสร็จภายใน 5 นาที!!

“5 นาทีสำหรับการกลั่นยาเพิ่มเลือด 1 หม้อ!!”

“โครตเทพ ความเร็วในการกลั่นนี้มันเกินบรรยายจริงๆ!!”

ซู่เสี่ยวไป่ถอนหายใจ

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยรู้เรื่องนักปรุงยาสักเท่าไร

แต่การกลั่นและปรุงยาเป็นงานฝีมือที่ต้องใช้ความละเอียดอ่อนและใช้เวลาอย่างมาก แค่ยาเพิ่มเลือดที่เห็นขายอยู่ทั่วไป นักปรุงยายังจำเป็นต้องกลั่นเป็นชั่วโมงๆ ด้วยซ้ำ

แต่ความสามารถพื้นที่กลั่นยาในคลิกเดียวนั้นกลับใช้เวลา 5 นาที….

ความเร็วระดับนี้ หากราชานักปรุงยาที่มีชื่อเสียงมาเห็นเขา คงได้คุกเข้า และหลั่งน้ำตาด้วยความเจ็บปวด

(วันนีัมาตอนเดียวนะครับ ติดงานเยอะมาก เลยแปลไม่ทันสองตอน พรุ่งนี้ผมจะลงเพิ่ม 3 - 4 ตอนครับ)